30/6/08

Τι μας λείπει... Τι μας λείπει...

Σκηνή πρώτη
Ξυπνάς το πρωί και αρχίζεις τα συνηθισμένα. Πας πχ να φτιάξεις καφέ: πιάνεις ένα ποτήρι, βάζεις καφέ και ζάχαρη, και ποντάρεις... πριν ανοίξεις την βρύση.

Αν βγάλει νερό νιώθεις ένα αίσθημα χαράς., ευφορία, ασφάλεια. Γιατί; Μία στις δύο στο κέντρο της Ναυπάκτου η βρύση βγάζει... αέρα, μιας και το νερό σθχνά πυκνά κόβεται. Οπότε όταν βγάζει νερό, χαίρεσαι. Γιατί η μέρα σου θα ξεκινήσει κανονικά και δεν θα χρειαστεί να πας στο σπίτι εκείνου του γνωστού σου που έχει ντεπόζιτο για να κάνεις μπάνιο. Φυσικά η διακοπή είναι απροσδιόριστης διάρκειας, κανείς δεν μπορεί να σου πει που οφείλεται, πόσο θα κρατήσει κλπ. Εννοείται επίσης ότι δεν ειδοποιεί κανένας όταν πρόκειται να γίνει διακοπή. Αν πάρεις τηλέφωνο στην ΔΕΥΑΝ ενδεχομένως να νιώσεις καλύτερα που είπες κάπου τον πόνο σου, αλλά δεν θα μάθεις ούτε πόσο θα κρατήσει η διακοπή ούτε πότε θα γίνει η επόμενη.

Τόσο νερό πάει στη θάλασσα, αλλά οι διακοπές είναι συχνότατες...

Σκηνή δεύτερη

Μένεις εκτός κέντρου της Ναυπάκτου, ας πούμε στην Παλιοπαναγιά, στις Εργατικές Κατοικίες, στον Λυγιά και πάει λέγοντας. Πας το μεσημέρι για μια βουτιά στην παραλία και γυρνάς απόγευμα στο σπίτι σου. Πας στο ντους, ανοίγεις την βρύση και η βρύση βγάζει... σταγόνες. Αναβάλλεται το ντους για το βράδυ αργά, όταν η πίεση του νερού επανέρχεται στα κανονικά της επίπεδα. Αυτή η ιστορία κρατάει όλο το καλοκαίρι, από Ιούνιο έως Σεπτέμβριο.

Αν ρωτήσεις γιατί, αυτή τη φορά η ΔΕΥΑΝ έχει απάντηση: ποτίζουν οι κάτοικοι των περιοχών του κήπους τους, οπότε το νερό δεν επαρκεί. Δεν απαντά όμως στην ερώτηση γιατί αφενός απαγορεύονται οι γεωτρήσεις σε ημιαγροτικές επί της ουσίας περιοχές -ώστε να ποτίζουν όλοι από την γεώτρησή τους- και αφετέρου, γιατί δεν κάνει ελέγχους ώστε να σταματήσουν τα ποτίσματα και οι παράνομες συνδέσεις.

Στη Ναύπακτο λοιπόν, δεν έχουμε νερό το καλοκαίρι.
Στη Ναύπακτο, που έχουμε χιλιάδες κυβικά νερού να χύνονται στη θάλασσα. Στη Ναύπακτο, που τόσα πλατάνια συντηρούνται χωρίς πότισμα πάνω στο κύμα. Στη Ναύπακτο, που όταν προέκυψε η μόλυνση των πηγών Νόβα πριν από 4 χρόνια, βρήκαμε νερό μέσα σε 20 μέρες. Στη Ναύπακτο, που τα περισσότερα δημοτικά διαμερίσματα έχουν δικές τους πηγές και δεξαμενές.

Μήπως μαζί με τα σιντριβάνια να φτιάχναμε και καμιά δεξαμενή ακόμη;


Βέβαια τα σημαντικά θέματα σ
τη Ναύπακτο δεν είναι το νερό, άλλα είναι που απασχολούν τον δημόσιο διάλογο: που δεν θα πάει το ΤΕΙ, αν το τέλος σύνδεσης με την αποχέτευση είναι στις 30 πρώτες ή 30 τελευταίες θέσεις σε σχέση με τις άλλες πόλεις της Ελλάδας, αν τα ξύλα του πεζόδρομου στο Γρίμποβο θα σαπίσουν σε 10 ή 13 χρόνια, αν η χαρμολύπη της Μεγάλης Παρασκευής εκφράζεται καλύτερα με μωβ ή κόκκινα βεγγαλικά και άλλα... "σημαντικά".

Δεν μας λείπει νερό, μυαλό να συζητήσουμε τα σημαντικά και να σχεδιάσουμε μας λείπει.

27/6/08

Δελτία Τύπου: οι φονιάδες των δενδροφυτεύσεων

Τον περασμένο Φεβρουάριο ζήσαμε μια μίνι "επικοινωνιακή καταιγίδα" περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος που εκπορεύτηκε από τον Δήμο Ναυπάκτου, με θέμα το φύτεμα νέων πλατανιών. Δημοσιεύματα, δηλώσεις, φωτογραφίες... Έλεγαν τότε τα δημοσιεύματα:
Πρόκειται για μια πρωτοβουλία στα πλαίσια της προγραμματισμένης δράσης του Δήμου Ναυπάκτου... ως Δήμος έχουμε θέσει βασική μας προτεραιότητα την προστασία και ανάδειξη του φυσικού μας περιβάλλοντος. Χρειαζόμαστε περισσότερο πράσινο για τους πολίτες μας. Θέλουμε οι παραλίες μας να είναι ελεύθερες και όμορφες, ώστε να μπορούν να τις απολαμβάνουν οι κάτοικοι και οι χιλιάδες επισκέπτες μας».
http://www.nafpaktia.com/localnews/1589/perissotero-prasino-sti-naypakto

Ωραία λόγια, μπράβο στην περιβαλλοντικά ευαίσθητη Δημοτική Αρχή, μπλα μπλα μπλα...

Αλλά, μόλις πιάσανε οι ζέστες φάνηκε πόσο... προγραμματισμένη ήταν η σχετική δράση του Δήμου Ναυπάκτου.

Δείτε τι απέγιναν εκείνα τα πλατανάκια που τόσο διαφημίστηκαν με τα δελτία τύπου του Δήμου μας:

Ξεράθηκαν, πιθανότατα από την έλλειψη νερού και στοιχειώδους φροντίδας!


Τόσο προγραμματισμένη ήταν η -επικοινωνιακή- δράση του Δήμου, που δεν μπόρεσαν να φροντίσουν στοιχειωδώς τα δεντράκια μέχρι να πιάσουν! Χάθηκε να βγει η υδροφόρα του Δήμου 10-15 φορές όσο κρατάνε οι ζέστες;

Προφανώς η δράση ήταν επικοινωνιακά προγραμματισμένη και όχι περιβαλλοντικά. Γι' αυτό δεν νοιάστηκε πραγματικά κάποιος από την Δημοτική Αρχή για το μέλλον των δενδρυλίων.

Όλα για την επικοινωνία!

26/6/08

Πάμε για εκλογές με φόντο την παραγραφή;

Θυμάται κανείς ποιο ήταν το μεγάλο ζήτημα πέρυσι το καλοκαίρι, πριν ξεσπάσουν οι "ασύμμετρες" πυρκαγιές που έβαζε το πράσινο για να κάψει το πράσινο, σε συνεργασία με τον "Στρατηγό Άνεμο";

  • Θυμάται κανείς για ποιο σκάνδαλο θα έστελνε στη Βουλή πόρισμα ο Ζορμπάς, αλλά "τον πρόκανε" ο Καραμανλής με τις ευσπευσμένες εκλογές;

  • Θυμάται κανείς το σκάνδαλο που έθαψε η Νέα Δημοκρατία με τις εκλογές;

  • Μήπως έτσι θέλει ο Καραμανλής να ξεχάσουμε -όπως και το 2007- το "γαλάζιο" σκέλος της Siemens, που φημολογείται ότι περιλαμβάνει τον ΟΣΕ και το Ολυμπιακό C4I;

  • Σας θυμίζει το σκάνδαλο η φωτογραφία;
Ποιος παρακολουθούσε το κινητό του Πρωθυπουργού, μάθαμε ποτέ;

* * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * *
* * * Y Π Ο Κ Λ Ο Π Ε Σ * * *
* * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * *


Με τις εκλογές το σκάνδαλο ξεχνιέται, παραγράφεται...


Τώρα που η κρίση της Siemens προφανώς ακουμπά και τη ΝΔ, θα έχουμε αράγε επανάληψη της -επιτυχημένης- μανούβρας του κ. Καραμανλή;

Σε αυτή την απόφαση άραγε θα παίξει ρόλο το γεγονός ότι αν γίνουν τώρα εκλογές παραγράφονται αυτόματα τα αδικήματα για τα στελέχη της ΝΔ; Μην ξεχνάμε ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα, η Βουλή μπορεί να ασκήσει διώξεις κατά υπουργών μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση της αξιόποινης πράξης.

Ας δούμε μερικές δηλώσεις βουλευτών της ΝΔ, μπορεί να καταλάβουμε τι ετοιμάζεται...


