- Διαβάζω ότι συνέχισαν να έρχονται μίζες από την Siemens στην Ελλάδα μέχρι το 2008. Είδηση σίγουρα είναι. Αλλά πλέον δεν αποτελεί νέο το γεγονός ότι η διαφθορά είναι θεσμικό πρόβλημα και όχι θέμα "σεμνών και ταπεινών" πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων. Ξέρουμε ότι όσο δεν υπάρχουν κανόνες στη δημόσια διοίκηση τα συμφέροντα θα διαφθείρουν συνειδήσεις διαβρώνοντας την χώρα. Τι άλλο να πεις γι΄ αυτό;
- Μαθαίνω ότι η Ελλάδα είναι μια από τις χειρότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα παιδιά, αφού καταλαμβάνει την 23η θέση σε σύνολο 29 χωρών. Μόνο η Βρετανία, η Βουλγαρία, η Λετονία, η Λιθουανία και η Μάλτα είναι χειρότερες. Δεν είναι είδηση πως είμαστε πολύ μπροστά σε δυστυχήματα παιδιών και στο πλήθος των παιδιών που πίνουν και καπνίζουν. Δεν είναι πια είδηση το γεγονός ότι τα νηπιαγωγεία μας στεγάζονται σε υπόγεια και τα σχολεία μας σε πολυκατοικίες. Τι άλλο να πεις γι' αυτό;
- Διαβάζω ότι λόγω της οικονομικής κρίσης η κυβέρνηση αποφάσισε να τονώσει την αγορά -εισαγόμενων- αυτοκινήτων, δημιουργώντας απώλειες 500 εκ. ευρώ στον προϋπολογισμό. Δεν είναι νέο το γεγονός ότι η κυβέρνηση με πρόσχημα την διεθνή κρίση επέλεξε να κάνει το χατίρι κάποιων ισχυρών -όπως έκανε όταν απάλλασσε από φόρους τις μεγάλες επιχειρήσεις πριν λίγα χρόνια- εν μέσω κρίσης, μετακυλίοντας το κόστος στους πολλούς. Τι άλλο να πεις για την κοντόφθαλμη οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή που έχει ανεβάσει το έλλειμμα στο 5% του ΑΕΠ;
- Διαβάζω ότι προκειμένου να τονώσει την απασχόληση η κυβέρνηση Καραμανλή ετοιμάζεται να "προσλάβει" 60.000 άνεργους -νέους κατά κανόνα- στο δημόσιο μέσω προγραμμάτων Stage, δηλαδή χωρίς ασφάλιση και χωρίς καμία προοπτική μονιμοποίησης. Τι να πεις για την συνεχιζόμενη πολιτική δημιουργίας ομήρων που τους τσαλακώνουν την αξιοπρέπεια για λίγες ώρες ανασφάλιστης εργασίας; Δεν είναι νέο.
- Ακούω ότι θα λειτουργήσει η πολεοδομία κατόπιν ενεργειών πολλών και διαφόρων. Τι άλλο να πεις για το θέμα της δόμησης στη Ναύπακτο που το συζητάμε από το 1996;
- Διαβάζω ότι το ΞΕΝΙΑ έρχεται πάλι στην επικαιρότητα. Τι άλλο να πεις για το ξενοδοχείο φάντασμα η κατάντια του οποίου αντιπροσωπεύει τον "τουριστικό μεγαλοϊδεατισμό" που έχει καλλιεργηθεί στη Ναύπακτο; Τι άλλο να γράψεις ώστε να εξηγήσεις ότι αφενός πρέπει να έχει τουριστικό προορισμό και ότι αφετέρου δεν μπορεί να γίνει πολυτελές ξενοδοχείο σε μια πόλη με τουρισμό δύο μόλις μηνών; Τι να γράψεις για τον λαϊκισμό που έχει στεγάσει το ΞΕΝΙΑ όλα αυτά τα χρόνια;
22/4/09
Ειδήσεις πολλές... Νέο κανένα.
Έρχεται η ώρα που θέλεις να γράψεις και δεν σου βγαίνει. Σε κοιτάει η λευκή οθόνη με τον κέρσορα να αναβοσβήνει. Ρίχνεις μια ματιά στην εθνική επικαιρότητα, μπας και σε κεντρίσει κάτι και πάρεις μπροστά. Απογοητευμένος κοιτάς τα τοπικά. Φεύγεις από εκεί και πας σε θέματα επιστήμης και τεχνολογίας. Ειδήσεις; Πολλές! Νέα; Κανένα...
8/4/09
"Κάθε € που δίνουμε στην παιδεία γυρίζει στο Έθνος μας με τόκο"
Αυτή την φράση κράτησα από την ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου στο φόρουμ «Μιλάμε για Παιδεία», το οποίο διοργάνωσε το ΠΑΣΟΚ και στο οποίο συμμετείχαν όλοι οι φορείς της εκπαίδευσης όπως η ΔΟΕ, η ΟΛΜΕ, η ΟΙΕΛΕ, η ΟΣΕΠ-ΤΕΙ και η ΠΟΣΔΕΠ. Αντίστοιχα φόρουμ έχει διοργανώσει και διοργανώνει το ΠΑΣΟΚ ώστε κάθε πολίτης που θα προσέρχεται στην κάλπη να γνωρίζει ακριβώς τι περιμένει από μία κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ.
Γιατί εκτός από την μιζέρια στην οποία έχουμε βυθιστεί, την πρωθυπουργική μας κούραση, το Βατοπέδι, τους κουκουλοφόρους και τις φωτογραφίες με τον Ομπάμα υπάρχουν ουσιαστικά ζητήματα που πρέπει να συζητούνται, υπάρχουν προοδευτικές πολιτικές ικανές να μας πάνε μπροστά.
Στο φόρουμ αυτό ο Γιώργος Παπανδρέου παρουσίασε τις δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ που θα υλοποιήσουν το όραμά του ΠΑΣΟΚ για δημόσια, δωρεάν και υψηλής ποιότητας παιδεία για όλους:
- Επέκταση Ολοήμερου σχολείου σε όλη την χώρα μέσα στην επόμενη τετραετία
- Πιστοποιητικό επάρκειας στην χρήση του διαδικτύου και γλωσσομάθειας μέσα στο σχολείο
- Ουσιαστική αύξηση των αμοιβών των εκπαιδευτικών σε συνδυασμό με την επιμόρφωση και την αξιολόγηση τους
- Εισαγωγή στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ: Εθνικό Απολυτήριο μετά από γενικές και αντικειμενικές εξετάσεις
- Για κάθε νέο με Εθνικό Απολυτήριο, εγγυημένο ποσό από το κράτος στο ύψος του κόστους σπουδών προς το ίδρυμα που δέχεται το νέο.
- Φορητός υπολογιστής και δωρεάν γρήγορη πρόσβαση στο διαδίκτυο για κάθε μαθητή
- Αυτόνομα και αυτοδιοικούμενα ΑΕΙ: με ισχυρή κρατική χρηματοδότηση, και μηχανισμούς κοινωνικής λογοδοσίας, αξιολόγησης και ελέγχου
- Όλα τα συγγράμματα των φοιτητών στο διαδίκτυο
- Αύξηση της χρηματοδότησης για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ και επιπλέον 1 δις. ευρώ από τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης
Η ποιότητα της παιδείας μας σήμερα καθορίζει την ποιότητα της κοινωνίας μας αύριο. Ό,τι δίνουμε σήμερα στην παιδεία θα το εισπράξουμε αύριο στο πολλαπλάσιο. Με βάση αυτή τη λογική γίνεται κατανοητό ότι η επένδυση στην παιδεία δεν μπορεί να αναβληθεί επειδή βρισκόμαστε σε περίοδο οικονομικής κρίσης. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που στα πακέτα εξόδου από την κρίση άλλων χωρών περιλαμβάνονται μεγάλες επενδύσεις στην παιδεία και στην κατάρτιση. Η κυβέρνηση Καραμανλή από την άλλη "επενδύουμε" σε... εισαγόμενα αυτοκίνητα, αγνοώντας την αξία της επένδυσης στον άνθρωπο μέσω της παιδείας.
