Δείτε το σχετικό ρεπορτάζ του Lepanto TV.
1/6/11
Άλλη μια φουρνιά αποφοίτων του ΤΕΣΥΔ
Δείτε το σχετικό ρεπορτάζ του Lepanto TV.
Ανακοίνωση Δημοκρατικής Αριστεράς για Πεπελγρίνη
"Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Θ. Πελεγρίνης διάλεξε στρατόπεδο για να αντισταθεί στην κρίση. Πρόκειται για την οργάνωση ΣΠΙΘΑ και διανοούμενους του βαθέος ΠΑΣΟΚ, από τα παλιά. Βαρύς εθνικισμός, ρητός αντιευρωπαϊσμός, απροκάλυπτη ρητορεία εθνικής περιχαράκωσης ήταν το πολιτικό πλαίσιο της συγκέντρωσης που πραγματοποιήθηκε χθες στα Προπύλαια. Σε αδρές γραμμές το μήνυμα ήταν ότι στην κρίση απαντάμε με την επιλογή της φτωχής πλην εντίμου πατρίδος που στη μακρά διάρκεια αποτέλεσε το αντικείμενο εκμετάλλευσης και επιβουλής των δολίων ξένων. Στη κρίση λοιπόν αντί να αναζητήσουμε ορθολογικούς τρόπους υπέρβασής της, απαντάμε με τη νοσταλγία της Ελλάδας των δανεικών.
Μπορεί η ανασφάλεια που δημιουργεί η κρίση να ωθεί ένα μέρος της κοινωνίας σε συντηρητικές και εθνικιστικές θέσεις. Βεβαίως ο κύριος Πρύτανης ως ιδιώτης έχει το δικαίωμα να ασπάζεται αυτές τις αντιλήψεις και να επιλέγει κατά το δοκούν τις παρέες του. Όμως δεν δικαιούται να εκχωρεί το δημόσιο αξίωμά του, τους χώρους του Πανεπιστημίου και ακόμα χειρότερα το ίδρυμα που εκπροσωπεί στον ακραίο πολιτικό τυχοδιωκτισμό και την κακοφωνία του εθνικισμού".
Εδώ το βίντεο από τη χθεσινή συγκέντρωση στα Προπύλαια.
Ανάληψη Στο Νιόκαστρο

Αύριο στο Νιόκαστρο, που απέχει περίπου μισή ώρα από τη Ναύπακτο.
Όσοι δεν έχουν πάει απλά χάνουν την πιο φιλόξενη εκδήλωση της περιοχής. Εντυπώσεις από παλιότερη γιορτή, εδώ.
Απο τη Βουλή στο Σύνταγμα
Του Αντώνη Φουρλή, από το protagon.gr.
Φάτσα στην πλατεία Συντάγματος βρίσκεται η Βουλή. Διαγωνίως της πλατείας Συντάγματος και έναντι της Βουλής, αλλά στο πλάι - επί της Βασιλίσσης Σοφίας, βρίσκεται στο Υπουργείο Εξωτερικών. Τα τρία σημεία ορίζουν, εδώ και 48 ώρες, ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον τρίγωνο. Οι αγανακτισμένοι της πλατείας δείχνουν τη Βουλή. Φωνάζουν. Οργίζονται.Ο Γ. Καρατζαφέρης λέει ότι, ενίοτε, μουτζώνουν κιόλας.
Στο Υπουργείο Εξωτερικών βρίσκεται το γραφείο του Δημήτρη Δρούτσα. Ο οποίος «τα ακούει» από προχθές από ορισμένους (αρκετούς) βουλευτές του ΠΑΣΟΚ:
Ο Γιώργος Φλωρίδης πέταξε μία σπόντα για «κηπουρούς» του Γιώργου Παπανδρέου.
Ο Χρήστος Πρωτόπαπας υπενθύμισε ότι ο Υπουργός Εξωτερικών δεν είναι εκλεγμένος και άρα είναι αμφίβολη η επαφή του με την κοινωνία.