***
Ο βουλευτής Λάρισας της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, εκτιμά ότι η Ν.Δ. δεν μπορεί να βγει αλώβητη από το σκάνδαλο... ο προσθέτοντας με έμφαση ότι η κυβέρνηση «δεν μπορεί να σταθεί στη Βουλή και στην κοινωνία, εάν στους κόλπους της αποδειχθεί τελεσίδικα ότι υπάρχουν βουλευτές ή υπουργοί που θα έχουν λαδωθεί».
http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20080626&nid=8999571&sn=&spid=876

«Να κρεμαστεί στο ψηλότερο κατάρτι κάθε εμπλεκόμενος» ζήτησε ο Σίμος Κεδίκογλου, ο οποίος θεωρεί ότι οι εκλογές είναι αναπόφευκτες στην περίπτωση που προκύψει ευθύνη κεντρικών στελεχών της Ν.Δ. Και αυτό γιατί, όπως τόνισε, «η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών είναι μείζον ζήτημα δημοκρατίας και υπερέχει της επιβίωσης μιας κυβέρνησης».
http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20080626&nid=8999571&sn=&spid=876

Αν αποδειχθεί ότι υπάρχουν πρόσωπα στην κυβέρνηση που έχουν πάρει μίζες και χρήματα από της Siemens «εγώ θα φύγω … Εγώ με τέτοιους δεν συνυπάρχω ούτε δευτερόλεπτο», τόνισε σήμερα ο βουλευτής της ΝΔ και αντιπρόεδρος της Βουλής Γιώργος Σούρλας, μιλώντας στο ραδιόφωνο του Alpha 989 . «Αν μείνει αυτός, φεύγω εγώ και δεν θα φύγω εγώ μόνο, δεν ξέρω πόσοι θα μείνουν, παρατήρησε ο βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος και πρόσθεσε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στις εξελίξεις με την υπόθεση Siemens. Σε ερώτηση αν σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο τίθεται σε κίνδυνο η κυβερνητική πλειοψηφία, ο κ. Σούρλας απήντησε αρνητικά λέγοντας πως υπάρχουν και επιλαχόντες βουλευτές. http://www.naftemporiki.gr/news/static/08/06/26/1530932.htm


Βγήκε ... ο στυλοβάτης της κυβέρνησης Ι. Βαρβιτσιώτης και είπε από την ΝΕΤ ότι «ουδείς εμπλεκόμενος στην υπόθεση δεν μπορεί να μείνει στη ΝΔ» και συμπλήρωσε ότι δεν τον ενδιαφέρει η οριακή πλειοψηφία της κυβέρνησης στη Βουλή. «Εάν χαθεί, ας γίνουν εκλογές» πρόσθεσε.
http://www.antinews.gr/?p=2523


Ο δε βουλευτής Ι. Μανώλης... πρότεινε ακόμα και τη διάλυση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και τη δημιουργία νέων πολιτικών σχηματισμών. «Κανείς δεν μένει έστω και αν από την ψήφο του εξαρτάται η κυβέρνηση, πέφτει η κυβέρνηση», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Μανώλης ο οποίος κάθε άλλο παρά απέκλεισε εμπλοκή και «γαλάζιων βουλευτών».
http://www.antinews.gr/?p=2523
***
Μήπως λειτουργούν ως "λαγοί" όλοι οι παραπάνω; Λογική η -πιθανή- σκέψη της Νέας Δημοκρατίας, καθώς:
  • Η συνταγή πέτυχε την πρώτη φορά.

  • Το ΠΑΣΟΚ μπαίνει ξανά σε καθεστώς συντονισμένων δημόσιων διαφοροποιήσεων σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή, οπότε εκλογικά θα πάει με το μισό κόμμα να μην κόπτεται και πολύ για το αποτέλεσμα.
    Υπάρχει άραγε καλύτερο δώρο για τον Καραμανλή από την απαξίωση των πρωτοβουλιών του ΠΑΣΟΚ για τη διαφθορά, από τα ίδια τα στελέχη του, που δηλώνουν ότι δεν θέλουν αυτό το ΠΑΣΟΚ; http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=77491728

  • Και το πιο σημαντικό: αν γίνουν εκλογές τα αδικήματα των εμπλεκομένων της Νέας Δημοκρατίας για την Siemens παραγράφονται! http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12333&subid=2&tag=9368&pubid=2303132

    Μαζί με τη Siemens παραγράφονται: ΤΑ ΟΜΟΛΟΓΑ, ΤΟ ΚΑΡΤΕΛ ΓΑΛΑΚΤΟΣ & ΟΙ ΚΟΥΜΠΑΡΟΙ, ΟΙ ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ, Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ και ποιος ξέρει τι άλλο...


Επανάληψη...

Την περασμένη Δευτέρα (21/6) είχα την ευκαιρία να πάω στην Πάρνηθα. Όταν έμενα Αθήνα πήγαινα πολύ συχνά, οπότε είπα να δω τι έμεινε μετά τις περυσινές εξευτιλιστικές πυρκαγιές.

Να δω τι γίνεται με την αναδάσωση και όλα τα ωραία που μας είπε ο Βύρωνας Πολύδωρας και ο Καραμανλής φορώντας το αμπέχωνο, όταν έβγαζε τον στρατό έξω να περιπολεί στο... Παγκράτι για να μας προφυλάξει από τις ασύμμετρες απειλές, όταν κατατρόπωνε τον στρατηγό Άνεμο, όταν "το πράσινο έκαιγε το πράσινο"...

Να τι είδα:
Αυτό είναι που λένε λύσσα για ζωή, αλλά η μοναξιά δεν παλεύεται...


Επιτύμβια πλάκα και όχι πινακίδα...



Να και πως ήξερα την Πάρνηθα:

Να γλίτωσε άραγε πέρυσι;



Δεν είναι μόνο πράσινοι οι δρυμοί...


Σειρά του Υμηττού, της Πεντέλης και ποιος ξέρει ποιου άλλου δάσους φέτος...

Επειδή μπορεί να δούμε τίποτα εκλογές κατακαλόκαιρο λόγω Siemens, ξέρετε εσείς τι πρέπει να ψηφίσετε: ό,τι πουν οι επικοινωνιολόγοι...

Και για όσους πάρουν τριχίλιαρο, καλοφάγωτο!

25/6/08

Κάτι παλικάρια...

Ο Π. Τατούλης είχε πει τα μύρια όσα για το Εθνικό Χωροταξικό που έφερε ο Σουφλιάς για ψήφιση στη Βουλή. Μάλιστα υπέβαλλε επιστολή στη Βουλή από κοινού με τον βουλευτή του ΣΥΝ Μ. Παπαγιαννάκη και του ΠΑΣΟΚ Σ. Κουβέλη (άσχετο, και οι δύο έχουν σχέση με τη Ναύπακτο).

Ήρθε η ψήφιση του Εθνικού Χωροταξικού στη Βουλή, πιέστηκε προφανώς από τη Νέα Δημοκρατία ο Π. Τατούλης και, παρόλες τις αντιδράσεις του, ψήφισε κανονικότατα το Εθνικό Χωροταξικό.

Ψήφισε δηλαδή αυτό που τόσες μέρες έκραζε, αυτό που έκραζε μέχρι και λίγα λεπτά πριν την ψηφοφορία! Αυτή η φάση μου θυμίζει λίγο τον Χαντζηχρήστο στη σκηνή όπου κρύβεται μόνος του πίσω από άλλους και ουρλιάζει: "μαλώνεις ρε;" και λέει στην κυρούλα πίσω από την οποία έχει κρυφτεί: "εσύ κράτα με"!


Δείτε λοιπόν τον Ζήκο στη σκηνή από την ταινία "Της κακομοίρας":

24/6/08

Παράξενα πράγματα με τη Siemens...

Πως γίνεται να προκύπτουν στοιχεία για τις μίζες της Siemens για το 1998 και για το Υπουργείο Πολιτισμού (επί υπουργίας Βουλγαράκη) το 2006 (http://www.zougla.gr/news.php?id=3345) παραλαβή του Ολυμπιακού C4I (επί υπουργίας Βουλγαράκη!), για το οποίο έχει βουίξει η δικογραφία στη Γερμανία αλλά και δημοσιεύματα στην Ελλάδα; Ενδεικτικά αναφέρω το παρακάτω δημοσίευμα για το C4I:
"Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση της ΝΔ κράτησε μια πολύ συγκαταβατική στάση απέναντι στην κοινοπραξίαSAIC – Siemens. Και τελικά δέχτηκε να την πληρώσει και να παραλάβει το σύστημα (2006) με μια λίαν αμφιλεγόμενη συμφωνία για την αποκατάσταση των προβλημάτων. Με ποιόν νομίζετε ότι υπέγραψε την συμφωνία; Όχι με την SAIC, αλλά με την Siemens. Στην οποία έκανε κι από πάνω ως δωράκι, ένα ακόμα κέντρο ελέγχου του C4Ι. Τι έβγαλε συνολικά η Ζίμενς από αυτό τη δωράκι; Περί τα 30-40 εκατομμύρια ευρώ". http://www.antinews.gr/?p=927
  • Πως γίνεται και βγαίνει το όνομα του Βουλγαράκη για το -πιθανόν ανώδυνο- Υπουργείο Πολιτισμού και να μην βγαίνει για το -πολύ πιο σημαντικό- C4I, η παραλαβή του οποίου έγινε όταν ήταν Υπουργός Δημοσίας Τάξης;

  • Πως γίνεται να έχουν όλοι οι "αποκαλυπτικοί" δημοσιογράφοι να έχουν "ξεχάσει" ότι τη συμφωνία παραλαβής του C4I το 2006 δεν την υπέγραψε η ανάδοχος SAIC, αλλά... η Siemens(!!!);
  • Πως γίνεται και έχουν "ξεχασεί" τα 1.875.000 ευρώ που έφυγαν από τα "μαύρα" ταμεία της Siemens το καλοκαίρι του 2004 σε τρεις δόσεις; Γιατί κανένας δεν μιλά για τους πιθανούς αποδέκτες τους;

Θυμίζω -για ιστορικούς λόγους- ότι κανένας από τους εμπλεκόμενους με την παραλαβή του C4I δεν είναι σήμερα στο πόστο που ήταν όταν έγινε η παραλαβή. Υπουργός Εθνικής Άμυνας κατά την παραλαβή του C4I ήταν ο Σπηλιωτόπουλος, Δημόσιας Τάξης ήταν ο -σημερινός Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας- Βουλγαράκης και αρμόδιος Υφυπουργός
Δημόσιας Τάξης ο Μαρκογιαννάκης, ο οποίος παραιτήθηκε με αφορμή τις ατυχείς δηλώσεις του στην Κρήτη, που τις δημοσιοποίησε ο τοπικός δημοσιογράφος Ξεκουκουλωτάκης.