Στόχος πρέπει να είναι μια ποιοτική παιδεία που θα παρέχει γνώση και εφόδια, που θα δημιουργεί ισχυρούς πολίτες που δεν έχουν ανάγκη το μέσο, που είναι τελικά μέσο εξάρτησης. Που θα ισχυροποιεί την αξιοκρατία και θα εκτοπίζει το ρουσφέτι. Που θα καλλιεργεί την κριτική σκέψη και θα αποτρέπει την πνευματική υποταγή. Μια παιδεία που θα προωθεί την δημιουργικότητα και θα απαξιώνει τον ωχαδερφισμό. Μια παιδεία που θα κάνει την μαθησιακή διαδικασία χαρά και όχι αγγαρεία.
Είναι η ώρα να βγει και η παιδεία από το τέλμα της και να παίξει τον αναπτυξιακό και κοινωνικό της ρόλο. Μια ανατρεπτική διαδικασία σαν και αυτή απαιτεί νέες, τολμηρές και αποφασιστικές ιδέες και πρωτοβουλίες. Απαιτεί επίμονες ηγεσίες, που δεν κουράζονται από τα προβλήματα του τόπου.
Γιατί εκτός από την μιζέρια στην οποία έχουμε βυθιστεί, την πρωθυπουργική μας κούραση, το Βατοπέδι, τους κουκουλοφόρους και τις φωτογραφίες με τον Ομπάμα υπάρχουν ουσιαστικά ζητήματα που πρέπει να συζητούνται, υπάρχουν προοδευτικές πολιτικές ικανές να μας πάνε μπροστά.
Στο φόρουμ αυτό ο Γιώργος Παπανδρέου παρουσίασε τις δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ που θα υλοποιήσουν το όραμά του ΠΑΣΟΚ για δημόσια, δωρεάν και υψηλής ποιότητας παιδεία για όλους:
- Επέκταση Ολοήμερου σχολείου σε όλη την χώρα μέσα στην επόμενη τετραετία
- Πιστοποιητικό επάρκειας στην χρήση του διαδικτύου και γλωσσομάθειας μέσα στο σχολείο
- Ουσιαστική αύξηση των αμοιβών των εκπαιδευτικών σε συνδυασμό με την επιμόρφωση και την αξιολόγηση τους
- Εισαγωγή στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ: Εθνικό Απολυτήριο μετά από γενικές και αντικειμενικές εξετάσεις
- Για κάθε νέο με Εθνικό Απολυτήριο, εγγυημένο ποσό από το κράτος στο ύψος του κόστους σπουδών προς το ίδρυμα που δέχεται το νέο.
- Φορητός υπολογιστής και δωρεάν γρήγορη πρόσβαση στο διαδίκτυο για κάθε μαθητή
- Αυτόνομα και αυτοδιοικούμενα ΑΕΙ: με ισχυρή κρατική χρηματοδότηση, και μηχανισμούς κοινωνικής λογοδοσίας, αξιολόγησης και ελέγχου
- Όλα τα συγγράμματα των φοιτητών στο διαδίκτυο
- Αύξηση της χρηματοδότησης για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ και επιπλέον 1 δις. ευρώ από τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης
Η ποιότητα της παιδείας μας σήμερα καθορίζει την ποιότητα της κοινωνίας μας αύριο. Ό,τι δίνουμε σήμερα στην παιδεία θα το εισπράξουμε αύριο στο πολλαπλάσιο. Με βάση αυτή τη λογική γίνεται κατανοητό ότι η επένδυση στην παιδεία δεν μπορεί να αναβληθεί επειδή βρισκόμαστε σε περίοδο οικονομικής κρίσης. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που στα πακέτα εξόδου από την κρίση άλλων χωρών περιλαμβάνονται μεγάλες επενδύσεις στην παιδεία και στην κατάρτιση. Η κυβέρνηση Καραμανλή από την άλλη "επενδύουμε" σε... εισαγόμενα αυτοκίνητα, αγνοώντας την αξία της επένδυσης στον άνθρωπο μέσω της παιδείας.
Στόχος πρέπει να είναι μια ποιοτική παιδεία που θα παρέχει γνώση και εφόδια, που θα δημιουργεί ισχυρούς πολίτες που δεν έχουν ανάγκη το μέσο, που είναι τελικά μέσο εξάρτησης. Που θα ισχυροποιεί την αξιοκρατία και θα εκτοπίζει το ρουσφέτι. Που θα καλλιεργεί την κριτική σκέψη και θα αποτρέπει την πνευματική υποταγή. Μια παιδεία που θα προωθεί την δημιουργικότητα και θα απαξιώνει τον ωχαδερφισμό. Μια παιδεία που θα κάνει την μαθησιακή διαδικασία χαρά και όχι αγγαρεία.
Είναι η ώρα να βγει και η παιδεία από το τέλμα της και να παίξει τον αναπτυξιακό και κοινωνικό της ρόλο. Μια ανατρεπτική διαδικασία σαν και αυτή απαιτεί νέες, τολμηρές και αποφασιστικές ιδέες και πρωτοβουλίες. Απαιτεί επίμονες ηγεσίες, που δεν κουράζονται από τα προβλήματα του τόπου.
1/4/09
Ασφάλεια, όχι διαχείριση φόβου!
Στις 1/4 συνεδρίασε το ΚΥΣΕΑ με θέμα την... φρούρηση του κέντρου της Αθήνας. ΚΥΣΕΑ σημαίνει Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας. Με λίγα λόγια, η Κυβέρνηση αποφάσισε ότι η κατάσταση στο κέντρο της Αθήνας έχει αποκτήσει βαρύτητα αντίστοιχη... με την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Απόφαση που δημιουργεί αίσθημα τρόμου στους πολίτες μιας και εξισώνει την καθημερινότητά της με... πόλεμο! Μια απόφαση που έρχεται να προστεθεί στην καλλιέργεια του φόβου που βιώνουν οι Έλληνες.
Αυτό το αίσθημα ανασφάλειας συσσωρεύεται στην εργασιακή και οικονομική ανασφάλεια που υφίσταται, αφού νιώθει διαρκώς ότι απειλείται το εισόδημά του, η εργασία του και, το επίπεδο ζωής που έχει κατακτήσει. Έτσι έχουμε φτάσει σε μια κατάσταση όπου ο πολίτης νιώθει ότι απειλείται η ο ίδιος, η περιουσία του και εν τέλει η ισορροπία του. Αποτέλεσμα είναι μια τρομοκρατημένη κοινή γνώμη που λειτουργεί κάτω από το πρίσμα του άγχους.
Στον τομέα της ψυχολογίας διεξάγεται εκτεταμένη επιστημονική έρευνα που με σειρά πειραμάτων μελετά την πολιτική ισχύ του φόβου. Αποδεικνύεται επιστημονικά ότι ο φόβος είναι το συναίσθημα που μπορεί να προκαλέσει τα πλέον σημαντικά σημαντικά πολιτικά αποτελέσματα, ειδικά όταν αυτός εδράζεται σε πραγματικά ή αληθοφανή γεγονότα. Έχει αποδειχθεί ότι οι υποψήφιοι που αξιοποιούν τον φόβο προκαλούν εντονότερα την προσοχή των ψηφοφόρων σε σχέση με άλλους που προβάλλουν την εμπειρία, το όραμα ή την ικανότητά τους. Αποδεικνύεται ακόμη ότι η διαχείριση του φόβου είναι πιο αποτελεσματική όταν ο φόβος διαχέεται για μακρύ χρονικό διάστημα στην κοινωνία.
