Αστακός Αιτωλοακαρνανίας

Το λιμάνι μέσα στον Αστακό...


και το Πλατυγιάλι.

Ωραίος τόπος χωρίς υποδομές.

Siemens, Βατοπέδι, υποκλοπές: όλα στο φως!

Ακούγεται τελευταία ότι ο Καραμανλής θα "χτυπήσει κάτω από τη μέση" το ΠΑΣΟΚ με αποκαλύψεις σχετικές με τις μίζες της Siemens.

Σίγουρα ο Καραμανλής θα αξιοποιήσει όσο μπορεί πιθανές αποκαλύψεις που εμπλέκουν ανθρώπους της εποχής Σημίτη.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να γίνουν οι αποκαλύψεις. Πρέπει να βγουν όλα στο φως. Και αν όχι όλα, όσο γίνεται περισσότερα. Είναι ο μόνος τρόπος να ανανήψει το πολιτικό σύστημα στις συνειδήσεις των πολιτών: η τιμωρία ενόχων.

Μην τρελαθούμε τελείως λοιπόν και αρχίσουμε να ζητάμε συγκάλυψη της αρπαχτής ώστε να μην επωφεληθεί ο Καραμανλής.

Για το Βατοπέδι το ίδιο πρέπει να γίνει: όλα στο φως. Δυστυχώς και στα δύο το μαχαίρι και το πεπόνι το κρατά ο Καραμανλής. Αν επιλέξει να αποκαλύψει μόνο τα της Siemens κακό του κεφαλιού του: θα το πληρώσει μιας και οι πολίτες πια δεν ανέχονται τίποτα.

Αν η Siemens δεν είναι σκευωρία σαν την υπόθεση Κοσκωτά, να τιμωρηθούν. Και για το Βατοπέδι, τους κουμπάρους, τις υποκλοπές και τους Πακιστανούς, να τιμωρηθούν. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αν δεν τιμωρηθούν όλοι δεν πρέπει να τιμωρηθεί κανένας. Ισότητα στην παρανομία δεν υπάρχει και ούτε μπορεί να είναι ζητούμενο. Επειδή μπορεί να την γλιτώσουν για τα σκάνδαλα του Καραμανλή, δεν σημαίνει ότι πρέπει να την γλιτώσουν και όσο εμπλέκονται -αν εμπλέκονται- στην Siemens.

Η απόδοση ευθυνών για όλα τα παραπάνω είναι ο μόνος τρόπος να πάψει η πολιτική να είναι όμηρος βαρύτατων σκιών. Η λογική λέει ότι οι ίδιοι οι πολιτικοί θα έπρεπε να επιδιώκουν να βγουν όλα στο φως, ώστε να επιβιώσει το πολιτικό τους οικοδόμημα. Όποιος περάσει από διαδικασία κάθαρσης αυτή τη φορά θα έχει την ευκαιρία να αναβαπτιστεί στην κολυμβήθρα της Σιλωάμ. Όποιος επιδιώξει να την γλυτώσει θα βαρύνεται για πάντα από τις σκιές του.

Μην τρομάζετε άλλο τον κόσμο με τους "κινδύνους του ιντερνέτ"! Εξηγήστε τους πως να προφυλαχτούν καλύτερα...

Άκουγα στον Alpha radio την πολύ καλή εκπομπή «Alt-Control-TV» με τον Γιάννη Ανδριτσόπουλο στις 29-1. Λίγο πριν τις 20:00 άκουσα μία κυρία το όνομα της οποίας δεν συγκράτησα δυστυχώς. Θέμα της συζήτησης ήταν οι κίνδυνοι του «ιντερνέτ» για τα παιδιά, με αφορμή τη σύλληψη του κυκλώματος παιδικής πορνογραφίας. Άσχετο το ένα θέμα με το άλλο μιας και άλλο είναι η διακίνηση παράνομου περιεχομένου και άλλο η εξαπάτηση παιδιών μέσω διαδικτύου, αλλά τέλος πάντων. Στην τεχνο-φοβική Ελλάδα τέτοιες διακρίσεις είναι δυσδιάκριτες.

