Διαβάζω από πολλούς ότι ο ΓΑΠ έπρεπε να είναι πιο τσαμπουκάς στη Γερμανία, ειδικά όταν απάντησε στο "ανθελληνικό" δημοσίευμα που έλεγε ότι αν θέλουμε να μειώσουμε το χρέος μας θα έπρεπε να πουλήσουμε και κανένα νησάκι.
Παρακολούθησα την σχετική απάντηση οπότε έχω γνώμη. Είδα τον γνωστό ήρεμο και μειλίχιο ΓΑΠ. Έναν άνθρωπο που απάντησε σοβαρά και ήρεμα, με πολύ ταπεινό και σοβαρό ύφος σε μια ηλίθια παραίνεση.
Κάποιοι θα θέλανε να δούνε έναν μαινόμενο Ελληνάρα που θα απαντούσε στους Γερμαναράδες λέγοντάς τους ότι όταν εμείς είχαμε χοληστερίνη αυτοί ακόμα τρώγανε βελανίδια, ότι αυτοί φταίνε για τα οικονομικά μας χάλια κλπ. Ευτυχώς δεν το έκανε. Ευτυχώς, γιατί μιλούσε σε Γερμανούς.
Μιλούσε στη Γερμανική κοινή γνώμη, μια κοινή γνώμη που μάλλον μας έχει σιχαθεί.
Ο ΓΑΠ μιλούσε σε αυτούς που πιστεύουν ότι τα 50 δισ. ευρώ που δώσανε στην Ελλάδα γίνανε πισίνες στις οποίες κάνουν μπουρμπουλήθρες διάφορες κατίνες.
Ο ΓΑΠ μιλούσε σε αυτούς που παίρνουν σύνταξη στα 67, παράγουν τα καλύτερα μεταλλικά εργαλεία στον κόσμο, έχουν δημιουργήσει μέσα σε 60 χρόνια τις καλύτερες δημόσιες υποδομές στον κόσμο και, ζούνε φτιάχνοντας πολύ καλά αυτοκίνητα τα οποία πουλάνε σε όλο τον κόσμο.
Μιλούσε σε αυτούς που έχουν ταυτίσει την Ελλάδα με το ψέμα και την αρπαχτή. Πιστεύετε ότι μας παίρνει να πουλήσουμε τσαμπουκά σε αυτή την κοινή γνώμη; Ίσως η ταπεινότητα και η ευγένεια τους κάνει να μας ακούσουν λίγο πιο προσεκτικά.
Μιλούσε σε αυτούς που πληρώνουν φόρους, δεν πατάνε ζώα με το αυτοκίνητό τους στο δρόμο, δεν αδειάζουν το τασάκι της μπέμπας έξω από την πόρτα του γείτονα, δεν παρκάρουν στα πεζοδρόμια και στις θέσεις ΑΜΕΑ.
Τι είναι πιο πειστικό σε ένα τέτοιο περιβάλλον; Ο μειλίχιος ή ο τσαμπουκάς; Και δεν ρωτάω τους Ελληνάρες που πλακώνονται στο ξύλο για μια θέση πάρκινγκ και βρίζουν όποιον τους προσπεράσει στην Εθνική.
Εκτός και αν πιστεύουμε ότι μας παίρνει σε αυτή τη φάση να πουλήσουμε στη Γερμανική κοινή γνώμη τον τσαμπουκά που επιφυλάξαμε και σε εκείνο το παιδάκι από την Αυστραλία στη Μύκονο...
6/3/10
Πέρι κλεμμένων θησαυρών και σχεδίων ανόρθωσης της οικονομίας μας
Κατηγορούμε τους Γερμανούς που μας κλέψανε το χρυσό της Τράπεζας της Ελλάδας όταν εισέβαλαν στη χώρα μας το 1940. Λέμε ότι η Γερμανία μας χρωστάει, ότι εκείνη η κλοπή φταίει για τα οικονομικά μας χάλια. Σωστή αυτή η τοποθέτηση, αλλά δεν τα λέμε όλα.
Όταν τελείωσε ο πόλεμος και η Ελλάδα μπήκε στο άρμα του "Ελεύθερου Κόσμου" (των ΗΠΑ δηλαδή), οι Αμερικάνοι μας δώσανε ένα σκασμό λεφτά, το λεγόμενο σχέδιο Μάρσαλ. Δεν το δώσανε μόνο σε εμάς, δώσανε και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Τα λεφτά του σχεδίου Μάρσαλ οι άλλες χώρες τα κάνανε βιομηχανία και υποδομές. Εμείς τα φάγαμε κυνηγόντας τους "ληστοσυμμορίτες" στην Πίνδο, τον Γράμμο και το Βίντζι για 6 ολόκληρα χρόνια μετά από την λήξη του Β Παγκοσμίου.
Οπότε και ο χρυσός να είχε μείνει στην Τράπεζα της Ελλάδας, δεν πιστεύω ότι θα τον διαχειριζόμασταν με τρόπο που θα είχε αποτρέψει τη σημερινή οικονομική κρίση...
Όταν τελείωσε ο πόλεμος και η Ελλάδα μπήκε στο άρμα του "Ελεύθερου Κόσμου" (των ΗΠΑ δηλαδή), οι Αμερικάνοι μας δώσανε ένα σκασμό λεφτά, το λεγόμενο σχέδιο Μάρσαλ. Δεν το δώσανε μόνο σε εμάς, δώσανε και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Τα λεφτά του σχεδίου Μάρσαλ οι άλλες χώρες τα κάνανε βιομηχανία και υποδομές. Εμείς τα φάγαμε κυνηγόντας τους "ληστοσυμμορίτες" στην Πίνδο, τον Γράμμο και το Βίντζι για 6 ολόκληρα χρόνια μετά από την λήξη του Β Παγκοσμίου.
Οπότε και ο χρυσός να είχε μείνει στην Τράπεζα της Ελλάδας, δεν πιστεύω ότι θα τον διαχειριζόμασταν με τρόπο που θα είχε αποτρέψει τη σημερινή οικονομική κρίση...
