Έτοιμο το νέο Συμβούλιο Διοίκησης του ΤΕΙ Μεσολογγίου

Ένας νέος θεσμός που εφαρμόζεται και στο ΤΕΙ Μεσολογγίου χωρίς τα παρατράγουδα που βλέπουμε στα δελτία των οκτώ.

Με το νέο θεσμό, πλέον στη διοίκηση των ιδρυμάτων εμπλέκονται και εξωτερικοί παράγοντες, αφενός στοχεύοντας έτσι στην εξωστρέφεια των ιδρυμάτων και, αφετέρου, προσθέτοντας μια δικλείδα ασφαλείας απέναντι στην αυθαιρεσία που έχουμε δει στο πρόσφατο παρελθόν σε μεγάλα ιδρύματα της χώρας. Τονίζω ότι σχεδόν όλες οι χώρες του κόσμου εμπλέκουν εξωτερικά μέλη στη διοίκησή των τριτοβάθμιων ιδρυμάτων τους.

Εύχομαι καλή επιτυχία και πιστεύω ότι όλοι εμείς που είμαστε μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας πρέπει να συμβάλλουμε με κάθε τρόπο ειδικά τώρα στην αρχή του θεσμού ώστε να αποδώσει και να εδραιωθεί.

***

ΤΕΙ Μεσολογγίου, Δελτίο Τύπου

Την Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012 συνήλθαν, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα  από το νέο νόμο για τα ΑΕΙ,  τα επτά (7)  εσωτερικά μέλη και επέλεξαν τα ακόλουθα τέσσερα (4) εξωτερικά μέλη και των εξ αυτών  Πρόεδρο του Συμβουλίου του ΤΕΙ Μεσολογγίου:

Πρόεδρος: Λάζαρος Κολώνας. Διακεκριμένος Αρχαιολόγος Διδάκτορας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Είναι συνταξιούχος και Επίτιμος Γενικός Δ/ντής Αρχαιοτήτων & Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Κατά την διάρκεια της θητείας του έχει υπηρετήσει σε έξι Εφορείες αρχαιοτήτων και μεταξύ άλλων έχει εποπτεύσει τις έρευνες Κουστώ στην Ελλάδα. Ως Γενικός Διευθυντής Αρχαιοτήτων και στο πλαίσιο των μεγάλων Ολυμπιακών έργων, έχει συντονίσει σειρά αρχαιολογικών ανασκαφών και εργασιών ανάδειξης αρχαιολογικών χώρων και οργάνωσης εκθέσεων Μουσείων σε όλη την επικράτεια. Στην περιοχή της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος και ιδιαίτερα στους νομούς Αχαΐας και Αιτ/νίας είχε την ευθύνη για την ανάδειξη και μετατροπή σε επισκέψιμους αρχ/κους χώρους οκτώ Μυκηναϊκών εγκαταστάσεων στην Αχαΐα και τριών αρχαίων πόλεων (Πλευρώνας - Οινιάδων και Πάλαιρου) στην Αιτ/να. Ένα από τα μεγάλα πρόσφατα έργα του είναι η ίδρυση, η οργάνωση της έκθεσης και η λειτουργία του Νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Πατρών. Έχει πάρει μέρος σε συναφή με την ειδικότητα του συνέδρια στο εσωτερικό και εξωτερικό και έχει πραγματοποιήσει διαλέξεις σε πανεπιστήμια της Ελλάδος και της Γερμανίας. Έχει γράψει άρθρα για αρχαιολογικά θέματα και για την συμβολή του στην αρχαιολογική έρευνα και επιστήμη, τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας Carlo Azeglio Ciampi με τον αστέρα της αλληλεγγύης της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Μέλη: Δημήτριος Σακαρέλος. Προϊστάμενος της Μονάδας Δ της Ειδικής
Υπηρεσίας Επιχειρησιακού Προγράμματος Αλιείας του Υπουργείου Ανάπτυξης. Πτυχιούχος Τμήματος Βιολογικών  Επιστημών του Πανεπιστημίου της Ρώμης, MBA Πανεπιστήμιου  Μαδρίτης στο Επαγγελματικό Marketing .  Έχει διατελέσει Εθνικός Εκπρόσωπος στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, Μέλος της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες. Επίσης διετέλεσε στέλεχος της ΕΟΚ-Γενική Δ/νση Αλιείας και έχει διδάξει στο Ecole Eurroppeenne στις Βρυξέλλες.

