Αναχώρησε ο Παπαγιαννάκης

Αν και ήταν πολύ συχνά στη Ναύπακτο, δεν είχα την ευκαιρία να μιλήσω ποτέ μαζί του. Η εκτίμησή μου γι' αυτόν επομένως δεν είναι προσωπική, αλλά πολιτική.

Ο χώρος της κεντροαριστεράς έχασε σήμερα ένα από τα πιο ανατρεπτικά και συνάμα ενωτικά του μυαλά. Ο Παπαγιαννάκης είχε μόνιμα στο μυαλό του αριστερά του μέλλοντος. Χωρίς αγκυλώσεις και κόμπλεξ, χωρίς παρωπίδες, χωρίς διχαστικές αναφορές στον εμφύλιο και τον καταραμένο Ανδρέα που έκλεψε συνθήματα.

Αντιμετώπιζε τον κεντροαριστερό χώρο ως φύσει σύμμαχο τον οποίο πρέπει να συνδιαμορφώσει, όχι ως αντίπαλο που πρέπει να αλώσει ή να μικρύνει. Έβλεπε ότι η μόνη λύση για μια προοδευτική διακυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η κεντροαριστερά. Δεν χωρούσε στην εύκολη κριτική από τα αριστερά και στα αφοριστικά κλισέ.

Δυστυχώς η σκέψη του παραήταν ανατρεπτική και αν γινόταν αποδεκτή θα γκρέμιζε τα βιλαέτια πολλών στην κεντροαριστερά. Έτσι η νηφάλια και μακρόπνοη σκέψη του υπερκεράστηκε από κραυγές και αφορισμούς.

Ο Παπαγιαννάκης θα μπορούσε να είχε συμβάλλει πολύ περισσότερο στην Ελληνική και Ευρωπαϊκή αριστερή μας προοπτική. Δυστυχώς ήμασταν ανώριμοι την εποχή που αυτός ήταν στην ακμή του.

Ευρωεκλογών αριθμολαγνεία

Μάλιστα. Και σκέφτομαι και λέω:

1) Το μεγαλύτερο ποσοστό του ΠΑΣΟΚ είναι 41,5%, το 1984. Το 1981 ήταν 40%. Άρα ένα 37%
με 38% (όπως το 1994) δεν είναι και αποτυχία για το ΠΑΣΟΚ, το αντίθετο. Θυμόμαστε άλλωστε τι έγινε το 1996.

2) Το 1999, το 1994 και το 1981 "τα δύο μεγάλα κόμματα" είχαν άθροισμα κοντά ή λίγο στο 70%. Σε κάθε περίπτωση (2004, 1989, 1984) το ποσοστό τους αθροιστικά είναι κάτω από 80%. Επομένως ένα ποσοστό πέριξ του 70% δεν σημαίνει "κατάρρευση του δικομματισμού". Αντίθετα, ισχυροί Ο-Π σημαίνουν κατάρρευση του... "μικροκομματισμού" που πουλάει ο Λαζόπουλος, αφού η πίτα για ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ μικραίνει.

3) Όσοι στη ΝΔ θεωρούν αντιστρέψιμη την διαφορά του 3% επειδή θυμούνται το 1994, ας δουν και το 1984 που και τότε 3,5% ήταν η διαφορά.

4) Όσο αφορά τους λάτρεις της αποχής, η μικρότερη ήταν το 1981, στο 19%. Την ίδια ακριβώς πρόθεση αποχής καταγράφουν σήμερα τα γκάλοπ, γεγονός που σημαίνει ότι δύσκολα θα δούμε αποζή στο 37% όπως το 2004.

Ωραίο πράγμα οι αριθμοί, ακονίζουν την μνήμη και διδάσκουν ιστορία.

ΥΓ: θέλετε και προγνωστικό; Εντός των επόμενων ημερών θα τα πούμε:)

τι λένε στ' αλήθεια τα παπαγαλάκια;

Δείτε τα!






ΥΓ: Λαζόπουλε, αυτό είναι σάτιρα. Αυτό που κάνεις εσύ λέγεται εμπάθεια.

Ανοιχτή συγκέντρωση στη Ναύπακτο

Τετάρτη 27/5, στις 7:30 μμ στην πλατεία του Λιμανιού. Ομιλητής το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ντίνος Ρόβλιας.

Μη κυβερνητική κυβέρνηση...

Η κα. Κούνεβα ήρθε στην Ελλάδα το 2001 από την Βουλγαρία. Είναι πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού η Βουλγαρία είναι κράτος μέλος της ΕΕ. Έχει σπουδάσει ιστορία σε μεταπτυχιακό επίπεδο. Εργάστηκε εδώ σε εταιρίες παροχής υπηρεσιών καθαρισμού. Ως ενεργός Ευρωπαίος πολίτης, ηγήθηκε της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού, του Σωματείου του κλάδου στον οποίο εργαζόταν.