Πώς εξελίχθηκε ο Δ.Δρούτσας, τον οποίο μέχρι σήμερα οι περισσότεροι «πράσινοι» βουλευτές χαρακτήριζαν άχρωμο και άοσμο, σε κόκκινο πανί;
Ο κύριος Δρούτσας είπε τρία πράγματα, που ισοδυναμούν με μεταρρύθμιση για τη Βουλή. Αντιγράφω τα λόγια του, όπως απομαγνητοφωνήθηκαν από την συγκεκριμένη συνέντευξή του στη ΝΕΤ:
1. «Δύο θητείες και μετά υποχρεωτικά ένα διάλειμμα. Μετά μπορείς ξανά να εκλεγείς, αλλά ένα διάλειμμα.»
2. «Είσαι μέλος της Κυβέρνησης; Θα πρέπει να αποποιηθείς του βουλευτικού αξιώματος όσο είναι μέλος της Κυβέρνησης. Μετά, εάν φύγεις από την Κυβέρνηση, ξαναπαίρνεις τη βουλευτική σου θέση, διότι με αυτόν τον τρόπο δεν μπαίνεις και σε αυτό τον πειρασμό. Δεν ελέγχεις ο ίδιος τον εαυτό σου.»
3. Δ.ΔΡΟΥΤΣΑΣ: «Να κοπεί το εξής, μπαίνει-βγαίνει αυτοκίνητο βουλευτή ή πολιτικού στη Βουλή, σταματάνε την κυκλοφορία. Δεκάδες χιλιάδες Αθηναίοι, καθημερινά, το βλέπουν αυτό και ξέρω ότι αγανακτούν. Κι εγώ ως πολίτης...»
Τ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ: «Γιατί να έχει ο βουλευτής αυτοκίνητο, κύριε Υπουργέ;»
Δ. ΔΡΟΥΤΣΑΣ: «Να μην έχει.»
Αν κοιτάζεις προς το Υπουργείο Εξωτερικών από τη Βουλή, ο Δ.Δρούτσας μοιάζει ενοχλητικός, εως και προκλητικός. Ενας εξωκοινοβουλευτικός υπουργός εμφανίζεται να «κουνά το δάχτυλο» σε αυτούς που πέρασαν δια πυρός και σιδήρου για να μπουν στη Βουλή. Κάποιοι μπορεί να υποψιαστούν ότι, στο πίσω μέρος του μυαλού του, είναι να φύγουν οι άλλοι για να πάρει εκείνος σειρά για τη Βουλή. Δε μπορώ να το αποκλείσω, αν και μου έχει δηλώσει κατ’ιδίαν ότι η εκλογή δεν είναι κάτι που τον απασχολεί και για το οποίο προετοιμάζεται. Υποστηρίζει ότι μπήκε στην κυβέρνηση μόνο για όσο καιρό τον χρειάζεται ο Γ.Παπανδρέου και όχι για να μείνει στην πολιτική. Ακόμη και έτσι, πάντως, ξαφνιάζει το γεγονός ότι ένας από τους στενότερους συνεργάτες του Πρωθυπουργού εμφανίζεται να βγάζει «στη σέντρα» συγκεκριμένες πρακτικές, αλλά και πρόσωπα, που συγκροτούν το σύστημα εξουσίας στο οποίο και ο ίδιος ανήκει...
Κοιτάζοντας τώρα προς τη Βουλή από το γραφείο του στο Υπουργείο Εξωτερικών, ο κύριος Δρούτσας υποστηρίζει ότι αυτές είναι οι πάγιες απόψεις του και δεν τις παρουσιάζει για πρώτη φορά: Ο βουλευτής να μην κάνει πάνω από δυο συνεχόμενες θητείες, ώστε να μην είναι «επαγγελματίας». Να μην είναι ο υπουργός ταυτόχρονα και βουλευτής, ώστε να διαχωριστεί η νομοθετική από την εκτελεστική εξουσία (όπως προβλέπει και το Σύνταγμα). Στο τρίτο σημείο, ο κύριος Δρούτσας λέει ότι ο διάλογος δεν αποδώθηκε σωστά και ότι κακώς θεωρήθηκε πως προτείνει να μην έχουν αυτοκίνητο οι βουλευτές (πιο κάτω στην συνέντευξή του διευκρινίζει ότι οι βουλευτές πρέπει να έχουν όλα τα απαραίτητα εργαλεία). Ακόμη και αν είναι έτσι, θα έπρεπε να γνωρίζει ότι κάθε λέξη του έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, όταν μιλά ως μέλος της κυβέρνησης και σε μία τόσο ευαίσθητη χρονική στιγμή...