Άγγελος Θάνος. Διδάκτορας του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και
 Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και
απόφοιτος του Πανεπιστημίου Κρήτης. Έχει μεγάλη εμπειρία στη σχεδίαση και
 υλοποίηση έργων πληροφορικής μεγάλης κλίμακας στον ιδιωτικό αλλά και σε
μεγάλους οργανισμούς του δημόσιου τομέα.  Έχει έντονη ερευνητική δραστηριότητα  με ανακοινώσεις σε συνέδρια και δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά. Συνεργάζεται με το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο στην ενότητα της τεχνολογίας λογισμικού.

Δημήτριος Μπράτσος.  Συνταξιούχος Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος.
 Απόφοιτος του Οικονομικού Τμήματος της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής
 Πειραιώς.  Με  μεγάλη διοικητική και οργανωτική εμπειρία . Έχει διατελέσει
 Προϊστάμενος του Γραφείου Περιφερειακής Δ/νσης Δυτικής Ελλάδος της Εθνικής
 Τράπεζας και Διευθυντής σε σειρά από καταστήματα της Εθνικής Τράπεζας στην
 Αιτωλοακαρνανία και την Ήπειρο.

Μάλιστα κύριε, Γιώργος Ζαμπέτας

Μ' ένα παράπονο, Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Η πιο μεγάλη ώρα, Γιώτα Λύδια

Δεν κλαίω για τώρα, Βίκη Μοσχολιού

Χθες το βράδυ στην ταβέρνα, Στράτος Διονυσίου

Βραδιάζει, Στέλιος Καζαντζίδης

Βαθιά Ελλάδα

Πήγα Μεσολόγγι σήμερα, και αποφάσισα να σταματήσω σε ένα πάρκινγκ λίγο πριν τη Γαυρολίμνη να δω μια γέφυρα που κατασκευάζεται ως τμήμα της Ιονίας οδού. Φυσικά δεν δούλευε κανείς αφού έχουμε παύση έργων στην Ιόνια, δυστυχώς. Η αλήθεια είναι ότι σπάνια σταματάω, ακόμα και σε μακρινά ταξίδια. Οπότε μάλλον ήταν η πρώτη φορά που σταμάτησα σε τόσο σύντομη διαδρομή.


Με το που ανοίγω την πόρτα με πήρε η γνωστή μυρωδιά της τουαλέτας, διακριτικά ευτυχώς. Υπάρχει βέβαια η δικαιολογία ότι δεν υπάρχουν WC στην εθνική,. Από την άλλη, σε απόσταση 500 μέτρων λειτουργούν 2-3 καταστήματα όλο το 24ώρο, οπότε η δικαιολογία είναι λίγο αβάσιμη.


Ρίχνοντας το βλέμμα κάτω ώστε να μην πατήσω κάτι βλέπω μπρος στα πόδια μας το εθνικό μας σύμβολο, το σκουπιδαριό. Μπουκάλια, πάνες, χαρτιά, πλαστικά ποτήρια, ντενεκεδάκια, λοφάκια από γόπες, πλαστικές σακούλες, χαρτιά από τυρόπιτες, πακέτα από τσιγάρα και τα λοιπά γνωστά. Στην πλαγιά δε υπήρχε μια ξεκοιλιασμένη πολυθρόνα, ένα θερμοσίφωνο, μερικά στρώματα, μπάζα και άλλα πιο "σοβαρά" σκουπίδια, όχι αυτά που παράγουμε όταν ταξιδεύουμε.


Να και η σχετική φωτογραφία.

Το απίστευτο είναι ότι το πάρκινγκ διαθέτει κανονικότατο κάδο σκουπιδιών (στον κόκκινο κύκλο, για τους λιγότερο παρατηρητικούς)! Και να μην είχε πάλι δεν θα έπρεπε να βρομίζουμε τον τόπο. Ας τα κράταγαν στο αυτοκίνητό τους και να τα πετάξουν όταν φτάσουν τα σκατολοΐδια που μαζεύουν ενώ οδηγάνε, απλό είναι. Αλλά αφού υπάρχει κάδος, μιλάμε για τελείως ακοινώνητα όντα.


Μετά από αυτό, σταμάτησα και σε 2 άλλα πάρκινγκ της διαδρομής για να δω μην και έπεσα στην εξαίρεση, τα οποία έχουν και ωραία θέα προς τη γέφυρα (Παλιοβούνα). Η εικόνα ολόιδια, φυσικά. Έτσι κατέληξα με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι οι πιο πολλοί τους συμπατριώτες μας, όταν ταξιδεύουν απλά αφήνουν ό,τι τους βαραίνει όπου βρουν, ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν κάδοι και τουαλέτες. Εκτός και αν τα πετάνε τουρίστες ή λαθρομετανάστες ή νόμιμοι μετανάστες.