Αποδεδειγμένα, οι τρομαγμένοι πολίτες μετατρέπονται σε απομονωμένα άτομα αφού εγκλωβίζονται στην ανασφάλειά τους, γεγονός που τους καθιστά διαχειρίσιμους. Έτσι η απώλεια της ασφάλειας μετατρέπεται σε κοινωνική και συλλογική ήττα μίας δημοκρατικής κοινωνίας, αφού καθιστά τους πολίτες άβουλους και εύκολα καθοδηγούμενους. Ο φόβος μπορεί να οδηγήσει σε αλλοίωση του πολιτικού κριτηρίου των πολιτών. Η τρομοκράτηση της κοινωνίας αποτελεί δελεαστική πρακτική για όποιον στη συνέχεια σκοπεύει να διαχειριστεί αυτό τον φόβο.
Οι πολίτες πρέπει να αντισταθούν στις απόπειρες διαχείρισης της ανασφάλειάς τους, πρέπει να απαιτήσουν την πραγματική αποκατάσταση της ασφάλειας χωρίς τον περιορισμό δημοκρατικών ελευθεριών. Αίτημα πρέπει να είναι η συλλογική διεργασία μέσω της οποίας το αίσθημα ασφάλειας θα επιστρέψει στην δημοκρατική Ελληνική κοινωνία και όχι η διαχείριση της καλλιεργούμενης ανασφάλειας με μέτρα όπως τα παπάκια και η κουκούλα. Άλλο τα μέτρα διαχείρισης της ανασφάλειας και άλλο η εμπέδωση του αγαθού της ασφάλειας.
Ας θυμόμαστε τα ερευνητικά αποτελέσματα που έχουν παρουσιάσει τελευταία οι ψυχολόγοι ώστε να είμαστε λιγότερο ευάλωτοι σε απόπειρες καθοδήγησης της κοινωνίας.
- Τον Αύγουστο του 2007 θυμόμαστε την εκστρατεία τρομοκράτησης των πολιτών με τις αναφορές του τότε αρμόδιου Υπουργού της κυβέρνησης Καραμανλή στις ασύμμετρες απειλές που δεχόταν η χώρα. Ακόμη θυμόμαστε ότι ο στρατός είχε τότε αναλάβει να φυλάσσει από τις ασύμμετρες απειλές ακόμη και τα αστικά άλση της Αθήνας όπως αυτό του Φιλοπάππου Ακόμη θυμόμαστε το στρατιωτικό μπουφάν που φορούσε ο πρωθυπουργός τότε.
- Τον περασμένο Δεκέμβριο η Αθήνα βίωσε μια έκρυθμη κατάσταση την οποία η πολιτεία απέτυχε(;) να τιθασεύσει. Για μήνες οι πολίτες ήταν παραδομένοι στην ανασφάλεια μιας και κανείς δεν μπορούσε να είναι σίγουρος πότε θα καούν ή λεηλατηθούν τα περιουσιακά τους στοιχεία. Όλη η Ελλάδα παρακολουθούσε εικόνες που έπλητταν την ασφάλεια των πολιτών. Παράλληλα είδαν το φως της δημοσιότητας φωτογραφίες που έδειχναν άτομα με πολιτική αμφίεση, κουκούλες και λοστούς να κινούνται μαζί με αστυνομικές μονάδες.
- Το ίδιο διάστημα και εδώ στη Ναύπακτο ζήσαμε τις ψευδείς φήμες ότι "έρχονται λεωφορεία με αναρχικούς", με αποτέλεσμα καταστήματα να αδειάζουν τις βιτρίνες τους νυχτιάτικα και κόσμος να κάθεται να φυλάει το αυτοκίνητό του.
- Ταυτόχρονα εκδηλώνεται ένα μπαράζ τρομοκρατικών ενεργειών που σε καμία περίπτωση δεν αναζητούν την κοινωνική συναίνεση όπως συνέβαινε με τρομοκρατικές ενέργειες του παρελθόντος Πυροβολισμοί εναντίον αστυνομικού λεωφορείου μέσα από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, βαρύτατος τραυματισμός αστυνομικού μετά από πρωτοφανή ένοπλη επίθεση, σφαίρες σε συρμό του προαστιακού, βόμβες σε τράπεζες και στα γραφεία της ΚΕΔ λία μόλις μέτρα από την ΓΑΔΑ, με αποκορύφωμα την τεράστια βόμβα επιπέδου Αλ Κάιντα στη Citibank, που ευτυχώς δεν εξερράγη.
Αυτό το αίσθημα ανασφάλειας συσσωρεύεται στην εργασιακή και οικονομική ανασφάλεια που υφίσταται, αφού νιώθει διαρκώς ότι απειλείται το εισόδημά του, η εργασία του και, το επίπεδο ζωής που έχει κατακτήσει. Έτσι έχουμε φτάσει σε μια κατάσταση όπου ο πολίτης νιώθει ότι απειλείται η ο ίδιος, η περιουσία του και εν τέλει η ισορροπία του. Αποτέλεσμα είναι μια τρομοκρατημένη κοινή γνώμη που λειτουργεί κάτω από το πρίσμα του άγχους.
Στον τομέα της ψυχολογίας διεξάγεται εκτεταμένη επιστημονική έρευνα που με σειρά πειραμάτων μελετά την πολιτική ισχύ του φόβου. Αποδεικνύεται επιστημονικά ότι ο φόβος είναι το συναίσθημα που μπορεί να προκαλέσει τα πλέον σημαντικά σημαντικά πολιτικά αποτελέσματα, ειδικά όταν αυτός εδράζεται σε πραγματικά ή αληθοφανή γεγονότα. Έχει αποδειχθεί ότι οι υποψήφιοι που αξιοποιούν τον φόβο προκαλούν εντονότερα την προσοχή των ψηφοφόρων σε σχέση με άλλους που προβάλλουν την εμπειρία, το όραμα ή την ικανότητά τους. Αποδεικνύεται ακόμη ότι η διαχείριση του φόβου είναι πιο αποτελεσματική όταν ο φόβος διαχέεται για μακρύ χρονικό διάστημα στην κοινωνία.
Αποδεδειγμένα, οι τρομαγμένοι πολίτες μετατρέπονται σε απομονωμένα άτομα αφού εγκλωβίζονται στην ανασφάλειά τους, γεγονός που τους καθιστά διαχειρίσιμους. Έτσι η απώλεια της ασφάλειας μετατρέπεται σε κοινωνική και συλλογική ήττα μίας δημοκρατικής κοινωνίας, αφού καθιστά τους πολίτες άβουλους και εύκολα καθοδηγούμενους. Ο φόβος μπορεί να οδηγήσει σε αλλοίωση του πολιτικού κριτηρίου των πολιτών. Η τρομοκράτηση της κοινωνίας αποτελεί δελεαστική πρακτική για όποιον στη συνέχεια σκοπεύει να διαχειριστεί αυτό τον φόβο.
Οι πολίτες πρέπει να αντισταθούν στις απόπειρες διαχείρισης της ανασφάλειάς τους, πρέπει να απαιτήσουν την πραγματική αποκατάσταση της ασφάλειας χωρίς τον περιορισμό δημοκρατικών ελευθεριών. Αίτημα πρέπει να είναι η συλλογική διεργασία μέσω της οποίας το αίσθημα ασφάλειας θα επιστρέψει στην δημοκρατική Ελληνική κοινωνία και όχι η διαχείριση της καλλιεργούμενης ανασφάλειας με μέτρα όπως τα παπάκια και η κουκούλα. Άλλο τα μέτρα διαχείρισης της ανασφάλειας και άλλο η εμπέδωση του αγαθού της ασφάλειας.
