- Οι Συντηρητικοί εκλέγονται σερί στην Ιαπωνία από το 1945... Εκλέγονται δηλαδή τα τελευταία 54 χρόνια σερί, από τότε που τους βομβάρδισαν με πυρηνικά!!! Ιστορική ήττα λέμε. Στην Ελλάδα ούτε η Χούντα δεν ξεπέρασε τα επτά χρόνια σερί...
- Υπάρχει όμως και άλλος κρίκος που συνδέει αυτή την εξέλιξη με τα καθ ημάς. Η Ιαπωνική ανατροπή διαθέτει και μια δόση οικογενειοκρατίας: ο ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος Γιούκιο Χατογιάμα είναι εύπορος εγγονός ενός πρώην πρωθυπουργού! Αυτό στην χώρα των αυτοκρατόρων και του ανατέλλοντος ηλίου που, δόξα τω θεώ, μάλλον τα καλά τα έχει καταφέρει: Πως γίνεται στην Ελλάδα να έχει αναγορευθεί σε πανούκλα αυτό που για άλλους λαούς είναι απλά μια ακόμη επιλογή;
- Ο 62χρονος νεοεκλεγείς Πρωθυπουργός έλεγε συχνά τη λέξη αλλαγή κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας Όπως και ο Ομπάμα. Αλλά όλοι θυμόμαστε τον πρώτο διδάξαντα... Ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει γίνει εξαγώγιμο προϊόν νομίζω;
30/8/09
Change made in Japan
Μαθαίνω ότι στην Ιαπωνία άλλαξε το κυβερνητικό κόμμα. Χάσανε οι κυβερνώντες Συντηρητικοί από το κεντρώο Δημοκρατικό Κόμμα. Οι Δημοκρατικοί θα είναι αυτοδύναμοι, αφού από τα exit poll φαίνεται ότι θα κατακτήσουν τα 2/3 των εδρών του Κοινοβουλίου. Ως εδώ όλα φυσιολογικά για μια Δημοκρατία... Υπάρχουν όμως 3 μικρές λεπτομέρειες:
Ξέρατε ότι υπάρχει "Αντιτρεμουλικό Ρεύμα";
Και εγώ που νόμιζα ότι το ρεύμα ήταν πατέντα του ΠΑΣΟΚ (και πιο πριν του Έντισον)!.
Αντιγράφω από το tvxs.gr τις δηλώσεις του συγγραφέα Νάνου Βαλαωρίτη που ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας των Ο-Π το 2007 σε συνέντευξη που έδωσε στο Πρώτο Θέμα:
Μιλώντας για τον κ. Τρεμόπουλο κάνει λόγο για «κρατικοδίαιτο επαγγελματία πολιτικό». Στην ίδια κατηγορία εντάσσει και τον Νίκο Χρυσόγελο και τον Τάσο Κρομμύδα. Αναφέρει μάλιστα, ότι: «Η οικολογία πουλάει και ο Μ. Τρεμόπουλος έχει ήδη ζήσει από αυτή. Είχε την ‘Αντιγόνη’, μια ΜΚΟ, που πληρωνόταν από τα υπουργεία. Το ίδιο και η ΜΚΟ του Χρυσόγελου, που ήταν στα μέσα και στα έξω με τα υπουργεία. Αυτοί οι άνθρωποι είναι κρατικοδίαιτοι και συνηθισμένοι σε αυτές τις σχέσεις με την εξουσία. Την ξέρουν πολύ καλά».
Όταν καλείται από τον δημοσιογράφο Μανόλη Γαλάνη να κρίνει τη συνολική παρουσία των Οικολόγων Πράσινων μετά τις ευρωεκλογές, ο κ. Βαλαωρίτης απαντάει: «Οι Οικολόγοι Πράσινοι όταν μιλούν για τα οικολογικά θέματα μιλάνε καλά. Είναι καταρτισμένοι από χρόνια. Από τη στιγμή όμως που θα τους ρωτήσεις γιατί τα πράσινα κινήματα στην Ευρώπη είναι ανθελληνικά και δείχνουν έντονη ανθελληνική στάση σε όλα τα θέματα, εκεί τα χάνουν και αρχίζουν να μπερδεύονται. Εκεί φαίνεται τι είναι και αυτοί οι ίδιοι και τι πιστεύουν. Ταυτίζονται με τις ανθελληνικές θέσεις των Γερμανών και Γάλλων Οικολόγων. Αισθάνθηκα ότι η ηγεσία των Οικολόγων Πράσινων είναι κάτω από τον δάχτυλο των Αμερικανών».
Προσθέτει ακόμα ότι πιστεύει πως η ηγεσία των Οικολόγων Πράσινων εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα. «Κυρίως ο κ. Τρεμόπουλος, που είναι υποχείριο της πολιτικής των ΗΠΑ. Έχει σταλεί από τον κ. Τζορτζ Σόρος στην Αμερική για να του κάνουν υποτίθεται αυτοπληροφόρηση, αλλά φαντάζομαι και κάποια μικρή πλύση εγκεφάλου, αλλά δεν τη χρειαζόταν καν. Ήταν έτοιμος. Τι θέλετε να πω πλέον για πράσινο κόμμα; Θα γίνει παίγνιο των μεγάλων και ισχυρών ρευμάτων. Η οικολογία εξαφανίζεται σε αυτά τα διαβούλια», αναφέρει. Επίσης, επισημαίνει ότι το κόμμα των Οικολόγων πράσινων θα λειτουργήσει στο ευρωκοινοβούλιο ως δούρειος ίππος των μεγάλων συμφερόντων.
Όσο αφορά στο βίντεο που ήρθε πρόσφατα στη δημοσιότητα με τις θέσεις του κ. Τρεμόπουλου για το Σκοπιανό, ο κ. Βαλαωρίτης σχολιάζει: «Ο κ. Σόρος στηρίζει οικονομικά τα Σκόπια. Ο ίδιος άνθρωπος έδωσε υποτροφία στον Τρεμόπουλο. Τι άλλο να σας πω;».