Λίζα σαμπάνια!
Πάταγο έκανε η Τζούλια με το -κατά δήλωσή της homemade dvd- της. Η ίδια λέει ότι το τράβηξε ο συμμετέχων στην ταινία και το δημοσιοποίησε χωρίς αυτή να το ξέρει. Οι περισσότεροι δεν την πιστεύουν αφού είναι τραβηγμένο με 15 κάμερες ταυτόχρονα, αλλά αυτό είναι μια άχρηστη λεπτομέρεια για τις λαϊκές μάζες.
Ρεκόρ πωλήσεων και κατεβασμάτων από το internet έκανε η Τζούλια.
Χαμός στο facebook, τα μισά status των αρρένων φίλων μου είναι αφιερωμένα στη Τζούλια με υπερθετικά σχόλια.
Ήδη τα δημοσιογραφικά blogs αναφέρονται στην επόμενη ταινία της, ενώ παραθέτουν διαρκώς λεπτομέρειες που αφορούν το ξενοδοχείο που γίνανε τα γυρίσματα, τους συμμετέχοντες, τον καιρό που έκανε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων κλπ κλπ.
Άκουγα σήμερα το πρωί ραδιόφωνο. Δεν υπήρξε άντρας παραγωγός που να μην αναφέρθηκε στην ταινία με θετικά υπονοούμενα και γελάκια. Δεν υπήρξε ούτε μια γυναίκα που να μην αμόλησε απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για την Τζούλια Αλεξανδράτου. Συγκράτησα το "κινούμενο ντακαπάζ" μιας κυρίας από τον Φλας 96, που δεν θυμάμαι το όνομά της. Τον άντρα της τον ρώτησε άραγε;
Ζήλια; Γυναικείος ανταγωνισμός; Σεμνοτυφία και σοβαροφάνεια;
Χαμό προκάλεσε μια απλή ταινία πορνό. Η Τζούλια κατάφερε να συζητιέται διαρκώς στο δημόσιο χώρο για μερικά λεπτά πορνογραφίας. Χαμός που συγκρίνεται με τον θόρυβο που είχε προκαλέσει το Deep Throat στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1970. Ίσως επειδή η πρωταγωνίστρια ήταν ήδη celebrity πριν γίνει πορνοστάρ, γεγονός που εξάπτει τη φαντασία και κάνει την ταινία αντικείμενο δημόσιου διαλόγου.
Άντε και διεθνή καριέρα τώρα Τζούλια, μπας και εξάγουμε επιτέλους κάτι ανταγωνιστικό και βγούμε από την οικονομική κρίση:)
Ρεκόρ πωλήσεων και κατεβασμάτων από το internet έκανε η Τζούλια.
Χαμός στο facebook, τα μισά status των αρρένων φίλων μου είναι αφιερωμένα στη Τζούλια με υπερθετικά σχόλια.
Ήδη τα δημοσιογραφικά blogs αναφέρονται στην επόμενη ταινία της, ενώ παραθέτουν διαρκώς λεπτομέρειες που αφορούν το ξενοδοχείο που γίνανε τα γυρίσματα, τους συμμετέχοντες, τον καιρό που έκανε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων κλπ κλπ.
Άκουγα σήμερα το πρωί ραδιόφωνο. Δεν υπήρξε άντρας παραγωγός που να μην αναφέρθηκε στην ταινία με θετικά υπονοούμενα και γελάκια. Δεν υπήρξε ούτε μια γυναίκα που να μην αμόλησε απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για την Τζούλια Αλεξανδράτου. Συγκράτησα το "κινούμενο ντακαπάζ" μιας κυρίας από τον Φλας 96, που δεν θυμάμαι το όνομά της. Τον άντρα της τον ρώτησε άραγε;
Ζήλια; Γυναικείος ανταγωνισμός; Σεμνοτυφία και σοβαροφάνεια;
Χαμό προκάλεσε μια απλή ταινία πορνό. Η Τζούλια κατάφερε να συζητιέται διαρκώς στο δημόσιο χώρο για μερικά λεπτά πορνογραφίας. Χαμός που συγκρίνεται με τον θόρυβο που είχε προκαλέσει το Deep Throat στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1970. Ίσως επειδή η πρωταγωνίστρια ήταν ήδη celebrity πριν γίνει πορνοστάρ, γεγονός που εξάπτει τη φαντασία και κάνει την ταινία αντικείμενο δημόσιου διαλόγου.
Άντε και διεθνή καριέρα τώρα Τζούλια, μπας και εξάγουμε επιτέλους κάτι ανταγωνιστικό και βγούμε από την οικονομική κρίση:)
Skoda Oktavia 5 RS
Πήγα σήμερα στο Μεσολόγγι, λόγω της επίσκεψης του Χρυσοχοΐδη. Πρώτος του σταθμός η Νομαρχία. Κάποια στιγμή παρατηρούσα τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Είναι γνωστό ότι έχω "καψούλι" με τα 4τροχα. Πάντα μου άρεσαν τα γρήγορα αλλά όχι μεγάλου όγκου αυτοκίνητα, ακριβά ή φτηνά. Μου αρέσουν όλα τα αυτοκίνητα αυτού του είδους.
Mια BMW M3 είναι φτιαγμένη για να στρίβει τέζα, όχι για να παρκάρει στα μπουζούκια!
Αν είχα τα λεφτά το αγόραζα αύριο το πρωί...
Fiat X1/9: όταν μεγαλώσω θα βρω ένα και θα το φτιάξω χαρτί!