Στις 22 Δεκεμβρίου 2008 δέχτηκε από «άγνωστους» δολοφονική επίθεση με… βιτριόλι. Κάποιοι «άγνωστοι» προσπάθησαν να δολοφονήσουν με εντελώς άνανδρο τρόπο την αλλοδαπή εργαζόμενη και συνδικαλίστρια, υποχρεώνοντας την να πιει το θανατηφόρο οξύ. Πιθανολογείται ότι η απόπειρα δολοφονίας έγινε λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης.

Μετά από μήνες είναι ακόμη στο νοσοκομείο και έχει υποστεί μόνιμες βλάβες, ενώ υποβάλλεται σε αλλεπάλληλες μεταμοσχεύσεις ζωτικών οργάνων. Πιθανότατα η ζωή της
καταστράφηκε από κάποιους που θέλησαν να της κλείσουν το στόμα και να κάνουν ξεκάθαρο ότι στην Ελλάδα τύποις επιτρέπεται ο συνδικαλισμός για τους Ευρωπαίους πολίτες και ειδικά για τις γυναίκες.

Μετά από αυτή την άνανδρη πράξη, βγήκες στο φως ότι στον χώρο των εργολάβων καθαριότητας συντελούνται παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας με πλαστές ώρες εργασίας, απλήρωτες υπερωρίες και μειωμένα ένσημα. Παρανομίες που διαπράττονται εξαιτίας της αδράνειας των ελεγκτικών μηχανισμών με ευθύνη δηλαδή κυβερνητικών παραγόντων και δημόσιων υπηρεσιών.

Τον Ιανουάριο του 2009 η μητέρα της Κούνεβα δήλωσε: «Το μόνο που ζητώ από το κράτος και την Αστυνομία είναι να αποκαλυφθεί ο δράστης αυτής της φρικτής δολοφονικής επίθεσης. Ως μητέρα που βλέπω το παιδί μου να υποφέρει και να κινδυνεύει κάνω έκκληση στον κόσμο. Αν κάποιος είδε κάτι εκείνο το βράδυ ή τις προηγούμενες ημέρες να πάει να καταθέσει». Ζήτησε δηλαδή οι κυβερνητικοί παράγοντες και οι δημόσιες υπηρεσίες να κάνουν την δουλειά τους: να αποδώσουν δικαιοσύνη.

Στα τέλη Φεβρουαρίου συνελήφθη ένας 48χρονος Αλβανός ως ύποπτος για τη συμμετοχή του στην δολοφονική επίθεση. Ο πιθανός δράστης εργαζόταν εταιρία καθαρισμού όπως η Κούνεβα, γεγονός που ενισχύει την υποψία ότι ο δράστης ενεργούσε κάτω από εντολές ηθικών αυτουργών. Ο άλλος συμμετέχων αγνοείται, ενώ δεν υπάρχει καμία εξέλιξη σχετικά με τους ηθικούς αυτουργούς. Η διερεύνηση της υπόθεσης δηλαδή δεν έχει οδηγήσει στους πραγματικούς υπεύθυνους. Οι κυβερνητικοί παράγοντες και οι δημόσιες υπηρεσίες δεν κάνουν την δουλειά τους: να βρουν τους ένοχους.

Με λίγα λόγια η ιστορία αυτή οδηγεί σε μια σειρά συμπερασμάτων:

• Στην Ελλάδα δεν εφαρμόζονται οι εργασιακοί –και όχι μόνο– νόμοι.
• Στην Ελλάδα δεν συλλαμβάνονται οι φυσικοί αυτουργοί δολοφονικών επιθέσεων.
• Στην Ελλάδα δεν διεξάγεται αποτελεσματική έρευνα για την σύλληψη ηθικών αυτουργών δολοφονικών επιθέσεων.
• Στην Ελλάδα ο συνδικαλισμός απαγορεύεται – ειδικά για τις γυναίκες.

Η τήρηση των παραπάνω είναι αυτονόητη ευθύνη του κράτους.

Πριν λίγες μέρες παρενέβη στην υπόθεση η Υπουργός Απασχόλησης κα. Φάνη Πετραλιά. Ανακοίνωσε ότι ο ΟΕΚ θα αγοράσει και θα χαρίσει στην Κωνσταντίνα Κούνεβα ένα σπίτι 100 τετραγωνικών στα Πετράλωνα, κατ’ εξαίρεση μάλιστα των προβλεπόμενων διαδικασιών.