Ας θυμόμαστε τα ερευνητικά αποτελέσματα που έχουν παρουσιάσει τελευταία οι ψυχολόγοι ώστε να είμαστε λιγότερο ευάλωτοι σε απόπειρες καθοδήγησης της κοινωνίας.
22/3/09
Ελληνική η κρίση, Ελληνικά και τα μέτρα!
Το 2007 η κυβέρνηση Καραμανλή αποφάσισε να κάνει εκλογές τον... Αύγουστο, επικαλούμενη ως λόγο ύψιστης εθνικής σημασίας την... κατάρτιση του προϋπολογισμού του 2008. Αναγόρευσε δηλαδή μια σημαντική αλλά και τυπική νομοθετική υποχρέωση της κυβέρνησης σε λόγο προκήρυξης εκλογών.
Πρόκειται για τον προϋπολογισμό που δεν μπόρεσε να εκτελέσει η κυβέρνηση Καραμανλή. Τον προϋπολογισμό για τον οποίο ο ίδιος ο κ. Αλογοσκούφης δήλωσε τον Ιούνιο του 2008 (πολλούς μήνες πριν την διεθνή κρίση) ότι τα έσοδα έχουν πιάσει πάτο. Και πως να μην πιάσουν; Αποτέλεσμα της δικής τους και μόνο πολιτικής είναι η υστέρηση εσόδων που οδήγησε στην εθνική οικονομική κρίση. Μιας πολιτικής που:
Επικαλείται όμως την κρίση για να επιβάλλει μηδενικές αυξήσεις σε μισθωτούς και συνταξιούχους, για να επιβάλλουν έκτακτο φόρο και για να τακτοποιήσουν ημιυπαίθιρους χώρους. Όμως τα μέτρα δεν αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης. Παντού στον κόσμο οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν την κρίση με μέτρα ενίσχυσης των εισοδημάτων και της κατανάλωσης για να ζεσταθεί η αγορά. Δεν επιβάλλουν μηδενικές αυξήσεις σε οικογενειάρχες που έχουν εισόδημα 1700 ευρώ το μήνα μεικτά. Δεν οδηγούν στη φτώχεια συνταξιούχους των 1100 ευρώ μεικτά. Δεν παίρνουν κεφαλικό φόρο σε όσους επιμένουν ή δεν μπορούν να κρύψουν τα εισοδήματά τους. Ελληνικά μέτρα για μια Ελληνική κρίση!
Τον περασμένο Δεκέμβριο, η Ευρωπαϊκή Ένωση εκπόνησε ένα σχέδιο ανάκαμψης των οικονομιών για όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σχέδιο που η Ελληνική Κυβέρνηση δεν υιοθέτησε. Το Σχέδιο αυτό προέβλεπε πολύ συγκεκριμένα πράγματα και, η πρόοδος σε αυτό το σχέδιο συζητείται στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Σύμφωνα με το σχέδιο οι κυβερνήσεις θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν την τεράστια χρηματοδοτική στήριξη προς τον τραπεζικό τομέα ώστε οι τράπεζες να επιστρέψουν στις κανονικές πιστωτικές τους δραστηριότητες και να εξασφαλίσουν ότι τα κεντρικά επιτόκια θα περάσουν στους δανειολήπτες. Το σχέδιο προέβλεπε επίσης δημοσιονομικά μέτρα και δημοσιονομικό πακέτο στήριξης, που θα μπορούσε να περιλαμβάνει:
Έτσι λοιπόν έρχεται ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκης να πει το προφανές που η Νέα Δημοκρατία θέλει να κρύψει: η κυβέρνηση Καραμανλή δεν γνωρίζει την πραγματικότητα της Ελληνικής οικονομίας. «Είναι απαραίτητο να αποτυπωθεί σωστά η πραγματικότητα. Να γίνει ένα είδος απογραφής, να μετρήσουμε τι συμβαίνει και πού ακριβώς βρισκόμαστε. Η απογραφή θα μπορούσε να γίνει από την Τράπεζα της Ελλάδας, με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων των κομμάτων». Αυτά υπογράμμισε σε ομιλία του στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Αθηνών ο πρώην πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης. Ο κ. Μητσοτάκης έχει συναντηθεί επανειλημμένα με τον πρωθυπουργό τους τελευταίους μήνες. Δεν του έδωσε ο κ. Καραμανλής να καταλάβει σε ποιο σημείο βρισκόμαστε; Ή μήπως κατάλαβε ότι ο σημερινός πρωθυπουργός δεν ξέρει σε ποιο σημείο βρισκόμαστε;
Βέβαια ο κ. Μητσοτάκης διαπιστώνει σωστά ότι η κυβέρνηση Καραμανλή δεν γνωρίζει την πραγματικότητα, ωστόσο η απογραφή που προτείνει δεν είναι η λύση.
Στη δημοκρατία την λύση δίνουν οι εκλογές. Εκλογές που θα οδηγήσουν σε αλλαγή οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, που θα φέρουν φορολογική δικαιοσύνη. Που θα κάνουν νόμο του κράτους τις δεσμεύσεις Παπανδρέου στη ΔΕΘ:
Πρόκειται για τον προϋπολογισμό που δεν μπόρεσε να εκτελέσει η κυβέρνηση Καραμανλή. Τον προϋπολογισμό για τον οποίο ο ίδιος ο κ. Αλογοσκούφης δήλωσε τον Ιούνιο του 2008 (πολλούς μήνες πριν την διεθνή κρίση) ότι τα έσοδα έχουν πιάσει πάτο. Και πως να μην πιάσουν; Αποτέλεσμα της δικής τους και μόνο πολιτικής είναι η υστέρηση εσόδων που οδήγησε στην εθνική οικονομική κρίση. Μιας πολιτικής που:
- Κατάργησε τον ΣΔΟΕ και κατά συνέπεια αύξησε την φοροδιαφυγή.
- Αύξησε τον ΦΠΑ και μείωσε την κατανάλωση.
- Μείωσε τον συντελεστή φορολόγησης των μπόνους των μεγάλων εταιριών (όπως πχ οι τράπεζες) από 35% σε 25%. 1 δισ. τον χρόνο χάρισαν με αυτή μόνο τη ρύθμιση!
- Κατάργησε τον φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας.
- Κάνει πλουσιότερα κατά 220 εκατομύρια ευρώ κάθε χρόνο τα γαλάζια golden boys που τοποθετήθηκαν σε διάφορες επιτροπές.
- Που αυξάνει το χρέος κατά 16 εκατομύρια ευρώ κάθε χρόνο που κυβερνά ο Καραμανλής.
Επικαλείται όμως την κρίση για να επιβάλλει μηδενικές αυξήσεις σε μισθωτούς και συνταξιούχους, για να επιβάλλουν έκτακτο φόρο και για να τακτοποιήσουν ημιυπαίθιρους χώρους. Όμως τα μέτρα δεν αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης. Παντού στον κόσμο οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν την κρίση με μέτρα ενίσχυσης των εισοδημάτων και της κατανάλωσης για να ζεσταθεί η αγορά. Δεν επιβάλλουν μηδενικές αυξήσεις σε οικογενειάρχες που έχουν εισόδημα 1700 ευρώ το μήνα μεικτά. Δεν οδηγούν στη φτώχεια συνταξιούχους των 1100 ευρώ μεικτά. Δεν παίρνουν κεφαλικό φόρο σε όσους επιμένουν ή δεν μπορούν να κρύψουν τα εισοδήματά τους. Ελληνικά μέτρα για μια Ελληνική κρίση!