22/6/08

Χάθηκε λίγη φαντασία εκεί στo ΒΗΜΑ;

Πριν 24 ώρες έκανα την παρακάτω εκτίμηση:
"...Έτσι λοιπόν είναι πιθανό να "αναδειχθεί" από τα ΜΜΕ-φερέφωνα των ιδιοκτητών τους η "αναγκαιότητα" δημιουργίας ενός νέου πολιτικού φορέα, μιας και όλες οι δημοσκοπήσεις συντονισμένα αναδεικνύουν τον "κανένα" ως επιλογή των πολιτών. Θα προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι αυτοί έχουν την λύση για την διαφθορά που εν τέλει επιβάλλουν. Το επόμενο διάστημα, ο "κανένας" θα είναι το πρόσωπο και το κόμμα που θα μας υποδεικνύουν αυτοί που διαφθείρουν και χειραγωγούν.
Έτσι θα αποπειραθούν να χειραγωγήσουν ξανά την βούληση των πολιτών. Θα συνεχίσουν την απαξίωση όσων πολιτικών ανατρέπουν το σκηνικό της χειραγώγησης και της διαφθοράς που επιβάλλουν. Απαξίωση που θα βασιστεί ξανά σε επιχειρήματα όπως "όλοι ίδιοι είναι", "όλοι οι πολιτικοί είναι ανίκανοι", "τα έχουν βρει μεταξύ τους" και άλλα τέτοια..."
***
Και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις, να το πρωτοσέλιδο από το ΒΗΜΑ:
Έχουν γίνει πολύ προβλέψιμοι τελικά...

21/6/08

Διαφθορά: ποιος μπορεί να φέρει την αλλαγή;

Ήρθε η ώρα της επικράτησης μιας νέας πολιτικής. Μια πολιτικής που να διαμορφώνει μια νέα εποχή, χωρίς τις αμαρτίες του παρελθόντος. Που δεν θα ευαγγελίζεται ηθικοπλαστικά την εξυγίανση, την κάθαρση και το ήθος, αλλά θα κάνει πράξη την αλλαγή του πολιτικού συστήματος.

Που θα κάνει πράξη τον έλεγχο του πολιτικού χρήματος, την διασφάλιση της διαφάνειας στα ΜΜΕ, την ενίσχυση και διεύρυνση των διαδικασιών του ΑΣΕΠ, την κατάργηση των ειδικών λογαριασμών στα Υπουργεία, τη λειτουργία μόνιμης κοινοβουλευτικής επιτροπής για τα εξοπλιστικά προγράμματα και την δημιουργία Εθνικού Συμβουλίου Διαφάνειας. Που κάνει κοινό τόπο και πράξη τη διαφάνεια, τη διαβούλευση, τη λογοδοσία και, τη συμμετοχή.
  • Μια πολιτική που δεν ανέχεται και δεν υποθάλπει την κατάχρηση της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων, πρακτική που κηλιδώνει την δημοκρατία.
  • Μια πολιτική ακηδεμόνευτη που θα απελευθερωθεί από την ομηρία αδιαφανών συμφερόντων, που σκοπό έχουν να χειραγωγήσουν την βούληση των πολιτών. Συμφέροντα που όταν δεν καταφέρνουν να την χειραγωγήσουν, προσπαθούν να την παρακάμψουν.
  • Μια πολιτική που εν τέλει δεν φοβάται να τα φέρει όλα στο φως, που δεν μπαίνει σε διαδικασίες συγκάλυψης.
Χρειάζεται ο πολιτικός που καθημερινά με τις πράξεις και τις δεσμεύσεις του πείθει ότι και θέλει και μπορεί να κάνει ένα νέο ξεκίνημα σε άλλες βάσεις, χωρίς βαρίδια και χρέη του παρελθόντος.

Πρόκειται για τον πολιτικό που δεν κάμπτεται από τον μακρόχρονο πόλεμο που εξαπολύουν εναντίον του τα ΜΜΕ. Τα ΜΜΕ τα οποία ανήκουν σε ιδιοκτήτες των οποίων τα συμφέροντα εξυπηρετούν. Είναι ο πολιτικός που συνεχίζει την πορεία του ακηδεμόνευτα, ακόμη και όταν λοιδορείται.
  • Που δεν συναλλάσσεται με τα συμφέροντα και τα ΜΜΕ τους για να φροντίσει την εικόνα του.
  • Που δεν ανταλλάσσει την εύνοια των ΜΜΕ με την πολιτική του αυτονομία.
  • Ο πολιτικός που έχει αποφασίσει να αντλεί την ισχύ του από τους πολίτες με ανοιχτές διαδικασίες και όχι από τα συμφέροντα τα οποία επιβάλλουν τη διαφθορά.
  • Ο πολιτικός που θέλει τον πολίτη να συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων, αντί να εκλέγει απλά μια στις τόσες "πεφωτισμένους" αντιπροσώπους.
  • Ο πολιτικός που δεν διστάζει να αποπέμπει στελέχη που βαρύνονται με υπόνοιες διαφθοράς, όσο υψηλόβαθμα και να είναι.
  • Που δεν έχει δεύτερες σκέψεις και αποπέμπει άμεσα πιθανούς εμπλεκόμενους μην περιμένοντας υποκριτικά πότε θα τελειώσουν ανακριτικές διαδικασίες και δικαστήρια που εκ των πραγμάτων καθυστερούν.
  • Που δεν μπαίνει στη διαδικασία "στήριξης" στελεχών που φέρονται εμπλεκόμενα στη μέγγενη της διαπλοκής, στο βωμό της δήθεν "ενότητας" του κόμματός του.
  • Που δεν φοβάται και, δεν προσπαθεί να κρυφτεί και να κρύψει.
  • Που κατανοεί ότι οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο και πρέπει ο καθένας να αναλάβει αυτές που του αναλογούν, ανεξάρτητα από το κόστος αυτής της επιλογής.
Η διαφθορά είναι ο εξωθεσμικός τρόπος που έχουν εφεύρει τα συμφέροντα για να χειραγωγούν την πολιτική. Τα συμφέροντα αυτά δεν θα αφήσουν χωρίς μάχη αυτό το αποτελεσματικότατο εργαλείο που διαθέτουν.
Σε αυτή την πορεία προς την αλλαγή, είναι προφανές ότι τα ΜΜΕ -που πρέπει να θυμόμαστε ότι ανήκουν σε επιχειρηματίες που έχουν συμφέροντα- θα πάρουν θέση υπέρ των ιδιοκτητών τους.
Θα αποπειραθούν να συνεχίσουν είτε τη χειραγώγηση είτε την παράκαμψη της βούλησης των πολιτών. Είναι προφανές ότι τα ΜΜΕ και οι ιδιοκτήτες τους θα προβάλλουν αντίσταση σε κάθε προσπάθεια αλλαγής προς ένα ακηδεμόνευτο πολιτικό σύστημα το οποίο δεν θα μπορούν να χειραγωγήσουν τα αδιαφανή συμφέροντα.

Έτσι λοιπόν είναι πιθανό να "αναδειχθεί" από τα ΜΜΕ-φερέφωνα των ιδιοκτητών τους η "αναγκαιότητα" δημιουργίας ενός νέου πολιτικού φορέα, μιας και όλες οι δημοσκοπήσεις συντονισμένα αναδεικνύουν τον "κανένα" ως επιλογή των πολιτών. Θα προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι αυτοί έχουν την λύση για την διαφθορά που εν τέλει επιβάλλουν. Το επόμενο διάστημα, ο "κανένας" θα είναι το πρόσωπο και το κόμμα που θα μας υποδεικνύουν αυτοί που διαφθείρουν και χειραγωγούν.
Έτσι θα αποπειραθούν να χειραγωγήσουν ξανά την βούληση των πολιτών. Θα συνεχίσουν την απαξίωση όσων πολιτικών ανατρέπουν το σκηνικό της χειραγώγησης και της διαφθοράς που επιβάλλουν. Απαξίωση που θα βασιστεί ξανά σε επιχειρήματα όπως "όλοι ίδιοι είναι", "όλοι οι πολιτικοί είναι ανίκανοι", "τα έχουν βρει μεταξύ τους" και άλλα τέτοια.

Στόχος των συμφερόντων και των φερεφώνων τους είναι το κομμάτι εκείνο του πολιτικού συστήματος που επιδιώκει να πλήξει καίρια την διαφθορά
. Που δεν μπαίνει σε πονηρές σκέψει όταν έρχονται αποκαλύψεις. Που κάνει πράξη το "όλα στο φως". Που απαιτεί εδώ και μήνες τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τη Siemens, το Υπουργείο Πολιτισμού, τις υποκλοπές, των καρτέλ των κουμπάρων, προκειμένου να τεθεί τέλος στην πολιτική ομηρία.
***

Πρόκειται όμως για μάχη που δεν μπορεί να δοθεί από κάποιον για εμάς, πρέπει η μάχη να δοθεί από εμάς για εμάς.

Ο πολιτικός που
γίνεται πιστευτός όταν διακηρύττει ότι θα χτυπηθεί η διαφθορά και η ασυδοσία και, ζητά την βοήθεια κάθε πολίτη στη μάχη αυτή, πρέπει να πλαισιωθεί με τη δράση και τη συμμετοχή όλων μας.

Αναλυτικά οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για τη διαφθορά εδώ: http://www.pasok.gr/portal/gr/15550/2/1/showdoc2.html, και για τη διαφάνεια εδώ: http://www.pasok.gr/portal/gr//55590/7/7/1/showdoc.html

Η πρώτη φωτογραφία είναι από το www.indiatribune.com, η δεύτερη από το madata.gr και το σκίτσο από το ΒΗΜΑ.