Αναφορά γίνεται και στη διένεξη μεταξύ Τρεμόπουλου και Βαλαωρίτη. Ο τελευταίος αναφέρει ότι στην αρχή χρησιμοποιήθηκε το όνομά του ως εγγύηση στην προεκλογική εκστρατεία μέχρι που εξασφάλισαν 75.000 ψήφους. Μετά, τονίζει ο κ. Βαλαωρίτης, άρχισε ο πόλεμος. «Άρχισαν να με κατεδαφίζουν με ειρωνεία, με υπονοούμενα. Μου έκαναν ψυχολογικό πόλεμο. Είδα όλα τα emails του Τρεμόπουλου που έστελνε σε διάφορα στελέχη του κινήματος, στα οποία έλεγε ότι επωφελήθηκα βάζοντας υποψηφιότητα για να πουλάω τα βιβλία μου! Σε κάποια συγκέντρωση στελεχών του κόμματος δεν δίστασε να πει ότι πρέπει «να το βουλώσω». Αυταρχική συμπεριφορά που θυμίζει σταλινικές τακτικές. Πότε να βρίζεις, πότε να γλείφεις, πότε να εξορίζεις», λέει χαρακτηριστικά. Ωστόσο, ξεκαθαρίζει ότι παραμένει ως ένα απλό μέλος στο κόμμα και δεν αποχωρεί γαιτί τον θέλει το αντιτρεμοπουλικό ρεύμα.
Τέλος, απαντώντας σε ερώτηση πόσο πιθανό είναι το ενδεχόμενο να δούμε τον κ. Τρεμόπουλο σε κυβερνητικό πόστο αναφέρει: «δεν είναι απίθανο κάτι τέτοιο. Ο Τρεμόπουλος θα μπορούσε να συμμαχήσει ακόμα και με τον διάβολο για να πετύχει τους σκοπούς του. Όπως λένε και οι Άγγλοι: business as usual».
Σχόλιο: Μάλλον ο Μπόμπολας (Πρώτο Θέμα ντε) ή δεν θέλει τους Ο-Π στη Βουλή, ή θέλει να τους δείξει τη δύναμή του ώστε να περάσουν και αυτοί από το παγκάρι, ή απλά τον ενόχλησαν τελευταία σε κάποιο εργοτάξιό του (Άκτωρας είπαμε λέγεται το άλλο μαγαζί του Μπόμπολα;). Μήπως γι' αυτό δίνουν διάσταση σε αυτή την προσωπική διένεξη μεταξύ Βαλαωρίτη και Τρεμόπουλου;
Από την άλλη, οι Ο-Π έχουν φοβερό ταλέντο στο να τα μπλέκουν στα εθνικά θέματα. Ταλεντάρες λέμε! Άλλο όμως το μπάχαλο και άλλο η... εθνική προδοσία απόν ένα κόμμα 75.000 ψηφοφόρων.
Επίσης το one man show του Τρεμόπουλου αρχίζει να κάνει μπαμ, οπότε στοχοποιείται εύκολα. Από εκεί βέβαια μέχρι να κατηγορήσεις τους Ο-Π για... σταλινισμό υπάρχει δρόμος (έλεος)! Ακόμη, αυτά παθαίνει όποιος μπλέκει την πολιτική με τις "προσωπικότητες της τέχνης".
Τέλος, αμφισβητεί κανείς ότι βάλλεται συνολικά το πολιτικό σκηνικό και όχι μόνο τα "δύο μεγάλα κόμματα";
Αντιγράφω από το tvxs.gr τις δηλώσεις του συγγραφέα Νάνου Βαλαωρίτη που ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας των Ο-Π το 2007 σε συνέντευξη που έδωσε στο Πρώτο Θέμα:
«Πολιτικάντη» και «υποχείριο των Αμερικανών» χαρακτηρίζει των ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων, Μιχάλη Τρεμόπουλο, ο ποιητής-συγγραφέας και επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας στις εκλογές του 2007, Νάνος Βαλαωρίτης, σε συνέντευξη του στο «Πρώτο Θέμα».
Μιλώντας για τον κ. Τρεμόπουλο κάνει λόγο για «κρατικοδίαιτο επαγγελματία πολιτικό». Στην ίδια κατηγορία εντάσσει και τον Νίκο Χρυσόγελο και τον Τάσο Κρομμύδα. Αναφέρει μάλιστα, ότι: «Η οικολογία πουλάει και ο Μ. Τρεμόπουλος έχει ήδη ζήσει από αυτή. Είχε την ‘Αντιγόνη’, μια ΜΚΟ, που πληρωνόταν από τα υπουργεία. Το ίδιο και η ΜΚΟ του Χρυσόγελου, που ήταν στα μέσα και στα έξω με τα υπουργεία. Αυτοί οι άνθρωποι είναι κρατικοδίαιτοι και συνηθισμένοι σε αυτές τις σχέσεις με την εξουσία. Την ξέρουν πολύ καλά».
Όταν καλείται από τον δημοσιογράφο Μανόλη Γαλάνη να κρίνει τη συνολική παρουσία των Οικολόγων Πράσινων μετά τις ευρωεκλογές, ο κ. Βαλαωρίτης απαντάει: «Οι Οικολόγοι Πράσινοι όταν μιλούν για τα οικολογικά θέματα μιλάνε καλά. Είναι καταρτισμένοι από χρόνια. Από τη στιγμή όμως που θα τους ρωτήσεις γιατί τα πράσινα κινήματα στην Ευρώπη είναι ανθελληνικά και δείχνουν έντονη ανθελληνική στάση σε όλα τα θέματα, εκεί τα χάνουν και αρχίζουν να μπερδεύονται. Εκεί φαίνεται τι είναι και αυτοί οι ίδιοι και τι πιστεύουν. Ταυτίζονται με τις ανθελληνικές θέσεις των Γερμανών και Γάλλων Οικολόγων. Αισθάνθηκα ότι η ηγεσία των Οικολόγων Πράσινων είναι κάτω από τον δάχτυλο των Αμερικανών».
Προσθέτει ακόμα ότι πιστεύει πως η ηγεσία των Οικολόγων Πράσινων εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα. «Κυρίως ο κ. Τρεμόπουλος, που είναι υποχείριο της πολιτικής των ΗΠΑ. Έχει σταλεί από τον κ. Τζορτζ Σόρος στην Αμερική για να του κάνουν υποτίθεται αυτοπληροφόρηση, αλλά φαντάζομαι και κάποια μικρή πλύση εγκεφάλου, αλλά δεν τη χρειαζόταν καν. Ήταν έτοιμος. Τι θέλετε να πω πλέον για πράσινο κόμμα; Θα γίνει παίγνιο των μεγάλων και ισχυρών ρευμάτων. Η οικολογία εξαφανίζεται σε αυτά τα διαβούλια», αναφέρει. Επίσης, επισημαίνει ότι το κόμμα των Οικολόγων πράσινων θα λειτουργήσει στο ευρωκοινοβούλιο ως δούρειος ίππος των μεγάλων συμφερόντων.