Το τι οδηγώ ο ίδιος είναι άλλη κουβέντα. Δυστυχώς δεν έχω πιάσει τα επίπεδα που θέλω, όλο με ήπιες καταστάσεις μπλέκω. Αυτό πρέπει να το κοιτάξω, δεν μπορώ να καταλάβω πως καταπιέζω τα θέλω μου τόσο όταν αγοράζω αυτοκίνητο. Από την άλλη ίσως φταίει και το σύνδρομο του ενημερωμένου καταναλωτή που πάντα είναι ανικανοποίητος, δεν ξέρω. Μοναδική εξαίρεση ένα Renault Clio S 80 ίππων, το πρώτο μου αυτοκίνητο που αγόρασα μεταχειρισμένο σε ηλικία 29 ετών. 80 άλογα μόνο, αλλά ατελείωτα κρατήματα στις στροφές. Τελική μόλις 160 χλμ/ώρα, αλλά στις στροφές πάταγε πολύ πιο δυνατά και ακριβά τέρατα. Ούτε ABS ούτε αερόσακο, αλλά γινόσουν ένα με αυτή την ταπεινότατη κατασκευή. Δυστυχώς "χωρίσαμε" σε μια βρεγμένη στροφή του Διστόμου ανήμερα 25ης Μαρτίου, χωρίς ευτυχώς να μείνουν τα δικά μου κόκαλά ή της αγαπημένης μου μαζί του εκεί πάνω. Από τότε δεν άφησα ποτέ ξανά το γκάζι στα μισά μιας στροφής, όσο και αν φοβάμαι επειδή μπήκα άτσαλα:)
Renault Clio S: ίδιο ήταν αυτό που τσάκισα στο Δίστομο, χωρίς τις σχάρες εννοείται!
Τα καλά (δηλαδή γρήγορα ή σβέλτα και όχι ογκώδη) αυτοκίνητα είναι η αδυναμία μου, ανεξάρτητα από το κόστος τους. Υποφέρω βέβαια όταν τα βλέπω σε λάθος χέρια που δεν τα πάνε όπως πρέπει, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα.
Από την άλλη μισώ τα αυτοκίνητα επίδειξης που στο δρόμο προσφέρουν μόνο καυσαέρια.
Έχοντας πει αυτά, ας γυρίσουμε στο προαύλιο της Νομαρχίας.
Σκάει μύτη ο υπουργός. Μαζί του παρκάρει ένας Δήμαρχος και δύο ντόπιοι "παράγοντες". Ο πρώτος με Skoda Octavia 5 RS, αφού πλέον αυτό είναι το αυτοκίνητο των υπουργών μιας και μπήκε τέλος στις Lexus τα Audi και τις Mercedes. Κόστος κάτω από 30.000€. Ο δεύτερος με κρατική μαύρη Mercedes και δε συμμαζεύεται. Οι δύο παράγοντες σκάσανε με τζιπούρες, Cayenne ο ένας και Audi Q7 ο άλλος, ιδιωτικά.
Octavia 5 με πολλά γκάζια.
Δικαίως έγινε υπουργικό όχημα, θα το διάλεγα και για τον εαυτό μου ως best value for money.
Με βάση τα παραπάνω από τα παρκαρισμένα θα διάλεγα το Octavia 5 ανεξάρτητα από κόστος. Άσε που ως φορολογούμενος η συγκεκριμένη επιλογή μου στοιχίζει και πολύ λιγότερο.
ΥΓ: Επειδή ξέρω ότι θα μου την πείτε για τα "μέτρα", δείτε το προηγούμενο post. Θα ακολουθήσει και επόμενο.
Mια BMW M3 είναι φτιαγμένη για να στρίβει τέζα, όχι για να παρκάρει στα μπουζούκια!Αν είχα τα λεφτά το αγόραζα αύριο το πρωί...
- Λατρεύω τις εξωτικές Porsche, Ferrari & Maserati. Όταν τα βλέπω πίσω μου κάνω δεξιά για να απολαύσω τα γκάζια τους καθώς με περνάνε. Όταν τα πετυχαίνω παρκαρισμένα χαζεύω σα μικρό παιδί. Αν αξιωθώ να τις οδηγήσω θα λέω ιστορίες στα εγγόνια μου.
- Λατρεύω το ίδιο τις πιο "γήινες" κατασκευές όπως είναι οι BMW M3 και 33oi, το Nissan 350Z, τα φτερουγάτα Subaru Impreza WRX/C, τις Lancia Delta Integrale που θυμάμαι ως έφηβος. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις φορές που μια πολύ καλή μου φίλη μου δάνεισε ένα απίστευτο VW Corrado G60 κόκκινο με 160 αλογάκια με απίστευτα κρατήματα, που πάταγε σε κάτι ταπεινά λαστιχάκια διάστασης 185 σε 15άρες ζάντες.
160 άλογα μόλις το VW Corrado G60, αλλά killer στα πατήματα - Λατρεύω το ίδιο δυνατά τα πιο ταπεινά αλλά πανίσχυρα αυτοκίνητα όπως το Skoda Octavia που με τις μοτερούκλες του VG Group που αφήνουν πίσω κάτι τάχα μου "πολυτελή" αμαξάκια που στοιχίζουν τα διπλά λεφτά. Όπως επίσης το "ταπεινό" Golf GTi, αν και καίει μόνο "κατοστάρα" βενζίνη. Πάντα ήθελα το φτηνό Peugeot 106 Rallye με τα 120 αλογάκια του που στρίβει τρένο αν ξέρεις. Και ένα μεταχειρισμένο Mazda MX-5 αποτελεί στόχο μου, αν δεν φτιάξω από την αρχή ένα Fiat Χ1/9.
Fiat X1/9: όταν μεγαλώσω θα βρω ένα και θα το φτιάξω χαρτί!- Υπάρχουν τέλος και τα έξυπνα μικρομεσαία: 90 πάνω κάτω αλογάκια, μικρό μέγεθος, πολύ ευελιξία στις στροφές και καλή οδική συμπεριφορά λόγω μικρού βάρους. Βλέπε Nissan Micra, Fiat Punto, Citroen C3, Peugeot 206/207, Toyota Yaris κλπ. Σβέλτα με καλά κρατήματα όλα τους.