Αυτοί είμαστε, έτσι φερόμαστε στους δίπλα μας, αυτή την εικόνα φτιάχνουμε για τη χώρα μας, αυτή την εικόνα εν τέλει θέλουμε. Αυτός είναι ο χαρακτήρας του πλειοψηφών νεοέλληνα, αυτή είναι η βούλησή του και την εκφράζει έμπρακτα διαρκώς, χωρίς να του το υποδείξει ή να του το επιβάλλει κανένας. Δεν λογαριάζει κανέναν παρά τον εαυτό του. Δεν γίνεται άνθρωπος ό,τι και αν τον κάνεις, εκτός και αν έχει έναν "μπάτσο" ή "ρουφιάνο" -όπως του αρέσει να λέει όποιον μάταια προσπαθεί να τον συμμαζέψει- πάνω από το κεφάλι του. Νοοτροπία που δεν αλλάζει με ΤΙΠΟΤΑ, πάει και τελείωσε.


Παρκάρει στα πεζοδρόμια και πάει για καφέ, χτίζει αυθαίρετα, κλείνει ημιυπαίρθιους και μπαλκόνια με αντιαισθητικές προχειροκατασκευές, κρατάει τον βόθρο και δεν συνδέεται στην αποχέτευση, δεν ξέρει να οδηγήσει στο χιόνι και μετά ωρύεται στα κανάλια "που είναι το κράτος", ψαρεύει με κρυσταλιζέ, τουφεκάει ζαρκάδια, πατάει γάτες στο δρόμο, σπρώχνει τον κάδο μακριά από την πόρτα του, δεν βάφει ποτέ το σπίτι του εξωτερικά και ας έχει μάρμαρα μέσα, όταν ταξιδεύει με το αυτοκίνητο σταματάει για γαύρο και μπύρα και αφού ρευτεί συνεχίζει το ταξίδι, δεν κάνει δεξιά να τον προσπεράσουν, οδηγάει Καγιέν και δεν πληρώνει διόδια, δεν περνάει ΚΤΕΟ, τα βάζει με τη δασκάλα αν το παιδί του δεν φέρνει καλούς βαθμούς, πετάει αναμμένα τσιγάρα Αύγουστο μήνα όπου βρει, πάει για μπάνιο και αφήνει στην παραλία από πάνες μέχρι μπουκάλια, ρίχνει πετονιά εκεί που άλλοι κολυμπάνε, παρκάρει μπροστά στο γκαράζ των άλλων και άλλα πολλά. Και όλα άσχημα.


Βαθιά Ελλάδα, μόνο έτσι μπορώ να περιγράψω αυτή τη νοοτροπία. Δυστυχώς είναι κυρίαρχη.


ΥΓ: Όποιος έχει κάτι να προσθέσει, ευχαρίστως στα σχόλια:)

Δ. Τσίγκος: Το νέο σχέδιο για την ανάπτυξη & επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα

Παρουσίαση ΙΣΤΑΜΕ 28.2.2011 from Dimitris Tsigos on Vimeo.

*Η ομιλία του έγινε στο πλαίσιο εκδήλωσης του ΙΣΤΑΜΕ για το νέο αναπτυξιακό πρότυπο της Ελλάδας. Ο Δημήτρης Τσίγκος είναι ιδρυτής και Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συνδέσμων Νέων Επιχειρηματιών και από τον Νοέμβρη του 2010 Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Νέων Επιχειρηματιών. Ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας. Ιδρυτής και ιδιοκτήτης της Virtual Trip. Απόφοιτος του Τμήματος Επιστήμης Υπολογιστών του Παν. Κρήτης (csd), συμφοιτητής, και φίλος μου.

ΔΝΤ σημαίνει...

Η διαφήμιση ξεχωρίζει για τον πρωταγωνιστή της. Απλός, καθημερινός, ξύπνιος όσο χρειάζεται, δεν το ψάχνει παραπέρα...





Μια διαφήμιση που θα ήταν συμπαθητική, αν γύρω μας δεν κλείνανε μαγαζιά και επιχειρήσεις, δεν είχαμε άνεργους και απολυμένους, αν όντως μπορούσαν οι πολλοί να καταναλώσουν αυτά που λέμε "περιττά", αν δεν τους κούρευε το εισόδημα -αν υπάρχει ακόμα- η βενζίνη, η ΔΕΗ και ο ΦΠΑ.


Μέσα στο σημερινό όμως κλίμα, σε δεύτερη ανάγνωση γίνεται προκλητική. Την ώρα που γίνεται χαμός κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι "ανάγκη" το λάπτοπ, το PS3, το netbook, η καινούργια φωτογραφική. Και εκεί χαλάει η σούπα: εδώ καράβια χάνονται και οι κολλητοί του Τάκη αρμενίζουν... Και αυτό είναι εκνευριστικό.