Όσο αφορά στο βίντεο που ήρθε πρόσφατα στη δημοσιότητα με τις θέσεις του κ. Τρεμόπουλου για το Σκοπιανό, ο κ. Βαλαωρίτης σχολιάζει: «Ο κ. Σόρος στηρίζει οικονομικά τα Σκόπια. Ο ίδιος άνθρωπος έδωσε υποτροφία στον Τρεμόπουλο. Τι άλλο να σας πω;».
Αναφορά γίνεται και στη διένεξη μεταξύ Τρεμόπουλου και Βαλαωρίτη. Ο τελευταίος αναφέρει ότι στην αρχή χρησιμοποιήθηκε το όνομά του ως εγγύηση στην προεκλογική εκστρατεία μέχρι που εξασφάλισαν 75.000 ψήφους. Μετά, τονίζει ο κ. Βαλαωρίτης, άρχισε ο πόλεμος. «Άρχισαν να με κατεδαφίζουν με ειρωνεία, με υπονοούμενα. Μου έκαναν ψυχολογικό πόλεμο. Είδα όλα τα emails του Τρεμόπουλου που έστελνε σε διάφορα στελέχη του κινήματος, στα οποία έλεγε ότι επωφελήθηκα βάζοντας υποψηφιότητα για να πουλάω τα βιβλία μου! Σε κάποια συγκέντρωση στελεχών του κόμματος δεν δίστασε να πει ότι πρέπει «να το βουλώσω». Αυταρχική συμπεριφορά που θυμίζει σταλινικές τακτικές. Πότε να βρίζεις, πότε να γλείφεις, πότε να εξορίζεις», λέει χαρακτηριστικά. Ωστόσο, ξεκαθαρίζει ότι παραμένει ως ένα απλό μέλος στο κόμμα και δεν αποχωρεί γαιτί τον θέλει το αντιτρεμοπουλικό ρεύμα.
Τέλος, απαντώντας σε ερώτηση πόσο πιθανό είναι το ενδεχόμενο να δούμε τον κ. Τρεμόπουλο σε κυβερνητικό πόστο αναφέρει: «δεν είναι απίθανο κάτι τέτοιο. Ο Τρεμόπουλος θα μπορούσε να συμμαχήσει ακόμα και με τον διάβολο για να πετύχει τους σκοπούς του. Όπως λένε και οι Άγγλοι: business as usual».
Σχόλιο: Μάλλον ο Μπόμπολας (Πρώτο Θέμα ντε) ή δεν θέλει τους Ο-Π στη Βουλή, ή θέλει να τους δείξει τη δύναμή του ώστε να περάσουν και αυτοί από το παγκάρι, ή απλά τον ενόχλησαν τελευταία σε κάποιο εργοτάξιό του (Άκτωρας είπαμε λέγεται το άλλο μαγαζί του Μπόμπολα;). Μήπως γι' αυτό δίνουν διάσταση σε αυτή την προσωπική διένεξη μεταξύ Βαλαωρίτη και Τρεμόπουλου;
Από την άλλη, οι Ο-Π έχουν φοβερό ταλέντο στο να τα μπλέκουν στα εθνικά θέματα. Ταλεντάρες λέμε! Άλλο όμως το μπάχαλο και άλλο η... εθνική προδοσία απόν ένα κόμμα 75.000 ψηφοφόρων.
Επίσης το one man show του Τρεμόπουλου αρχίζει να κάνει μπαμ, οπότε στοχοποιείται εύκολα. Από εκεί βέβαια μέχρι να κατηγορήσεις τους Ο-Π για... σταλινισμό υπάρχει δρόμος (έλεος)! Ακόμη, αυτά παθαίνει όποιος μπλέκει την πολιτική με τις "προσωπικότητες της τέχνης".
Τέλος, αμφισβητεί κανείς ότι βάλλεται συνολικά το πολιτικό σκηνικό και όχι μόνο τα "δύο μεγάλα κόμματα";
Δεν κρατιέται ο Πρετεντέρης!
Από τώρα αποκαλύπτει τις προθέσεις του και των αφεντικών του απέναντι στην αυριανή κυβέρνηση Παπανδρέου. Διαβάστε πως περιγράφει την ασταθή κυβερνητική θητεία του, την οποία προεξοφλεί ότι θα διαρκέσει δύο ή το πολύ τρία χρόνια.
Αλλά έχει και κερασάκι, που αποκαλύπτει το απύθμενο μίσος αυτού του ανθρώπου για το όνομα Παπανδρέου. Περιγράφει την τελευταία κυβερνητική θητεία του Ανδρέα Παπανδρέου με τα μελανότερα χρώματα. Μια θητεία που ξεκίνησε με την εντολή του 46,9% των ψηφοφόρων και διαδέχτηκε την άθλια κυβέρνηση Μητσοτάκη, περιγράφεται ως... σερνάμενη! Ποιο ποσοστό άραγε θα περιέγραφε ως στρόβιλο ο Πρετεντέρης άραγε; Αυτό που έλαβε ο Σημίτης το 2000 ή αυτό του Καραμανλή το 2007; Αυτά βέβαια για τον Πρετεντέρη είναι λεπτομέρειες: ο άνθρωπος δεν σέβεται τους θεσμούς, τους χειραγωγεί. Συνεχίζει λοιπόν:
"Διότι ό,τι κι αν αποφασίσει ο Καραμανλής κι ό,τι κι αν προκύψει από αυτό που αποφάσισε, το πρόβλημα βρίσκεται αλλού: O τόπος έχει μπει σε μια- διετή; τριετή; - περίοδο αστάθειας και ακυβερνησίας από την οποία ουδείς γνωρίζει ούτε πότε ούτε πώς θα βγει. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αντένες των ανθρώπων της οικονομίας άρχισαν να εκπέμπουν διάφορα σενάρια συγκυβέρνησης. ...Ακόμη, όμως, κι αν η συγκυβέρνηση δεν αποτελεί απάντηση, το ερώτημα παραμένει επιτακτικό: Πώς θα κυβερνηθεί ο τόπος; Με ποιο σχέδιο, ποιες ηγεσίες και ποιες πλειοψηφίες; Ούτως ή άλλως θα κάνουμε, όπως φαίνεται, πολλά χρόνια για να ξαναδούμε κάποια ισχυρή, κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Εν τω μεταξύ η χώρα θα παραπαίει, με ή χωρίς κυβέρνηση..."Μας λέει τη νέα γραμμή του ΔΟΛ Ο Πρετεντέρης: Παπανδρέου ίσον ακυβερνησία, ΠΑΣΟΚ ίσον έλλειψη σχεδίου, ηγεσίας και... πλειοψηφίας. Το τελευταίο ας το προσέξουμε: τι εννοεί όταν λέει αστάθεια; Προεξοφλεί άραγε την απώλεια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του ΠΑΣΟΚ στην κυβερνητική του πορεία; Και πως θα γίνει αυτό άραγε κ. Πρετεντέρη; Με την πιθανή αποχώρηση κάποιων βουλευτών που θα δηλώσουν ότι δεν αντέχουν όλη αυτή έλλειψη σχεδίου, πόσο μάλλον που θα είναι εκτός υπουργείων; Έτσι θα τον φάνε τον Παπανδρέου σε δύο ή το πολύ τρία χρόνια;