Για κάποιον καλοπροαίρετο, στόχος αυτής της κυβερνητικής απόφασης είναι η αποκατάσταση της κας. Κούνεβα. Αποτελεί υποτίθεται έμπρακτη απόδειξη της κυβερνητικής ευαισθησίας έναντι της μετανάστριας που είχε μια τόσο κακή τύχη. Κοινώς, η κυβέρνηση φάνηκε… φιλάνθρωπη. Δεν είναι όμως αυτή η δουλειά μιας κυβέρνησης. Η φιλανθρωπία είναι έργο της Εκκλησίας και των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, όχι της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση έχει ευθύνη για άλλα.

Μια κυβέρνηση πρέπει να συλλαμβάνει τραμπούκους που δολοφονούν. Πρέπει να τιμωρεί τους ηθικούς αυτουργούς ώστε να μην σκέφτονται καν οι τραμπούκοι και τα αφεντικά τους να κάνουν τέτοιες ενέργειες. Πρέπει να δημιουργεί κλίμα δικαιοσύνης. Πρέπει να εξασφαλίζει την τήρηση των εργασιακών νόμων. Πρέπει να διασφαλίζει το δικαίωμα στον συνδικαλισμό.

Η δωρεά θα αποδείκνυε το έμπρακτο ενδιαφέρον της Υπουργού αν υπήρχε ένα κράτος που θα λειτουργούσε και θα διασφάλιζε τα παραπάνω αυτονόητα. Στις παρούσες όμως συνθήκες το μόνο που αποδεικνύει η δωρεά που ανακοίνωσε η κα. Πετραλιά είναι ότι η ατιμωρησία ισοφαρίζεται με ένα διαμέρισμα 100 τετραγωνικών. Έτσι η δωρεά μοιάζει περισσότερο με απόπειρα δωροδοκίας παρά φιλανθρωπία. "Τριάκοντα αργύρια αντίτιμο σιωπής" όπως τραγούδησε και ο Παύλος Σιδηρόπουλος.

Θεσμική εκτροπή με στόχο την ατιμωρησία

Η διακοπή των εργασιών της Βουλής απέδειξε ότι οι θεσμικές εκτροπές δεν ανήκουν αποκλειστικά στην προ του 1974 πολιτική σκηνή της Ελλάδας.

Ξαφνικά βρεθήκαμε με κλειστή Βουλή ένα ολόκληρο μήνα πριν τις Ευρωεκλογές και όχι μια εβδομάδα, όπως γίνονταν άλλες φορές. Λήξη της συνόδου 50 ολόκληρες μέρες πριν από την συνηθισμένη ημερομηνία. Η μόνη φορά που έχει επαναληφθεί κάτι τέτοιο ήταν πριν τις Ευρωεκλογές του 1984, συναινετικά όμως και κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας. Από την άλλη, η ίδια η κυβέρνηση Καραμανλή το 2006 έληξε την σύνοδο στις 30 Σεπτεμβρίου, δηλαδή πέντε μήνες αργότερα από το 2009! Τότε βέβαια περίμενε μπας και προκύψουν στοιχεία για την υπόθεση των TOR-M1,και καλά έκανε. Γιατί δεν έκανε το ίδιο και σήμερα;

Μια αιφνιδιαστική απόφαση ενός και μόνο ανδρός, ο οποίος δεν αναζήτησε κανένα άλλοθι συναίνεσης. Τα κόμματα αιφνιδιάστηκαν απολύτως, αφού υπήρχαν προγραμματισμένες συνεδριάσεις για την ερχόμενη εβδομάδα. το Το ίδιο αποδεικνύει η δήλωση του αντιπροέδρου της Βουλής και μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ κ. Σούρλα, ο οποίος ξεκάθαρα είπε ότι δεν γνώριζε τίποτα. Κανένας δεν γνώριζε τίποτα για την απόφαση πλην του Καραμανλή, γεγονός που δεν είναι συμβατό με το πνεύμα του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Μια απόφαση που λήφθηκε και ανακοινώθηκε σε χρόνο όχι τυχαίο. Η είδηση έγινε γνωστή γύρω στις 10:15 το βράδυ, μετά από τα δελτία ειδήσεων των τηλεοπτικών καναλιών, τα οποία αρκέστηκαν σε ολιγόλεπτα έκτακτα ανακοινωθέντα. την ώρα αυτή οι Σαββατιάτικες εκδόσεις των μεγάλων εφημερίδων με να έχουν ήδη "κλείσει" την ύλη της και να πηγαίνουν προς το τυπογραφείο. Μόνο η Αυγή και ο Αγγελιοφόρος της Θεσσαλονίκης πρόλαβαν την είδηση. Ο χρόνος της ανακοίνωσης της απόφασης είχε ως μοναδικό στόχο την ελλειπή δημοσιότητα και τον περιορισμό των αντιδράσεων που αυτή θα προκαλούσε.

