Η στασιμότητα είναι υποβάθμιση

Παρ όλη τη γκρίνια που κυριαρχεί στην τοπική πολιτική επικαιρότητα μόνιμα, μια προσεκτική ματιά φανερώνει ότι η καθημερινότητα στη Ναύπακτο σταδιακά βελτιώνεται. Αργά; Ναι. Αρκετά; Βέβαια όχι. Αλλά υπάρχει βελτίωση, όχι υποβάθμιση.

Από που αντλώ αυτή τη θετική αίσθηση; Ας πάρουμε μερικά παραδείγματα.

• Ας δούμε τον ποδηλατόδρομο, ένα έργο αμφιλεγόμενο που λόγω της επιρροής του στο κέντρο της πόλης έχει γίνει αντικείμενο ευρείας συζήτησης. Πολλοί λένε ότι είναι άχρηστο, αφού κανείς δεν χρησιμοποιεί ποδήλατο στη Ναύπακτο. έρχεται όμως η ίδια η πραγματικότητα να διαψεύσει αυτή την κριτική: πλέον βλέπεις ποδήλατα στη Ναύπακτο, πολύ περισσότερα από ότι πέρυσι. Επίσης σταδιακά βλέπεις πολύ λιγότερα αυτοκίνητα να παρκάρουν στη ποδηλατο-λωρίδα, γεγονός που σημαίνει ότι αλλάζει αργά αργά η οδηγική νοοτροπία μας.
  
  Σίγουρα υπάρχουν αστοχίες. Ενδεχομένως η χάραξη θα έπρεπε να είναι διαφορετική, να μην περνάει από τόσο πολύχναστους άξονες, κατά την πρακτική που ακολουθείται παντού. Ίσως θα έπρεπε αντί των κεντρικών αξόνων να έχουν επιλεγεί λιγότερο σημαντικοί οδικοί άξονες. Σίγουρα ο διαχωρισμός από την υπόλοιπη κυκλοφορία θα έπρεπε να είναι διαφορετικός. Σίγουρα κάποια σημεία είναι επικίνδυνα και πρέπει να διαφοροποιηθούν. Επίσης αν είχε προηγηθεί μια διαδικασία διαβούλευσης με πολίτες και φορείς, ο σχεδιασμός του έργου θα ήταν σαφώς καλύτερος.
  
  Όλα τα παραπάνω αρνητικά όμως δεν ακυρώνουν τη θετική επίδραση του ποδηλατόδρομου στην καθημερινότητα της Ναυπάκτου αφού δειλά δειλά κυκλοφορούν ποδήλατα. Δεν αρκούν τα αρνητικά για να απαξιωθεί η συγκεκριμένη αλλαγή.
  
  
• Το ίδιο ισχύει και για το έργο της ανάπλασης του Γριμπόβου. Ένα έργο που συνεχίστηκε από τη σημερινή δημοτική αρχή. Αποδείχτηκε λειτουργικό και αναβάθμισε αισθητικά και λειτουργικά τη συγκεκριμένη παραλία μειώνοντας τη ροή των αυτοκινήτων και δίνοντας χώρο στους πεζούς. Όταν ξεκίνησε το συγκεκριμένο έργο πολλοί ήταν που έσπευσαν να το απαξιώσουν, μιλώντας για σάπια ξύλα, ποντίκια, "πολύχρωμα" υλικά και άλλα πολλά. Ευτυχώς τίποτα από αυτά δεν στάθηκαν ικανά να απαξιώσουν τη συγκεκριμένη ανάπλαση και πλέον το Γρίμποβο είναι από τα πλέον καλαίσθητες παράκτιες περιοχές που μπορεί να βρει κάποιος στη χώρα. Άλλωστε μια σύγκριση με την πρόσφατα αναπλασμένη Ψανή αρκεί για να φανεί το αισθητικό χάσμα που χωρίζει τις δύο αναπλάσεις, παρά το γεγονός ότι η Ψανή διαθέτει το πλεονέκτημα της ευρυχωρίας σε σύγκριση με το Γρίμποβο.
  