Αλλά έχει και κερασάκι, που αποκαλύπτει το απύθμενο μίσος αυτού του ανθρώπου για το όνομα Παπανδρέου. Περιγράφει την τελευταία κυβερνητική θητεία του Ανδρέα Παπανδρέου με τα μελανότερα χρώματα. Μια θητεία που ξεκίνησε με την εντολή του 46,9% των ψηφοφόρων και διαδέχτηκε την άθλια κυβέρνηση Μητσοτάκη, περιγράφεται ως... σερνάμενη! Ποιο ποσοστό άραγε θα περιέγραφε ως στρόβιλο ο Πρετεντέρης άραγε; Αυτό που έλαβε ο Σημίτης το 2000 ή αυτό του Καραμανλή το 2007; Αυτά βέβαια για τον Πρετεντέρη είναι λεπτομέρειες: ο άνθρωπος δεν σέβεται τους θεσμούς, τους χειραγωγεί. Συνεχίζει λοιπόν:
"...Μόνο στο βασανιστικό ερώτημα «πόσα χρόνια μας πήγε πίσω η διακυβέρνηση Καραμανλή» νομίζω ότι βρήκα τελικά την απάντηση: Δεκαέξι χρόνια ακριβώς! Η σημερινή κατάσταση θυμίζει έντονα το καλοκαίρι του 1993, όταν έπεφτε μια ανίκανη ΝΔ και ερχόταν ένα σερνάμενο ΠαΣοΚ. Τότε η κατάντια συνεχίστηκε για άλλα δυόμισι χρόνια, ως την ανατροπή του 1996, παρ΄ όλο που το φθινόπωρο του 1993 η χώρα απέκτησε ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Τώρα, και με τα σημερινά δεδομένα, κανείς δεν μπορεί να πει.Το μόνο καλό είναι ότι ως τώρα αυτός ο δημοσιογράφος και τα αφεντικά του δεν κατάφεραν να επιβάλλουν την πορεία του ΠΑΣΟΚ, παρόλο που το έχουν προσπαθήσει με προτροπές, ψεύτικες δημοσκοπήσεις και άθλια άρθρα. Ας ελπίσουμε ότι ο Παπανδρέου θα δημιουργήσει το θεσμικό πλαίσιο που θα οριοθετεί την σχέση πολιτικής και ΜΜΕ στους πραγματικά θεσμικούς τους ρόλους.
29/8/09
Η απογοήτευση της "γαλάζιας" βάσης είναι επικίνδυνη για την Δημοκρατία
Ο χρόνος του Καραμανλή τελείωσε. Αυτό το έχουν καταλάβει όλοι: από τον πιο αγνό υποστηρικτή της Νέας Δημοκρατίας και το κάθε στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, μέχρι τον πιο διαπλεκόμενο τηλε-δημοσιογράφο (ονόματα δεν λέμε).
Τελείωσε όχι γιατί έκλεισε τον κύκλο της, ή γιατί κούρασε μετά από χρόνια σταθερής κυβερνητικής πορείας. Τελείωσε γιατί απογοητεύτηκε η ενεργή βάση του κόμματός του.
Το αποκαλύπτουν φιλικοί διάλογοι με τοπικά και μεσαία στελέχη της κυβερνητικής παράταξης. Κοινό σημείο σε αυτές τις off the record φιλικές κουβέντες αποτελεί η απογοήτευση. "Όσο όλοι βολεύουν τους κουμπάρους τους μην περιμένεις να αλλάξει τίποτα" ήταν τα λόγια ενός τοπικού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας. "Είδαμε και τα αποτελέσματα της Δημοκρατίας" άλλος. Όταν πριν ένα μήνα ρώτησα άλλο μεσαίο στέλεχος αν βλέπει εκλογές μου απάντησε ότι "τον Σεπτέμβριο του 2007 ήταν αλλιώς" βάζοντας ταυτόχρονα τα γέλια. "Μάλλον έχουν δίκιο αυτοί που προτείνουν συγκυβέρνηση, να διώξουμε τα βαρίδια και από τους δύο χώρους" προτείνει τρίτος. "Άλλο ΔΑΠ και άλλο Νέα Δημοκρατία" διαχωρίζει τη θέση του νεαρός σπουδαστής.
Αυτή την απογοήτευση αποκάλυψε και η εικόνα των εκλογικών τμημάτων στις Ευρωεκλογές στη Ναύπακτο, έναν παραδοσιακά δεξιό Δήμο όπου για πρώτη φορά πέρασε μπροστά το ΠΑΣΟΚ, ενώ γιγαντώθηκαν ταυτόχρονα τα ποσοστά του ΛΑΟΣ. Για πρώτη φορά υπήρχαν εκλογικά τμήματα στα οποία δεν υπήρχε παρουσία εκλογικών αντιπροσώπων της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή την απογοήτευση εκφράζει και η αντιπαράθεση που ξέσπασε αμέσως μετά τις ευρωεκλογές μεταξύ της Τοπικής Οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας και της νεοδημοκρατικής Δημοτικής Αρχής, όταν η Οργάνωση χρέωσε το κακό εκλογικό αποτέλεσμα στα πεπραγμένα του Δημαρχείου. Αυτή την απογοήτευση αποκαλύπτουν και τα "ανοίγματα" φιλόδοξων τοπικών στελεχών προς ανερχόμενους παράγοντες του ΠΑΣΟΚ.