Αφού λοιπόν η κυρία ανέλυσε τους κινδύνους που διατρέχουν τα παιδιά στο «ιντερνέτ» πρότεινε και τρόπους προστασίας. Και εδώ είναι που μου έπεσε το σαγόνι. Η πρώτη πρότασή της προκειμένου να μην κινδυνεύουν τα παιδιά που σερφάρουν ήταν να τοποθετηθεί ο υπολογιστής του παιδιού στο... σαλόνι του σπιτιού! Έτσι λέει θα μπορεί ο γονιός να παρακολουθεί το παιδί! Αυτό ήταν, έμεινα με το που κατάλαβα τι άκουσα.

Για να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα πράγματα, πρέπει κατ' αρχήν να καταλάβουμε ότι όταν κάποιος κάθεται μπροστά σε μια οθόνη, είναι τουλάχιστον αγενές να κοιτάς την οθόνη του. Μεγάλη γαϊδουριά, τέλος. Δεύτερο, τα παιδιά σερφάρουν και όταν οι γονείς δουλεύουν, και καλά κάνουν. Αν πχ ένα παιδί θέλει να δει κάτι στη wikipedia για μια εργασία του σχολείου πρέπει να περιμένει να γυρίσει ο πατέρας του σπίτι στις οκτώ το βράδυ για να ανοίξει τον υπολογιστή στο... σαλόνι; Τρίτο, πλέον δεν σερφάρουμε μόνο με τον υπολογιστή. Τα παιδιά μπαίνουν στο «ιντερνέτ» με το κινητό τους, με τον φορητό υπολογιστή τους ή με τον υπολογιστή του φίλου τους. Επομένως είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύει κάποιος ότι μπορεί να επιτηρεί το παιδί του όταν χρησιμοποιεί το διαδίκτυο.

Δεν είναι αυτή η λύση...
Φωτό από http://www.smh.com.au/

Άρα καλό είναι να μην βάλουμε τον υπολογιστή στο σαλόνι για να προστατεύσουμε το παιδί μας. Τι μπορούμε να κάνουμε όμως;

Για αρχή, καλά είναι τα κλασσικά που κάνουν οι γονείς για όλους τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους. Πχ δεν επιτηρούμε όλα τα περίπτερα προκειμένου να μην πάει το παιδί να αγοράσει τσιγάρα. Αλλά εξηγούμε στο παιδί ότι το κάπνισμα είναι επικίνδυνη συνήθεια, είναι αντιαισθητικό, δεν είναι μαγκιά κλπ κλπ. Έτσι λοιπόν και με τον υπολογιστή εξηγούμε ποιοι είναι κίνδυνοι που μπορεί να αντιμετωπίσει, τι πρέπει να κάνει όταν βρεθεί μπροστά σε πιθανό κίνδυνο και πάει λέγοντας. Εκπαίδευση δηλαδή.

Ο βασικός κίνδυνος που μπορεί ένα παιδί να αντιμετωπίσει στο διαδίκτυο είναι να συνδεθεί με κάποιον άγνωστο με τον οποίο συνομιλεί για αρκετό διάστημα και, αυτός να εκμεταλλευτεί την οικειότητα που αναπτύσσεται σταδιακά. Όπως λοιπόν απαιτούμε από το παιδί να γνωρίζουμε τους φίλους του, έτσι και εδώ απαιτούμε να γνωρίζουμε με ποιους συνομιλεί μέσω διαδικτύου. Και κυρίως να συνομιλεί με άτομα που πραγματικά γνωρίζουμε την ταυτότητά τους και όχι με τον κάθε τυχαίο. Όπως όλα τα παιδιά του κόσμου ξέρουν ότι "δεν παίρνουμε καραμέλες από άγνωστους" έτσι πρέπει να τους γίνει συνείδηση ότι ούτε στο διαδίκτυο μιλάμε με άγνωστους. Ακόμη, πρέπει να υπάρχει σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί ώστε να αποκαλύπτει από μόνο του περιπτώσεις που νιώθει ότι απειλείται.