  
• Αντίστοιχες αλλαγές είχαμε παλιότερα στα πεζοδρόμια του "κάτω" δρόμου, ο οποίος σήμερα είναι εμφανώς αναβαθμισμένος εμπορικά, αισθητικά και λειτουργικά. Σημαντική ήταν η υπογειοποίηση του δικτύου της ΔΕΗ καθώς και η δημιουργία φρεατίων που πλέον επιτρέπουν τη συντήρηση και επέκταση δικτύων κοινής ωφέλειας χωρίς να έχουμε σκαψίματα και λακκούβες. Βέβαια και τότε ακούστηκε αναίτια κριτική και έγινε απόπειρα απαξίωσης του έργου, με αφορμή το μοναδικό υποσταθμό που δεν υπογειοποιήθηκε.
  
  
• Για την πλατεία Φαρμάκη, ένα έργο που επίσης επέλεξε η σημερινή δημοτική αρχή να συνεχίσει, υπάρχουν πολλές ενστάσεις τεχνικής φύσης. Η διαχείριση των ομβρίων υδάτων για παράδειγμα είναι σαφώς προβληματική, αφού με την παραμικρή βροχή η πλατεία μετατρέπεται σε ποτάμι. Ωστόσο το πνεύμα της ανάπλασης είναι στη σωστή κατεύθυνση, αφού στην πράξη περιόρισε την έκταση των τραπεζοκαθισμάτων χωρίς να δημιουργεί σημαντικά προβλήματα στα καταστήματα της περιοχής, ενώ είναι προφανής η αισθητική αναβάθμιση με τη χρήση ομοιογενών υλικών για τη σκίαση και τη διαμόρφωση του χώρου. Δυστυχώς όμως οι τεχνικές αστοχίες στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι σημαντικές και αδικούν τη μελέτη.
  

Από την άλλη, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στη χαμένη ευκαιρία της πλατείας Λιμένος. Για μικροπολιτικούς λόγους τοπικής εμβέλειας ακυρώθηκε η πιο σημαντική ίσως ανάπλαση στη Ναύπακτο. Έτσι, το πιο κεντρικό σημείο της πόλης σήμερα είναι σαφώς κατώτερο του περιβάλλοντός του, με τα αυτοκίνητα να κυριαρχούν στην πλατεία. Η συγκεκριμένη πλατεία είναι ίσως η καλύτερη απόδειξη για το πως η στασιμότητα στην πράξη αποτελεί υποβάθμιση. Δεν μπορώ παρά να ψέξω τη σημερινή δημοτική αρχή που φοβήθηκε και δεν προχώρησε στην αλλαγή της πλατείας Λιμένος. Σήμερα μόνο κερδισμένη θα ήταν, αφού το έργο θα είχε αποδείξει την αξία του.

Πρέπει να ζητάμε και να επιβάλουμε παρεμβάσεις με την κριτική μας. Έτσι σημεία κριτικής για τη σημερινή δημοτική αρχή πρέπει να αποτελούν το άλσος Γριμπόβου που παραμένει εγκαταλελειμμένο, οι ανύπαρκτοι χώροι στάθμευσης, οι παράξενοι χειρισμοί στο θέμα του οικοπέδου του ΤΕΙ, η σχεδόν ακύρωση του έργου της επέκτασης της αποχέτευσης, η μη επέκταση των πεζοδρομίων μετά το Ξενία, η εγκατάλειψη του Ξενία, η απουσία ενεργειών προβολής της πόλης, η απαξίωση της Αναπτυξιακής Εταιρίας και άλλα πολλά.

Με λίγα λόγια, δεν πρέπει να απαξιώνονται έργα που αναβαθμίζουν σημαντικά την αισθητική και τη λειτουργικότητα της πόλης στο όνομα των μικροπολιτικών επιδιώξεων και της κακώς εννοούμενης δημοτικής αντιπολίτευσης. Μια τέτοια αντιμετώπιση μόνο σε στασιμότητα οδηγεί. Και όπως αποδεικνύει η πλατεία του Λιμανιού, η στασιμότητα μόνο ως υποβάθμιση πρέπει να νοείται. Μια υποβάθμιση για την οποία ευθύνονται όσοι δήμαρχοι φοβούνται τις αντιδράσεις, αλλά και οι αντιπολιτευόμενοι που αντιμετωπίζουν τα πάντα ως ευκαιρία για βαβούρα και αντιπολίτευση.