Με λίγα λόγια, η Νέα Δημοκρατία θα πορευτεί μέχρι τις επόμενες εκλογές χωρίς την βάση της, αφού αυτή θα έχει παροπλισθεί λόγω της απογοήτευσης που έχουν προκαλέσει τα σκάνδαλα, η κακή οικονομική πολιτική, η γενικευμένη αίσθηση ατιμωρησίας και η "προδοσία" διακηρύξεων πέρι σεμνής και ταπεινής επανίδρυσης του κράτους.
Η βάση της Νέας Δημοκρατίας έχει χάσει την εμπιστοσύνη της όχι μόνο προς το κόμμα της, αλλά συνολικά προς το πολιτικό σύστημα. Λογική -αλλά επικίνδυνη- εξέλιξη, αν σκεφτεί κάποιος ότι ο Καραμανλής συστηματικά λαΐκιζε όσο καιρό ήταν στην αντιπολίτευση και, όταν ήρθε η ώρα του, προτίμησε να πορευθεί επικοινωνιακά αντί να ασκήσει επεξεργασμένες πολιτικές.
Μια βάση που είχε εθιστεί στην λογική ότι για όλα φταίει το καθεστωτικό ΠΑΣΟΚ και είχε την ψευδαίσθηση ότι συνέβαλε στην πορεία προς μια ηθική και αποτελεσματική διακυβέρνηση, βρέθηκε μπροστά σε μια αναποτελεσματική, διεφθαρμένη και δημαγωγική κυβερνητική θητεία.
Η βάση αυτή έδωσε τον αγώνα της υπομένοντας για πολλά χρόνια ήττες, σκληρές εσωκομματικές διαδικασίες και απογοητεύσεις. Τον αγώνα του νεοδημοκράτη που οδήγησε στην εκλογή του Κ. Καραμανλή το 2004, ακολούθησε μια εξόχως απογοητευτική και κυρίως προσβλητική για την βάση του κόμματος κυβερνητική θητεία.
Πως να μην έχει απογοητεύσει την βάση της μία κυβέρνηση που από το επιπόλαιο "σεμνά και ταπεινά" μετακινήθηκε στο -φορολογικά ρεαλιστικό- "νόμιμο και ηθικό"; Πως να μην απογοητευθεί κάποιος από ένα Πρωθυπουργό που αναγκάστηκε -κάτω από το βάρος των δικών του σκανδάλων- να ανακαλέσει τον βαρύτατο χαρακτηρισμό "αρχιερέας της διαπλοκής" που είχε επιπόλαια και ανεύθυνα απευθύνει σε εν ενεργεία Πρωθυπουργό; Πως να μην απογοητευθεί κάποιος που πίστεψε ότι για όλα έφταιγε το "κακό ΠΑΣΟΚ" και σήμερα βλέπει τα χειρότερα από τους "δικούς του";
Η βάση ενός μεγάλου κόμματος, που έχει συμβάλλει στην πορεία της χώρας από την μεταπολίτευση και μετά, δείχνει να αποστασιοποιείται από ένα πολιτικό σύστημα το οποίο αφενός της στέρησε για πολλά χρόνια την διακυβέρνηση και αφετέρου πρόδωσε τις προσδοκίες της σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Αυτή λοιπόν είναι και η χειρότερη "υπηρεσία" που προσέφερε ο Κ. Καραμανλής: διέρρηξε την σχέση ενός μεγάλου τμήματος ενεργών πολιτών με το δημοκρατικό σύστημα.
Αυτή ακριβώς την απογοήτευση θέλουν να εκμεταλευτούν οι επίδοξοι Μπερλουσκόνι για να καταλάβουν την εξουσία και ουσιαστικά να καταλύσουν το δημοκρατικό σύστημα μέσω εκλογικής διαδικασίας: "οι δικοί σου δεν μπορούν, οι αντίπαλοί σου δεν σού κάνουν, ψήφισε εμένα που είμαι επιτυχημένος" είναι το μοτίβο που αναδεικνύεται.
Και εδώ το βάρος που επωμίζεται ο Γιώργος Παπανδρέου γίνεται σχεδόν αβάσταχτο: δεν αρκεί να αποδείξει ότι το ΠΑΣΟΚ ξέχασε τον κυβερνητισμό Δεν αρκεί να κάνει μεγάλα δημόσια έργα. Δεν φτάνει πλέον μια Ολυμπιάδα, μια Γέφυρα, μια Εγνατία οδός, μια Αττική οδός, ένα νέο Εθνικό Σύστημα Υγείας ή ένα νέο αεροδρόμιο για να αποκατασταθεί η σχέση αυτών των πολιτών με την Δημοκρατία. Ο Παπανδρέου θα είναι υποχρεωμένος, ως κυρίαρχος εκφραστής του πολιτικού συστήματος λόγω του αξιώματος που θα καταλάβει, να αποκαταστήσει την σχέση της Δημοκρατίας με τους πολίτες όλων των πολιτικών τάσεων. Πως; Πιθανώς υλοποιώντας μερικές βασικές του δεσμεύσεις που αφορούν τον περιορισμό του μαύρου πολιτικού χρήματος και τις σχέσεις εξάρτησης πολιτικών-ΜΜΕ, την προώθηση της αξιολόγησης, την υλοποίηση ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος που θα εμπεδώσει την σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ πολίτη και συστήματος και άλλα πολλά που έχει κατά καιρούς προτείνει.
Ο Παπανδρέου ως πρωθυπουργός πρέπει, σε ελάχιστο χρόνο, να πείσει τους απογοητευμένους ενεργούς πολίτες η σχέση των οποίων με το πολιτικό σύστημα πληγώθηκε από την σημερινή κυβέρνηση, να τους κάνει να εμπιστευτούν ξανά την δημοκρατία. Όχι για να τον ψηφίσουν ή για να τον στηρίξουν, αλλά για να διασώσει το δημοκρατικό σύστημα.
Αν τα καταφέρει, τον περιμένει ένας κυβερνητικός κύκλος με τομές που θα μείνουν, λογική χρονική διάρκεια, άνοδο και φυσιολογική φθορά που θα οδηγήσει κάποια στιγμή σε ήττα. Αν όμως αποτύχει, θα μείνει στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός που δεν κατάφερε να δαμάσει την μηντιοκρατία και που τον διαδέχτηκε ο Έλληνας Μπερλουσκόνι.