Τον περασμένο Δεκέμβριο, η Ευρωπαϊκή Ένωση εκπόνησε ένα σχέδιο ανάκαμψης των οικονομιών για όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σχέδιο που η Ελληνική Κυβέρνηση δεν υιοθέτησε. Το Σχέδιο αυτό προέβλεπε πολύ συγκεκριμένα πράγματα και, η πρόοδος σε αυτό το σχέδιο συζητείται στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Σύμφωνα με το σχέδιο οι κυβερνήσεις θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν την τεράστια χρηματοδοτική στήριξη προς τον τραπεζικό τομέα ώστε οι τράπεζες να επιστρέψουν στις κανονικές πιστωτικές τους δραστηριότητες και να εξασφαλίσουν ότι τα κεντρικά επιτόκια θα περάσουν στους δανειολήπτες. Το σχέδιο προέβλεπε επίσης δημοσιονομικά μέτρα και δημοσιονομικό πακέτο στήριξης, που θα μπορούσε να περιλαμβάνει:
- Αυξήσεις δαπανών, με στόχο την τόνωση της ζήτησης.
- Δημόσιες επενδύσεις για να ωφεληθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
- Εγγυήσεις και επιδοτήσεις δανείων, ως αντιστάθμισμα στην πιστωτική συρρίκνωση.
- Προσωρινές μειώσεις σε συντελεστές ΦΠΑ για την ενίσχυση της κατανάλωσης.
- Μείωση των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών των απασχολούμενων.
Έτσι λοιπόν έρχεται ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκης να πει το προφανές που η Νέα Δημοκρατία θέλει να κρύψει: η κυβέρνηση Καραμανλή δεν γνωρίζει την πραγματικότητα της Ελληνικής οικονομίας. «Είναι απαραίτητο να αποτυπωθεί σωστά η πραγματικότητα. Να γίνει ένα είδος απογραφής, να μετρήσουμε τι συμβαίνει και πού ακριβώς βρισκόμαστε. Η απογραφή θα μπορούσε να γίνει από την Τράπεζα της Ελλάδας, με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων των κομμάτων». Αυτά υπογράμμισε σε ομιλία του στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Αθηνών ο πρώην πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης. Ο κ. Μητσοτάκης έχει συναντηθεί επανειλημμένα με τον πρωθυπουργό τους τελευταίους μήνες. Δεν του έδωσε ο κ. Καραμανλής να καταλάβει σε ποιο σημείο βρισκόμαστε; Ή μήπως κατάλαβε ότι ο σημερινός πρωθυπουργός δεν ξέρει σε ποιο σημείο βρισκόμαστε;
Βέβαια ο κ. Μητσοτάκης διαπιστώνει σωστά ότι η κυβέρνηση Καραμανλή δεν γνωρίζει την πραγματικότητα, ωστόσο η απογραφή που προτείνει δεν είναι η λύση.
Στη δημοκρατία την λύση δίνουν οι εκλογές. Εκλογές που θα οδηγήσουν σε αλλαγή οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, που θα φέρουν φορολογική δικαιοσύνη. Που θα κάνουν νόμο του κράτους τις δεσμεύσεις Παπανδρέου στη ΔΕΘ:
- Φορολόγηση όλων των εισοδημάτωναπό εργασία, από μερίσματα, από ενοίκια, από υπεραξίες με τον ίδιο δίκαιο τρόπο, με βάση μια ενιαία φορολογική κλίμακα. Που θα θέσει τέλος στην άδικη φορολογία πολλαπλών ταχυτήτων.
- Με ένα κοινό όριο αφορολόγητου εισοδήματος που θα ισχύει για όλους. Με φορολογικές κλίμακες θα προσαρμόζονται κάθε χρόνο, ώστε οι πολίτες να μην πληρώνουν παραπάνω φόρο εξαιτίας του πληθωρισμού. Η σημερινή κυβέρνηση δεν το έχει κάνει αυτό από το 2004.
- Με κατάργηση του νόμου της Ν.Δ. για τη φορολόγηση στα ακίνητα και, επαναφορά της φορολόγησης της μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Και από αυτό δεν εξαιρείται κανείς. Ούτε η εκκλησιαστική περιουσία που αξιοποιείται οικονομικά, ούτε ουδείς άλλος.
17/3/09
Δύο ξένοι στην ίδια πόλη!
Στη Ναύπακτο υπάρχει πρόβλημα πολεοδομίας, αφού δεν λειτουργεί η συγκεκριμένη υπηρεσία.
Για το λόγο αυτό επισκέφτηκε την πόλη ο Γραμματέας του ΥΠΕΧΩΔΕ κ. Μπαλτάς.
Ιδού τι έγραψαν σχετικά οι δύο τοπικές εφημερίδες:
"Άνθρακες ο θησαυρός" ο ένας
"Ανοίγει η πολεοδομία!" ο άλλος...
Σε άλλη πόλη, άλλη χώρα, άλλον πλανήτη!
Για το λόγο αυτό επισκέφτηκε την πόλη ο Γραμματέας του ΥΠΕΧΩΔΕ κ. Μπαλτάς.
Ιδού τι έγραψαν σχετικά οι δύο τοπικές εφημερίδες:
"Άνθρακες ο θησαυρός" ο ένας
"Ανοίγει η πολεοδομία!" ο άλλος...
Σε άλλη πόλη, άλλη χώρα, άλλον πλανήτη!
9/3/09
Ξενία: πως μπορεί "να συμβάλει τα μέγιστα διά την τουριστικήν αξιοποίησην" μετά από 35 χρόνια;
Το Ξενία Ναυπάκτου χτίστηκε σε οικόπεδο έκτασης 11.580 τμ περίπου το οποίο δωρήθηκε στον Δήμο Ναυπάκτου από τον Γεώργιο Νόβα ενώ ήταν εν ζωή. Τότε ήταν γνωστό ως το περιβόλι του Νόβα.
Σύμφωνα με το δωρητήριο συμβόλαιο, το περιβόλι παραχωρήθηκε "...επί σκοπώ όπως συμβάλλωσι τα μέγιστα δια την τουριστικήν αξιοποίησην του Δήμου Ναυπάκτου...".
Ο δωρητής τότε θεώρησε ότι αυτή η συμβολή στην τουριστική ανάπτυξη εξυπηρετείται με την κατασκευή ενός ξενοδοχείου Β κατηγορίας. Λογική άποψη, μιας και εκείνη την εποχή η ξενοδοχειακή υποδομή της πόλης ήταν χαμηλού επιπέδου. Ρητά δε, απέκλειε διαφορετική χρήση της δωρεάς καθώς και την κατάτμηση του οικοπέδου, ενώ απαιτούσε και την διατήρηση του περιβολιού κατά το δυνατό.
Το δωρητήριο προέβλεπε την παραχώρηση του ακινήτου στον δήμο Ναυπάκτου μετά από 25 έτη, με την υποχρέωση αυτός "...να διατηρή τον Τουριστικόν προορισμόν των εγκαταστάσεων, απαγορευόμενης οποιασδήποτε κατατμήσεως του μεταβιβαζόμενου ακινήτου ως και της μετατροπής του σκοπού και της χρήσεως των επ΄ αυτού εγκαταστάσεων...".
Την κατασκευή και λειτουργία του ξενοδοχείου ανέλαβε ο τότε Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού, ο οποίος και ανέλαβε την λειτουργία του "Ξενία-Ευδοκία" για 25 χρόνια από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της κατασκευής του. Μετά από αυτό το διάστημα το διώροφο ξενοδοχείο εμβαδού περίπου 2.880 τετραγωνικών μέτρων περιέρχεται στην κυριότητα του Δήμου Ναυπάκτου. Το ξενοδοχείο είχε δυναμικότητα 96 κλινών. Το ισόγειο έχει εμβαδόν 1430 τμ, ενώ από 722 τμ είναι το εμβαδόν των δύο ορόφων της πτέρυγας των δωματίων, κάτω από την οποία υπάρχει πιλοτή.
