Κάθε πρωτοβουλία που προβάλει και προάγει μια κοινωνία δικαίου χωρίς διακρίσεις μόνο ως θετική μπορεί να χαρακτηριστεί. Ο σεβασμός των δικαιωμάτων όλων των πολιτών ανεξαρτήτως προέλευσης, θρησκείας και σεξουαλικής συμπεριφοράς είναι απαράβατη αρχή σε μια σύγχρονη και δίκαιη κοινωνία.
Στη χώρα μας εκδηλώνονται καθημερινά συμπεριφορές ρατσισμού και ξενοφοβίας. Τα φαινόμενα αυτά τροφοδοτούνται από την ανεργία, τη φτώχεια, τους κοινωνικούς αποκλεισμούς, το φόβο για το αύριο. Οι ρατσιστικές αυτές εκδηλώσεις δυστυχώς αντί να προλαμβάνονται, να τιμωρούνται και να καταστέλλονται από το κράτος, συχνά εμφανίζονται ως κρατική αυθαιρεσία και αστυνομική βία.
Πηγή: http://blog.libver.gr/blog/?author=19
Από στοιχεία των Η.Ε προκύπτει ότι η παγκόσμια μετανάστευση τα τελευταία 25 χρόνια έχει διπλασιαστεί. Σήμερα οι μετανάστες πλησιάζουν το 10% του πληθυσμού μας. Δεν χρειαζόμαστε βέβαια αριθμούς για να συναισθανθούμε ότι η καθημερινότητα μας έχει αλλάξει στο σχολείο, στη δουλειά και στη γειτονιά μας. Οι μύθοι του τύπου «μας παίρνουν τις δουλειές», μας «επιβαρύνουν το ασφαλιστικό μας σύστημα», και «εισάγουν την φτώχια τους» ακούγονται πολύ συχνά, την ώρα που τα στοιχεία λένε άλλα. Απαντάμε λοιπόν στους ξενοφοβικούς μύθους με αριθμούς:
1. Οι οικονομικοί μετανάστες συμβάλλουν με την εργασία τους στην αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,5% περίπου, τη στιγμή που ο συνολικός ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ είναι περίπου 3,5%. Ευθύνονται δηλαδή για το 70% της ανάπτυξης της χώρας.
2. Αν έφευγαν όλοι οι μετανάστες από την Ελλάδα θα έμεναν 200.000 κενές θέσεις εργασίας. Από αυτές οι Έλληνες θα κάλυπταν μόνο τις 5.000. Οι μετανάστες όμως δημιουργούν δευτερογενείς θέσεις εργασίας. Πχ στα σχολεία μας σήμερα φοιτούν 108.000 παιδιά μεταναστών. Εάν έφευγαν θα έμεναν κενές 3600 τάξεις, θα έμεναν 3600 εκπαιδευτικοί άνεργοι.
3. Το 1 εκατομμύριο των μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα καταβάλλει το 11% των ασφαλιστικών εισφορών. Η Ελλάδα γερνάει και οι μετανάστες φέρνουν νιάτα. Το 80% των μεταναστών βρίσκονται σε εργάσιμη ηλικία (15-64) σε αντίθεση με το 68% των Ελλήνων. Οι μετανάστες ενισχύουν το ασφαλιστικό σύστημα χωρίς ακόμα να λαμβάνουν συντάξεις. Χωρίς τους μετανάστες αυτό που ονομάζουμε «κρίση» θα αποτελούσε ήδη «κατάρρευση».
Πηγή: http://49gym-athin.att.sch.gr/students/keimena/racism.htm
Δεν αρκούν όμως οι διαπιστώσεις και οι ευχές, απαιτούνται πολιτικές. Η σημερινή πολιτική χτίζει ανθρώπους χωρίς ταυτότητα. Οι μόνες επιλογές που δίνει είναι η αφομοίωση και η γκετοποίηση. Θέλουμε να διευρύνουμε την ελληνικότητα ώστε να «χωράει» τον μετανάστη, ένα μετανάστη που θα έχει ίσες ευκαιρίες συμμετοχής στην εργασία, στην εκπαίδευση και στον πολιτισμό.