Βαρύ το φορτίο της απογοήτευσης που αργά ή γρήγορα θα παραλάβει ο Παπανδρέου, ενώ είναι βέβαιο ότι τα συγκροτήματα θα αντισταθούν σε οποιαδήποτε πορεία ανάκαμψης του πολιτικού συστήματος. Θα τα καταφέρει; Ελπίζω και πιστεύω ναι, αλλά μόνο μετά από λίγα χρόνια θα ξέρουμε.
Τελείωσε όχι γιατί έκλεισε τον κύκλο της, ή γιατί κούρασε μετά από χρόνια σταθερής κυβερνητικής πορείας. Τελείωσε γιατί απογοητεύτηκε η ενεργή βάση του κόμματός του.
Το αποκαλύπτουν φιλικοί διάλογοι με τοπικά και μεσαία στελέχη της κυβερνητικής παράταξης. Κοινό σημείο σε αυτές τις off the record φιλικές κουβέντες αποτελεί η απογοήτευση. "Όσο όλοι βολεύουν τους κουμπάρους τους μην περιμένεις να αλλάξει τίποτα" ήταν τα λόγια ενός τοπικού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας. "Είδαμε και τα αποτελέσματα της Δημοκρατίας" άλλος. Όταν πριν ένα μήνα ρώτησα άλλο μεσαίο στέλεχος αν βλέπει εκλογές μου απάντησε ότι "τον Σεπτέμβριο του 2007 ήταν αλλιώς" βάζοντας ταυτόχρονα τα γέλια. "Μάλλον έχουν δίκιο αυτοί που προτείνουν συγκυβέρνηση, να διώξουμε τα βαρίδια και από τους δύο χώρους" προτείνει τρίτος. "Άλλο ΔΑΠ και άλλο Νέα Δημοκρατία" διαχωρίζει τη θέση του νεαρός σπουδαστής.
Αυτή την απογοήτευση αποκάλυψε και η εικόνα των εκλογικών τμημάτων στις Ευρωεκλογές στη Ναύπακτο, έναν παραδοσιακά δεξιό Δήμο όπου για πρώτη φορά πέρασε μπροστά το ΠΑΣΟΚ, ενώ γιγαντώθηκαν ταυτόχρονα τα ποσοστά του ΛΑΟΣ. Για πρώτη φορά υπήρχαν εκλογικά τμήματα στα οποία δεν υπήρχε παρουσία εκλογικών αντιπροσώπων της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή την απογοήτευση εκφράζει και η αντιπαράθεση που ξέσπασε αμέσως μετά τις ευρωεκλογές μεταξύ της Τοπικής Οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας και της νεοδημοκρατικής Δημοτικής Αρχής, όταν η Οργάνωση χρέωσε το κακό εκλογικό αποτέλεσμα στα πεπραγμένα του Δημαρχείου. Αυτή την απογοήτευση αποκαλύπτουν και τα "ανοίγματα" φιλόδοξων τοπικών στελεχών προς ανερχόμενους παράγοντες του ΠΑΣΟΚ.
Με λίγα λόγια, η Νέα Δημοκρατία θα πορευτεί μέχρι τις επόμενες εκλογές χωρίς την βάση της, αφού αυτή θα έχει παροπλισθεί λόγω της απογοήτευσης που έχουν προκαλέσει τα σκάνδαλα, η κακή οικονομική πολιτική, η γενικευμένη αίσθηση ατιμωρησίας και η "προδοσία" διακηρύξεων πέρι σεμνής και ταπεινής επανίδρυσης του κράτους.
Η βάση της Νέας Δημοκρατίας έχει χάσει την εμπιστοσύνη της όχι μόνο προς το κόμμα της, αλλά συνολικά προς το πολιτικό σύστημα. Λογική -αλλά επικίνδυνη- εξέλιξη, αν σκεφτεί κάποιος ότι ο Καραμανλής συστηματικά λαΐκιζε όσο καιρό ήταν στην αντιπολίτευση και, όταν ήρθε η ώρα του, προτίμησε να πορευθεί επικοινωνιακά αντί να ασκήσει επεξεργασμένες πολιτικές.
Μια βάση που είχε εθιστεί στην λογική ότι για όλα φταίει το καθεστωτικό ΠΑΣΟΚ και είχε την ψευδαίσθηση ότι συνέβαλε στην πορεία προς μια ηθική και αποτελεσματική διακυβέρνηση, βρέθηκε μπροστά σε μια αναποτελεσματική, διεφθαρμένη και δημαγωγική κυβερνητική θητεία.
Η βάση αυτή έδωσε τον αγώνα της υπομένοντας για πολλά χρόνια ήττες, σκληρές εσωκομματικές διαδικασίες και απογοητεύσεις. Τον αγώνα του νεοδημοκράτη που οδήγησε στην εκλογή του Κ. Καραμανλή το 2004, ακολούθησε μια εξόχως απογοητευτική και κυρίως προσβλητική για την βάση του κόμματος κυβερνητική θητεία.
Πως να μην έχει απογοητεύσει την βάση της μία κυβέρνηση που από το επιπόλαιο "σεμνά και ταπεινά" μετακινήθηκε στο -φορολογικά ρεαλιστικό- "νόμιμο και ηθικό"; Πως να μην απογοητευθεί κάποιος από ένα Πρωθυπουργό που αναγκάστηκε -κάτω από το βάρος των δικών του σκανδάλων- να ανακαλέσει τον βαρύτατο χαρακτηρισμό "αρχιερέας της διαπλοκής" που είχε επιπόλαια και ανεύθυνα απευθύνει σε εν ενεργεία Πρωθυπουργό; Πως να μην απογοητευθεί κάποιος που πίστεψε ότι για όλα έφταιγε το "κακό ΠΑΣΟΚ" και σήμερα βλέπει τα χειρότερα από τους "δικούς του";
Η βάση ενός μεγάλου κόμματος, που έχει συμβάλλει στην πορεία της χώρας από την μεταπολίτευση και μετά, δείχνει να αποστασιοποιείται από ένα πολιτικό σύστημα το οποίο αφενός της στέρησε για πολλά χρόνια την διακυβέρνηση και αφετέρου πρόδωσε τις προσδοκίες της σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Αυτή λοιπόν είναι και η χειρότερη "υπηρεσία" που προσέφερε ο Κ. Καραμανλής: διέρρηξε την σχέση ενός μεγάλου τμήματος ενεργών πολιτών με το δημοκρατικό σύστημα.