20/6/08

Το ΠΑΣΟΚ για την διαφθορά

18 Ιανουρίου 2008:

"Δέσμη προτάσεων για την καταπολέμηση της διαφθοράς κατέθεσε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κατά την διάρκεια της επίσκεψής του, και ζήτησε από τον ανώτατο πολιτειακό παράγοντα να συγκαλέσει σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών με αντικείμενο την διαμόρφωση ενός Εθνικού Σχεδίου για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου επέρριψε την κύρια πολιτική ευθύνη στον κ. Καραμανλή «για την ηθική απαξίωση, την γενικευμένη διαφθορά και παραλυσία» και τον κατηγόρησε για θεατρινισμούς σε ό,τι αφορά την καταπολέμηση των φαινόμενων διαφθοράς. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, αναφέρθηκε στο Εθνικό Σχέδιο κατά της διαφθοράς, στο οποίο περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, προτάσεις για τον έλεγχο του πολιτικού χρήματος, την διασφάλιση της διαφάνειας στα ΜΜΕ, την ενίσχυση και διεύρυνση των διαδικασιών του ΑΣΕΠ, την κατάργηση των ειδικών λογαριασμών στα Υπουργεία, μόνιμη κοινοβουλευτική επιτροπή για τα εξοπλιστικά προγράμματα και την δημιουργία Εθνικού Συμβουλίου Διαφάνειας. Στις προτάσεις του Κινήματος προτεραιότητα αποτελούν οι αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, στην κατεύθυνση ενίσχυσης της αυτονομίας του απέναντι σε εξωθεσμικά κέντρα και οικονομικά συμφέροντα, στις οποίες εντάσσεται και η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για το εκλογικό σύστημα".

Τι λένε τώρα όλοι αυτοί που μας έχουν πρήξει όλο αυτό τον καιρό ότι το ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου δεν έχει θέσεις,
ότι δεν διαθέτει "σαφές ιδεολογικό στίγμα"
και "σαφή εναλλακτική πρόταση επί της ουσίας";

Ονόματα δεν λέμε...

17/6/08

Ποιοι μας θέλουν "Απέλλα" και ποιοι συμμέτοχους;

Την περασμένη εβδομάδα ανέκυψε ένα σημαντικό ζήτημα: Πρέπει να αποφασίζουν οι πολίτες για σημαντικά θέματα μέσω δημοψηφισμάτων; Μήπως είναι ανώριμοι για κάτι τέτοιο και επομένως θα περιέλθουμε σε τέλμα εισπράττοντας διαρκώς όχι σε κάθε αλλαγή; Θα έπρεπε να γίνει δημοψήφισμα για την κύρωση της Συνθήκης της Λισαβόνας, όπως προτείνει το ΠΑΣΟΚ; Μήπως οι Έλληνες πολίτες το απέρριπταν χωρίς πολύ σκέψη;

Η θέση υπέρ των δημοψηφισμάτων βασίζεται στην αρχή ότι σε μια ώριμη δημοκρατία δεν περνάνε στα κρυφά οι μεγάλες αποφάσεις. Όλες οι μεγάλες αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται από τους πολίτες και όχι τους εκπροσώπους τους, οι οποίοι πρέπει να περιορίζονται στην άσκηση εκτελεστικής εξουσίας. Σε μια τέτοια δημοκρατία ο λαός πρέπει να πείθεται για τις τομές που του προτείνονται, πρέπει να διεξάγεται δημόσιος διάλογος. Σε μια τέτοια Δημοκρατία απαιτείται ενημέρωση, διάλογος και γνώση. Αυτό σημαίνει ότι οι ηγεσίες ένα καθήκον έχουν: να πείθουν, όχι να κρύβονται. Οι ηγεσίες δεν πρέπει να αποφασίζουν ερήμην των πολιτών, έχουν υποχρέωση να πείσουν τους πολίτες για αυτά που πιστεύουν. Στη λογική αυτή τα δημοψηφίσματα λένε ναι στις αλλαγές και όχι στην συντήρηση.

Ο αντίλογος στο παραπάνω σκεπτικό, προτάσσοντας το γεγονός ότι τα όχι που εκστομίζονται για εντελώς διαφορετικούς λόγους αθροίζονται πολύ πιο εύκολα από τα κριτικά ναι, λέει ότι οι σημαντικές αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται από λίγους. Με την λογική αυτή επισημαίνεται ότι ο λαός δεν μπορεί να αποφασίσει υπέρ των μεγάλων αλλαγών που του προτείνονται και ισχυρίζεται ότι η πρόοδος είναι δουλειά που ανήκει σε λίγους πεφωτισμένους. Είναι προφανές ότι η λογική αυτή μπορεί να λειτουργεί στα πλαίσια μιας σχολικής τάξης όπου οι μαθητές υπακούουν τον δάσκαλό τους που ξέρει καλύτερα, αλλά επί της ουσίας της είναι σαφέστατα αντιδημοκρατική.


***

Το ίδιο ακριβώς ζήτημα είχε επιλυθεί στην αρχαία Ελλάδα.

Σπάρτη: η "θεόπνευστη" Μεγάλη Ρήτρα, η άβουλη Απέλλα και οι ισόβιοι αξιωματούχοι
Στην Σπάρτη -της οποίας το πολίτευμα ήταν πρότυπο αριστοκρατικού συστήματος καθώς αποτελούσε μείξη μοναρχίας και ολιγαρχίας- η εξουσία ασκούνταν σύμφωνα με ένα χρησμό που τους είχε απευθύνει το μαντείο των Δελφών, την Μεγάλη Ρήτρα. Σύμφωνα με αυτή, την εξουσία ασκούσε η Μικρή Εκκλησία, μια ελίτ 30 συν 5 ατόμων. Δύο ισόβιοι Βασιλείς, 28 ισόβιοι Γερουσιαστές άνω των 60 ετών και, 5 έφοροι-ελεγκτές με μειωμένη ισχύ.

Η αρχαία Σπάρτη είχε θεσμοθετηθεί και συνέλευση πολιτών που ονομαζόταν Απέλλα. Την Απέλλα όμως η πεφωτισμένη ελίτ την είχε φέρει στα μέτρα της. Οι ψηφοφορίες γίνονταν δια βοής, μια διαδικασία που ο Αριστοτέλης είχε αποκαλέσει παιδική! Είχε μόνο δικαίωμα επικύρωσης αποφάσεων που είχε ήδη λάβει η ελίτ και που αφορούσαν ελάχιστα ζητήματα μεγάλης σημασίας. Ο πολίτης δεν μπορούσε να καταθέσει πρόταση προς ψήφιση, να λάβει τον λόγο ή να συμπληρώσει μια υφιστάμενη πρόταση. Επειδή δε ο λαός διέστρεφε τις προτάσεις των ευγενών με προσθήκες και αφαιρέσεις, ο βασιλιάς Θεόπομπος προσέθεσε την εξής καταπληκτική φράση: αν ο λαός εκλέξει κακή γνώμη οι γέροντες και οι ευγενείς πρέπει να αντιστέκονται, να μην την επικυρώνουν και να διαλύουν την Απέλλα. Στην περίπτωση δηλαδή που η Απέλλα ψήφιζε αντίθετα στην βούληση της ισόβιας ελίτ, αυτή μπορούσε να διαλύσει την Απέλλα και να μην αναγνωρίσει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Τόσο απλά!


***

Αθήνα: εκλογή με κλήρωση, καθολική συμμετοχή όλων σε κάθε απόφαση, πλαφόν δύο θητειών για όλα τα αξιώματα, οστρακισμός

Στην δημοκρατική Αθήνα από την άλλη, ο πολίτης ήταν φορέας πραγματικής εξουσίας, καθώς η κύρια δραστηριότητα των πολιτών ήταν η πολιτική και, πλατιά τμήματα της κοινωνίας είχαν αποφασιστική ισχύ στη διαδικασία λήψης αποφάσεων μέσω της συμμετοχής. Όλες οι ουσιαστικές αρμοδιότητες ανήκαν σε αιρετά όργανα όπως η Βουλή των Πεντακοσίων και το δικαστήριο της Ηλιαίας. Στα όργανα αυτά μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι πολίτες χωρίς καμία διάκριση ή περιορισμό. Δύο στοιχεία περιόριζαν την παντοδυναμία του πολίτη: οι νόμοι και ο οστρακισμός.

Ανώτερο όργανο ήταν η Εκκλησία του Δήμου στην οποία συμμετείχαν όλοι οι πολίτες της Αθήνας αυτόβουλα. Στην Εκκλησία του Δήμου, η οποία συνεδρίαζε με ημερήσια διάταξη που καθόριζε η Βουλή των Πεντακοσίων, συμμετείχαν περίπου 6.000 άτομα. Οι αποφάσεις λαμβάνονταν με ανάταση του χεριού και καταμέτρηση. Αποφάσιζε για πόλεμο και ειρήνη, συμμαχίες και διπλωματικές σχέσεις, δημόσια έργα, αλλά και για δευτερεύοντα ζητήματα διοικητικής φύσης που σήμερα αντιμετωπίζονται από τις δημόσιες υπηρεσίες. Αν κάποιος πολίτης θεωρούσε ότι οι αποφάσεις αντίκεινται στους νόμους ή ότι κάποια διαδικασία ήταν παράτυπη, μπορούσε να καταθέσει αγωγή που ονομαζόταν γραφή παρανόμων.

Η Βουλή των πεντακοσίων αποτελούνταν από βουλευτές που επιλέγονταν με κλήρωση μεταξύ των υποψηφίων, αρκεί να ήταν πάνω από 30 ετών. Κάποιος πολίτης μπορούσε να είναι βουλευτής για δύο το πολύ ετήσιες θητείες. Οι συνεδριάσεις της Βουλής ήταν κατά κανόνα δημόσιες.