Οι εργαζόμενοι συναινούν μπροστά στο αδιέξοδο

Οι υπάλληλοι της Fiat «ψήφισαν» περισσότερη δουλειά χωρίς αμοιβή...

Σε μια άκρως αμφιλεγόμενη συμφωνία, οι υπάλληλοι εργοστασίου της ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας Fiat δέχτηκαν τη σκλήρυνση των συνθηκών εργασίας τους με αντάλλαγμα τη μεταφορά της γραμμής παραγωγής του μοντέλου Panda από την Πολωνία στην Ιταλία ώστε να διασωθούν θέσεις εργασίας.

Η συμφωνία είχε υπογραφεί στις 15 Ιουνίου από τις περισσότερες συνδικαλιστικές οργανώσεις, εκτός της αριστερής Fiom, που έκανε λόγο για κοινωνική οπισθοδρόμηση, και εγκρίθηκε χθες από την πλειοψηφία των υπαλλήλων του εργοστασίου (62% υπέρ, 35% κατά) έπειτα από «δημοψήφισμα» για το θέμα. Η Fiat θέλει να εφαρμόσει ένα σύστημα με διαδοχικές βάρδιες ώστε το εργοστάσιο του Πομιλιάνο ντ' Αρκο να λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο, έξι μέρες την εβδομάδα, με επιπλέον ώρες εργασίας για κάθε υπάλληλο. Βάσει της συμφωνίας, δεν θα καταβάλλει την αναρρωτική αποζημίωση σε περίπτωση «μη φυσιολογικών» απουσιών από την εργασία, ενώ θα μπορεί να επιβάλλει μια σειρά κυρώσεων, που φτάνουν μέχρι την απόλυση, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τους όρους του νέου εργασιακού καθεστώτος. Ως αντάλλαγμα η Fiat θα μεταφέρει τη γραμμή παραγωγής της νέας έκδοσης του Panda από το Τίχι της Πολωνίας στο Πομιλιάνο, ενώ δεσμεύεται να διατηρήσει 5.000 θέσεις εργασίας και να επενδύσει 700 εκατ. ευρώ.

Ωστόσο το «όχι» του 35% των υπαλλήλων ενδέχεται να κάνει ιδιαίτερα δύσκολη την εφαρμογή του σχεδίου. Η ίδια η Fiat εμφανίστηκε χθες αινιγματική ως προς τη στάση που θα κρατήσει έναντι των διαφωνούντων, λέγοντας απλώς ότι καταγράφει «την αδυναμία σύναψης συμφωνίας με όσους αντιτίθενται στο πρόγραμμα αναβάθμισης, χρησιμοποιώντας προσχηματικά επιχειρήματα».

Σχόλιο: Τον Παπασπύρο της ΑΔΕΔΥ τον ρωτήσανε; Το ΠΑΜΕ τι τους πρότεινε;

Η Ιταλία είναι βιομηχανική χώρα με αντίστοιχη κουλτούρα. Άλλο ο δημόσιος υπάλληλος και άλλο ο γνήσιος προλετάριος. Άλλωστε η ιστορία είναι γεμάτη από συναινέσεις εργατών-εργαζομένων.

Μόνο στο χαρτοβασίλειο έχουμε χάσει κάθε έννοια λογικής.

Ευτυχώς δεν τα λέω μόνος μου...

Στη χώρα της ντροπής!

Tου Γιωργου Σ. Μπουρδαρα, 24-6-2010
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_24/06/2010_405665

Η σύντομης διάρκειας «απόδραση» από την Αθήνα, πριν από λίγα 24ωρα, εξελίχθηκε σε ένα μικρό ταξίδι στη χώρα της ντροπής. Μακριά από τον ήχο των διαδηλώσεων της πρωτεύουσας, τις κραυγές αλλά και τους θορυβώδεις «ψιθύρους» για την επικείμενη πτώχευση της Ελλάδας ή και τη στοχοποίηση των πολιτικών από την κοινωνία, ως των αποκλειστικών υπευθύνων για τα αδιέξοδα που διαρκώς συσσωρεύονται, αναδύθηκε μια «άλλη» πραγματικότητα: εκείνη η κακή καθημερινότητα που συνθέτουμε με τη στάση και τη συμπεριφορά μας, όλοι εμείς -μέλη της νεοελληνικής κοινωνίας- και η οποία από μόνη της αρκεί για να στραγγαλίσει κάθε ίχνος αισιοδοξίας για το μέλλον.