Το τι οδηγώ ο ίδιος είναι άλλη κουβέντα. Δυστυχώς δεν έχω πιάσει τα επίπεδα που θέλω, όλο με ήπιες καταστάσεις μπλέκω. Αυτό πρέπει να το κοιτάξω, δεν μπορώ να καταλάβω πως καταπιέζω τα θέλω μου τόσο όταν αγοράζω αυτοκίνητο. Από την άλλη ίσως φταίει και το σύνδρομο του ενημερωμένου καταναλωτή που πάντα είναι ανικανοποίητος, δεν ξέρω. Μοναδική εξαίρεση ένα Renault Clio S 80 ίππων, το πρώτο μου αυτοκίνητο που αγόρασα μεταχειρισμένο σε ηλικία 29 ετών. 80 άλογα μόνο, αλλά ατελείωτα κρατήματα στις στροφές. Τελική μόλις 160 χλμ/ώρα, αλλά στις στροφές πάταγε πολύ πιο δυνατά και ακριβά τέρατα. Ούτε ABS ούτε αερόσακο, αλλά γινόσουν ένα με αυτή την ταπεινότατη κατασκευή. Δυστυχώς "χωρίσαμε" σε μια βρεγμένη στροφή του Διστόμου ανήμερα 25ης Μαρτίου, χωρίς ευτυχώς να μείνουν τα δικά μου κόκαλά ή της αγαπημένης μου μαζί του εκεί πάνω. Από τότε δεν άφησα ποτέ ξανά το γκάζι στα μισά μιας στροφής, όσο και αν φοβάμαι επειδή μπήκα άτσαλα:)
Renault Clio S: ίδιο ήταν αυτό που τσάκισα στο Δίστομο, χωρίς τις σχάρες εννοείται! Τα καλά (δηλαδή γρήγορα ή σβέλτα και όχι ογκώδη) αυτοκίνητα είναι η αδυναμία μου, ανεξάρτητα από το κόστος τους. Υποφέρω βέβαια όταν τα βλέπω σε λάθος χέρια που δεν τα πάνε όπως πρέπει, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα.
Από την άλλη μισώ τα αυτοκίνητα επίδειξης που στο δρόμο προσφέρουν μόνο καυσαέρια.
- Η Cayenne είναι το αυτοκίνητο που μάλλον μισώ περισσότερο απ' όλα. Κρίμα τα γκάζια που κουβαλάει η απίστευτα βαριά και ογκώδης γκαρσονιέρα με ρόδες. Μαζί με BMW X3/5 & Audi Q5/7 εννοείται. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, το Audi Q7 το αντιπαθώ ακόμα περισσότερο.
- Κάτι Kia Sportage/Mitsubishi Pajero/RAV/Cherokee κλπ που ούτε γκάζια έχουν ούτε πάνε στο χώμα γιατί κυκλοφορούν, δεν έχω καταλάβει. Θέλεις τζίπ; Πάρε ένα Jimny που πάει παντού. Αν έχεις λεφτά πάρε ένα Toyota Land Cruiser να γυρίσεις τη γη δύο φορές.
- Εκείνα τα υβριδικά Lexus που καίνε μόνο βενζίνη μόλις ακουμπήσεις το πετάλ του γκαζιού με ξενερώνουν, πολύ δήθεν. Άσε το επίπεδο θορύβου στη καμπίνα, απαράδεκτο. Μπήκα σε ένα -όχι πολιτικού ε!- και δεν το πίστευα πόσο ακουγόταν στα πίσω καθίσματα!
- Εκείνα τα Audi A6 και οι Mercedes E τι προσφέρουν δεν έχω καταλάβει εκτός από το να συμπληρώνουν το κύρος του ιδιοκτήτη τους.
- Τα Smart τι προσφέρουν άραγε εκτός από το εξωφρενικό κόστος κτήσης τους και την άρνηση για ανανέωση;
Έχοντας πει αυτά, ας γυρίσουμε στο προαύλιο της Νομαρχίας.
Σκάει μύτη ο υπουργός. Μαζί του παρκάρει ένας Δήμαρχος και δύο ντόπιοι "παράγοντες". Ο πρώτος με Skoda Octavia 5 RS, αφού πλέον αυτό είναι το αυτοκίνητο των υπουργών μιας και μπήκε τέλος στις Lexus τα Audi και τις Mercedes. Κόστος κάτω από 30.000€. Ο δεύτερος με κρατική μαύρη Mercedes και δε συμμαζεύεται. Οι δύο παράγοντες σκάσανε με τζιπούρες, Cayenne ο ένας και Audi Q7 ο άλλος, ιδιωτικά.
Octavia 5 με πολλά γκάζια.Δικαίως έγινε υπουργικό όχημα, θα το διάλεγα και για τον εαυτό μου ως best value for money.
Με βάση τα παραπάνω από τα παρκαρισμένα θα διάλεγα το Octavia 5 ανεξάρτητα από κόστος. Άσε που ως φορολογούμενος η συγκεκριμένη επιλογή μου στοιχίζει και πολύ λιγότερο.
ΥΓ: Επειδή ξέρω ότι θα μου την πείτε για τα "μέτρα", δείτε το προηγούμενο post. Θα ακολουθήσει και επόμενο.
3/3/10
Μέτρα χωρίς ημερομηνία λήξης;
Ο Γιώργος Παπανδρέου ανέλαβε μια χρεοκοπημένη οικονομία. Αυτός κλήθηκε να διαχειριστεί το απόθεμα της αναξιοπιστίας που δημιουργήθηκε όλα αυτά τα χρόνια.
Σε αυτόν έτυχε ο κλήρος να πείσει τους Ευρωπαίους ότι η χώρα μας στο εξής δεν θα στέλνει ψεύτικα στοιχεία και ότι για πρώτη φορά εννοούμε αυτά που λέμε. Σε αυτόν έτυχε να πρέπει να διαχειριστεί μια οικονομία που με την αναξιοπιστία της παραλίγο να τινάξει στον αέρα το Ευρώ.
Οι Ευρωπαίοι όμως από την πλευρά τους είναι δύσπιστοι, επειδή αφενός τους λέμε ψέματα εδώ και πολύ καιρό και αφετέρου επειδή ζούμε πολύ καλύτερα από ότι επιτρέπει η οικονομική κατάσταση της χώρας. Δεν μας πιστεύουν γιατί για πολλά χρόνια πολλοί δεν φορολογούνταν για το εισόδημα που εισέπρατταν νόμιμα αφού ανήκαν σε κάποια ισχυρή κάστα. Δεν μας πιστεύουν γιατί τους έχουμε τινάξει στον αέρα τρία κοινοτικά πακέτα.