Στην πόλη της Αθήνας δεν υπήρχε μόνιμος δημοσιοϋπαλληλικός μηχανισμός, καθώς τα αξιώματα αυτά τα καταλάμβαναν πολίτες που εκλέγονταν με κλήρο για ένα έτος. Εκλογή με ανάταση χεριού υπήρχε για θέσεις όπως οι ταμίες, οι στρατιωτικές αρχές και ο προϊστάμενος της ύδρευσης.

Ο οστρακισμός γινόταν με μυστική ψηφοφορία και σκοπός του ήταν η απομάκρυνση όποιου φαινόταν ότι προσπαθεί να εγκαθιδρύσει τυραννία.
Η ποινή του οστρακισμού ήταν η ατιμία: 10 χρόνια εξορία και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων. Μετά από το διάστημα αυτό μπορούσε να γυρίσει στην Αθήνα, όπου θα έβρισκε άθικτη την περιουσία του. Στη διαδικασία αυτή απέβαλλαν προληπτικά όποιον θεωρούσαν ότι μπορεί να βλάψει την πόλη και, δεν είχε την έννοια της ποινής αλλά της αποβολής από τα πολιτικά τεκταινόμενα. Η διαδικασία του οστρακισμού δείχνει και το επίπεδο της εμπιστοσύνης που υπήρχε στο πολίτευμα: ο καθένας είχε αναθέσει στην Εκκλησία του Δήμου να τον εξορίζει κατά βούληση και μόνο με την υποψία της απόκλισης από το πολίτευμα! Αν εφαρμοζόταν σήμερα οστρακισμός το πιο πιθανό είναι πολλοί να ετοίμαζαν βαλίτσες...


***
Το σήμερα: τι πολίτευμα θέλουμε;

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα: πως πρέπει να κυβερνάται μια κοινωνία σήμερα; Με το πνεύμα και τα χαρακτηριστικά της Αθήνας ή με την λογική της Σπάρτης; Τι ζητάμε;
  • Έλεγχος μέσω του οστρακισμού ή ασυδοσία με τυπικές δομές ελέγχου όπως οι έφοροι της Σπάρτης;
  • Ισόβιες θητείες ευγενών ή εκλογές με κληρώσεις και πλαφόν θητειών;
  • Συμμετοχική δημοκρατία ή εξουσία βασισμένη σε χρησμό της Πυθίας;
  • Γραφειοκρατικοί δημοσιοϋπαλληλικοί μηχανισμοί ή κατάληψη των αξιωμάτων από όλους τους πολίτες;
  • Δημοψηφίσματα ή κυρώσεις συνθηκών;
Από την ιστορική έρευνα που έχει γίνει για εκείνη την εποχή, δεν τεκμηριώνεται ότι η "πολύ δημοκρατία βλάπτει". Το αντίθετο, αν συγκρίνουμε τα επιτεύγματα των δύο αυτών πόλεων...

Σ. Ξυνίδης: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ "ΟΛΟΝ ΠΑΣΟΚ". - ΤΟ "ΜΟΝΟΝ ΠΑΣΟΚ" ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

Ο Σωκράτης Ξυνίδης (πρώην Γραμματέας της Ν.Ε. Ξάνθης και υποψήφιος βουλευτής στο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ), σε επιστολή του προς τα τοπικά Μ.Μ.Ε. της Ξάνθης λέει ΦΩΝΑΧΤΑ αυτό που πολλοί ψιθυρίζουμε εδώ και χρόνια. Θεωρώ ότι είναι ένα κείμενο που αξίζει να πάει παραπέρα.

"ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ "ΟΛΟΝ ΠΑΣΟΚ". - ΤΟ "ΜΟΝΟΝ ΠΑΣΟΚ" ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

Η έννοια του "όλου ΠΑΣΟΚ" δεν αποτελεί παρά ένα νοητικό κατασκεύασμα αντίστοιχο με εκείνο του "μεσαίου χώρου". Όπως η έννοια του "μεσαίου χώρου" κατασκευάστηκε από επικοινωνιολόγους, προκειμένου να εξυπηρετήσει την πολιτική ακινησία που ευνοεί την ηγεμονία της δεξιάς, αντίστοιχα η έννοια του "όλου ΠΑΣΟΚ" επινοήθηκε προκειμένου να επιβάλει στον Γιώργο Παπανδρέου απραξία μέσα στο κόμμα και διατήρηση των υφιστάμενων δομών και ισορροπιών.

Ουδέποτε επί της ουσίας υπήρξε "όλον ΠΑΣΟΚ". Υπήρξαν δύο ΠΑΣΟΚ, που διαμορφώθηκαν κατά την ιστορική διαδρομή του Κινήματος. Το ΠΑΣΟΚ του ριζοσπαστισμού, το ανατρεπτικό, ως απόρροια των αντιδικτατορικών καταβολών, της προοδευτικής διανόησης, του ιδεολογικού στοχασμού και του πολιτικού ρεαλισμού του Ανδρέα. Το άλλο ΠΑΣΟΚ, δημιουργήθηκε μέσα από την άσκηση της εξουσίας. Ενέταξε και συσπείρωσε στην οργανωμένη του βάση στελέχη, με κύριο κίνητρο την άσκηση κάθε μορφής εξουσίας ή ψευδαίσθησης εξουσίας. Δόμησε έναν σκληρό μηχανισμό προκειμένου να στηρίξει την εξουσία και να τροφοδοτήσει το σύστημα με το αναγκαίο ανθρώπινο δυναμικό.

Αντίστοιχα δημιουργήθηκαν δύο είδη ΠΑΣΟΚικού κομματικού πατριωτισμού. Από τη μια εκείνος του χρέους της υπηρέτησης των αρχών της δημοκρατικής παράταξης και από την άλλη εκείνος της υπηρέτησης του κόμματος και των ανθρώπων του σε μια λογική ωφελιμίστικης αλληλουποστήριξης. Το πρώτο ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε το Κινηματικό ΠΑΣΟΚ, το δεύτερο ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε το ΠΑΣΟΚ της νομενκλατούρας και της κομματικής γραφειοκρατίας.

Παρότι το ΠΑΣΟΚ της νομενκλατούρας και της κομματικής γραφειοκρατίας στη συνείδηση των περισσοτέρων ταυτίζεται με την περίοδο της επικράτησης των "εκσυγχρονιστών", δεν αφορά μόνο την περίοδο 1996-2004. Δημιουργήθηκε ήδη από την δεύτερη κυβερνητική θητεία του ΠΑΣΟΚ, στην δεκαετία του 1980, σαν αντιστάθμισμα, αυτοσυντήρηση και μηχανισμός ελέγχου της λαϊκής αντίδρασης, που προήλθε από την αντιλαϊκή πολιτική της περιόδου 1985-1987. Η συσπείρωση που δημιούργησε στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, η προσπάθεια των παικτών του πολιτικού παιχνιδιού να διαλύσουν το ΠΑΣΟΚ και να ευτελίσουν τον Ανδρέα Παπανδρέου το 1989, ανέκοψε την επικράτηση των μηχανισμών. Η τεράστια πολιτική νίκη του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου το 1993 οδήγησε την πληγωμένη παράταξη από το νοσηρό κλίμα του σκανδάλου Κοσκωτά και του Χέρφιλντ, στην ανάταση και την πίστη για νέο κοινωνικό και πιο ώριμο ΠΑΣΟΚ.

Δυστυχώς η βιολογική αδυναμία του Ανδρέα οδήγησε στην αλλαγή ηγεσίας στο κόμμα και στον τόπο. Οι κάθε λογής κομματικοί εγκάθετοι και στρατηγοί, λοχαγοί και δεκανείς, στοιχήθηκαν σε ένα σύστημα σκληρό, ηγεμονικό, συγκεντρωτικό, ασφυκτικό για κάθε πολιτικό νεωτερισμό. Άκριτη υπηρέτηση της κομματικής ιεραρχίας με στόχο την υποστήριξη και το πέρασμα των κυβερνητικών επιλογών.

Κανείς δεν αμφισβήτησε την αποτελεσματικότητα της περιόδου 1996-2004. Κανείς όμως δεν αναφέρεται στο "ΠΑΣΟΚ του Σημίτη", παρά μόνο στις "Κυβερνήσεις Σημίτη". Ο Κώστας Σημίτης αντιμετώπισε πάντα το ΠΑΣΟΚ και τους κάθε βαθμίδας ανθρώπους του, με πολιτικό αλλά και κυρίως ανθρώπινο σνομπισμό. Ακολούθησε μια προσωπική πορεία όχι με το ΠΑΣΟΚ και για το ΠΑΣΟΚ αλλά παράλληλα και με δυσανεξία στο ΠΑΣΟΚ. Δυστυχώς γι' αυτόν και ευτυχώς για τον τόπο το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα λαϊκό.

Ας μην κόπτεται λοιπόν κανείς για το "όλον ΠΑΣΟΚ". Τέτοιο δεν υπάρχει. Το ΠΑΣΟΚ της νομεκλατούρας και της κομματικής γραφειοκρατίας δεν έχει λόγο ύπαρξης από την ώρα που χάθηκε η εξουσία, πολύ δε περισσότερο από την ώρα που άργησε πολύ η ανακατάληψή της. Η νομεκλατούρα και η κομματική γραφειοκρατία προσπάθησε και προσπαθεί να θρέψει το σαρκίο της τρώγοντας από τις σάρκες του ήδη άσαρκου ΠΑΣΟΚ.

Ήταν λάθος του Γιώργου Παπανδρέου να περιμένει να πεθάνουν από ασιτία. Χάθηκε πολύς και κρίσιμος χρόνος για τον τόπο και τους ανθρώπους. Σε κάθε περίπτωση ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να σηματοδοτήσει τον πολιτικό τους ενταφιασμό και μαζί τους και της ψευτοθεωρίας του "όλου ΠΑΣΟΚ". Το "μόνο ΠΑΣΟΚ" είναι εδώ.
Σωκράτης Ξυνίδης
Ξάνθη, 16/06/2008"

16/6/08

Καλά το πάει η Τουρκία στο Euro...