- Πρέπει να υπάρξει μία ξεκάθαρη διαδικασία νομιμοποίησης του μετανάστη, ένας ξεκάθαρος δρόμος για την απόκτηση ιθαγένειας, ένα δίκαιο και διαφανές σύστημα απονομής ασύλου.
- Η Ελλάδα αποκτά ήδη τη δεύτερη γενιά μεταναστών. Το 10% των αλλοδαπών μαθητών, που φοιτούν στα ελληνικά σχολεία έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα. Η δεύτερη γενιά μπορεί να μην γνωρίζει τη γλώσσα των γονιών τους με επάρκεια, αλλά ούτε και την Ελληνική. Δεν είναι ούτε Αλβανοί, ούτε Ρουμάνοι, ούτε Βούλγαροι, αλλά ούτε Έλληνες. Προτείνουμε:
o Η φοίτηση ανήλικου μετανάστη μαθητή σε ελληνικό σχολείο για τρία χρόνια να θεμελιώνει δικαίωμα υπηκοότητας.
o Η γέννηση στην Ελλάδα να θεμελιώνει αυτόματα διπλή υπηκοότητα για τα παιδιά των μεταναστών.
o Κατάργηση των μέτρων της απέλασης για τους ανήλικους.
- Πρέπει να δημιουργηθεί μία Γενική Γραμματεία Μετανάστευσης η οποία θα χαράσσει συγκροτημένη πολιτική με βάση τη γνώση και τη διεθνή εμπειρία.
- Πρέπει να τερματιστεί η φοροεισπρακτική πολιτική. Να μειωθεί το κόστος των παραβόλων για άδειες εργασίας και παραμονής. Να καταργηθούν πλήρως για τους ανηλίκους.
- Τα παράβολα είναι λεφτά των μεταναστών και πρέπει να ξοδεύονται για τους μετανάστες. Ζητάμε να αξιοποιηθούν τα λεφτά αυτά με την πρόσληψη ειδικού προσωπικού στα ΚΕΠ, στις Νομαρχίες, και στο Υπ. Ες.
- Είναι απαράδεκτο να υπάρχουν πόλεις όπου το 30, το 40 ή και το 50% του πληθυσμού να είναι μετανάστες, χωρίς να έχουν φωνή, χωρίς να έχουν λόγο. Στις Δημοτικές Εκλογές θα πρέπει και ο μετανάστης που δεν έχει υπηκοότητα να μπορεί να ψηφίζει.
Τελικά η κοινωνική συμμετοχή - ή «ενσωμάτωση» - των μεταναστών θα κριθεί στην συμμετοχή των μεταναστών σε γηγενείς θεσμούς. Είναι ευθύνη των μαζικών φορέων όπως είναι και τα κόμματα να ανοίξουν τις πύλες τους στους μετανάστες. Οι μετανάστες από την πλευρά τους έχουν την ευθύνη να δημιουργήσουν σωματεία και οργανώσεις. Στα επόμενα χρόνια ο μετανάστης πρέπει να βρεθεί στο συνδικάτο, στο κόμμα της επιλογής του, στο δεκαπενταμελές του σχολείου, στο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων, στον πολιτιστικό σύλλογο, σαν μέλος του συνόλου. Στα επόμενα χρόνια ο μετανάστης πρέπει να βρεθεί μέσα στην δημοτική, νομαρχιακή, εθνική πολιτική οργάνωση της επιλογής του. Εάν οι μετανάστες επιτρέψουν την δημιουργία «μεταναστοπατέρων», τότε η γκετοποίηση και η ξενοφοβία θα έχουν νικήσει.
Είναι δικαίωμα των μεταναστών να συμμετέχουν ισότιμα στη χώρα, να συμμετέχουν πολιτικά. Για τους Έλληνες όμως η συμμετοχή αυτή είναι ανάγκη. Για να φτιάξουμε μια κοινωνία πιο δίκαιη, πιο ανθρώπινη, πιο αλληλέγγυα, πιο ανοιχτή στο διαφορετικό και εν τέλει πιο σίγουρη. Μια κοινωνία διαφορετική από τη σημερινή, που να μπορεί να αγκαλιάζει το διαφορετικό, να το αξιοποιεί, να μην το φοβάται, να του δίνει χώρο και να το κάνει κοινή δύναμη.