Στο τμήμα της εθνικής οδού μεταξύ Αθήνας και Κορίνθου, τρία είναι τα συνηθέστερα φαινόμενα: η συχνή παραβίαση κανόνων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, ειδικά ως προς τα όρια ταχύτητας, η τυπική έως ανύπαρκτη και πάντως προκλητικά αδιάφορη αστυνόμευση, καθώς και η επιμονή ουκ ολίγων οδηγών να εισβάλλουν μαζικά στη λεγόμενη Λωρίδα Εκτακτης Ανάγκης (ΛΕΑ) κάθε που κρίνουν ότι έτσι θα γλιτώσουν από την αυξημένη κυκλοφορία. Απ’ όσο μπόρεσα να διακρίνω -και νομίζω ότι δεν έκανα λάθος- ουδείς εκ των χυδαία παρανομούντων δεν ήταν πολιτικός, βουλευτής, κεφαλαιοκράτης, τραπεζίτης ή μέλος της τρόικας και του ΔΝΤ. «Απλοί» Eλληνες πολίτες είναι εκείνοι που δεν σκέφτονται, επί παραδείγματι, ότι η χρήση της ΛΕΑ για τη βολή τους μπορεί να στερήσει τη ζωή από κάποιον που και τα δευτερόλεπτα ακόμα είναι κρίσιμα για τη σωτηρία του μέσα σε ένα ασθενοφόρο.

Στον τόπο προορισμού, μια πόλη της βορειοανατολικής Πελοποννήσου, από τους πλέον γνωστούς τουριστικούς προορισμούς, κοντινούς στην πρωτεύουσα, η κατάσταση ουδόλως καλυτερεύει: οι παραλίες, ειδικά κοντά στα σημεία που βρίσκονται εστιατόρια και κέντρα διασκέδασης, εκτός από βότσαλα «στολίζονται» με κάθε είδους σκουπίδια και γυαλιά σπασμένων ποτηριών ή μπουκαλιών. Οι κάδοι για απορρίμματα προς ανακύκλωση ταχύτατα «φρακάρουν» με μη διπλωμένα χαρτόκουτα. Αυτοκίνητα και δίτροχες μηχανές παρκάρουν πάνω σε πεζοδρόμια και μπροστά από ειδικές ράμπες διάβασης ατόμων με αναπηρία...

Την ίδια στιγμή, στην πληγωμένη από την άναρχη και εν πολλοίς αυθαίρετη δόμηση πόλη, οι τοπικοί επιχειρηματίες στη συντριπτική τους πλειονότητα φαίνεται να μην έχουν αλλάξει ούτε κατά κεραία ζημιογόνες για τον τόπο και τους ίδιους συμπεριφορές του παρελθόντος!

Με φόντο ένα μείγμα ανασφάλειας οικονομικής και «οργής» για το κράτος, δήθεν σε ρόλο κακόγουστου άλλοθι, ξεπερνούν, ακόμα περισσότερο σε σύγκριση με το χθες, τα όρια της νομιμότητας στη λειτουργία των επιχειρήσεών τους.

Οσον αφορά δε τις τιμές; Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, έχουν αυξηθεί σε σύγκριση με το προ κρίσης παρελθόν, ενώ για έκδοση αποδείξεων, προτιμώνται στις περισσότερες των περιπτώσεων άλλα... ανέκδοτα! Εξ όσων μπόρεσα να διακρίνω (και ούτε αυτή τη φορά θεωρώ ότι κάνω λάθος) ουδείς εξ αυτών είναι βουλευτής, πολιτικός ή εκπρόσωπος της τρόικας. Είναι Ελληνες, κάποιοι εξ ημών, και όχι εκ των «βαρβάρων», που σπρώχνουν τη χώρα ολοένα και πιο χαμηλά.

***

Σχόλιο: "Αυτή είναι η Ελλάδα".

Καληνύχτα Ελλάδα, η Πομπηία σε περιμένει

Αυτό που διακρίνει τους πολίτες είναι η παραίτηση. Παραίτηση από τη ζωή, όχι μόνο από τα κοινά. Μια καθολική διάθεση για αυτοκτονία διαπερνά τον Ελληνικό λαό.