Για να μας κρατήσουν λοιπόν ζωντανούς οι Ευρωπαίοι θέλουν άμεσα μέτρα. Γι' αυτό δεν τους αρκεί η φορολόγηση όλων των εισοδημάτων σε ενιαία κλίμακα, η εφαρμογή τεκμηρίων για την πάταξη της φοροδιαφυγής, η εφαρμογή του πόθεν έσχες, η φορολόγηση των ακινήτων των offshore, η φορολόγηση των εσόδων και των ακινήτων της Εκκλησίας, η περικοπή του κόστους από τον κρατικό στόλο οχημάτων, η εισφορά κοινωνικής ευθύνης με το επίδομα αλληλεγγύης, η κατάργηση του ΕΤΑΚ και όλα τα μέτρα που μέχρι σήμερα έχει εξαγγείλει ο Παπανδρέου. Αυτά τα μέτρα θα αποδώσουν στον επόμενο προϋπολογισμό και όχι στον τρέχοντα. Όμως η τύχη του Ευρώ κρίνεται τώρα και όχι του χρόνου.
Δεν υπάρχει χρόνος για να αποδώσουν τα σωστά μέτρα που έχει ήδη λάβει ο Παπανδρέου, μιας και η εθνική μας οικονομία δεν έχει τόσο χρόνο ζωής πια. Αυτά τα μέτρα έπρεπε να τα έχουμε υλοποιήσει πριν δύο χρόνια. Τότε όμως εμείς δίναμε παράνομα πακέτα ενίσχυσης στους αγρότες της Θεσσαλίας, μεταβιβάζαμε τα ακίνητα της Μονής Βατοπεδίου και αφήναμε τα golden boys να εισπράττουν χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα. Η μάχη της εθνικής οικονομίας έχει μετατραπεί σε μάχη με το χρόνο και γι' αυτό χρειάζονται άμεσα αποτελέσματα ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά είναι τα ληφθέντα μέτρα.
Μέχρι εδώ όλα καλά. Με το καινούργιο πακέτο μέτρων όμως έχω ενστάσεις.
Με το πακέτο αυτό πεθαίνει ο μισθωτός που ξέραμε. Ο μισθωτός που μπορούσε να αποταμιεύει ή να δανείζεται, που μπορούσε να φτιάξει ένα δικό του αξιοπρεπές σπίτι, να αλλάζει αυτοκίνητο κάθε 8-10 χρόνια, να ντύνεται, να πηγαίνει λίγες μέρες διακοπές, να αγοράζει δώρα τα Χριστούγεννα και να μπορεί να κινηθεί με στοιχειώδη άνεση. Άρα, όσο αναγκαίο και να είναι το πακέτο, είναι μη αποδεκτό.
Θα ήμουν σύμφωνος αν το πακέτο αυτό είχε ημερομηνία λήξης, αν μαζί με τα μέτρα αυτά ανακοινωνόταν και το πότε επανερχόμαστε στην εισοδηματική ομαλότητα. Αν ανακοινωνόταν ότι όταν αποδώσουν τα μεσοπρόθεσμα μέτρα τότε θα επανέλθει το εισόδημα των μισθωτών και θα επανέλθει ο ΦΠΑ στο 19%, όλοι θα αποδέχονταν να θυσιάσουν πιο εύκολα μέρος της διαβίωσής τους. Και ακόμα περισσότερο, αν μειώνονταν και οι αποζημιώσεις των Βουλευτών κατά το ήμισυ.
Δικαιοσύνη και ελπίδα με λίγα λόγια ζητάει ο κόσμος για να κάνει θυσίες.
Σε αυτόν έτυχε ο κλήρος να πείσει τους Ευρωπαίους ότι η χώρα μας στο εξής δεν θα στέλνει ψεύτικα στοιχεία και ότι για πρώτη φορά εννοούμε αυτά που λέμε. Σε αυτόν έτυχε να πρέπει να διαχειριστεί μια οικονομία που με την αναξιοπιστία της παραλίγο να τινάξει στον αέρα το Ευρώ.
Οι Ευρωπαίοι όμως από την πλευρά τους είναι δύσπιστοι, επειδή αφενός τους λέμε ψέματα εδώ και πολύ καιρό και αφετέρου επειδή ζούμε πολύ καλύτερα από ότι επιτρέπει η οικονομική κατάσταση της χώρας. Δεν μας πιστεύουν γιατί για πολλά χρόνια πολλοί δεν φορολογούνταν για το εισόδημα που εισέπρατταν νόμιμα αφού ανήκαν σε κάποια ισχυρή κάστα. Δεν μας πιστεύουν γιατί τους έχουμε τινάξει στον αέρα τρία κοινοτικά πακέτα.
Για να μας κρατήσουν λοιπόν ζωντανούς οι Ευρωπαίοι θέλουν άμεσα μέτρα. Γι' αυτό δεν τους αρκεί η φορολόγηση όλων των εισοδημάτων σε ενιαία κλίμακα, η εφαρμογή τεκμηρίων για την πάταξη της φοροδιαφυγής, η εφαρμογή του πόθεν έσχες, η φορολόγηση των ακινήτων των offshore, η φορολόγηση των εσόδων και των ακινήτων της Εκκλησίας, η περικοπή του κόστους από τον κρατικό στόλο οχημάτων, η εισφορά κοινωνικής ευθύνης με το επίδομα αλληλεγγύης, η κατάργηση του ΕΤΑΚ και όλα τα μέτρα που μέχρι σήμερα έχει εξαγγείλει ο Παπανδρέου. Αυτά τα μέτρα θα αποδώσουν στον επόμενο προϋπολογισμό και όχι στον τρέχοντα. Όμως η τύχη του Ευρώ κρίνεται τώρα και όχι του χρόνου.