Η πορεία του ΕΟΤ οδήγησε τελικά στο να παραχωρηθεί το Ξενία στον Δήμο Ναυπάκτου αρκετά νωρίτερα, το 2001. Παρόλο που οι προσπάθειες αξιοποίησης του Ξενία είχαν αρχίσει αρκετά πριν από την παραχώρησή του στον Δήμο Ναυπάκτου, δεν κατέστη δυνατή η λειτουργία του Ξενία ως πολυτελές ξενοδοχείο από κάποιον επενδυτή. Προσπάθειες που και καλή πρόθεση είχαν και σοβαρή δουλειά κρύβανε, εν τέλει ταλαιπώρησαν και απαξίωσαν το Ξενία.
Αυτή η διαχρονική αδυναμία αποδεικνύει ότι είναι πολύ δύσκολο να λειτουργήσει το Ξενία ως κερδοφόρα ξενοδοχειακή επιχείρηση στη Ναύπακτο, εφόσον επενδυθούν σε αυτό μεγάλα κεφάλαια. Με λίγα λόγια, δεν συμφέρει κάποιον επιχειρηματία να επενδύσει σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο σε έναν τουριστικό προορισμό σαν τη Ναύπακτο. Έναν προορισμό αποκλειστικά θερινό όπου η σεζόν μετά βίας διαρκεί δύο μήνες. Είναι απίθανο σε ένα τέτοιο τουριστικό περιβάλλον να πραγματοποιηθούν τέτοιας έκτασης επενδύσεις. Αυτό είναι και το συμπέρασμα της άγονης διαδικασίας για την μαρίνα. Καλό θα ήταν επομένως να ξεχάσουμε προσθήκες κατ΄ ύψος, νέες πτέρυγες και επεκτάσεις. Πέρα από το γεγονός ότι καθιστούν την επένδυση μη αποδοτική και οδηγούν στην απαξίωση του Ξενία, είναι σχεδόν βέβαιο ότι περισσότερη αισθητική ζημιά θα προκαλέσουν παρά όφελος.
Από την άλλη, η λύση της λειτουργίας ενός ξενοδοχείου μεσαίας κατηγορίας στην υφιστάμενη υποδομή του Ξενία μοιάζει επενδυτικά ρεαλιστική. Ένα ξενοδοχείο Β κατηγορίας που δεν απαιτεί πολλά κεφάλαια είναι εφικτός στόχος αν το Ξενία γίνει ένα ακόμη ξενοδοχείο. Είναι όμως η λύση αυτή συμβατή πράγματι με την βούληση του δωρητή; Αυτό ήταν το όραμα του Νόβα όταν δώριζε το Ξενία για να συμβάλει τα μέγιστα στην τουριστική ανάπτυξη της Ναυπάκτου; Μπορεί ένα απλά καλό ξενοδοχείο της δεκαετίας του 1970 να συμβάλει στην τουριστική ανάπτυξη της πόλης το 2010, όπως επιθυμούσε ο δωρητής;
Η απάντηση είναι σαφώς αρνητική. Ένα ξενοδοχείο 96 κλινών Β κατηγορίας δεν είναι αυτό που σήμερα θα απογειώσει τουριστικά τη Ναύπακτο. Ξενοδοχεία αυτής της εμβέλειας διαθέτει πολλά η πόλη, ακόμη και αν δεν διαθέτουν τόσο ωραίο και άνετο περίβολο.
Η πραγματική βούληση του δωρητή πρέπει σε κάθε περίπτωση να είναι σεβαστή και να διαπερνά την λύση που θα υιοθετηθεί για το Ξενία. Όχι μόνο για νομικούς λόγους, αλλά κυρίως για ηθικούς. Πρέπει επιτέλους να μάθουμε να τιμούμε τους ευεργέτες μας. Τους τιμούμε πραγματικά όχι όταν στήνουμε προτομές τους σε διάφορες γωνίες της πόλης μας, αλλά όταν προσπαθούμε να αντιληφθούμε το όραμά τους και να το ενσαρκώσουμε με τα μέσα που μας διέθεσαν. Αν λοιπόν θέλουμε να λέμε ότι σεβόμαστε τον ευεργέτη Νόβα, είναι σαφές ότι πρέπει το Ξενία "να συμβάλει τα μέγιστα στην τουριστική ανάπτυξη της Ναυπάκτου" όπως επί λέξει αναφέρει το δωρητήριο, χωρίς διασταλτικές ερμηνείες. Χωρίς να ξεχειλώνουμε την δωρεά του Νόβα ώστε να χωρέσει τις δικές μας επιθυμίες και σκοπιμότητες που απομακρύνουν το ακίνητο από την βούληση και το όραμα του ιδρυτή.
Με αυτή τη λογική λοιπόν είμαστε υποχρεωμένοι να αναζητήσουμε την ταυτότητα του Ξενία ως μοχλού τουριστικής ανάπτυξης. Πρέπει να δούμε τι λείπει πραγματικά από την τουριστική υποδομή της Ναυπάκτου και, τι από αυτά μπορεί να γίνει το Ξενία.
Πολυτελές ξενοδοχείο αποδεδειγμένα δεν μπορεί να γίνει. Όμως η υφιστάμενη κτιριακή υποδομή μπορεί να μετατραπεί σε συνεδριακό κέντρο και, σε πολυτελή χώρο εστίασης και καφέ. Το Ξενία μπορεί να μετατραπεί σε αυτά τα δύο πράγματα τα οποία αφενός δεν υπάρχουν και αφετέρου θα συνέβαλαν καθοριστικά στην τουριστική εξέλιξη της Ναυπάκτου.
Σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, ένα συνεδριακό κέντρο μεσαίας δυναμικότητας χρειάζεται μια αίθουσα 200 ατόμων, 2 αίθουσες χωρητικότητας 50-60 ατόμων και κάποιους μικρότερους χώρους συνεργασίας (workshops). Από την άλλη, το Ξενία διαθέτει ήδη μια αίθουσα η οποία μπορεί να λειτουργήσει ως εστιατόριο και καφέ, ενώ υπάρχει και ο χώρος της ταράτσας ο οποίος ενδεχομένως να μπορεί να αξιοποιηθεί ως υπαίθριος χώρος καφέ και εστίασης, σε συνδυασμό με τον χώρο του περιβολιού. Οι λειτουργίες αυτές μπορεί να στεγαστούν στα υφιστάμενα 3.500 τμ των κτιρίων του Ξενία. Επιπλέον, διαθέτει επαρκείς χώρους για στάθμευση οχημάτων. Αυτονόητη είναι και η αποκατάσταση του περιβολιού, σύμφωνα με την επιθυμία του δωρητή.
Είναι προφανές ότι ένας τέτοιος χώρος, πέρα από την τουριστική του διάσταση, θα ήταν και άμεσα αξιοποιήσιμος από την τοπική κοινωνία. Το Ξενία θα επέτρεπε την χρήση του συνεδριακού κέντρου ως χώρο κινηματογράφου, παραστάσεων θεάτρου και μουσικής, εκθέσεων κλπ, ενώ θα μπορούσε να στεγάσει τις συναντήσεις φορέων και συλλόγων προσφέροντας έτσι τις υπηρεσίες του στην τοπική κοινωνία. Αυτή η διάσταση μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην πολιτιστική και κοινωνική λειτουργία της Ναυπάκτου.
