Ο Εθνικός γελωτοποιός Λαζόπουλος έδειξε τον εκλεκτό του για πρόεδρο του ΣΥΝ!

Ναι! Πήρε θέση! Δεν είναι πια όλοι οι Συνασπισμαίοι ίδιοι, όχι...

Μερικοί είναι πιο ωραίοι! Ψήφισε Τσίπρα ο Λαζόπουλος. Γιατί όμως; Πως και ο πρώην ΠΑΣΟΚος Λαζόπουλος, προστατευόμενος της Μελινάρας ακολουθεί τον κομμουνιστογενή πλην όμως ελπιδοφόρο Τσίπρα;

Είμαι καχύποπτος βλέπετε, δεν μου πάνε τα αυθόρμητα. Και κοιτάξτε τι βρήκα:

"Όπως παραδέχεται και το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας: δικαίως συγκινεί μεγάλη μερίδα τηλεθεατών και έχουμε αρχίσει και εμείς που αποστρεφόμαστε την τηλεόραση, να ψάχνουμε να βρούμε τις Τρίτες το βράδυ τηλεοπτικούς δέκτες, για να δούμε την εκπομπή του".

http://lakis-lazopoulos-for.pblogs.gr/al-tsantiri-nioyzspazei-ta-mhhanakia-ths-thletheashs.html

Είδατε τον Κουβέλη να εκθείαζει τον γελωτοποιό; Έχασε: ο Λαζόπουλος του είπε στεγνά να πάρει τη δική του ανανέωση και να την πάει "αλλού"...

Βρείτε τις διαφορές...

Ομορφόπαιδα αμφότερα, νέοι, δημοφιλείς, λάιτ ο λόγος και των δύο, αλλά όχι σε σημείο που να μπορείς να τους κατηγορήσεις για ελαφρύτητα ή χυδαιότητα.

Τουλάχιστον ο Χατζηγιάννης δεν ζητάει δαχτυλίδι, λέει μόνο κανένα τραγουδάκι.

Η αντιπολίτευση της λήθης στην Ναύπακτο

Πόσο εύκολα κάποιοι που ασχολούνται με τα κοινά λουφάζουν...

Το 2006 επί δημαρχίας Νταουσάνη ξεκινούσε στη Ναύπακτο το έργο της πεζοδρόμησης της παραλίας Γριμπόβου. Η μελέτη προέβλεπε να γίνουν ξύλινες πλατφόρμες για τα τραπεζοκαθίσματα, κυβόλιθος σε πλάτος 6 μέτρων για τα οχήματα και πλακόστρωτος πεζόδρομος πλάτους 4 μέτρων για τους πεζούς. Σήμερα υπάρχει χώρος μόνο για τραπεζοκαθίσματα και αυτοκίνητα.

Με το που μαθεύτηκε:

• Αρχιτέκτονας μηχανικός από το εξωτερικό (που φυσικά μετά τάχθηκε στο πλάι υποψηφίου δημάρχου που τελικά δεν κατέβηκε) έγραφε στην τοπικό τύπο ότι η λύση των τριών υλικών (κυβόλιθος, ξύλο, πλάκες) είναι λάθος, μιας και η νέα τάση είναι η δημιουργία ενιαίων χώρων με ένα υλικό (και πως θα γίνει ο διαχωρισμός των τριών χρήσεων μεγάλε αρχιτέκτονα;).
• Εστιάτορες της περιοχής ούρλιαζαν ότι θα χάσουν την σεζόν λόγω των έργων (η αποθέωση της αδράνειας-τίποτα να μην αλλάξει ποτέ!), ότι θα καταστραφούν οικονομικά επειδή οι πελάτες τους δεν θα μπορούν να παρκάρουν (δεν βλέπουν τι έγινε με την Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας) κλπ κλπ. Ο ένας εστιάτορας ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος.
• Αντιπολιτευόμενος δημοτικός σύμβουλος έλεγε ότι η επιλογή του ξύλου είναι λάθος λόγω ευαισθησίας στο αλατόνερο. Καλά, δεν ήξερε, δεν ρώτησε. Δεν είδε ότι σε καινούργιο πολυτελές ξενοδοχείο της πόλης επιλέχθηκε ξύλο για την εξωτερική διαμόρφωση;
• Νεοσύστατη δημοτική παράταξη ορμώμενη από τα αριστερά, φώναζε ότι πρέπει να κλείσει όλος ο δρόμος για τα οχήματα, επομένως το έργο δεν έχει αξία. Προσπαθούσε δηλαδή αφενός να απαξιώσει το έργο και αφετέρου να αυξήσει η διαμάχη της δημοτικής αρχής με τους μαγαζάτορες. Συνδικαλιστικά κόλπα δηλαδή.