Όταν ένας λαός αντιμετωπίζει δυσκολίες η αναμενόμενη αντίδραση είναι η συσπείρωση και η μαζική, επίπονη εργασία για επαναφορά στην ομαλότητα.

• Αντί γι' αυτό βλέπεις ανθρώπους να χαίρονται όταν καίγονται ζωντανοί κάποιοι εργαζόμενοι.
  
  
• Βλέπεις ανθρώπους να αποκλείουν λιμάνια και να καταλαμβάνουν καράβια καταδικάζοντας ένα ολόκληρο κλάδο της οικονομίας στην καταστροφή.
  
  
• Βλέπεις να μην ανησυχεί κανείς όταν σκοτώνεται ένας ανώτερος υπάλληλος από μια ταχυδρομική βόμβα μαφιόζικου στυλ. Βλέπεις κριτική για ανικανότητα την ώρα που κάποιος προσπαθεί να δολοφονήσει έναν υπουργό. Κανένας πάντως δεν κατηγόρησε τον Κένεντι για ανικανότητα όταν τον δολοφόνησαν, παρόλο που οι νεκροί έρχονταν σωρό από το Βιετνάμ την ίδια εποχή.

Βλέπεις τρομαγμένα πρόσωπα που τα έχουν κάνει πάνω τους επειδή μειώνεται το εισόδημά τους. Δηλαδή αν γινόταν πόλεμος και όχι μόνο δεν είχε λεφτά αλλά έπρεπε να σκοτωθεί αυτός ή ο γιός του ή ο άντρας της τι θα έκανε; Θα μου πει κάποιος ότι ο πόλεμος είναι κατάσταση ασυνήθιστη και σπάνια. Λάθος: είμαστε η πρώτη γενιά που δεν έχει ζήσει πόλεμο στην Ελλάδα. 1974, 1945-1949, 1941-1944, 1922, 1912 και πάει λέοντας. Κάθε 20-30 χρόνια είχαμε πόλεμο μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Πόλεμο που συνήθως χάναμε με καταστροφικές συνέπειες για τον λαό.

Έχουμε γίνει μαλθακοί.

• Ένας λαός που αρνείται να πεισμώσει με τις δυσκολίες που περνάει.
  
  
• Ένας λαός που τρομάζει στην ιδέα ότι μπορεί να χάσει τη δουλειά του για ένα διάστημα.
  
  
• Ένας λαός που δεν αντέχει στην ιδέα να χάσει 1.000€ το χρόνο, που τρομάζει από απώλειες της τάξης του 5%.
  
  
• Ένας λαός που καταριέται τους πάντες επειδή φέτος τα παιδιά του θα πάνε σε δημόσιο και όχι ιδιωτικό σχολείο.
  
  
• Που νιώθει απελπισμένος επειδή δεν θα πάει διακοπές φέτος.
  
  
• Που δεν αντέχει στην ιδέα ότι δεν θα πάει για καλοκαιρινά ψώνια και θα φορέσει τα περσινά.
  

Ένας λαός που δεν αντέχει τις δυσκολίες και που έχει χάσει το μέτρο.

Αρκεί να συγκρίνεις αυτό που συμβαίνει εδώ με τη στάση των εργαζομένων στην Chrysler, όπου δέχτηκαν μείωση μισθών από 20% έως 40% προκειμένου να συνεχίσει το μαγαζί να λειτουργεί. (http://www.protothema.gr/economy/article/?aid=30289). Ή με αυτή των Ισπανών που θα διοργανώσουν την πρώτη απεργία τους κατά των μέτρων της κυβέρνησης Θαπατέρο τον... Σεπτέμβριο.

Ένας λαός που του φταίνε οι άλλοι. Οι Γερμανοί που δεν του δανείζουν, οι αντιπροσωπείες που του πούλησαν αυτοκίνητο, οι τράπεζες που του έδωσαν κάρτες και καταναλωτικά διακοποδάνεια. Ο Βγενόπουλος που δεν είχε πυροσβεστήρες και κάψανε κάποιοι 3 ανθρώπους. Το κράτος που δεν ελέγχει επαρκώς τα δέματα που πάνε σε υπουργεία και σκοτώνουν υπαλλήλους. Οι άλλοι.