Λέτε να δούμε πανηγύρια στη γέφυρα του Γαλατά στην Κωνσταντινούπολη;


Για να δούμε...

Το υποτειθέμενο -κατά ΔΟΛ- δράμα του ΠΑΣΟΚ

Διαβάζεις το πρωτοσέλιδο στο ΒΗΜΑ και πιάνεται η καρδιά σου. Σκέφτεσαι αυτό ήταν, το ΠΑΣΟΚ σκόρπισε. Πρέπει πολύς κόσμος να έχει πάρει θέση ανοιχτά υπέρ του πρώην Προέδρου, παρά την εγκύκλιο του Κινημάτος που ουσιαστικά απαγόρευε τις δηλώσεις επί της κόντρας που προκάλεσε η επιστολή που έστειλε στον Γιώργο Παπανδρέου.
Και διαβάζεις πιο προσεκτικά. Τι διαπιστώνεις;

Ότι παρόλο τον συμβολικό φόρτο της αποπομπής του πρώην από το Παπανδρέου, οι μόνοι που εκδηλώσανε κάποια δημόσια κίνηση στήριξης προς αυτόν ήταν οι Αλέκος Παπαδόπουλος, Έκτωρας Νασιώκας, Νάσος Αλευράς, Νίκος Μπίστης και, Βασίλης Κοντογιαννόπουλος.

Θεωρώ ότι γεύματα -όπως αυτό που είχαν το βράδυ της Πέμπτης οι Α. Λοβέρδος, Γ. Φλωρίδης, Χρ. Βερελής, Ι. Δατσέρης, Μ. Αποστολάκη και Ε. Κούρκουλα- που ολοκληρώνονται χωρίς καν διαρροές δεν λογίζονται στις εκδηλώσεις στήριξης...

Επομένως λιγότερο δραματικά φαντάζουν τα πράγματα απ' ό,τι τα περιγράφει ο ΔΟΛ. Κάτι σαν "δυναμική μειοψηφία" φαντάζουν οι υποστηρικτές....

ΥΓ: Για να μην παρεξηγηθώ: σεβαστοί όλοι όσοι παίρνουν καθαρή θέση εφόσον το επιθυμούν, είτε από τη μια πλευρά είτε από την άλλη. Που είναι όμως κρυμμένοι όλοι αυτοί που υποτείθεται ότι πίνουν νερό στο όνομα του εκσυγχρονισμού;

14/6/08

Ποιος δεν κατανοεί τη συμμετοχή της βάσης;

Είναι δεδομένο ότι το τελευταίο διάστημα ήταν σε εξέλιξη μια κίνηση αμφισβήτησης του Παπανδρέου από την πλευρά του πρώην Προέδρου. Αυτό έγινε φανερό από:
  • τις διαρροές στον φιλικά προσκείμενο σε αυτόν τύπο,
  • το άρθρο-μανιφέστο σειράς εκσυγχρονιστικών στελεχών στο ΒΗΜΑ,
  • από την συνέντευξη Κοντογιαννόπουλου στο ΕΘΝΟΣ όπου καλούσε τον Παπανδρέου να παραιτηθεί από Πρόεδρος,
  • από την ξαφνική επαναδραστηριοποίηση του ΟΠΕΚ.
Η αρχή της κίνησης αυτής, το σήμα της εκκίνησης που δόθηκε, ήταν η απαράδεκτη επιστολή του πρώην Πρωθυπουργού. Απαράδεκτη, γιατί δεν στέλνεις στον Πρόεδρο του κόμματός σου, στον Πρόεδρο του κόμματος που σε έκανε πρωθυπουργό, μια επιστολή με υστερόγραφο που λέει ότι θα δώσεις άμεσα την επιστολή στη δημοσιότητα. Η επιστολή αυτή ήταν απαρχή εξελίξεων και όχι ένα μεμονωμένο συμβάν έκφρασης γνώμης.

Η κίνηση λοιπόν του πρώην Προέδρου δεν είχε σκοπό να "συνετίσει" τον Παπανδρέου. Είχε σκοπό να τον αμφισβητήσει. Έτσι απλά. Να τον αμφισβητήσει την ώρα που:
  • η VPRC στο γκάλοπ της Καθημερινής δίνει -3% τη διαφορά,
  • το ΠΑΣΟΚ -για πρώτη φορά- δείχνει πιο κατάλληλο να αντιμετωπίσει το θέμα της ακρίβειας,
  • ο ΣΥΡΙΖΑ σπαράσσεται από τις εσωκομματικές του αρρυθμίες που αποτελούν στοιχείο της φυσιογνωμίας του,
  • ο Καραμανλής φθείρεται.
Μοιραία λοιπόν η επιστολή δεν μπορεί να περάσει στο ντούκου. Αν περνούσε θα ερχόταν το επόμενο βήμα: η ανοιχτή πλέον αμφισβήτηση και σε άλλο επίπεδο, ξανά και ξανά. Θα κυριαρχούσαν ξανά η επίπλαση ενότητα, ο μέσος όρος, η λυκοφιλία εν τέλει.

Φαίνεται ότι για μερικούς, με επικεφαλής τον πρώην Πρόεδρο όπως αποδεικνύεται από την κίνησή του αυτή, η 11η Νοεμβρίου ούτε έληξε αλλά ούτε και δίδαξε. Με την κίνηση αυτή δεν αμφισβητείται ο Παπανδρέου μόνο, αμφισβητούνται όλοι αυτοί που τον στήριξαν για Πρόεδρο.

Εδώ βέβαια μπαίνει και ένα θέμα επί της ουσίας της επιστολής: ο πρώην Πρόεδρος αναφέρει ότι ο λαός συχνά δεν μπορεί να αποφασίζει για κρίσιμα θέματα γιατί κάνει λάθος, γι' αυτό θεωρεί ότι η πρόταση για δημοψήφισμα για την Ευρωσυνθήκη είναι λάθος. Με την ίδια λογική, μπορώ να υποθέσω ότι ο πρώην Πρόεδρος θεωρεί λάθος τη διαδικασία ανάδειξης Προέδρου από τη βάση, γι' αυτό και αμφισβητεί τον Παπανδρέου.

Μάλλον πιστεύει ότι και στη διαδικασία ανάδειξης Προέδρου κυριάρχησε το θυμικό των μελών και φίλων και επομένως το αποτέλεσμα είναι "λάθος". Μάλλον συγκρίνει με την εποχή που ο πρόεδρος εκλεγόταν από ένα κλειστό Συνέδριο 5000 συνέδρων. Συνέδρων, που σε οργανώσεις 400 μελών χρειάζονταν 300 σταυρούς για να εκλεγούν, που επομένως έπρεπε να παίξουν σε "ρολόγια" με άλλους παραγονταραίους. Σύνεδροι που προκύπταν από μια διαδικασία επιλογής που ουσιαστικά επέβαλε να είναι κομματικά "υγιώς σκεπτόμενοι" και επομένως να "αντιλαμβάνονται" τη λογική που λέει ότι αν δεν με κάνετε Πρόεδρο παραιτούμαι από Πρωθυπουργός. Μια διαδικασία που απέκλειε τη συμμετοχή όσων δεν είχαν πρόσβαση στα "ρολόγια" και τους μηχανισμούς ισχυρών παραγόντων.

Ίσως αυτός να είναι ο λόγος λοιπόν που ο πρώην Πρόεδρος και οι συν αυτώ δεν αποδέχονται ότι ο Παπανδρέου είναι Πρόεδρος: δεν τον αποδέχονται γιατί υπερίσχυσε η γνώμη της βάσης έναντι της δικής τους. Είναι ασυνήθιστοι σε τέτοιες εξελίξεις και δεν τις αποδέχονται εύκολα. Ας ελπίσουμε ότι τα επερχόμενα γεγονότα θα αποβούν διδακτικά για αυτούς. Ο Παπανδρέου έχει και τη δύναμη και τη νομιμοποίηση να το κάνει.

Απαντώ στην tracatus

Είπε:
"Είναι προτιμότερο να ζείς όπως σκέφτεσαι
παρά να σκέφτεσαι όπως ζείς"

Γ. Σεφέρης


Συμπληρώνω:
«Το ωραίο και το δύσκολο δεν είναι να κρατήσεις/ είναι να πέσεις και να σηκωθείς»

Θανάσης Κωσταβάρας

12/6/08

Εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ ο πρώην Πρόεδρος!

"...Αντιλαμβάνομαι... ότι έχεις τελικά αποφασίσει να κινείσαι έξω από το πλαίσιο των αποφάσεων του ΠΑΣΟΚ και να λειτουργείς αυτόνομα και ανεξάρτητα. Μπορώ να το κατανοήσω αλλά δεν μπορώ να το δεχτώ... Με την απόφασή σου, που επιβεβαιώνουν οι πράξεις σου, δεν μπορεί να προσμετράσαι και να συγκαταλέγεσαι στη συντεταγμένη δύναμη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ.

Σεβόμενος την ιστορία, την προσφορά σου και την κοινή μας πορεία δεν θα κινήσω την τυπική διαδικασία προς τον Πρόεδρο της Βουλής, όπως θα όφειλα να κάνω για οποιοδήποτε άλλο στέλεχος".

Ενδιαφέρουσα εξέλιξη, που αποκαλύπτει το μέγεθος της ενόχλησης του Γιώργου Παπανδρέου.

Δεν δίστασε να τιμωρήσει τον πρώην Πρόεδρο, ενώ δεν είχε δείξει παρόμοια πυγμή με άλλα στελέχη όπως τον Β. Βενιζέλο, τον Χ. Βερελή, τον Ν. Μπίστη κλπ.