Υπάρχει και η τρίτη οπτική: πώς ακούνε τις προτάσεις του κυρίου Δρούτσα αυτοί που στέκονται στην Πλατεία Συντάγματος. Δε μπορώ να μιλήσω για λογαριασμό τους. Όμως, είναι φανερό ότι η Βουλή δεν τους αρέσει όπως είναι σήμερα. Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός πολιτών που θα ήθελαν να τους μιλήσουν οι βουλευτές σε διαφορετική γλώσσα. Να εκλείψει το φαινόμενο της «Κληρονομικής Δημοκρατίας». Να εκλείψει το φαινόμενο της «διαδοχής» στα βουλευτικά έδρανα. Να λιγοστέψει ενδεχομένως ο αριθμός των βουλευτών (ακούγεται έντονα το ερώτημα, γιατί να μην πάμε από τους 300 στους 200;). Να ξαναδούμε το θέμα της κατάργησης του σταυρού προτίμησης σε σχέση με την διαφάνεια στα οικονομικά των βουλευτών. Να γίνει ουσιαστικός ο έλεγχος του πόθεν έσχες. Να αλλάξει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών. Να ανανεωθεί το πολιτικό δυναμικό (κι ας λέει ο Θ. Πάγκαλος ότι οι 150 από τους 300 της Βουλής εξελέγησαν για πρώτη φορά το 2009). Να μπουν στην πολιτική τα υγιέστερα και ικανότερα κύτταρα της ελληνικής κοινωνίας. Να ξεριζωθούν από το κράτος οι κομματικοί μηχανισμοί.
Ξεχνώντας ότι είναι ο κύριος Δρούτσας που διατύπωσε τις συγκεκριμένες προτάσεις, για κάποιον που κοιτάζει από την Πλατεία Συντάγματος μπορεί και να είναι ενδιαφέρουσες...
Οι Αιτωλοακαρνάνες της Ντόρας
Από το www.e-nafpaktia.gr.
Ολοκληρώθηκε χθες το Ιδρυτικό Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμμαχίας. Όπως ήταν αναμενόμενο, Πρόεδρος εκλέχτηκε η Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία ως μοναδική υποψήφια, έλαβε 1420 ψήφους, ενώ βρέθηκαν 7 λευκά και 6 άκυρα ψηφοδέλτια. Επίσης, από τις χθεσινές εκλογικές διαδικασίες προέκυψε και η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, η οποία αποτελείται από 200 μέλη. Σε αυτή υπάρχουν και τέσσερα πρόσωπα τα οποία σχετίζονται με την Αιτωλοακαρνανία. Συγκεκριμένα, στην 11η θέση βρίσκεται ο Θανάσης Τσόβολος που κατάγεται από το Γαλατά και κατά το παρελθόν έχει διατελέσει κομματικό στέλεχος της ΝΔ, ενώ το όνομά του είχε ακουστεί κάποιες φορές για το ψηφοδέλτιο της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο νομό. Στην 67η θέση εκλέχτηκε και ο εκ Λεπενού ορμώμενος Βασίλης Φωτάκης, ο οποίος σήμερα είναι υπεύθυνος οργάνωσης της Δυτικής Ελλάδας και των Ιονίων Νήσων της Δημοκρατικής Συμμαχίας, ενώ κατά το παρελθόν έχει διατελέσει επικεφαλής της ΔΑΠ ΤΕΙ Πάτρας. Ο υπεύθυνος οργάνωσης της Αιτωλοακρνανίας του κόμματος της πρώην υπουργού Εξωτερικών Φώτης Νέστορας, με καταγωγή από την Αμφιλοχία, βρίσκεται στην 104η σειρά κατάταξης. Τέλος ο Χρήστος Παϊσιος, δικηγόρος που δραστηριοποιείται επαγγελματικά στη Ναύπακτο, εκλέχτηκε στην 175η θέση.