Τελικά το έργο άρχισε και υλοποιείται από τον επόμενο δήμαρχο, στα τέλη του 2007. ΤΟ απίστευτο είναι ότι όλοι οι παραπάνω δεν είπανε τίποτα. Τα ξέχασαν όλα αυτά τα αρνητικά. Δεν ακούστηκε ούτε ψίθυρος Επομένως, δεν τους ένοιαζε το έργο, οι εκλογές τους νοιάζανε.

Απλά και κοφτά: Στην πόλη αυτή αντιπολιτευόμαστε την πόλη, όχι την δημοτική αρχή. Είναι να ντρέπεσαι λίγο, δεν είναι;

Η απάτη της ανακύκλωσης

Πόσο χαίρεσαι όταν πας τον παλιό σου υπολογιστή, το κινητό σου ή το στερεοφωνικό σου για ανακύκλωση, ε;

Νιώθεις οικολόγος, ότι αγαπάς το περιβάλλον, ότι βάζεις το δικό σου λιθαράκι για τη σωτηρία του πλανήτη. Νιώθεις όμορφα. Νιώθεις διαφορετικός. Νιώθεις ανώτερος.

Γυρνώντας σκέφτεσαι: "δεν είναι και τίποτα το σπουδαίο, μισή ωρίτσα έκανα και κοίτα πόσο βοήθησα τον πλανήτη... Μπράβο μου, δεν είμαι σαν αυτούς τους κάφρους που πετάνε την παλιά τους τηλεόραση στον κάδο... Τι ζώα, ευτυχώς δεν τους μοιάζω"!
Και πας για καφέ, το λες στους φίλους σου, τους εξηγείς το σηματάκι της ανακύκλωσης που έχει το πακέτο των τσιγάρων σου και άλλα ωραία.

Κοίτα όμως τι γίνεται στον πραγματικό κόσμο. Δες...

(από το BBC η φωτό: http://news.bbc.co.uk/hi/english/static/in_depth/world/2002/disposable_planet/waste/chinese_workshop/)

Στον σωρό αυτό που βλέπεις είναι και ο δικός σου υπολογιστής. Και το κοριτσάκι που βλέπεις ξεχωρίζει τα τοξικά του μέρη με γυμνά χεράκια. Και ο μπαμπάς του αναπνέει τις αναθυμιάσεις που βγαίνουν από τα καυτά καζάνια που ρίχνει τα τσιπάκια για να λιώσουν τα πλαστικά και να μείνουν μόνο τα μεταλλικά μέρη από ευγενή μέταλλα. Και αυτό που μένει πάει στο νερό τους, τη γη τους, παντού. Το τρώνε, το πίνουν, το αναπνέουν. Ναι, τα τοξικά του δικού σου σκουπιδιού.