Η συμβολή ενός τέτοιου συνεδριακού κέντρου στην τουριστική ανάπτυξη της Ναυπάκτου θα ήταν καταλυτική. Συνέδρια γίνονται όλο τον χρόνο και όχι τον Αύγουστο, επομένως η Ναύπακτος θα μετρούσε επισκέψεις και τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου. Η πόλη θα δεχόταν επισκέπτες υψηλού μορφωτικού και οικονομικού επιπέδου, αφού συνέδρια απευθύνονται σε μηχανικούς, γιατρούς, επιστήμονες, προσωπικό μεγάλων εταιριών κλπ, δηλαδή ανθρώπους που ταξιδεύουν συχνά και επομένως θα επισκέπτονταν ξανά τη Ναύπακτο και ως ιδιώτες. Η γεωγραφική θέση της Ναυπάκτου ευνοεί δε την προσέλκυση συνεδρίων, αφού βρίσκεται στο κέντρο της Ελλάδας και πολύ κοντά στην Αθήνα. Αυτή η χρήση θα εξασφάλιζε και την οικονομική ευρωστία και αυτοτέλεια του Ξενία, απαραίτητη προϋπόθεση για την μελλοντική του επιτυχημένη πορεία. Ο περίβολος θα μπορούσε να αποτελεί μέρος αυτής της λειτουργίας του Ξενία αφού μπορεί να φιλοξενεί υπαίθριες δραστηριότητες σε ένα περιβάλλον υψηλού επιπέδου.
Ένα Ξενία συνεδριακό κέντρο σέβεται απόλυτα και χωρίς αμφιβολία την βούληση του δωρητή, αφού προσθέτει στον τουρισμό της Ναυπάκτου μια διάσταση η οποία και δεν υπάρχει και πιθανότατα θα συμβάλει στην περαιτέρω τουριστική αξιοποίηση της πόλης. Μπορεί έτσι να είναι επενδυτικά αποδοτικό και επομένως βιώσιμο, αφού δεν απαιτεί μεγάλη επένδυση και εξασφαλίζει την απαιτούμενη πελατεία λόγω της προνομιακής γεωγραφική θέσης της Ναυπάκτου. Παράλληλα θα είναι αξιοποιήσιμο από την τοπική κοινωνία αφού θα προσφέρει χώρους πολιτιστικής και κοινωνικής δραστηριότητας που σήμερα λείπουν. Αισθητικά δεν θα προσβάλει, αφού δεν απαιτείται αλλοίωση του σημερινού κτιρίου του Ξενία.
Θα μπορούσε λοιπόν το συνεδριακό κέντρο να είναι η λύση που θα ανατρέψει την τουριστική καχεξία της Ναυπάκτου. Ενδεχομένως να υπάρχουν κι΄ άλλες ρεαλιστικές λύσεις που να συνέβαλαν στην τουριστική ανάπτυξη της Ναυπάκτου και οποίες σέβονται το όραμα του Νόβα, η οποία πρέπει να εκλαμβάνεται και ως υποχρεωτική.
Σύμφωνα με το δωρητήριο συμβόλαιο, το περιβόλι παραχωρήθηκε "...επί σκοπώ όπως συμβάλλωσι τα μέγιστα δια την τουριστικήν αξιοποίησην του Δήμου Ναυπάκτου...".
Ο δωρητής τότε θεώρησε ότι αυτή η συμβολή στην τουριστική ανάπτυξη εξυπηρετείται με την κατασκευή ενός ξενοδοχείου Β κατηγορίας. Λογική άποψη, μιας και εκείνη την εποχή η ξενοδοχειακή υποδομή της πόλης ήταν χαμηλού επιπέδου. Ρητά δε, απέκλειε διαφορετική χρήση της δωρεάς καθώς και την κατάτμηση του οικοπέδου, ενώ απαιτούσε και την διατήρηση του περιβολιού κατά το δυνατό.
Το δωρητήριο προέβλεπε την παραχώρηση του ακινήτου στον δήμο Ναυπάκτου μετά από 25 έτη, με την υποχρέωση αυτός "...να διατηρή τον Τουριστικόν προορισμόν των εγκαταστάσεων, απαγορευόμενης οποιασδήποτε κατατμήσεως του μεταβιβαζόμενου ακινήτου ως και της μετατροπής του σκοπού και της χρήσεως των επ΄ αυτού εγκαταστάσεων...".
Την κατασκευή και λειτουργία του ξενοδοχείου ανέλαβε ο τότε Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού, ο οποίος και ανέλαβε την λειτουργία του "Ξενία-Ευδοκία" για 25 χρόνια από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της κατασκευής του. Μετά από αυτό το διάστημα το διώροφο ξενοδοχείο εμβαδού περίπου 2.880 τετραγωνικών μέτρων περιέρχεται στην κυριότητα του Δήμου Ναυπάκτου. Το ξενοδοχείο είχε δυναμικότητα 96 κλινών. Το ισόγειο έχει εμβαδόν 1430 τμ, ενώ από 722 τμ είναι το εμβαδόν των δύο ορόφων της πτέρυγας των δωματίων, κάτω από την οποία υπάρχει πιλοτή.
Η πορεία του ΕΟΤ οδήγησε τελικά στο να παραχωρηθεί το Ξενία στον Δήμο Ναυπάκτου αρκετά νωρίτερα, το 2001. Παρόλο που οι προσπάθειες αξιοποίησης του Ξενία είχαν αρχίσει αρκετά πριν από την παραχώρησή του στον Δήμο Ναυπάκτου, δεν κατέστη δυνατή η λειτουργία του Ξενία ως πολυτελές ξενοδοχείο από κάποιον επενδυτή. Προσπάθειες που και καλή πρόθεση είχαν και σοβαρή δουλειά κρύβανε, εν τέλει ταλαιπώρησαν και απαξίωσαν το Ξενία.
Αυτή η διαχρονική αδυναμία αποδεικνύει ότι είναι πολύ δύσκολο να λειτουργήσει το Ξενία ως κερδοφόρα ξενοδοχειακή επιχείρηση στη Ναύπακτο, εφόσον επενδυθούν σε αυτό μεγάλα κεφάλαια. Με λίγα λόγια, δεν συμφέρει κάποιον επιχειρηματία να επενδύσει σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο σε έναν τουριστικό προορισμό σαν τη Ναύπακτο. Έναν προορισμό αποκλειστικά θερινό όπου η σεζόν μετά βίας διαρκεί δύο μήνες. Είναι απίθανο σε ένα τέτοιο τουριστικό περιβάλλον να πραγματοποιηθούν τέτοιας έκτασης επενδύσεις. Αυτό είναι και το συμπέρασμα της άγονης διαδικασίας για την μαρίνα. Καλό θα ήταν επομένως να ξεχάσουμε προσθήκες κατ΄ ύψος, νέες πτέρυγες και επεκτάσεις. Πέρα από το γεγονός ότι καθιστούν την επένδυση μη αποδοτική και οδηγούν στην απαξίωση του Ξενία, είναι σχεδόν βέβαιο ότι περισσότερη αισθητική ζημιά θα προκαλέσουν παρά όφελος.