***

Με αυτά τα γκαντζετο-προϊόντα υπάρχουν δύο χρυσοί κανόνες:

1) Αν δουλεύει δεν το πειράζουμε. Έτσι μειώνεται η πιθανότητα βλάβης ή δυσλειτουργίας.

2) Αν δεν χαλάσει δεν παίρνουμε άλλο. Παράδειγμα: έχω ένα λαπτοπ ηλικίας 7+ ετών. Pentium4 με 500MB RAM και 40GB σκληρό, αγορασμένο το 2005 από το στοκ του Πλαισίου. Δεν θα το πιστέψετε εύκολα, αλλά με Windows XP μπουτάρει πιο γρήγορα από το "κανονικό" μου laptop που είναι Core2, με 4GB RAM και 500GB σκληρό. Πως; Κάποια διαγνωστικά που κρατάνε καθαρό το registry, λίγη προσοχή στα προγράμματα που είναι εγκατεστημένα και... αυτά. Μια χαρά κάνει δουλειές όπως σερφάρισμα, επεξεργασία κειμένου κλπ.


Αυτά νομίζω εγώ Τάκη!

Εδώ είμαστε περισσότεροι!

www.estiaseis.com

Ταιξδιωτικό

Την είδα Παυσανίας, δεν εξηγείται αλλιώς η διάθεσή μου να γράψω για ένα σημείο ενδιαφέροντος που επισκέπτομαι αρκετά συχνά, τα λουτρά Πόζαρ ή αλλιώς το Λουτράκι Αριδαίας.



Διαδρομή
Παίρνεις τον καρόδρομο Αντιρρίου-Ιωαννίνων και αν όλα πάνε καλά μετά από 2 και κάτι ώρες μπαίνεις Εγνατία. Αυτό που πολλοί δεν ξέρουν είναι ότι στην Εγνατία οδό ΔΕΝ λειτουργούν ΣΕΑ, βενζινάδικα κλπ. Κανένα σημείο πολιτισμού δεν υπάρχει σε αυτό τον υπερσύγχρονο αυτοκινητόδρομο εκτός από ένα... σταθμό διοδίων πριν τη Βέροια. Οπότε καύσιμα, νερά, καφέδες, κρακεράκια, τουαλέτες κλπ απαραίτητα τα ρυθμίζουμε πριν μπούμε στην Εγνατία. Επίσης στα τούνελ δεν πιάνει ραδιόφωνο, οπότε φροντίστε για μουσική από πριν.

Η διαδρομή Πόζαρ-Αριδαία προσφέρεται για περίπατο αφού η απόσταση είναι μικρή και υπάρχουν πεζοδρόμια

Μετά από μια ξεκούραστη, πανέμορφη και γρήγορη διαδρομή που σχεδόν πάντα συνοδεύεται από βαρύ καιρό (ακόμα και τον Άυγουστο), περνάει μέσα από το δρυμό της Βάλιας Κάλντα (αν είστε και τυχεροί θα δείτε και αρκούδες!) και από υψόμετρα που ξεπερνάνε τα 1.100 μέτρα βγαίνεις από την Εγνατία οδό στη Βέροια, περνάς τη Νάουσα και ματά από μια σύντομη διαδρομή 40 περίπου λεπτών ανάμεσα σε ροδακινιές και αμπέλια περνάς την Όρμα που είναι στη βάση του Καϊμακτσαλάν και, φτάνεις στον προορισμό σου.

Το φαράγγι του Πόζαρ

Πόζαρ
Μπροστά σου απλώνεται ένα πολυσύνθετο τοπίο. Πολλά νερά που σχηματίζουν ποτάμι, ρυάκια και ρέματα. Δέντρα όπως οξυές, πλατάνια κλπ. Πάνω από το κεφάλι σου κρέμονται επιβλητικά βράχια σε χρώμα καφέ-γκρι, που σχηματίζουν ένα απότομο φαράγγι που μάλλον δεν βλέπει ποτέ ήλιο ολόκληρο.