Η κυβέρνηση Καραμανλή αποφάσισε κλείσιμο με λήξη της τρέχουσας Συνόδου και όχι με απλή αναστολή εργασιών. Γιατί; Σύμφωνα με το άρθρο 86 παρ. 3 του Συντάγματος, καθώς και 3 παρ. 2 του Ν. 3126/2003 «περί ποινικής ευθύνης των Υπουργών» το αξιόποινο των πράξεων των Υπουργών εξαλείφεται με το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση της αξιόποινης πράξης, εάν ως τότε η Βουλή δεν έχει αποφασίσει να ασκήσει ποινική δίωξη. Η λήξη της συνόδου σημαίνει παραγραφή για όσα αδικήματα γίνανε από το 2004 έως και τον Σεπτέμβριο του 2007. Γι' αυτό δεν φταίει αποκλειστικά ο κακός νόμος, αλλά και αυτός που επέλεξε να αξιοποιήσει το γράμμα του για να απαλλάξει τους Υπουργούς του. Η ατιμωρησία είναι ο στόχος απόφασης αυτής. Αν ο Καραμανλής ήταν πραγματικά σεμνός και ταπεινός, θα ανέστειλε τις εργασίες της Βουλής και δεν θα έληγε την Σύνοδο. Έτσι μετά τις εκλογές θα μπορούσε να ανοίξει πάλι και να ασχοληθεί με τις εκκρεμότητες όπως Siemens, Βατοπέδι, ΓΕΡΜΑΝΟΣ, ΜΑΝ κα. Με το πρόωρο κλείσιμο της Βουλής ο Καραμανλής συνειδητά παραγράφει οριστικά όλες τις εκκρεμείς υποθέσεις που αφορούν εμπλοκή πολιτικών προσώπων σε σκάνδαλα.

Μέχρι τώρα η κυβέρνηση Καραμανλή συγκάλυπτε και απέτρεπε την σύσταση Εξεταστικών Επιτροπών με την αποχώρησή της από την Βουλή. Προφανώς βαρέθηκαν να αποχωρούν από τη Βουλή και αποφάσισαν να την κλείσουν για να ησυχάσουν μια και καλή.

Η αιφνιδιαστική απόφαση Καραμανλή αποτελεί ουσιαστική θεσμική εκτροπή. Εκτροπή γιατί οδήγησε στην υπολειτουργία της Βουλής με θερινά τμήματα από τον Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο, για πέντε ολόκληρους μήνες. Εκτροπή γιατί η απόφαση λήφθηκε αιφνιδιαστικά, εν κρυπτώ και από έναν. Εκτροπή γιατί αξιοποιήθηκε το γράμμα του Συντάγματος για να επιτευχθεί η ατιμωρησία αλλά και για να συντηρηθεί η ανεύθυνη και χωρίς στοιχεία λασπολογία. Όπως είπε και ο πιτσιρίκος "Κάνουν λάθος όσοι πιστεύουν πως η αιφνίδια λήξη των εργασιών της Βουλής οφείλεται στην πρόθεση του Κώστα Καραμανλή να προκηρύξει πρόωρες εκλογές. Δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Ο Καραμανλής θα καταργήσει τις εκλογές".

Η θεσμική εκτροπή όμως δεν είναι άγνωστη πρακτική για την κυβέρνηση Καραμανλή. Πριν από ένα χρόνο το ΠΑΣΟΚ, αποκάλυψε νοθεία της ΝΔ στη διάρκεια ονομαστικής ψηφοφορίας, με το βίντεο της αναμετάδοσης της ψηφοφορίας από το κανάλι της Βουλής να είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Τα ΜΜΕ τότε χλεύαζαν το ΠΑΣΟΚ, γεγονός που καταδεικνύει και την δική τους ευθύνη.

Με την απόφαση αυτή ο Καραμανλής θύμισε στους παλιότερους και δίδαξε τους νεότερους ότι η Δεξιά έχει μακρά παράδοση χειραγώγησης των θεσμών όταν αυτοί δεν εξυπηρετούν τις επιδιώξεις της. Δυστυχώς τόσα χρόνια μετά όταν βρίσκουν τα δύσκολα, θυμούνται τις καταβολές τους. Μπροστά στην αυτοσυντήρησή της η κυβέρνηση Καραμανλή δεν έχει κανένα φραγμό, όπως κανένα φραγμό δεν είχε καμία Δεξιά κυβέρνηση του παρελθόντος.

Ομιλία Παπανδρέου στο Εθνικό Συμβούλιο

9 Μαίου 2009