Δεν υπάρχει χρόνος για να αποδώσουν τα σωστά μέτρα που έχει ήδη λάβει ο Παπανδρέου, μιας και η εθνική μας οικονομία δεν έχει τόσο χρόνο ζωής πια. Αυτά τα μέτρα έπρεπε να τα έχουμε υλοποιήσει πριν δύο χρόνια. Τότε όμως εμείς δίναμε παράνομα πακέτα ενίσχυσης στους αγρότες της Θεσσαλίας, μεταβιβάζαμε τα ακίνητα της Μονής Βατοπεδίου και αφήναμε τα golden boys να εισπράττουν χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα. Η μάχη της εθνικής οικονομίας έχει μετατραπεί σε μάχη με το χρόνο και γι' αυτό χρειάζονται άμεσα αποτελέσματα ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά είναι τα ληφθέντα μέτρα.
Μέχρι εδώ όλα καλά. Με το καινούργιο πακέτο μέτρων όμως έχω ενστάσεις.
Με το πακέτο αυτό πεθαίνει ο μισθωτός που ξέραμε. Ο μισθωτός που μπορούσε να αποταμιεύει ή να δανείζεται, που μπορούσε να φτιάξει ένα δικό του αξιοπρεπές σπίτι, να αλλάζει αυτοκίνητο κάθε 8-10 χρόνια, να ντύνεται, να πηγαίνει λίγες μέρες διακοπές, να αγοράζει δώρα τα Χριστούγεννα και να μπορεί να κινηθεί με στοιχειώδη άνεση. Άρα, όσο αναγκαίο και να είναι το πακέτο, είναι μη αποδεκτό.
Θα ήμουν σύμφωνος αν το πακέτο αυτό είχε ημερομηνία λήξης, αν μαζί με τα μέτρα αυτά ανακοινωνόταν και το πότε επανερχόμαστε στην εισοδηματική ομαλότητα. Αν ανακοινωνόταν ότι όταν αποδώσουν τα μεσοπρόθεσμα μέτρα τότε θα επανέλθει το εισόδημα των μισθωτών και θα επανέλθει ο ΦΠΑ στο 19%, όλοι θα αποδέχονταν να θυσιάσουν πιο εύκολα μέρος της διαβίωσής τους. Και ακόμα περισσότερο, αν μειώνονταν και οι αποζημιώσεις των Βουλευτών κατά το ήμισυ.
Δικαιοσύνη και ελπίδα με λίγα λόγια ζητάει ο κόσμος για να κάνει θυσίες.
14/2/10
Επέκταση αποχέτευσης Νυπάκτου
Διαβάζω στη "Ναυπακτία" ότι το έργο της επέκτασης της αποχέτευσης κόστισε τελικά 3 εκατομμύρια ευρώ παραπάνω από ότι είχε αρχικά προϋπολογιστεί.
30% αύξηση λοιπόν, και από τα 10.000.000€ πήγαμε στα 13.000.000€.
Προσωπικά δεν θεωρώ την αύξηση αυτή ως το πιο σημαντικό ζήτημα στο έργο της επέκτασης της αποχέτευσης. Αν πράγματι γίνανε επιπλέον εργασίες που χρειάζονταν, καλώς έγινε η αύξηση της δαπάνης. Πχ αν αλλάζονταν παλιά αντλιοστάσια που λόγω κατασκευής υπερχείλιζαν διαρκώς, αν αντικαταστάθηκε μέρος του παλιού αποχετευτικού δικτύου επειδή δεν μπορούσε να αντέξει το επιπλέον φορτίο, καλώς έγινε η αύξηση του κόστους.
Αλλού είναι η ένστασή μου.
Αυτή είναι η "αποχέτευση" που επεκτείνει το επίμαχο έργο. Μια αποχέτευση κατ' όνομα που δεν λογικά μπορεί να δεχτεί τον επιπλέον φόρτο που φέρνει η επέκταση.
Πόσο δύσκολο ήταν να επικαλεστεί ο Δήμος ότι η "επέκταση" του δικτύου αποχέτευσης δεν θα είναι λειτουργική αν δεν αναβαθμιστεί το υφιστάμενο αποχετευτικό σύστημα; Δεν θα μπορούσαν τα παραπάνω σημαντικότατα προβλήματα να λυθούν με παρόμοιες "υπερβάσεις" του αρχικού προϋπολογισμού του έργου; Γιατί δεν αξιοποιήθηκε η ευκαιρία αυτή να λύσουμε το πρόβλημα του παλιού πήλινου και παντορροϊκού δικτύου αποχέτευσης της Ναυπάκτου;
Αν λοιπόν πληρώναμε επιπλέον για να αντιμετωπίσουμε τέτοια ζητήματα υποδομής, θα ήμουν σύμφωνος. Αλλά μάλλον ζητάω πολλά από μια Δημοτική Αρχή που δεν μπορεί να μας πει πόσο κόστισαν οι εκδηλώσεις που διοργάνωσε και πόσα χρωστάει η Αναπτυξιακή...
30% αύξηση λοιπόν, και από τα 10.000.000€ πήγαμε στα 13.000.000€.
Προσωπικά δεν θεωρώ την αύξηση αυτή ως το πιο σημαντικό ζήτημα στο έργο της επέκτασης της αποχέτευσης. Αν πράγματι γίνανε επιπλέον εργασίες που χρειάζονταν, καλώς έγινε η αύξηση της δαπάνης. Πχ αν αλλάζονταν παλιά αντλιοστάσια που λόγω κατασκευής υπερχείλιζαν διαρκώς, αν αντικαταστάθηκε μέρος του παλιού αποχετευτικού δικτύου επειδή δεν μπορούσε να αντέξει το επιπλέον φορτίο, καλώς έγινε η αύξηση του κόστους.
Αλλού είναι η ένστασή μου.
- Είναι γνωστό ότι το παλιό αποχετευτικό δίκτυο της πόλης είναι προβληματικό. Τα λύματα διοχετεύονται μαζί με τα όμβρια ύδατα μέσα από το παμπάλαιο σύστημα πήλινων σωλήνων. Έτσι γίνεται προβληματική τη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού και αντλιοστάσια βουλώνουν και υπερχειλίζουν.