Από την άλλη, η λύση της λειτουργίας ενός ξενοδοχείου μεσαίας κατηγορίας στην υφιστάμενη υποδομή του Ξενία μοιάζει επενδυτικά ρεαλιστική. Ένα ξενοδοχείο Β κατηγορίας που δεν απαιτεί πολλά κεφάλαια είναι εφικτός στόχος αν το Ξενία γίνει ένα ακόμη ξενοδοχείο. Είναι όμως η λύση αυτή συμβατή πράγματι με την βούληση του δωρητή; Αυτό ήταν το όραμα του Νόβα όταν δώριζε το Ξενία για να συμβάλει τα μέγιστα στην τουριστική ανάπτυξη της Ναυπάκτου; Μπορεί ένα απλά καλό ξενοδοχείο της δεκαετίας του 1970 να συμβάλει στην τουριστική ανάπτυξη της πόλης το 2010, όπως επιθυμούσε ο δωρητής;
Η απάντηση είναι σαφώς αρνητική. Ένα ξενοδοχείο 96 κλινών Β κατηγορίας δεν είναι αυτό που σήμερα θα απογειώσει τουριστικά τη Ναύπακτο. Ξενοδοχεία αυτής της εμβέλειας διαθέτει πολλά η πόλη, ακόμη και αν δεν διαθέτουν τόσο ωραίο και άνετο περίβολο.
Η πραγματική βούληση του δωρητή πρέπει σε κάθε περίπτωση να είναι σεβαστή και να διαπερνά την λύση που θα υιοθετηθεί για το Ξενία. Όχι μόνο για νομικούς λόγους, αλλά κυρίως για ηθικούς. Πρέπει επιτέλους να μάθουμε να τιμούμε τους ευεργέτες μας. Τους τιμούμε πραγματικά όχι όταν στήνουμε προτομές τους σε διάφορες γωνίες της πόλης μας, αλλά όταν προσπαθούμε να αντιληφθούμε το όραμά τους και να το ενσαρκώσουμε με τα μέσα που μας διέθεσαν. Αν λοιπόν θέλουμε να λέμε ότι σεβόμαστε τον ευεργέτη Νόβα, είναι σαφές ότι πρέπει το Ξενία "να συμβάλει τα μέγιστα στην τουριστική ανάπτυξη της Ναυπάκτου" όπως επί λέξει αναφέρει το δωρητήριο, χωρίς διασταλτικές ερμηνείες. Χωρίς να ξεχειλώνουμε την δωρεά του Νόβα ώστε να χωρέσει τις δικές μας επιθυμίες και σκοπιμότητες που απομακρύνουν το ακίνητο από την βούληση και το όραμα του ιδρυτή.
Με αυτή τη λογική λοιπόν είμαστε υποχρεωμένοι να αναζητήσουμε την ταυτότητα του Ξενία ως μοχλού τουριστικής ανάπτυξης. Πρέπει να δούμε τι λείπει πραγματικά από την τουριστική υποδομή της Ναυπάκτου και, τι από αυτά μπορεί να γίνει το Ξενία.
Πολυτελές ξενοδοχείο αποδεδειγμένα δεν μπορεί να γίνει. Όμως η υφιστάμενη κτιριακή υποδομή μπορεί να μετατραπεί σε συνεδριακό κέντρο και, σε πολυτελή χώρο εστίασης και καφέ. Το Ξενία μπορεί να μετατραπεί σε αυτά τα δύο πράγματα τα οποία αφενός δεν υπάρχουν και αφετέρου θα συνέβαλαν καθοριστικά στην τουριστική εξέλιξη της Ναυπάκτου.
Σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, ένα συνεδριακό κέντρο μεσαίας δυναμικότητας χρειάζεται μια αίθουσα 200 ατόμων, 2 αίθουσες χωρητικότητας 50-60 ατόμων και κάποιους μικρότερους χώρους συνεργασίας (workshops). Από την άλλη, το Ξενία διαθέτει ήδη μια αίθουσα η οποία μπορεί να λειτουργήσει ως εστιατόριο και καφέ, ενώ υπάρχει και ο χώρος της ταράτσας ο οποίος ενδεχομένως να μπορεί να αξιοποιηθεί ως υπαίθριος χώρος καφέ και εστίασης, σε συνδυασμό με τον χώρο του περιβολιού. Οι λειτουργίες αυτές μπορεί να στεγαστούν στα υφιστάμενα 3.500 τμ των κτιρίων του Ξενία. Επιπλέον, διαθέτει επαρκείς χώρους για στάθμευση οχημάτων. Αυτονόητη είναι και η αποκατάσταση του περιβολιού, σύμφωνα με την επιθυμία του δωρητή.
Είναι προφανές ότι ένας τέτοιος χώρος, πέρα από την τουριστική του διάσταση, θα ήταν και άμεσα αξιοποιήσιμος από την τοπική κοινωνία. Το Ξενία θα επέτρεπε την χρήση του συνεδριακού κέντρου ως χώρο κινηματογράφου, παραστάσεων θεάτρου και μουσικής, εκθέσεων κλπ, ενώ θα μπορούσε να στεγάσει τις συναντήσεις φορέων και συλλόγων προσφέροντας έτσι τις υπηρεσίες του στην τοπική κοινωνία. Αυτή η διάσταση μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην πολιτιστική και κοινωνική λειτουργία της Ναυπάκτου.
Η συμβολή ενός τέτοιου συνεδριακού κέντρου στην τουριστική ανάπτυξη της Ναυπάκτου θα ήταν καταλυτική. Συνέδρια γίνονται όλο τον χρόνο και όχι τον Αύγουστο, επομένως η Ναύπακτος θα μετρούσε επισκέψεις και τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου. Η πόλη θα δεχόταν επισκέπτες υψηλού μορφωτικού και οικονομικού επιπέδου, αφού συνέδρια απευθύνονται σε μηχανικούς, γιατρούς, επιστήμονες, προσωπικό μεγάλων εταιριών κλπ, δηλαδή ανθρώπους που ταξιδεύουν συχνά και επομένως θα επισκέπτονταν ξανά τη Ναύπακτο και ως ιδιώτες. Η γεωγραφική θέση της Ναυπάκτου ευνοεί δε την προσέλκυση συνεδρίων, αφού βρίσκεται στο κέντρο της Ελλάδας και πολύ κοντά στην Αθήνα. Αυτή η χρήση θα εξασφάλιζε και την οικονομική ευρωστία και αυτοτέλεια του Ξενία, απαραίτητη προϋπόθεση για την μελλοντική του επιτυχημένη πορεία. Ο περίβολος θα μπορούσε να αποτελεί μέρος αυτής της λειτουργίας του Ξενία αφού μπορεί να φιλοξενεί υπαίθριες δραστηριότητες σε ένα περιβάλλον υψηλού επιπέδου.
Ένα Ξενία συνεδριακό κέντρο σέβεται απόλυτα και χωρίς αμφιβολία την βούληση του δωρητή, αφού προσθέτει στον τουρισμό της Ναυπάκτου μια διάσταση η οποία και δεν υπάρχει και πιθανότατα θα συμβάλει στην περαιτέρω τουριστική αξιοποίηση της πόλης. Μπορεί έτσι να είναι επενδυτικά αποδοτικό και επομένως βιώσιμο, αφού δεν απαιτεί μεγάλη επένδυση και εξασφαλίζει την απαιτούμενη πελατεία λόγω της προνομιακής γεωγραφική θέσης της Ναυπάκτου. Παράλληλα θα είναι αξιοποιήσιμο από την τοπική κοινωνία αφού θα προσφέρει χώρους πολιτιστικής και κοινωνικής δραστηριότητας που σήμερα λείπουν. Αισθητικά δεν θα προσβάλει, αφού δεν απαιτείται αλλοίωση του σημερινού κτιρίου του Ξενία.
Θα μπορούσε λοιπόν το συνεδριακό κέντρο να είναι η λύση που θα ανατρέψει την τουριστική καχεξία της Ναυπάκτου. Ενδεχομένως να υπάρχουν κι΄ άλλες ρεαλιστικές λύσεις που να συνέβαλαν στην τουριστική ανάπτυξη της Ναυπάκτου και οποίες σέβονται το όραμα του Νόβα, η οποία πρέπει να εκλαμβάνεται και ως υποχρεωτική.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)