Άρτιες και καλαίσθητες εγκαταστάσεις που περισσότερο θυμίζουν water park παρά ιαματικά λουτρά

Το στοιχείο που διαφοροποιεί τα Πόζαρ από άλλους ορεινούς προορισμούς είναι οι θερμές του πηγές. Στο συγκεκριμένο σημείο αναβλύζουν νερά σε θερμοκρασία 38 βαθμών κελσίου, που χειμώνα-καλοκαίρι παραμένει αμετάβλητη! Και μιλάμε για πολλά νερά. Τόσα που επιτρέπουν τη λειτουργία μιας ανοιχτής πισίνας ολυμπιακών διαστάσεων, αρκετών μικρότερων πριβέ πισίνων και, ενός καταρράκτη που ρίχνει το ζεστό του νερό από ύψος 3 μέτρων πάνω στου λουόμενους. Νερά που κουβαλάνε άλατα από τα έγκατα της γης και τα οποία αποδεικνύονται ιδιαίτερα ευεργετικά για τον άνθρωπο, αφού εισχωρούν από το δέρμα στον οργανισμό και προσφέρουν τις θετικές τους ιδιότητες. Μπαίνεις κουρασμένος και βγαίνεις δέκα χρόνια νεότερος.

Νερά παντού, ζεστά και κρύα!

Έτσι βρίσκεσαι σε ένα μαγικό σκηνικό όπου η ατμοσφαιρική θερμοκρασία έχει πέσει στους 7 βαθμούς, βρέχει και την ίδια ώρα απολαμβάνεις το μπάνιο σου σε μια ιδιαίτερα φιλόξενη λόγω θερμοκρασίας ανοιχτή πισίνα από την οποία βγαίνουν ατμοί λες και βράζει! Μοναδική εμπειρία που μπορείς να ζήσεις μόνο σε ένα μοναδικό τόπο. Οι εγκαταστάσεις λειτουργούν ως δημοτική επιχείρηση του Δήμου Αριδαίας με σχεδόν άψογο τρόπο. Μοναδική έλλειψη ίσως η απουσία φοριαμών για τους λουόμενους που να κλειδώνουν. Μπουρνούζι, μαγιώ και σαγιονάρες απαραίτητα καλοκαίρι χειμώνα, μην τα ξεχάσετε!

Η πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων με νερό 38 βαθμών κελσίου!

Διαμονή
Στο Λουτράκι βρίσκεις πολλές επιλογές αφού υπάρχει μεγάλη προσφορά υπηρεσιών. Ξενοδοχεία και ξενώνες που αρχίζουν από 30 ευρώ η διανυκτέρευση Παράλληλα υπάρχει καλή προσφορά υπηρεσιών σε φαγητό. Για ποτό όμως υπάρχει μια κορυφαία επιλογή. Ένα από τα πιο προσεγμένα bar/club που έχω συναντήσει, ο "Πόθος". Μεγάλος χώρος με άνετα έπιπλα, πολυτελέστατο διάκοσμο, ιδανική εφαρμογή συνδυασμού ξύλου-μετάλλου, άψογο φωτισμό, καθαρά ποτά και αρκετά προσεγμένη μουσική. Λίγο τσιμπημένο, αλλά αξίζει τον κόπο. Επίσης ξεχωρίζω το καφενείο του χωριού που έχει πολύ καλό τσίπουρο που συνοδεύεται με τον κατάλληλο μεζέ, σε τιμές παραπάνω από λογικές.


Η γύρω περιοχή
Πέρα από τα νερά η ευρύτερη περιοχή έχει πολλά σημεία ενδιαφέροντος. Ένα από αυτά το χιονοδρομικό του Καμαϊκτσαλάν που βρίσκεται ακριβώς δίπλα. Λίγο πιο κάτω η Νάουσα, μια πόλη πνιγμένη στο πράσινο, χτισμένη σε ρέμα. Σίγουρα αξίζει μια επίσκεψη τόσο στο κέντρο της όσο και στο άλσος του Αγίου Νικολάου όπου λειτουργεί το καλό ξενοδοχείο "Βέρμιο" που είναι δημοτική επιχείρηση. Πριν βέβαια αξίζει να επισκεφτείτε πριν το οινοποιείο του Μπουτάρη που βρίσκεται πριν την είσοδο της Νάουσας. Εκεί κοντά είναι και τα χιονοδρομικά στο Σέλι και τα Τρία-Πέντε πηγάδια, για τους λάτρες του είδους, ενώ η ταβέρνα του "Ψάθα" στον Άγιο Νικόλαο πρέπει να αποτελέσει τον προορισμό όποιου θέλει να γευθεί καλές μοσχαρίσιες μπριζόλες, πολύ καλά μαγειρευτά και άψογο ξινόμαυρο κρασί σε τιμές απόλυτα λογικές.


Η Βέροια επίσης αξίζει τον χρόνο του επισκέπτη, ειδικά στην εβραϊκή συνοικία της Μπαρμπούτας όπου έζησε μια ακμάζουσα κοινότητα κοινότητα που άφησε πίσω της μια από τις πιο ωραίες συνοικίες που μπορεί κάποιος να βρει στην Ελλάδα. Ραβανί και μπουγάτσα τα must σε αυτή την πόλη, όπου τα παραπάνω γλυκά έχουν άλλο νόημα!