Τώρα που ξέρεις, πως νιώθεις;

Η λύση θα ήταν να ακολουθηθεί το μοντέλο που υπάρχει για τα αυτοκίνητα όπου κάθε μέρος είναι έτοιμο για ανακύκλωση από τη στιγμή που το όχημα εγκαταλείπει την γραμμή παραγωγής. Αλλά αυτό απαιτεί κόστος, για τον πελάτη και τη βιομηχανία. Οπότε προς τι ο κόπος να εφαρμοστεί και στα ηλεκτρονικά, αφού έτσι και αλλιώς όλοι είναι χαρούμενοι που ανακυκλώνουν, χωρίς να τους ενδιαφέρει το πως και το που γίνεται η ανακύκλωση...

Όπως έλεγε και η γιαγιά μου: "χίλιες ξυλιές σε ξένο κώλο δεν πονάνε".

Βγάζει πολύ γέλιο η δεξιά με τους ακροτηριασμούς της

"Ευνουχισμό των παιδεραστών πρότεινε ο βουλευτής Πλεύρης
Τον ευνουχισμό των παιδεραστών πρότεινε ούτε λίγο ούτε πολύ χθες στη Βουλή ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Αθ. Πλεύρης..."
(http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=76416856)

Το ωραίο είναι ότι η Νέα Δημοκρατία χάνει ψήφους, μιας και υπάρχουν κάποιοι δεξιοί που τους αρέσουν αυτά τα κόλπα.

Και τι να κάνει τώρα η Νέα Δημοκρατία:

• Να καταδικάσει τους μουσουλμανικούς ευνουχισμούς; Χάνει κάτι δεξιούς που τους χρειάζεται...


• Να επικροτήσει; Πάει το προφίλ του δεξιού Καραμανλή με Σημιτικό μανδύα μεσαίου χώρου...


• Να μην πει τίποτα; Αφήνει γήπεδο προς τα αριστερά για τον μεσαίο χώρο...

Ας πει κάτι για τον Αη Στράτη τότε, καλό και αυτό για το μεσαίο προφίλ!

Τι παθαίνεις άμα είσαι δεξιός και θες να βγεις στο κέντρο, ε; Σε αποκαλύπτουν αυτοί που δεν μασάνε να πουν ότι είναι δεξιοί!

Κάθε θαύμα μέρες τρεις που λένε... Τόσο κρατάει η κεντρώα ΝΔ;)

Ο ΟΗΕ παίρνει τη θέση που του επέβαλλε το δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν

Από την Ελεθεροτυπία: "Υιοθετεί τα περί «απομόνωσης Τουρκοκυπρίων» ο Μπαν Κι Μουν
ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ, Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΙΤΣΑ. Την «άρση της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων» υποστηρίζει ανοιχτά και για πρώτη φορά ο γ.γ. του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν στην έκθεσή του με αφορμή την εξάμηνη ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ.

...Ανησυχία στη Λευκωσία. Στο μεταξύ, όπως μεταδίδει ο ΦΑΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ από τη ΛΕΥΚΩΣΙΑ, στους κόλπους της κυπριακής κυβέρνησης είχε εκδηλωθεί, τις τελευταίες μέρες, ανησυχία από προσπάθειες ορισμένων χωρών να αναβαθμίσουν το ψευδοκράτος, χρησιμοποιώντας για τον σκοπό αυτό το θέμα της λεγόμενης απομόνωσης."

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος έχει επιβάλλει τις εξελείξεις: Από τη μια εμείς θα "ανησυχούμε" χωρίς να έχουμε περιθώρια δράσης πια και, από την άλλη, η διεθνής κοινότητα αναγκάζεται να αναγνωρίσει, θέλει δε θέλει, την κατεχόμενη Κύπρο ως ξεχωριστή οντότητα.

Είπαμε, το status quo αγνοεί τα ποντίκια που βρυχόνται μέσα στην αυταρέσκειά τους...

Κρίμα! Όχι για τα ποντικάκια, αυτά θα συνεχίσουν να κοροϊδεύουν και να εκμεταλεύονται το αίσθημα πατρωτισμού των Ελλήνων.

Για την Κύπρο κα εμάς κρίμα...