Πέρα όμως από αυτά τα κλασσικά παιδαγωγικά, η επιστήμη της πληροφορικής έχει αναπτύξει εφαρμογές λογισμικού οι οποίες έχουν την ικανότητα να φιλτράρουν το περιεχόμενο που αποπειράται να αντλήσει κάποιος από το διαδίκτυο. Εφαρμογές εύκολες στη χρήση, που δεν επιβαρύνουν την ταχύτητα της σύνδεσης και που επιτρέπουν στον γονιό να διαχειριστεί από απομακρυσμένο υπολογιστή την διαδικτυακή συμπεριφορά του παιδιού του. Εφαρμογές που επιτρέπουν τον καθορισμό χρονικών ζωνών στις οποίες αποτρέπεται η πρόσβαση στο διαδίκτυο και η εκτέλεση παιχνιδιών. Τα προγράμματα αυτά παράγουν εύληπτες αναφορές που δείχνουν την διαδικτυακή συμπεριφορά του χρήστη-παιδιού. Δίνουν τη δυνατότητα ο διαχειριστής-γονιός να καθορίσει το σύνολο των διευθύνσεων στις οποίες επιτρέπεται η πρόσβαση. Δεν επιτρέπουν στις εφαρμογές γραπτής επικοινωνίας (instant messenger, chating) να στείλουν πληροφορίες όπως τηλέφωνα, διευθύνσεις, ονόματα σχολείων κα. Έτσι διασφαλίζεται ότι το παιδί-χρήστης δεν θα αποκαλύψει επίμαχες πληροφορίες σε κάποιον κακόβουλο άγνωστο. Πρόκειται για ιδιαίτερα αποτελεσματικές εφαρμογές οι οποίες είναι και φτηνές. Σε άλλες χώρες οι κυβερνήσεις διανέμουν δωρεάν τέτοιες εφαρμογές στους γονείς. http://www.smh.com.au/news/security/the-internet-bouncers/2006/12/03/1165080802791.html

Οι εφαρμογές αυτές φιλτράρουν το περιεχόμενο που μπορεί να δει κάποιος, τα μέιλ που δέχεται και, το περιεχόμενο των συνομιλιών που διενεργούνται σε εφαρμογές γραπτής επικοινωνίας (instant messenger). Η λειτουργία τους βασίζεται κυρίως σε δύο πρακτικές. Η πρώτη αφορά την απόρριψη περιεχομένου που προέρχεται από διευθύνσεις που είναι γνωστό ότι προσφέρουν ακατάλληλο περιεχόμενο. Η δεύτερη πρακτική που χρησιμοποιούν είναι να "διαβάζουν" το περιεχόμενο που ζητά ο χρήστης και με εξελιγμένους αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης να "αντιλαμβάνονται" αν το περιεχόμενο είναι κατάλληλο ή όχι.

Ακούγεται πολύπλοκο; Είναι, αλλά όλα αυτά είναι δουλειά του υπολογιστή. Αυτό που πρέπει εμείς να κάνουμε είναι να προμηθευτούμε το κατάλληλο λογισμικό και να το εγκαταστήσουμε, μόνοι μας ή με τη βοήθεια του καταστήματος που θα μας το πουλήσει.

Ακούγεται και αυτό πολύπλοκο, παρόλο που τα λογισμικά αυτά είναι πολύ εύκολα στη χρήση; Υπάρχει κι' άλλη λύση: επικοινωνήστε με τον προμηθευτή της σύνδεσής σας και ρωτήστε αν δίνει ο πάροχός σας τέτοιες υπηρεσίες. Η απάντηση συνήθως είναι θετική με επιπλέον επιβάρυνση μερικά ευρώ κάθε μήνα.

Συμπέρασμα; Δεν χρειάζεται τρόμος, δεν χρειάζεται να σερφάρετε παρέα με το παιδί σας και προς θεού μην βάλετε τον υπολογιστή στο σαλόνι ή την κουζίνα. Εξηγήστε του παιδιού ότι πρέπει να φυλάγεται από άγνωστους, φροντίστε να μάθει την χρήσιμη και διασκεδαστική πλευρά των υπολογιστών και αν αυτά δεν αρκούν για να μετριάσουν τον φόβο σας, προμηθευτείτε τα κατάλληλα εργαλεία. Η επικοινωνία μέσω υπολογιστή μπορεί να γίνει πλήρως ελεγχόμενη, σε αντίθεση με το σύνολο των δραστηριοτήτων ενός παιδιού. Οπότε ας ανησυχούμε για όσα δεν μπορούμε να ελέγξουμε.