Ένας λαός τεμπέλης και καλοζωισμένος που αρνείται να πεισμώσει και να πει "θα τα καταφέρω". Ένας λαός που φοβάται το ζόρι, που δεν μπορεί να διαχειριστεί την στραβή και τη δυσκολία. Ένας λαός καταδικασμένος στην αυτο-εξαφάνιση.

Καληνύχτα και καλό ξημέρωμα λαέ μου.

Μουσική!

Σαν σήμερα πέθανε ο Μάνος Χατζιδάκις.


Αν και από μουσική δεν ξέρω και πολλά θεωρητικά, οπότε δεν μπορώ να εξηγήσω στέρεα γιατί τον θεωρώ κορυφαίο μουσικό. Θα προσπαθήσω, με τον κίνδυνο να θεωρηθώ λίγο ξερόλας, αλλά δεν πειράζει:)


Όταν ακούω κομμάτια του όμως κάθε φορά ακούω και κάτι καινούργιο. Κάποια ακολουθία από νότες που ήταν εκεί από πάντα ξαφνικά πετάγεται και αρπάζει την προσοχή μου.


Ενώ η μελωδία είναι ξεκάθαρη και απλή, όταν κάνεις τον κόπο να "αναλύσεις" τους ήχους που την απαρτίζουν ανακαλύπτεις μια απίστευτη πολυπλοκότητα από αλληλοκαλυπτόμενες και μοναδικά αλληλοδιαδεχόμενες νότες. Σα να βλέπεις ένα άγαλμα της κλασσικής αρχαιοελληνικής εποχής ποι οι ξεκάθαρες και απλες του γραμμές να απαρτίζονται από μικροσκοπικά αραβουργήματα.


Αυτά τα λίγα, συν τρία κομμάτια, καλή ακρόαση.








ΥΓ: Τη "σύσταση" της μουσικής του Χατζιδάκι σε εμένα την έκανε ο φίλος και κουμπάρος μου Γιάννης. Και μόνο γι' αυτό το παράθυρο που μου άνοιξε τον ευχαριστώ:)

Ποιοι ζητάνε το χρίσμα από το ΠΑΣΟΚ στη Ναύπακτο

Επίσημα οι υποψήφιοι που ζητούν τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ στο Δήμο Ναυπακτίας είναι οι:

Κώστας Κανέλλος
Στάθης Λουκόπουλος
Γιάννης Νταουσάνης
Γιάννης Σπυρόπουλος

Μύρισαν δημοτικές εκλογές σιγά σιγά!

Χρυσοχοϊδη μόνο η Αθήνα σε ενδιαφέρει;

Με βάση τα στατιστικά στοιχεία της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Δυτικής Ελλάδος κατά την διάρκεια του Μαΐου οι αστυνομικές αρχές της Αχαΐας, της Ηλείας και της Αιτωλοακαρνανίας, συνέλαβαν 901 άτομα. Καλό το νούμερο, μπόλικοι οι "κακοί". Μέχρι να δεις λίγο πιο αναλυτικά περί τίνος πρόκειται και να σε πιάσουν τα γέλια. Ή τα κλάματα.

• 325 για διάφορα αδικήματα σε βαθμό πλημμελήματος (Υγειονομικές παραβάσεις, παραβάσεις Κ.Ο.Κ., κ.λ.π.)
• 254 για παραβάσεις του Νόμου περί Αλλοδαπών
• 85 για καταδιωκτικά έγγραφα (αποφάσεις δικαστηρίων, εντάλματα, κ.λ.π.)
• 77 για παραβάσεις του νόμου περί παιγνίων
• 54 για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών
• 66 για κλοπές – διαρρήξεις, ληστείες και αρπαγές τσαντών
• 14 για παραβάσεις του νόμου περί όπλων
• 7 για επαιτεία
• 8 για παραβάσεις του Νόμου περί Ηθών και του νόμου περί εκδιδομένων με αμοιβή προσώπων
• 5 για απάτες – πλαστογραφίες
• 4 για παραβάσεις του Νόμου περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας
• 1 για παράβαση του Νόμου περί ενδοοικογενειακής βίας