Το ίδιο και η Έδεσσα που αξίζει μια επίσκεψη στους πασίγνωστους καταρράκτες της, αρκεί βέβαια να τους πετύχετε όταν η ΔΕΗ αφήνει το νερό να τρέξει σε αυτούς, κάτι που γίνεται μόνο για τουριστικούς λόγους πλέον. Στο ίδιο σημείο μπορείς να περιηγηθείς στις πρώην βιομηχανικές εγκαταστάσεις με τις οποίες η Έδεσσα μετέτρεψε τον καταρράκτη σε συγκριτικό αναπτυξιακό πλεονέκτημα βάσει του οποίου η περιοχή άκμασε και έφτασε να πουλάει σκοινιά σε όλη τον κόσμο. Με την έλευση της ηλεκτροδότησης όμως η Έδεσσα (ή Βοδενά αλλιώς) έχασε το συγκριτικό της πλεονέκτημα αφού ο ανταγωνισμός απέκτησε πρόσβαση σε ενέργεια αντίστοιχη με αυτή του καταρράκτη, οπότε επήλθε η οικονομική παρακμή. Πάντως το πιο cult σουβενίρ που μπορείς να αγοράσεις υπάρχουν στην Έδεσσα: κούπες του καφέ με Καζαντζίδη, Πάυλο Μελά ή ακόμα και με Γλίξμπουργκ για τους πιο σκληροπυρηνικούς!


Κοντά είναι και η Φλώρινα με τις Πρέσπες, η Καστοριά και το Νυμφαίο, αλλά αυτό είναι το αντικείμενο μιας άλλης εκδρομής.



Που αλλού μπορείς να περάσεις χειμερινό τριήμερο με μπάνιο, σκι, καλό φαγητό και πολλά σημεία ενδιαφέροντος για επισκέψεις;

Γίναμε και αντικείμενο προβλέψεων!

http://nafpaktia.blogspot.com/2010/10/blog-post_3254.html

Είμαστε πολύ μπροστά και το παραδέχομαι!!! Για μία ακόμα φορά, θα ανατρέξω στον Καζαμία του 2010 που δημοσιεύσαμε λίγο πριν την αυγή αυτού του χρόνου, και δώστε, παρακαλώ, βάση για το πώς πέσαμε μέσα και στα όσα συνέβησαν στο ΠΑΣΟΚ, με τους περιβάλλοντες χώρους φυσικά (βλέπε Μπουλές):
Ιούλιος
Η ψηφοφορία στο Ίντερνετ τελείωσε για τα χρίσματα του ΠΑΣΟΚ(...). Ο Κωνσταντόπουλος καταφέρνει να ξεπεράσει στη συνολική βαθμολογία τον Μπουλέ και να λάβει το χρίσμα(...). Ύστερα από πιέσεις που δέχεται από τον Λοβέρδο, τελικά δεν το αποδέχεται και αυτό καταλήγει στον πρώτο επιλαχόντα, τον Μπουλέ!!! (είπατε τίποτα; Έχει και συνέχεια)
Αύγουστος
Η προεκλογική μάχη φουντώνει, με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Τα άπλυτα πολλών υποψηφίων βγαίνουν στη φόρα, ενώ άσχημη εντύπωση προκαλεί το γάριασμα κυρίως των ασπρόρουχων του Μπουλέ!!! (Τι σας θυμίζει η υπόθεση; Μήπως λίγο από Αιτωλική;)
Σεπτέμβριος
Ο Μπουλές έχει μπει για τα καλά στο πετσί του νεοπα-σώκου, γυρνώντας βουνά και λαγκάδια αγκαζέ με τον Γραμματέα της Τοπικής του κόμματος. Δεν έχουν αφήσει κοντοσούβλι για κοντοσούβλι, δείχνοντας, για μία ακόμα φορά, ότι το ΠΑΣΟΚ που όλοι αγαπήσαμε είναι και πάλι εδώ!!! (Κάποιοι το είδαν τότε ως τον μεγαλύτερο εφιάλτη τους, τώρα απλά το ζουν...)
Νοέμβριος
Λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, και οι ελπίδες του ΠΑΣΟΚ για την ανακατάληψη του Δήμου Ναυπάκτου δείχνουν να ελαττώνονται, καθώς η Ζέφη Δημαδάμα, κατά την επίσκεψή της στην πόλη, δεν εκφράζει ανοικτά την στήριξή της στον Μπουλέ. Το πέρασμά της, μάλιστα, από τα πολιτικά γραφεία και των άλλων υποψηφίων γεμίζει με πολλά ερωτηματικά τον Γραμματέα της Τοπικής, ο οποίος της ζητά να καλύψει τα έξοδα για τις σόλες που χάλασε κατά το δικό της προεκλογικό αγώνα. Η Ζέφη αρνείται πεισματικά να αναλάβει αυτή την υποχρέωση και ο Γιώργος Ασημακόπουλος τη διαγράφει από τη λίστα του κινητού του. (Τέζα όλοι με τις προβλέψεις;)