Αυτή ακριβώς την απογοήτευση θέλουν να εκμεταλευτούν οι επίδοξοι Μπερλουσκόνι για να καταλάβουν την εξουσία και ουσιαστικά να καταλύσουν το δημοκρατικό σύστημα μέσω εκλογικής διαδικασίας: "οι δικοί σου δεν μπορούν, οι αντίπαλοί σου δεν σού κάνουν, ψήφισε εμένα που είμαι επιτυχημένος" είναι το μοτίβο που αναδεικνύεται.
Και εδώ το βάρος που επωμίζεται ο Γιώργος Παπανδρέου γίνεται σχεδόν αβάσταχτο: δεν αρκεί να αποδείξει ότι το ΠΑΣΟΚ ξέχασε τον κυβερνητισμό Δεν αρκεί να κάνει μεγάλα δημόσια έργα. Δεν φτάνει πλέον μια Ολυμπιάδα, μια Γέφυρα, μια Εγνατία οδός, μια Αττική οδός, ένα νέο Εθνικό Σύστημα Υγείας ή ένα νέο αεροδρόμιο για να αποκατασταθεί η σχέση αυτών των πολιτών με την Δημοκρατία. Ο Παπανδρέου θα είναι υποχρεωμένος, ως κυρίαρχος εκφραστής του πολιτικού συστήματος λόγω του αξιώματος που θα καταλάβει, να αποκαταστήσει την σχέση της Δημοκρατίας με τους πολίτες όλων των πολιτικών τάσεων. Πως; Πιθανώς υλοποιώντας μερικές βασικές του δεσμεύσεις που αφορούν τον περιορισμό του μαύρου πολιτικού χρήματος και τις σχέσεις εξάρτησης πολιτικών-ΜΜΕ, την προώθηση της αξιολόγησης, την υλοποίηση ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος που θα εμπεδώσει την σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ πολίτη και συστήματος και άλλα πολλά που έχει κατά καιρούς προτείνει.
Ο Παπανδρέου ως πρωθυπουργός πρέπει, σε ελάχιστο χρόνο, να πείσει τους απογοητευμένους ενεργούς πολίτες η σχέση των οποίων με το πολιτικό σύστημα πληγώθηκε από την σημερινή κυβέρνηση, να τους κάνει να εμπιστευτούν ξανά την δημοκρατία. Όχι για να τον ψηφίσουν ή για να τον στηρίξουν, αλλά για να διασώσει το δημοκρατικό σύστημα.
Αν τα καταφέρει, τον περιμένει ένας κυβερνητικός κύκλος με τομές που θα μείνουν, λογική χρονική διάρκεια, άνοδο και φυσιολογική φθορά που θα οδηγήσει κάποια στιγμή σε ήττα. Αν όμως αποτύχει, θα μείνει στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός που δεν κατάφερε να δαμάσει την μηντιοκρατία και που τον διαδέχτηκε ο Έλληνας Μπερλουσκόνι.
Βαρύ το φορτίο της απογοήτευσης που αργά ή γρήγορα θα παραλάβει ο Παπανδρέου, ενώ είναι βέβαιο ότι τα συγκροτήματα θα αντισταθούν σε οποιαδήποτε πορεία ανάκαμψης του πολιτικού συστήματος. Θα τα καταφέρει; Ελπίζω και πιστεύω ναι, αλλά μόνο μετά από λίγα χρόνια θα ξέρουμε.
26/8/09
Δεν πάω πουθενά με μαύρα ρούχα! Αυτή τη φορά θα ψηφίσω...
"Σε κοινή δράση με αφορμή την τελευταία καταστροφική πυρκαγιά στη βορειοανατολική Αττική καλούνται οι bloggers και όλοι οι ενεργοί πολίτες την Παρασκευή 28 Αυγούστου στις 7 το απόγευμα στην πλατεία Συντάγματος. Απαραίτητη ενδυμασία για τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας τα μαύρα ρούχα. Θα κατατεθούν στο προεδρείο της Βουλής καμένα δέντρα σαν απάντηση της φύσης και των ενεργών πολιτών στις πολιτικές που τα έκαψαν". http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=284942&dt=25/08/2009Αρνούμαι να συμμετάσχω σε οποιαδήποτε εκδήλωση διαμαρτυρίας η οποία δεν κατονομάζει ρητά ποιους στοχοποιεί. Όπως στήνεται αυτή η εκδήλωση ενοχοποιεί συλλήβδην το πολιτικό σύστημα χωρίς να επιρρίπτει ευθύνες εκεί που πρέπει. Καταδικάζει το "πολιτικό σύστημα" και τις "πολιτικές" γενικώς. Οι ευθύνες όμως έχουν όνομα, και αυτό το όνομα δεν το είδα στην "πρόσκληση", η οποία είναι μια αισχρή απόπειρα συμψηφισμού ευθυνών.
- Κουβέντα όμως για τον τετραπλασιασμό των καμμένων εκτάσεων ανά έτος μετά το 2004.
- Κουβέντα για τα εφευρήματα των ασύμμετρων απειλών και του στρατηγού άνεμου.
- Κουβέντα για το γεγονός ότι δεν έχει γίνει ούτε μια αγορά πυροσβεστικού αεροσκάφους μετά το 2004.
- Κουβέντα για την ανικανότητα του Παυλόπουλου που δύο φορές ως αρμόδιος υπουργός δεν μπόρεσε να διαχειριστεί τις πυρκαγιές (Ηλεία και Αττική).
- Κουβέντα για την μη απόδοση των πόρων στην Ηλεία από το ταμείο Μολυβιάτη.
Πιστεύω ότι η λύση σε όλα τα θεσμικά, κοινωνικά και οικονομικά μας ζητήματα μπορεί να έρθει μόνο μέσα από την πολιτική και το πολιτικό σύστημα. Επομένως θεωρώ ότι εκδηλώσεις που στοχοποιούν το πολιτικό σύστημα γενικώς είναι επικίνδυνες και ταυτόχρονα ανούσιες. Είναι ένα ακόμη κρόσσι στο χαλί που στρώνουν τα ΜΜΕ για την έλευση του Έλληνα Μπερλουσκόνι.
Απάντηση Χριστοφοράκου σε Ραγκούση
Στις 11/8 ο συνήγορος του Χριστοφοράκου δήλωσε στο ΒΗΜΑ: «αν η Νέα Δημοκρατία θέλει στοιχεία για πληρωμές στα ταμεία της από τη Siemens, τότε ας μας στείλει σχετικό αίτημα. Θα το διαβιβάσω αμέσως στον πελάτη μου. Είμαι σίγουρος ότι αυτός θα της απαντήσει επακριβώς».