Ο Παπανδρέου απέδειξε -ξανά- ότι δεν καταλαβαίνει από τυπικότητες όταν ξεπεραστούν τα όρια και ότι είναι ηγέτης. Ηγέτης νέας κοπής όμως, που απεχθάνεται το ηγεμονικό στυλ και τις φανφάρες, από αυτούς που είναι της σχολής του "μανατμέντ από τα πίσω". Κάτι που συχνά εκλαμβάνεται ως αδυναμία και όχι ως σεμνότητα, δυστυχώς.

Σίγουρα θα ακολουθήσουν εξελίξεις, σίγουρα η κόντρα αυτή θα περάσει στη βάση του ΠΑΣΟΚ, σίγουρα θα πάρει θέση ο Κουλούρης και, σίγουρα κάποιοι χάρηκαν ενώ άλλοι στενοχωρήθηκαν.

Μια ακόμη σημαντικότατη σελίδα λοιπόν στην πολυκύμαντη πορεία του ΠΑΣΟΚ.

Μένει να δούμε αν θα έχει θετικό ή αρνητικό αντίκτυπο η κίνηση, τι θα γράψει το ΒΗΜΑ και τι θα πει ο Πρετεντέρης, τι θα κάνει η ομάδα των εκσυγχρονιστών, πως θα αντιδράσει ο πρώην Πρόεδρος και αν εντέλει θα δικαιώσει τον τίτλο του "Μητσοτάκη του ΠΑΣΟΚ".

9/6/08

Όταν δεν βρίσκεις εσύ τα λόγια σου, τα βρίσκουν άλλοι για εσένα

Μερικές φορές σε πνίγει κάτι, σε στενοχωρεί, σε εξοργίζει και, δεν βρίσκεις λόγια να το εκφράσεις. Κάτι τέτοιο εξελίσσεται το τελευταίο δεκαπενθήμερο. Σε τέτοιες καταστάσεις είναι που αναλαμβάνουν οι ταλαντούχοι χειριστές του λόγου αφενός να σε εκφράσουν και, αφετέρου, να σου θυμίσουν το έλλειμμα που σε διακρίνει.

Το κάνουν χωρίς να ξέρουν ότι τα λόγια τους δίνουν λογική μορφή στα συναισθήματά σου, παρόλο που δεν γνωρίζουν εσένα και τις καταστάσεις που βιώνεις.

Αντιγράφω λοιπόν από τον Γιώργο Μίχο ολόκληρη την ανάρτησή του με τίτλο "Το κούρδισμα του Λύκου".

Εκφράζει με πολύ μεγάλη ακρίβεια τα συναισθήματα που μου έχουν προκαλέσει άνθρωποι που θεωρούν ότι λειτουργούν πολιτικά. Με λίγες λέξεις, σε μια στιγμή, μετασχηματίζει τα συναισθήματα σε συμπεράσματα. Σε μια στιγμή, μου έδειξε τον δρόμο.

Δανείζομαι λοιπόν το κείμενό του και τον τον ευχαριστώ για τις λέξεις του, ελπίζοντας ότι δεν θα τον στενοχωρήσει αυτή μου η ενέργεια.


***

Το μίσος κουρδίζει. Είναι κόλλα που περιστασιακά ενώνει ανθρωπάκια σε κοινούς σκοπούς.
Λίγοι ωστόσο καταλαβαίνουν το κούρδισμα: ο εχθρός του εχθρού μου δεν είναι κατ' ανάγκην φίλος μου. Έτσι αυτές οι φιλίες, μόλις τελειώσει ο ερεθισμός, ή ψάχνουν να βρουν καινούριο εχθρό να θρέψει τη σχέση ή στρέφονται ο ένας πάνω στον άλλον. Είναι η αναπότρεπτή μοίρα τους.

Υπάρχουν άνθρωποι τοξικοί που περνάνε όλοι τη ζωή τους σε τέτοιου τύπου λυκοφιλίες. Αλλάζουν περιβάλλοντα, καταδικασμένοι να υπάρχουν ως καλλιεργητές της αναγκαίας αυτής κόλλας για τη ζωή τους. Μια ζωή αποτυχημένη για μια σχέση με θετικό πρόσιμο τους κάνει γλοιώδεις κόλακες τις ήρεμες περιόδους... και αυτή η ταπείνωση είναι ο φορτιστής του μίσους τους. Πεθαίνουν σαν τα μυγάκια στο παρ μπριζ όταν τους αγνοείς.

Έτσι τελειώνουν οι ζωές εκείνων που έχουν γίνει πρωϊνάδικα... παιγμένοι από τον ίδιο το μηχανισμό που τους συνέχει... ως το τελικό ξεκούρδισμα... σε κάποιο από τα ψυχιατρεία των περιχώρων...

Το ενδιαφέρον είναι ότι πολιτικοί στηρίζουν την καριέρρα τους πολλές φορές πάνω τους... τα γραφεία των βουλευτών είναι γεμάτα από τέτοια ανθρωπάκια... σαν μανταλάκια που κρεμιούνται εσώρουχα...

Σεισμός, σεισμός!

Ήταν δυνατός ο σεισμός της Κυριακής, τι να λέμε. Στη Ναύπακτο έγινε παραπάνω από αισθητός. Στον τρίτο όροφο καινούργιας πολυκατοικίας φαίνονταν οι ταλαντώσεις στα δοκάρια και τους τοίχους. Κράτησε και αρκετή ώρα, πολύ βουή, απ' όλα είχε αυτός ο σεισμός.

Επειδή όμως ζούμε στην Ελλάδα και ξέρουμε από κουνήματα, κάνουμε όλοι τα προφανή. Φοράς παπούτσια, κατεβάζεις τη γυάλα με τα χρυσόψαρα και τα ανθοδοχεία από το ράφι, κατεβαίνεις στο ισόγειο από τις σκάλες, παίρνεις το αυτοκίνητο και... κάνεις βόλτες στην πόλη ακούγοντας ραδιόφωνο.

Ζημιές δεν υπάρχουν γύρω, οπότε έρχεται η ηρεμία. Εκεί αρχίζει και το "Γίνε Σεισμολόγος": παίρνεις τηλέφωνα γνωστούς σε διάφορες περιοχές. Αθήνα, Ζάκυνθο, Αγρίνιο, Θεσσαλονίκη, Καρδίτσα. Ανάλογα με την περιγραφή που σου κάνουν για το πως αισθάνθηκαν τον σεισμό, συμπεραίνεις το επίκεντρο. Δουλεύει το σύστημα; Όχι, αλλά περνάει η ώρα!

Βόλτες με το αυτοκίνητο, οπότε είναι ευκαιρία να δεις γνωστούς σε παλιά και καινούργια γειτονιά, μιας και όλοι έχουν βγει στο δρόμο και συζητάνε ανήσυχοι μεταξύ τους. Είσαι ο μόνος που ακούς ραδιόφωνο (λόγω αυτοκινήτου) οπότε το παίζεις και μούρη αναπαράγοντας τις ειδήσεις αφού κανένας δεν σκέφτηκε να πάρει τρανσιστοράκι φεύγοντας.

Αφού λοιπόν βαρεθείς να αναπαραγάγεις τα ίδια και τα ίδια, πας αυτοκινητάδα στις κοντινές παραλίες. Μετά πας στο (ισόγειο) εξοχικό και ασχολείσαι με όσες δουλειές έχεις αφήσει πίσω: κλαδεύεις τριανταφυλλιές, σκαλίζεις ντομάτες, μαζεύεις βύσσινα, ξεσκονίζεις το σπίτι, μετακινείς την ψησταριά που έχει ξεμείνει από το Πάσχα, πλένεις το αυτοκίνητο, λαδώνεις τους μεντεσέδες από τα παντζούρια και γενικά κάνεις ό,τι δουλειά έχεις αφήσει σε εκκρεμότητα την τελευταία πενταετία, ακούγοντας ραδιόφωνο.

Αποτέλεσμα είναι να μη δεις τηλεόραση ούτε λεπτό. Είσαι στο ύπαιθρο οπότε δεν σε πολυνοιάζουν οι μετασεισμικές δονήσεις αφού δεν τις νιώθεις καλά καλά και, ξεχνιέσαι κάνοντας χαζοδουλειές. Παίρνει το αυτί σου από το ραδιόφωνο ότι ο σεισμός ήταν μεγάλος και ότι οι απώλειες είναι λογικές για το μέγεθος και τη θέση του επίκεντρου.

Από τη μία λυπάσαι για τους 2 νεκρούς, τους 90 τραυματίες και τις πολλές και σημαντικές ζημιές. Από την άλλη όμως καταλαβαίνεις ότι τα πράγματα θα μπορούσε να είναι πολύ πολύ χειρότερα.

Σκέφτεσαι από την άλλη πόσο ανόητο και ανώφελο είναι το μαλλιοτράβηγμα που γίνεται στα κανάλια -μεταξύ έγκριτων επιστημόνων!- μετά από κάθε σεισμό σχετικά με τις δυνατότητες πρόγνωσης των σεισμών. Προσωπικά, μου αρκεί να ζω σε ένα ασφαλές σπίτι που αντέχει με άνεση τα 6,5 ρίχτερ. Η πρόγνωση δεν με αφορά και τόσο. Σημασία έχει να μην πέσει το σπίτι μου, το σχολείο μου, το γραφείο μου και με πλακώσει, όχι να μου πουν με μικρή ή μεγάλη ακρίβεια ότι έρχεται ένας σεισμός απροσδιόριστης ισχύος.Καλή η επιστήμη, αλλά δεν φαίνεται ότι μπορεί να βοηθήσει και πολύ στην παρούσα φάση. Επομένως οι επιστήμονες οφείλουν να παραμείνουν στα εργαστήριά τους και στα πανεπιστήμιά τους μέχρι να φτάσουν στα αποτελέσματα που επιθυμούν και όχι να περιφέρονται από κανάλι σε κανάλι ερίζοντας χωρίς αντικείμενο μεταξύ τους.