Όπως σας είχαμε πει και τότε, για να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο ενόρασης αποσυρθήκαμε στο όρος Ριγάνι, και αφού αυτομαστιγωθήκαμε – για όλα όσα το 2009 αδίκως καταλογίσαμε σε αυτούς που με ανιδιοτέλεια και αίσθημα ευθύνης προσφέρουν στον τόπο- εν συνεχεία, πήραμε φτερό και μελάνι και γράψαμε... Το αποτέλεσμα μας δικαιώνει. Γι’ αυτό κι εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε εδώ, για να λέμε την άποψή μας, σωστή ή λάθος, με γνώμονα πάντα ένα πράγμα: Να είναι η δική μας άποψη κι όχι αυτή που επιτάσσουν τα πάσης φύσεως συμφέροντα.
Β. Καρ.

Ανακοίνωση

Αναφορικά με τη συζητούμενη υποψηφιότητά μου για το Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Ελλάδας, δηλώνω ότι:

Ο υποψήφιος Περιφερειάρχης του ΠΑΣΟΚ Απόστολος Κατσιφάρας μου πρότεινε να είμαι υποψήφιος με τον συνδυασμό του στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές.

Είναι μια πρόταση σαφώς τιμητική για την οποία είμαι υπερήφανος και ταυτόχρονα ευγνώμων. Το γεγονός ότι το βιογραφικό μου ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του καλύτερου κατά τη γνώμη μου υποψηφίου Περιφερειάρχη είναι εκδήλωση τιμής προς το πρόσωπό μου, την οποία τιμώ.

Ανεξάρτητα από την παραπάνω πρόταση, ήταν και είναι δεδομένη η υποστήριξη της υποψηφιότητας του Απόστολου Κατσιφάρα από εμένα, τόσο προσωπικά όσο και θεσμικά. Ο "Καλλικράτης¨ δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο εκφραστή και υλοποιητή στη Δυτική Ελλάδα.

Ωστόσο δηλώνω ότι δεν θα είμαι υποψήφιος για το συγκεκριμένο ρόλο, μιας και δεν αποτέλεσε ποτέ στόχο μου η συμμετοχή στο θεσμό αυτό παρόλο που τον θεωρώ εξόχως σημαντικό. Θεωρώ ότι υπάρχουν άλλα πρόσωπα από τη Ναυπακτία και την Αιτωλοακαρνανία που μπορούν να συμβάλλουν περισσότερο από εμένα στην προσπάθεια αυτή, πρόσωπα που είμαι βέβαιος ότι θα επιλέξει ο υποψήφιος Περιφερειάρχης του ΠΑΣΟΚ.


Ναύπακτος, 10/10/2010
Γιώργος Ασημακόπουλος
Πληροφορικός
Εκπαιδευτικό Προσωπικό ΤΕΙ Μεσολογγίου
Γραμματέας ΤΟ ΠΑΣΟΚ Ναυπάκτου

Αν ήμουν υποψήφιος Δήμαρχος...

Θα πρόσεχα τη σιγουριά μου.

Θα πρόσεχα την παραμικρή λεπτομέρεια μέχρι και το κλείσιμο της κάλπης του δεύτερου γύρου.

Δεν θα θεωρούσα τίποτα δεδομένο.

Για να μην πάθω καμία ζημιά όπως η παρακάτω!





Σας θυμίζει τις περασμένες Δημοτικές εκλογές; Εμένα ναι:)

Αναμνήσεις από το στρατό

Όταν ένας απόστρατος καραβανάς επαγγέλεται ττον δημοσιογράφο τότε μόνο σουρεαλιστικές καταστάσεις προκύπτουν.

Μάλλον φταίει η συνήθεια που του έχει μείνει από τότε που ήταν ένστολος και όλοι υπάκουαν τις εντολές του. Περίμενε ότι και μετά από την αποστρατεία θα τον υπακούουν όλοι όπως τότε που είχε σαρδέλες στον ώμο.

Νομίζει ότι το "πνεύμα" που πούλαγε στους υφιστάμενους για να σπάει τον τσαμπουκά, περνάει και κοινωνία.