Το ΠΑΣΟΚ μέσω του Γ. Ραγκούση έστειλε σχετικό αίτημα στον Χριστοφοράκο, αν και στην δήλωση δεν γινόταν αναφορά σε αυτό. έτσι, έλαβε την παρακάτω απάντηση:
«Αξιότιμε κ. Ραγκούση
Επιβεβαιώνουμε δια της παρούσης την παραλαβή της επιστολής σας της 18.08.09, με την οποία ζητάτε πληροφορίες για υποτιθέμενες πληρωμές της SIEMENS Α.Ε στο κομματικό ταμείο του ΠΑΣΟΚ, αναφερόμενος σε μια δήθεν δήλωση που έκανα στην ελληνική εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ».
Σχετικά πρέπει να επισημάνουμε ότι, δεν δώσαμε ούτε στις 11.08.09, ούτε σε άλλη ευκαιρία στην αναφερθείσα εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» ή σε (αρχι)συντάκτες της, εγκεκριμένη συνέντευξη του περιεχομένου αυτού, ότι θα ήμασταν σίγουροι, για το ότι ο πελάτης μας θα παρείχε αναλυτικές πληροφορίες, όταν απευθυνόταν σε μας σχετικό αίτημα.
Επειδή δυστυχώς δεν διαθέτω γνώση της ελληνικής γλώσσας δεν είμαι σε θέση να παρακολουθώ τις αναφορές του ελληνικού Τύπου και έτσι δεν μπορώ να αντικρούω εσφαλμένες αναφορές.
Εμείς απλώς δηλώσαμε στη ελληνική κρατική τηλεόραση, ότι θα διαβιβάζαμε στον κ. Χριστοφοράκο κάθε μορφή γραπτού αιτήματος εκ μέρους τρίτων και ότι απορούμε για το ότι έως τα μέσα Αυγούστου 2009 δεν απευθύνθηκαν κανενός είδους ερωτήματα. Το αν βεβαίως ο κ. Χριστοφοράκος θα απαντήσει σε τέτοιου είδους ερωτήσεις, επαφίεται αποκλειστικά σε δική του απόφαση.
Παρακαλώ να έχετε κατανόηση ότι σε υποθέσεις πελατών που αφορούν εκρεμμούσες διαδικασίες ενώπιον των γερμανικών δικαστικών αρχών δεν μπορούμε να κάνουμε κανενός είδους δηλώσεις σχετικά με τον πελάτη μας ή πόσο μάλλον να δώσουμε πιθανά αποδεικτικά στοιχεία και ότι συστήσαμε στον κ. Χριστοφοράκο εξαιτίας των τελευταίων εξελίξεων να μην κάνει κανενός είδους δηλώσεις.
Από τα παραπάνω εξαιρούνται μόνο δηλώσεις Τύπου, ρητά χαρακτηρισμένες από εμάς ως τέτοιες και εγκεκριμένες ή τοποθετήσεις στο πλαίσιο τηλεοπτικών συνεντεύξεων.
Με φιλικούς χαιρετισμούς,
Dr. Stefan Kursawe»
Σχόλιο: Μια απάντηση στην οποία δεν αναφέρεται κανένα στοιχείο για μίζες.
Το ΠΑΣΟΚ μέσω του Γ. Ραγκούση έστειλε σχετικό αίτημα στον Χριστοφοράκο, αν και στην δήλωση δεν γινόταν αναφορά σε αυτό. έτσι, έλαβε την παρακάτω απάντηση:
«Αξιότιμε κ. Ραγκούση
Επιβεβαιώνουμε δια της παρούσης την παραλαβή της επιστολής σας της 18.08.09, με την οποία ζητάτε πληροφορίες για υποτιθέμενες πληρωμές της SIEMENS Α.Ε στο κομματικό ταμείο του ΠΑΣΟΚ, αναφερόμενος σε μια δήθεν δήλωση που έκανα στην ελληνική εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ».
Σχετικά πρέπει να επισημάνουμε ότι, δεν δώσαμε ούτε στις 11.08.09, ούτε σε άλλη ευκαιρία στην αναφερθείσα εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» ή σε (αρχι)συντάκτες της, εγκεκριμένη συνέντευξη του περιεχομένου αυτού, ότι θα ήμασταν σίγουροι, για το ότι ο πελάτης μας θα παρείχε αναλυτικές πληροφορίες, όταν απευθυνόταν σε μας σχετικό αίτημα.
Επειδή δυστυχώς δεν διαθέτω γνώση της ελληνικής γλώσσας δεν είμαι σε θέση να παρακολουθώ τις αναφορές του ελληνικού Τύπου και έτσι δεν μπορώ να αντικρούω εσφαλμένες αναφορές.
Εμείς απλώς δηλώσαμε στη ελληνική κρατική τηλεόραση, ότι θα διαβιβάζαμε στον κ. Χριστοφοράκο κάθε μορφή γραπτού αιτήματος εκ μέρους τρίτων και ότι απορούμε για το ότι έως τα μέσα Αυγούστου 2009 δεν απευθύνθηκαν κανενός είδους ερωτήματα. Το αν βεβαίως ο κ. Χριστοφοράκος θα απαντήσει σε τέτοιου είδους ερωτήσεις, επαφίεται αποκλειστικά σε δική του απόφαση.
Παρακαλώ να έχετε κατανόηση ότι σε υποθέσεις πελατών που αφορούν εκρεμμούσες διαδικασίες ενώπιον των γερμανικών δικαστικών αρχών δεν μπορούμε να κάνουμε κανενός είδους δηλώσεις σχετικά με τον πελάτη μας ή πόσο μάλλον να δώσουμε πιθανά αποδεικτικά στοιχεία και ότι συστήσαμε στον κ. Χριστοφοράκο εξαιτίας των τελευταίων εξελίξεων να μην κάνει κανενός είδους δηλώσεις.
Από τα παραπάνω εξαιρούνται μόνο δηλώσεις Τύπου, ρητά χαρακτηρισμένες από εμάς ως τέτοιες και εγκεκριμένες ή τοποθετήσεις στο πλαίσιο τηλεοπτικών συνεντεύξεων.
Με φιλικούς χαιρετισμούς,
Dr. Stefan Kursawe»
Σχόλιο: Μια απάντηση στην οποία δεν αναφέρεται κανένα στοιχείο για μίζες.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)