Κόβεται ένα γέρικο δέντρο και ξεβρακώνεται ένας μωροφιλόδοξος άνθρωπος

Μια ιστορία από την όμορφή μας πόλη:

Ήταν ένα πεύκο, στη μέση της πόλης. Μεγάλο, γέρικο, είχε πάρει να γέρνει κιόλας. Αλλά φιλοξενούσε πολλά περιστέρια. Έκανε και ίσκιο. Βάζαμε και καμιά αφίσα αν συνέβαινε κάτι άξιο αναγγελίας. Τέλος πάντων, είχε τα καλά του.

Οι γείτονές του, που το βρήκαν εκεί, γκρίνιαζαν. Ήταν κακός γείτονας το πεύκο και τους λέρωνε τις αυλές με πευκοβελόνες. Ανάγωγο το πεύκο... Άσε τα περιστέρια που κουτσούλαγαν. Ανάγωγα και αυτά.

Πριν τέσσερα χρόνια οι γείτονες ζήτησαν να κοπεί το πεύκο. Πάει το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, και γίνεται χαμός... 200 άτομα, ενεργοί, δραστήριοι, πήραν το λόγο: είπαν για την αξία του αστικού πράσινου, για ρουσφέτι που ήθελε να κάνει ο τότε Δήμαρχος, για τις αναμνήσεις τους από το πεύκο κλπ κλπ κλπ... Νίκησαν: το πεύκο σώθηκε. Όλε!

Κοίτα λέω να δεις τι κόσμο έχει η πόλη μας. Ευαίσθητοι, αλλά και δυναμικοί, τα βάλανε με τον κακό Δήμαρχο και νίκησαν όλες τις σκοτεινές δενδροκτόνες δυνάμεις. Με εντυπωσίασαν.

Έλα όμως που πριν λίγες μέρες, και ενώ έχει αλλάξει ο Δήμαρχος, το θέμα επανέρχεται. Αυτή τη φορά, δεν ήταν κανένας εκεί από τους 200 ενεργούς πολίτες. Το αστικό πράσινο για αυτούς δεν έχει πια αξία, ο νέος Δήμαρχος δεν κάνει ρουσφέτια, οι αναμνήσεις τους ξεθώριασαν τόσο που το πεύκο έφυγε από αυτές. Το πεύκο κόπηκε, αλλά αυτό τελικά είναι το λιγότερο.

Θυμήθηκα τότε ότι στις αντιδράσεις πρωτοστατούσαν κάποιοι που θέλανε να είναι υποψήφιοι Δήμαρχοι με το κόμμα του τότε Δημάρχου, αλλά δεν τους έκατσε.

Κοίτα λέω να δεις τι κόσμο έχει η πόλη μας. Αναίσθητοι, καιροσκόποι, υποκριτές και μικροαπατεώνες, που προκειμένου να τα βάλουν με τον Δήμαρχο με τον οποίο είχαν προσωπικά κάνανε μικροαντιπολίτευση με αφορμή το πεύκο. Δεν τους ένοιαξε το πεύκο, αλλά η σχέση τους με τον Δήμαρχο. Για τέσσερα χρόνια όμως με ξεγέλασαν, μέχρι να αποκαλυφθούν.

Το χειρότερο είναι ότι αυτοί οι άθλιοι τύποι, που έχουν φωνή μόνο για να προωθούν τα δικά τους μικρούλια και ταπεινά συμφέροντα, μαθαίνουν και τους άλλους ότι τα δέντρα αξίζουν μόνο αν σε βοηθάνε στις μικροπολιτικές σου σκοπιμότητες.

Χάθηκε ρε πεύκο να πλακώσεις κανέναν από κάτω όταν μπορούσες, να είναι αυτοί ανάμνηση αυτά τα μειράκια και εσύ να είσαι στη θέση σου, να κολλάμε εμείς αφίσες και να κάθονται τα περιστέρια;