Άλλο η κοινωνία και άλλο ο στρατώνας όμως. Εδώ δεν είναι υποχρεωμένοι όλοιι να υπακούουν τυφλά στα κελεύσματα. Αποτελέσμα; Εκνευρισμός.

Εμπρός μαρς, ένα δύο ιν δυο, ιν δυό, ένα...

Blogopanic!

Χαμός στη Ναυπακτιακή μπλογκόσφαιρα!

Μπλογκ που αναπαραγάγουν δημοσιεύματα αποκλειστικά από ήδη υπάρχοντα έντυπα. Ειδησεογραφικά και επώνυμα. Ειδησεογραφικά και ανώνυμα. Σχολιαστικά και ανώνυμα. Ημιεπώνυμα από δημοσιογράφους. Πανικός! Άλλα που σχολιάζουν ειδήσεις.

Άλλα από τη Ναύπακτο, άλλα από το Μεσολόγγι, άλλα από Αγρίνιο.

Θεματολογία; Ναφελίμ, συνομοσιολογία, τοπικά αθλητικά και... Δημοτικά. Τυχαία η άνθιση αυτή την εποχή; Δε νομίζω!

Καλό ή κακό; Μεγάλο θέμα που δεν έχει απάντηση. Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν παραδείγματα υπέρ και κατά της ανωνυμίας.

Η ανωνυμία δίνει ελευθερία λόγου, ενώ παράλληλα προστατεύει και την πηγή της είδησης. από την άλλη δίνει βήμα για λασπολογία, εκβιασμό και συκοφαντία. Είναι θέμα του διαχειριστή το πως θα αξιοποιήσει το αγαθό της ανωνυμίας.

Σημεία των καιρών!

Update: Ένα κακό, άθλιο παράδειγμα διαχείρισης της ανωνυμίας είναι να χρησιμοποιείς φωτογραφίες ή άλλο υλικό που έχει αναρτήσει κάποιος στο facebook για να τον διαβάλλεις. Το ότι καταγγέλεις κάποιον ανώνυμα δεν σημαίνει ότι είναι ηθικό να χρησιμοποιείς φωτογραφίες του από τις απόκριες πχ, ή από μια νυχτερινή βόλτα κλπ. Αυτό δεν είναι blogging ούτε ανώνυμο ούτε επώνυμο, είναι ανηθικότητα. Ένα άθλιο παράδειγμα εδώ.

παράταση καλοκαιριού

Και πάνω που λες ότι χειμώνιασε και θα πιάσουν βροχές και κρύα και σκέφτεσαι να μαζέψεις ό,τι έχεις απλώσει όλο το καλοκαίρι σε αυλές και μπαλκόνια, τσουπ κάνει μία ο καιρός και ξανακαλοκαιριάζει!

Αυτό το δεύτερο καλοκαίρι είναι πιο ωραίο από το πρώτο. Η παραλία είναι όλη δικιά σου, ο καιρός είναι πολύ πιο δροσερός και, δεν λιώνεις μόλις φύγεις από τηνπαραλία.

Ραντεβού στη θάλασσα λοιπόν όσο κρατήσει η καλοκαιρία:)

It brings many changes...

Μουσική!

Σαν σήμερα πέθανε ο Μάνος Χατζιδάκις.


Αν και από μουσική δεν ξέρω και πολλά θεωρητικά, οπότε δεν μπορώ να εξηγήσω στέρεα γιατί τον θεωρώ κορυφαίο μουσικό. Θα προσπαθήσω, με τον κίνδυνο να θεωρηθώ λίγο ξερόλας, αλλά δεν πειράζει:)


Όταν ακούω κομμάτια του όμως κάθε φορά ακούω και κάτι καινούργιο. Κάποια ακολουθία από νότες που ήταν εκεί από πάντα ξαφνικά πετάγεται και αρπάζει την προσοχή μου.


Ενώ η μελωδία είναι ξεκάθαρη και απλή, όταν κάνεις τον κόπο να "αναλύσεις" τους ήχους που την απαρτίζουν ανακαλύπτεις μια απίστευτη πολυπλοκότητα από αλληλοκαλυπτόμενες και μοναδικά αλληλοδιαδεχόμενες νότες. Σα να βλέπεις ένα άγαλμα της κλασσικής αρχαιοελληνικής εποχής ποι οι ξεκάθαρες και απλες του γραμμές να απαρτίζονται από μικροσκοπικά αραβουργήματα.


Αυτά τα λίγα, συν τρία κομμάτια, καλή ακρόαση.








ΥΓ: Τη "σύσταση" της μουσικής του Χατζιδάκι σε εμένα την έκανε ο φίλος και κουμπάρος μου Γιάννης. Και μόνο γι' αυτό το παράθυρο που μου άνοιξε τον ευχαριστώ:)