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το επόμενο χρονικό διάστημα αναμένεται να πραγματοποιηθεί η πρώτη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, η οποία θα εκλέξει το Πολιτικό Συμβούλιο το οποίο θα απαρτίζεται περίπου από 15 άτομα, δίχως να αποκλείεται και η εξ Αιτωλοακαρνανίας συμμετοχή. Πάντως απ’ότι μαθαίνουμε ήδη έχουν γίνει κρούσεις σε αρκετά πρόσωπα, κυρίως από το χώρο της αυτοδιοίκησης, προκειμένου να στελεχώσουν το ψηφοδέλτιο των επερχόμενων εκλογών, όποτε και αν αυτές γίνουν. Αυτό που παρατηρείται είναι ότι οι περισσότεροι περιμένουν μια δημοσκοπική ανάκαμψη της Δημοκρατικής Συμμαχίας, προκειμένου να εκραστούν δημόσια. Το παράδοξο είναι πως όσο αυτή δεν έρχεται, οι περισσότεροι προσπαθούν να κρατούν ισορροπίες, δίχως να κλείνουν καμία πόρτα. Έτσι, ενώπιον των ψηφοφόρων της ΝΔ αποκηρύσσουν την Ντόρα Μακογιάννη, ενώ μπροστά στους Συμμάχους εξυμνούν την ψηλή.
Κέντρο τουριστικής προβολής η πλαζ;
"ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΤΑ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ -ΔΩΡΙΔΑΣ
ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ.
Ένα από τα σημαντικά προβλήματα της πόλης μας είναι η Τουριστική της ανάπτυξη.
Ο Δήμος Ναυπακτίας διαθέτει την Πολιτιστική Κληρονομιά και το Φυσικό τοπίο για την Τουριστική και Πολιτιστική της ανάπτυξη, αλλά μέχρι σήμερα δεν κατόρθωσε να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητές του, ώστε ο Τουρισμός να αναπτυχθεί στα επίπεδα που μπορεί.
Προτείνουμε να ιδρυθεί ένα ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ με σκοπό την προβολή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και των τουριστικών προορισμών του Δήμου και την ενημέρωση κάθε επισκέπτη του Δήμου μας για τις παροχές υπηρεσιών από τους επαγγελματίες- καταστηματάρχες του Δήμου μας. Οι επισκέπτες της πόλης θα μπορούν να ξεναγηθούν ηλεκτρονικά σε όλα τα αξιοθέατα, είτε είναι πολιτιστικά, είτε τοπία της φύσης. Επίσης θα μπορούν να προμηθευτούν ενημερωτικά φυλλάδια , χάρτες και έντυπα, που θα εκδίδει ο Δήμος.
Το Κέντρο αυτό μπορεί να στεγασθεί στο κτίριο της Πλάζ αφού πρώτα ανακαινιστεί με αυτεπιστασία από το Δήμο (οικονομικότερη λύση).
Ο Σύλλογός μας μπορεί να συμμετέχει ενεργά σε όλες τις προσπάθειες ίδρυσης του Κέντρου και προσφέρεται να λειτουργήσει το Κέντρο με εθελοντές υπαλλήλους και σε συνεργασία με τους συλλόγους των επαγγελματιών του Τουρισμού, το πρώτο Καλοκαίρι που θα τεθεί σε λειτουργία.
Στη συνέχεια ο Δήμος θα μεριμνήσει για την μόνιμη λειτουργία του.
Θέλει δουλειά η δημοκρατία
Χθες οι διαδηλώσεις των «Αγανακτισμένων»· σήμερα η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών. Κινητικότητα στο πολιτικό σκηνικό. Οι κομματικοί διαχωρισμοί υποχωρούν ραγδαία, η συνειδητοποίηση της διακομματικής ευθύνης εξαπλώνεται και νέες διαχωριστικές γραμμές αναδύονται στην ελληνική πολιτική συζήτηση. Μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί είναι μια μόνο όψη τους.