- Είναι γνωστό ότι στο λιμάνι υπάρχουν τέτοιοι αγωγοί λυμάτων που στέλνουν τα απόβλητα στη θάλασσα.
- Όλοι ξέρουν ότι υπάρχει πρόβλημα με τις αποχετεύσεις της περιοχής του Γριμπόβου.
- Επίσης είναι γνωστό ότι ένα τέτοιο έργο δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί από Ευρωπαϊκούς πόρους, αφού η τελευταία ευκαιρία της πόλης μας για τέτοια έργα ήταν το Β ΚΠΣ. Ευκαιρία που χάθηκε με ευθύνη της τότε Δημοτικής Αρχής
Αυτή είναι η "αποχέτευση" που επεκτείνει το επίμαχο έργο. Μια αποχέτευση κατ' όνομα που δεν λογικά μπορεί να δεχτεί τον επιπλέον φόρτο που φέρνει η επέκταση.
Πόσο δύσκολο ήταν να επικαλεστεί ο Δήμος ότι η "επέκταση" του δικτύου αποχέτευσης δεν θα είναι λειτουργική αν δεν αναβαθμιστεί το υφιστάμενο αποχετευτικό σύστημα; Δεν θα μπορούσαν τα παραπάνω σημαντικότατα προβλήματα να λυθούν με παρόμοιες "υπερβάσεις" του αρχικού προϋπολογισμού του έργου; Γιατί δεν αξιοποιήθηκε η ευκαιρία αυτή να λύσουμε το πρόβλημα του παλιού πήλινου και παντορροϊκού δικτύου αποχέτευσης της Ναυπάκτου;
Αν λοιπόν πληρώναμε επιπλέον για να αντιμετωπίσουμε τέτοια ζητήματα υποδομής, θα ήμουν σύμφωνος. Αλλά μάλλον ζητάω πολλά από μια Δημοτική Αρχή που δεν μπορεί να μας πει πόσο κόστισαν οι εκδηλώσεις που διοργάνωσε και πόσα χρωστάει η Αναπτυξιακή...
10/2/10
Κυκλοφοριακά... ημίμετρα
Και ξαφνικά το κυκλοφοριακό χάος της Ναυπάκτου έγινε... πολύπλοκο. Και ακριβό, τσουχτερό.
Αναφέρομαι στις ρυθμίσεις που αφορούν τον κατ' όνομα "ποδηλατοδρόμο", τις κυκλοφοριακές "ρυθμίσεις" σε Γρίμποβο και Ψανή και, την δήθεν "ελεγχόμενη" στάθμευση. Ο λόγος που βάζω αυτά τα σημαντικά κατά τα λοιπά εργαλεία σε εισαγωγικά είναι το γεγονός ότι δεν πρόκειται να λειτουργήσουν ποτέ αποδοτικά για την κυκλοφορία της πόλης μας.
Πάρκινγκ τουριστικών λεωφορείων μέσα στον ποδηλατόδρομο, στο Λιμάνι
Πως καταφέραμε όμως να μετατρέψουμε αυτά και αποτελεσματικά συγκοινωνιακά εργαλεία σε άχρηστο βραχνά; Η απάντηση είναι εύκολη: ο σχεδιασμός που επέβαλε η πολιτική βούληση στις σχετικές παρεμβάσεις δεν στόχευαν στην επίλυση κυκλοφοριακών προβλημάτων αλλά σε άλλους σκοπούς. Ας δούμε μερικά παραδείγματα.
Κορίνες εντός του ποδηλατόδρομου, για να μην παρκάρουν αυτοκίνητα και εμποδίζουν τα διερχόμενα λεωφορεία... Θεωρείται δεδομένο ότι θα παρκάρουν στον ποδηλατόδρομο!
Τα κάγκελα στον "κάτω δρόμο" κόπηκαν γιατί ο ποδηλατόδρομος είναι στενός και εμπόδιζαν τα ποδήλατα. Τώρα πια τα αυτοκίνητα πιάνουν και τον ποδηλατόδρομο και το πεζοδρόμιο...
Και τα τρία κυκλοφοριακά εργαλεία βιάστηκαν στη Ναύπακτο, γιατί λείπει η πολιτική βούληση να χρησιμοποιηθούν σωστά. Τα αποτελέσματα θα είναι μη λειτουργικά και όλη η ιστορία είναι μια τρύπα στο νερό, λόγω της έλλειψης πολιτικής βούλησης. Αυτό τεκμηριώνεται από τα "ευτράπελα" των φωτογραφιών. Αστοχίες που δεν είναι τυχαίες, γελοιότητες που δείχνουν ότι στην πράξη δεν υπάρχει βούληση να δουλέψουν αυτά τα εργαλεία όπως πρέπει.
Αναφέρομαι στις ρυθμίσεις που αφορούν τον κατ' όνομα "ποδηλατοδρόμο", τις κυκλοφοριακές "ρυθμίσεις" σε Γρίμποβο και Ψανή και, την δήθεν "ελεγχόμενη" στάθμευση. Ο λόγος που βάζω αυτά τα σημαντικά κατά τα λοιπά εργαλεία σε εισαγωγικά είναι το γεγονός ότι δεν πρόκειται να λειτουργήσουν ποτέ αποδοτικά για την κυκλοφορία της πόλης μας.
Πάρκινγκ τουριστικών λεωφορείων μέσα στον ποδηλατόδρομο, στο ΛιμάνιΠως καταφέραμε όμως να μετατρέψουμε αυτά και αποτελεσματικά συγκοινωνιακά εργαλεία σε άχρηστο βραχνά; Η απάντηση είναι εύκολη: ο σχεδιασμός που επέβαλε η πολιτική βούληση στις σχετικές παρεμβάσεις δεν στόχευαν στην επίλυση κυκλοφοριακών προβλημάτων αλλά σε άλλους σκοπούς. Ας δούμε μερικά παραδείγματα.