Τι' ναι τούτο πάλι;

Είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα οι περισσότεροι εξαντλούμε την τεχνολογική μας διάσταση στα... sms του κινητού. Άντε να παίζει και Playstation κανένας (ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε...). Εσχάτως οι πιο ψαγμένοι ανακάλυψαν την γοητεία του GPS. Αποτέλεσμα αυτής της τεχνοφοβίας είναι να μην μπορούμε να καταλάβουμε τις ανατρεπτικές συνέπειες των νέων εφευρέσεων και, να τις λοιδορούμε πότε πότε.

Την ίδια ώρα στις μεγάλες πόλεις του υπόλοιπου κόσμου τα πάντα είναι ήδη δικτυωμένα. Υπολογιστές, netbooks, GPS, WiFi κινητά, e-books λειτουργούν σε ένα ενιαίο νέφος, με τους χρήστες τους να είναι μόνιμα σε επαφή. Τα δημόσια κτίρια, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, οι πλατείες, οι κεντρικοί δρόμοι και τα σπίτια καλύπτονται από ελεύθερα ασύρματα δίκτυα στα οποία συνδέονται όλες αυτές οι συσκευές.

Αποτέλεσμα είναι ένας καινούργιος κόσμος, ριζικά διαφορετικός από τον προηγούμενο. Ένας κόσμος πχ στον οποίο ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρηματοδοτείται από την κοινωνία και όχι από τα λόμπι, αφού έχει καταφέρει να εμπνεύσει μέσω αυτού του "νέφους" μεγάλες μάζες χρηστών-πολιτών χωρίς την παραμόρφωση των κλασσικών ΜΜΕ.

Η υστέρηση της Ελλάδας δεν είναι τεχνολογική, ούτε οφείλεται σε οικονομικά αίτια μιας και τα καταστήματα των αλυσίδων τεχνολογικών ειδών είναι μόνιμα γεμάτα. Είναι φοβική η αιτία της υστέρησής μας, αφού δεν μάθαμε ποτέ πως να προσεγγίζουμε την τεχνολογία.

Μέσα σε αυτή την Ελληνική πραγματικότητα μοιάζει "αλλόκοτο" να εμφανίζεται ο πιθανότατα αυριανός πρωθυπουργός στη Βουλή με ένα... Kindle, το ηλεκτρονικό βιβλίο της Amazon. Ας έχουμε κατά νου ότι η δημόσια συζήτηση για την χρήση τέτοιων συσκευών σε σχολεία μόλις τώρα ξεκινά σε παγκόσμιο επίπεδο.

H Amazon ιδρύθηκε το 1994 και ήταν η πρώτη εταιρία πώλησης βιβλίων από το διαδίκτυο σε χαμηλές τιμές. Μεταξύ άλλων η Amazon έφτιαξε και το διαβόητο πλέον στην Ελλάδα Kindle. Το Kindle είναι μια συσκευή μικρού μεγέθους και βάρους με την οποία διαβάζουμε ηλεκτρονικά βιβλία ή e-books. Τι είναι το e-book; Είναι βιβλία που δεν είναι γραμμένα σε χαρτί, αλλά διαβάζονται σε κάποια οθόνη. Παλιότερα -μέχρι το 2003 δηλαδή- απευθύνονταν στο εξειδικευμένο κοινό των προγραμματιστών και αφορούσαν εγχειρίδια χρήσης κατά κανόνα. Σήμερα διατίθενται εκατοντάδες χιλιάδες τίτλοι σε τέτοια μορφή, αν και δεν έχουν επιλυθεί ζητήματα νομικής φύσης που αφορούν πνευματικά δικαιώματα.