Πλάκα μου κάνετε;

• Είναι πιο σοβαρές οι παραβάσεις του ΚΟΚ από το να δέρνεις τη γυναίκα σου; Ή μήπως είναι λιγότεροι αυτοί που ασκούν ενδοοικογενειακή βία από τους παραβάτες του ΚΟΚ στη Δυτική Ελλάδα; Δεν χρειάζεται να θυμίσω τοπωνύμια και κοινωνική σύνθεση για να καταλάβει κάποιος τι εννοώ. Αλλά το ίδιο είναι να στέκεσαι και να γράφεις αυτοκίνητα και το ίδιο είναι να απαντάς σε καταγγελίες κακοποιημένων ατόμων στο χωριό σου; Δε νομίζω... Εξού και 325 "πλημμεληματίες" έναντι ενός μόλις "άντρακλα". Μα μόνο ένας;
  
  

• Μόνο 66 για κλοπές, διαρρήξεις και τα ρέστα; Μόνο στη περιοχή της Ναυπάκτου που λέει ο λόγο ξέρω 66 διαρρήξεις αποθηκών, αυτοκινήτων και οικιών τον Μάιο. Αλλά που να τρέχεις τώρα με τους κλέφτες... Κάνε μια σκούπα στα γνωστά μέρη και μάζεψε εύκολα 254 μετανάστες χωρίς χαρτιά, πιο εύκολο είναι... Και αν σου κάτσει και κανένας μαυρούκος με cd καλό είναι, όλα τα αλέθει ο καλός ο μύλος (4 παραβάσεις του Νόμου περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας)!
  
  
  
• 8 μόλις παραβάσεις του νόμου πέρι ηθών και εκδιδομένων προσώπων... Σε μια περιφέρεια που έχει άπειρα κωλόμπαρα με το συμπάθιο. Μεσολόγγι-Αντίρριο ο αριθμός είναι διψήφιος! Η περιφέρεια αυτή πιθανό να διεκδικεί χρυσό μετάλλιο, και πιάσανε μόνο 8 άτομα; 7 μόλις για επαιτεία... Στην Πάτρα έχει σε κάθε γωνία, έχουν εμφανιστεί στο φανάρι στο Αντίρριο ενώ κάθε ΣΚ στη Ναύπακτο ξεφορτώνουν δύο πούλμαν στις νεροτσουλήθρες με επαίτες! Πιο εύκολα όμως σε 2-3 καφενεία και πιάνεις 77 χαρτοπαίχτες που ξεχαρμανιάζουν επειδή πιθανότατα δεν αντέχουν την πεθερά τους στο σπίτι...
  
  

Όλα τα λεφτά είναι οι κατασχέσεις. Πλην ναρκωτικών και οχημάτων κατασχέθηκαν:

• 3 πιστόλια-περίστροφα και ένα καλάσνικοφ. 3 κυνηγετικά όπλα και 1 αεροβόλο όπλο. Δηλαδή όσα είναι και τα κυνηγετικά με τα οποία εκτελούνται παράνομες πράξεις είναι και τα όπλα; που κατά κανόνα χρησιμοποιούν οι κακοί;
  
  
  
• 24 παιγνιομηχανήματα – Η/Υ- ηλεκτρονικά παίγνια, 468 παιγνιόχαρτα, 997 ευρώ, 6 πλαστά χαρτονομίσματα (διαφόρων αξιών) και 1(!!!) ζάρι. Μπήκαν τα παιδιά στο καφενείο και φόρτωσαν 77 άτομα που είχαν ΟΛΟΙ μαζί πάνω του 1.000€, παίζανε Θανάση σε 4 τραπέζια (9 τράπουλες κατασχέσανε) και οι υπόλοιποι φρουτάκια; Όλα τα λεφτά είναι το ζάρι: ένα μόνο; Τι παιχνίδι παίζεται με ένα ζάρι;

Δεν πάμε τσάμπιονς λίγκ έτσι κ. Υπουργέ ΠΡΟΠΟ. Καλή η Αθήνα με τους ΔΙΑΣ, αλλά εδώ στην επαρχία περπατάμε ακόμα με λογική χωροφύλακα Μαρκογιαννάκη. Να το κοιτάξουμε αυτό.