Οσοι αποδέχονται την ισοπεδωτική ρήση του Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε», τονίζοντας συχνά ότι σίγουρα δεν φάγαμε όλοι εξίσου, αντιμετωπίζουν την οργισμένη αντίδραση εκείνων που ψάχνουν, στο πρόσωπο ιδίως των πολιτικών, αποδιοπομπαίους τράγους για να άρουν τη συλλογική αμαρτία μιας κοινωνίας που αποχαυνώθηκε μέσα από την υλική κατανάλωση. Ο λόγος μαρτυρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις. «Τι πρέπει να κάνουμε», ρωτούν οι πρώτοι. «Να κάνουν κάτι γρήγορα ή να φύγουν» βροντοφωνάζουν οι τελευταίοι.
Μέσα στην πληθώρα των συζητήσεων, η πολιτική ξαναγεννιέται με άλλους όρους και εφευρίσκει άλλα όρια. Είναι η συναίνεση το ζητούμενο ή η διαμόρφωση νέων πολιτικών αντιθέσεων που θα επικαιροποιούν τις κοινωνικο-οικονομικές και ταξικές διαφορές, εμπλουτίζοντάς τες με ζητήματα έμφυλων και φυλετικών ταυτοτήτων και ανάγοντάς τες σε θεωρητικά σχήματα; Μπορούμε και πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι για την ευρωπαϊκή πορεία, τη μείωση του κράτους και των δημοσίων δαπανών, την ενίσχυση των φορολογικών εσόδων;
Ακόμη κι αν δεχθούμε την πειστική παρομοίωση πως είμαστε σε πόλεμο, σε έναν ιδιότυπο πόλεμο, καθώς δεχόμαστε ως κράτος τις συνεχείς επιθέσεις από το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, η εθνική ομοψυχία για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπιστούν οι επιθέσεις αυτές προϋποθέτει συμφωνία σε θεμελιώδη ζητήματα που θα ακύρωνε την ίδια την έννοια της πολιτικής. Και άρα της δημοκρατίας. Ακόμη και σε κατάσταση ανάγκης η δημοκρατία παραμένει αιτούμενο.
Ωστόσο, η δημοκρατία δεν τρέφεται με ανέξοδες ρητορείες. Προϋποθέτει σκληρή δουλειά διαμόρφωσης εναλλακτικών και ρεαλιστικών προτάσεων, πληροφόρησης των πολιτών για τους όρους και τις συνέπειές τους, πειστικότητα των διαφορετικών απαντήσεων. Οι φωνασκίες και οι ανίερες συμμαχίες τού «όχι σε όλα» χωρίς θετική πρόταση, η επιμονή σε παλιά δόγματα και η άρνηση να ληφθεί υπόψη η διαρκώς μεταβαλλόμενη τεχνολογική και οικονομική πραγματικότητα, η παραγωγική βάση και οι παραγόμενες αλλαγές στο κοινωνικό εποικοδόμημα δεν θεμελιώνουν τη δημοκρατία, την υποσκάπτουν.
Οπως και η τυφλή και ισοπεδωτική απόρριψη των πολιτικών και των κομμάτων συλλήβδην χωρίς την αντικατάστασή τους με άλλους και άλλα σχήματα που θα μπορούσαν να μορφοποιήσουν τις νέες συλλογικότητες, να δώσουν όνομα και σχήμα στα νέα προτάγματα ή έστω να επικαιροποιήσουν τα παλιά. Η άκριτη άρνηση είναι εξίσου επικίνδυνη με την άκριτη αποδοχή.
Αναφαίρετη προϋπόθεση της δημοκρατίας είναι η ενσυνείδητη διαφωνία και ο ενημερωμένος πλουραλισμός. Ειδάλλως παίζουμε απλώς το παιχνίδι ενός στείρου λαϊκισμού που υπονομεύει την ίδια την πολιτική, ανοίγοντας έτσι ακόμη πιο διάπλατα την πόρτα στην κυριαρχία των αγορών που υπηρετείται από πολιτικό προσωπικό μπερλουσκονικού τύπου. Η διαμόρφωση θετικών εναλλακτικών και καινοτομικών προτάσεων που απαντούν στα νέα προβλήματα και κυρίως η υλοποίησή τους είναι το δύσκολο και το ζητούμενο· το «όχι σε όλα» είναι το εύκολο και αυτό που σίγουρα οδηγεί σε αδιέξοδο.