Κορίνες εντός του ποδηλατόδρομου, για να μην παρκάρουν αυτοκίνητα και εμποδίζουν τα διερχόμενα λεωφορεία... Θεωρείται δεδομένο ότι θα παρκάρουν στον ποδηλατόδρομο!- Η κυκλοφοριακή "ρύθμιση" στο Γρίμποβο έγινε ώστε και η παραλία να είναι ανοιχτή στα αυτοκίνητα και ταυτόχρονα να μειωθεί η κίνηση των αυτοκινήτων και μαζί τους να κινούνται και ποδήλατα. Η επιλογή αυτή είναι πολιτική, όχι τεχνοκρατική. Η πολιτική αυτή επιλογή έγινε για να ικανοποιηθούν και αυτοί που θέλουν τις παραλίες πεζοδρομημένες και αυτούς που τις θέλουν ανοιχτές σε αυτοκίνητα. Πράγματα που δεν γίνονται δηλαδή. Γι΄αυτό καταλήξαμε να έχουμε περίπου το ίδιο πλήθος αυτοκινήτων να κινείται στο Γρίμποβο με τη μόνη διαφορά ότι τώρα κινούνται αντικανονικά σε μονόδρομους και να παρκάρουν σε "ποδηλατοδρόμο" που ποτέ δεν θα χρησιμοποιηθεί για τον αρχικό του σκοπό: την κίνηση ποδηλάτων. Όλα όπως πριν στις παραλίες της πόλης, απλά το Λιμενικό κόβει και κλήσεις τώρα...
Θέσεις στάθμευσης επί πληρωμή σε πεζοδρόμιο! Μόνο στη Ναύπακτο... - Η "ελεγχόμενη" στάθμευση υποτίθεται ότι έρχεται για να επιλύσει το πρόβλημα στάθμευσης που αντιμετωπίζει η Ναύπακτος. Στην πράξη το μόνο που προσφέρει είναι ετήσια έσοδα της τάξης του ενός εκατομμυρίου ευρώ, μέρους του οποίου πάει στον ιδιώτη που λειτουργεί το σύστημα το οποίο όμως θα επιτηρεί η Δημοτική Αστυνομία και όχι ο ιδιώτης με δικά του έξοδα. Αυτό που χρειάζεται το κέντρο της πόλης είναι επιπλέον θέσεις στάθμευσης, όχι το διώξιμο του αυτοκινήτου από το εμπορικό κέντρο. Όπως υλοποιείται το σύστημα το μόνο που θα καταφέρει είναι να διώξει πελάτες από την αγορά του κέντρου λόγω του υψηλού κόστους, χωρίς να προσφέρει ούτε μια επιπλέον θέση στάθμευσης. Αντί να κοιτάμε να ανοίξουμε χώρους στάθμευσης σε άκτιστα οικόπεδα -που υπάρχουν αρκετά στο κέντρο- επιλέξαμε να πληρώνουμε πανάκριβα σε έναν ιδιώτη για να παρκάρουμε όπως και πριν...
Ποδηλατόδρομος, πεζοδρόμιο και τραπεζοκαθίσματα στο ίδιο επίπεδο στην Ψανή. Το αποτέλεσμα θα είναι μία από τις χρήσεις να καταπατηθεί από τις άλλες. - Ο "ποδηλατόδρομος" θα μπορούσε να προσφέρει πολλά σε μια πόλη όπως η Ναύπακτος. Ένας ποδηλατόδρομος που ξεκινάει την παραλία της Παλιοπαναγιάς και την οδό Θέρμου, περνάει το κέντρο της πόλης από τις παραλίες και δρόμους που δεν έχουν κίνηση, ανεβαίνει τις όχθες του Σκα και τη συνδετήρια θα ήταν πράγματι κάτι λειτουργικό και χρήσιμο. Αντί γι' αυτό, στη Ναύπακτο βάψαμε ένα τμήμα του οδοστρώματος των πιο επιβαρυμένων κυκλοφοριακά δρόμων της πόλης και φτιάξαμε ένα ποδηλατοδρόμο στον οποίο περνάνε ή παρκάρουν αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, ξεφορτώνουν φορτηγά και... παρκάρουν νόμιμα τουριστικά λεωφορεία(!). Όλοι ξέρουν ότι είναι πολιτική επιλογή της Δημοτικής Αρχής να φτιάξει ένα μη λειτουργικό "ποδηλατοδρόμο" στους πλέον ακατάλληλους οδικούς άξονες της Ναυπάκτου για να ασφαλτοστρώσει τους δρόμους αυτούς και μόνο. Αντί να βάλουν το ποδήλατο στην κυκλοφοριακή καθημερινότητα της πόλης, δυσκόλεψαν αναίτια την κυκλοφορία, κάνανε αδύνατη τη -νόμιμη- τροφοδοσία των καταστημάτων που έχουν όψη στον ποδηλατοδρόμο και, απαξίωσαν το ποδήλατο στη συνείδηση των πολιτών. Όλα αυτά για λίγα κυβικά ασφάλτου...
Τα κάγκελα στον "κάτω δρόμο" κόπηκαν γιατί ο ποδηλατόδρομος είναι στενός και εμπόδιζαν τα ποδήλατα. Τώρα πια τα αυτοκίνητα πιάνουν και τον ποδηλατόδρομο και το πεζοδρόμιο...Και τα τρία κυκλοφοριακά εργαλεία βιάστηκαν στη Ναύπακτο, γιατί λείπει η πολιτική βούληση να χρησιμοποιηθούν σωστά. Τα αποτελέσματα θα είναι μη λειτουργικά και όλη η ιστορία είναι μια τρύπα στο νερό, λόγω της έλλειψης πολιτικής βούλησης. Αυτό τεκμηριώνεται από τα "ευτράπελα" των φωτογραφιών. Αστοχίες που δεν είναι τυχαίες, γελοιότητες που δείχνουν ότι στην πράξη δεν υπάρχει βούληση να δουλέψουν αυτά τα εργαλεία όπως πρέπει.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)