Πλεονεκτήματα; Αμέτρητα! Σε μια συσκευή χωράνε περίπου 200 βιβλία, περισσότερα δηλαδή από αυτά που χωράει μια παιδική βιβλιοθήκη. Μεταφέρονται πανεύκολα τα 200 αυτά βιβλία αφού το Kindle είναι ελαφρύ. Δεν εξαντλούνται τα αντίγραφα. Τα γράμματα μικραίνουν και μεγαλώνουν οπότε μπορούν να διαβάζουν άνετα άτομα με προβλήματα όρασης. Δέχονται λογισμικό το οποίο μας διαβάζει το βιβλίο, οπότε μπορεί να χρησιμοποιηθούν από άτομα με σημαντικά προβλήματα όρασης. Δεν χρειάζεται φως στο δωμάτιο μιας και η οθόνη είναι αυτοφωτιζόμενη. Είναι οικολογικά αφού δεν μολύνουν το περιβάλλον με μελάνια ούτε καταστρέφουν τα δάση για να παραχθεί χαρτί. Και, μπορείς αντί για φωτογραφίες να βλέπεις και βίντεο.

Αποτέλεσμα είναι για κάθε θέμα να έχεις στη διάθεσή σου ό,τι θες, όποτε το θες. Είσαι μαθητής και διαβάζεις πχ αστρονομία. Σε κεντρίζει ο τρόπος με τον οποίο προκαλείται η έκλειψη του ήλιου, αλλά το βιβλίο που σου έδωσε το σχολείο δεν λέει περισσότερα. Και είναι Σάββατο απόγευμα. Πρέπει να περιμένεις να πάει Τρίτη απόγευμα (γιατί το πρωί έχεις σχολείο), να διατηρήσεις το ενδιαφέρον σου μέχρι τότε, να πας σε ένα βιβλιοπωλείο και, να παραγγείλεις ένα βιβλίο που σου αρέσει, αφού φυσικά ήσουν καλό παιδί και δεν έχεις φάει το χαρτζιλίκι της γιαγιάς. Αν έχεις όμως το Kindle, κατεβάζεις επί τόπου με ένα κλικ το βιβλίο που θέλεις.

Το θέμα δεν είναι αν το συγκεκριμένο μέσο είναι "καλό". Είναι κάτι πιο σημαντικό, είναι το μέλλον. Το γεγονός ότι το συζητάμε τόσο νωρίς μόνο θετικό είναι. Θα μας βοηθήσει να σταματήσουμε να κοροϊδεύουμε ό,τι δεν αντιλαμβανόμαστε, θα μας κάνει πιο ανεκτικούς στα νέα μέσα που σήμερα τα αντιμετωπίζουμε συντηρητικά

Εσωκομματικές κακίες...

«Τίποτα δεν είναι πιο ενοχλητικό για τους πολίτες από τα φαινόμενα αλαζονείας και ιδίως από τα φαινόμενα πρώιμης αλαζονείας». Ε. Βενιζέλος στην Ελευθεροτυπία, 25/1/2009.


Το έμαθε το μάθημα, αλλά με τον δύσκολο τρόπο... Αυτό εννοούν όταν λένε βιωματική μάθηση;

Πως και δεν άρχισε η κοροϊδία για το e-book;

Επειδή ζούμε στην ομορφότερη χώρα του κόσμου όπου η κοινή γνώμη διαμορφώνεται από πληρωμένα παπαγαλάκια, περίμενα ότι η παρακάτω εικόνα θα γινόταν αντικείμενο χλευασμού.


Μέχρι τώρα έχω διαψευστεί. Ευτυχώς, γιατί θα ήταν κρίμα τα παπαγαλάκια να καταφέρουν να απαξιώσουν την ευρεία αξιοποιήση της τεχνολογίας στο δημόσιο σχολείο. Όπως απαξιώνουν την πράσινη ανάπτυξη, την συμμετοχική δημοκρατία και άλλες καινοτόμες προτάσεις. Φαίνεται όμως ότι τελειώνει η εποχή της παντοδυναμίας τους...

Update: Τι ρώτησε ο Καραμανλής τον Άρη μόλις ο Γιώργος έδειξε το Kindle; DVD Παίζει αυτό ρε Άρη;

Η φωτό από το parapolitiki.blogspot.com

Ευχή, πρόγνωση ή απλά πλάκα;

Έχει φαντατικούς οπαδούς το Κίνημα πάντως...