Εκεί προκύπτει -επιτέλους- και ένα θετικό συμπέρασμα:
Η κατασκευή στην Ελλάδα είναι σε πολύ καλά επίπεδα, το δουλεύουμε καλά το μπετόν με το σίδερο. Αν με 6,5 ρίχτερ οι κοντινές αφενός στο επίκεντρο πολυκατοικίες δεν πέφτουν και απλά κηρύσσονται μη κατοικήσιμες (κίτρινες ή κόκκινες) και στις απομακρυσμένες αφετέρου σκάνε μερικοί σοβάδες, τότε πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι για τον τρόπο που συμπεριφέρονται στατικά τα σπίτια μας. Για τους σεισμολόγους μας όμως, πρέπει να είμαστε πιο επιφυλακτικοί.

8/6/08

Siemens και υπονόμευση...

Σχετικά με το σκάνδαλο της Siemens, τα αδικήματα της περιόδου των Ολυμπιακών Αγώνων παραγράφονται μετά τη λήξη της β' συνόδου της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου, δηλαδή μετά τον Ιούνιο του 2009 http://www.tovima.gr/print_article.php?e=B&f=15379&m=A04&aa=1. Μετά από αυτή την ημερομηνία ουδέν αδίκημα υπάρχει και κανένα πολιτικό πρόσωπο δεν τιμωρείται.

Αυτό το γεγονός μπορεί να ρυθμίσει από μόνο του τον χρόνο αλλά και το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών άραγε;

Το ΠΑΣΟΚ ζητά και πάλι τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής ώστε να βγουν όλα στη φόρα και να μη μένουν σκιές. Ευκαιρία να προβάλλει τις διαφορές του από τη ΝΔ, ειδικά τώρα που η οικογένεια Μητσοτάκη εμφανίζεται βυθισμένη μέχρι το λαιμό στο σκάνδαλο. Η ΝΔ προσπαθεί να χειριστεί το ζήτημα με την προσφιλή της τακτική του συμψηφισμού Το ζήτημα αυτό, σε συνδυασμό με την ακρίβεια, μπορεί να ανατρέψει άραγε το πολιτικό σκηνικό;

Ας δούμε τις "δημοκρατικές" εφημερίδες για να δούμε τι κλίμα καλλιεργούν.

***

Ο Βενιζέλος στο αγαπημένο του ΒΗΜΑ δήλωσε: «Σέβομαι το αποτέλεσμα του Νοεμβρίου. Κατά μείζονα λόγο πρέπει να το σέβονται και όσοι συνέβαλαν σε αυτό». http://www.tovima.gr/print_article.php?e=B&f=15379&m=A14&aa=1

Αν με αυτή τη δήλωση δεν δηλώνει έτοιμος για ρεβάνς με τους ίδιους ακριβώς όρους, οι λέξεις έχουν χάσει εντελώς το νόημά τους. Και μάλιστα την ώρα που η Siemens σκάει πάνω στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ζητά εξεταστική! Τι άλλο νόημα έχει αυτή η δόση εσωστρέφειας και διαφοροποίησης;

Όταν ερωτάται για το θέμα της Siemens ο κ. Βενιζέλος αρκείται να πει τα τυπικά: η κυβέρνηση πρέπει να αποδεχτεί την πρόταση του ΠΑΣΟΚ, τελεία...

Δεν ξεχνάει βέβαια να τονίσει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει αξιόπιστη κυβερνητική πρόταση. Αν ήταν με τη ΝΔ δηλαδή τι διαφορετικό θα έλεγε;

***

Την ίδια ώρα ο Κοντογιαννόπουλος -άνθρωπος του Σημίτη θυμίζω- επανέρχεται στο αγαπημένο του ΕΘΝΟΣ, θέτοντας θέμα ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ. http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&tag=8400&pubid=1096395

Δεν ξεχνάει βέβαια και αυτός να πει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει αξιόπιστη κυβερνητική πρόταση. Συντονισμός απόλυτος!

Άρχισαν πάλι τα όργανα της υπονόμευσης, τώρα που πάει να αλλάξει το δημοσκοπικό κλίμα και η ΝΔ ζορίζεται λόγω
ακρίβειας και Siemens, για την οποία το ΠΑΣΟΚ ζητά εξεταστική επιτροπή. Και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο: πάλι λαγός ο Κοντογιαννόπουλος, πάλι διαφοροποιούμενος ο Βενιζέλος. Δυστυχώς επιβεβαιώνονται οι φόβοι μου...

***

Προσθέστε στα παραπάνω τα άρθρα-καρμπόν του Έθνους και του Βήματος πέρι άγχους που φέρνουν τα γκάλοπ στο ΠΑΣΟΚ.
Και στα δύο άρθρα τίθεται το εξής σκεπτικό: αν το ΠΑΣΟΚ δεν πάρει κεφάλι στις αμέσως επόμενες δημοσκοπήσεις, τότε είναι σίγουρα πίσω το φθινόπωρο. Το σκεπτικό συνεχίζει: όποιος είναι πίσω το φθινόπωρο θα χάσει και τις ευρωεκλογές. Ηλίθιο κατά τη γνώμη μου το σκεπτικό, αλλά αυτό δεν έχει σημασία.

Τη νίκη στις ευρωεκλογές έχει θέσει ως πήχη θυμίζω -κατά την προσφιλή του συνήθεια- ο κ. Βενιζέλος, μιλώντας στον Ελεύθερο Τύπο http://www.e-tipos.com/newsitem?id=37534.

***
Συμπέρασμα:

«Οποτε στριμώχνουμε την κυβέρνηση, κάποιοι μας αποδιοργανώνουν».

Δεν το λέω -μόνο- εγώ, το είπε ο Παπανδρέου στην πρόσφατη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου. Εγώ απλώς το τεκμηριώνω.

7/6/08

Πατέρας και γιός...




Από τα ΝΕΑ.

www.didyma.gr : Νέα Προσπάθεια Φίμωσης στο διαδίκτυο

Μια νέα υπόθεση φίμωσης στο διαδίκτυο θα προσπαθήσω να κάνω σήμερα ευρύτερα γνωστή μέσα από το ιστολόγιο μου, μια και αφορά μια ιστοσελίδα της περιφέρειας. Πρόκειται για το didyma.gr και την πρόθεση του Δήμου Κρανιδίου να την κλείσει. Η ιστοσελίδα αυτή έχει δημιουργηθεί απο πολίτες των Διδύμων Ερμιονίδας και παρουσιάζει χρήσιμα στοιχεία για την περιοχή αλλά και αναδεικνύει τα προβλήματα της. Αυτό φαίνεται πως δεν αρέσει στον Δήμο Κρανιδίου, ο οποίος με αίτηση του προς την ΕΕΤΤ ζήτησε την διαγραφή του εκχωρηθέντος ονόματος !!! Και αυτό μερικές μέρες μόλις μετά τη δημοσιοποίηση κάποιων "έργων" του Δήμου στο Σαλάντι.
Διαβάστε εδώ τις λεπτομέρειες.
Θα παρακαλούσα τους φίλους συνιστολόγους που "περνούν" από το blog μου να διαδώσουν όσο μπορούν το θέμα και να στείλουμε όλοι ένα μαιλ συμπαράστασης στο Γιώργο Μπροδήμα. Νομίζω πως έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί δεν πρόκειται απλά για φίμωση στο διαδίκτυο, αλλά για φίμωση της φωνής μιας τοπικής κοινωνίας.

Πηγή:
Στέφανος

5/6/08

Της Αναλήψεως στο πάνω Νιόκαστρο ή, η γιορτή των βλάχων

Στο Νιόκαστρο κάθε χρόνο της Αναλήψεως, σαράντα μέρες δηλαδή μετά το Πάσχα και πάντα ημέρα Πέμπτη, οι δραστήριοι χωριανοί διοργανώνουν την γιορτή των βλάχων. Το Νιόκαστρο είναι ένα απομονωμένο χωριό της Ναυπακτίας. Σήμερα ανήκει διοικητικά στον Δήμο Ναυπάκτου.

Ο χώρος της γιορτής


Η γιορτή γίνεται στην Χοχλαστή, την κεντρική βρύση του χωριού δηλαδή, που πήρε το όνομά της από το νερό που "χοχλάζει" όπως πηγάζει μέσα από τη γη. Ο χώρος έχει προκύψει από δωρεά ιδιώτη, ενώ αξιοποιούνται και γειτονικά χωράφια. Ίσκιος παχύς κυρίως από πλατάνια. Δροσιά και ήχος από τα νερά που τρέχουν στο ρέμα.

Η βρύση της Χοχλαστής


Κλαρίνα, χοροί, ψητά, βραστά, τυροκομικά, γαλατόπιτες
-όλα με φροντίδα, αγάπη και μεράκι- διατείθενται δωρεάν. Πάνω από χίλιοι επισκέπτες και χωριανοί συμμετέχουν στην γιορτή αυτή των κτηνοτρόφων. Φέτος τραγούδησε και η σημαντικότερη ίσως φωνή του δημοτικού τραγουδιού, η Σοφία Κολλητήρη.

Πολύς κόσμος στο Νιόκαστρο!


Πέρα από τα παραπάνω, παρασκευάζεται επί τόπου και "κουσμάρ". Πως το φτιάχνουν; Χρειάζεται τυρί που μόλις έχει πήξει, το οποίο αφήνουν ανάλατο για δύο μέρες περίπου. Μόλις αρχίσει να ξινίζει το βράζουν, οπότε γίνεται ξανά ρευστό. Ρίχνουν στο ρευστό τυρί καλαμποκάλευρο και ανακατεύουν δυνατά.

Επί το έργον: κουραστικό, αλλά πεντανόστιμο. Είναι και για τόσο κόσμο!

Πολύ νόστιμο αλλά και πολύ βαρύ, δύσπεπτο, χορταίνει σε μικρές ποσότητες. Δείτε πως γίνεται:




4/6/08

Υποκρισία από τον Νικήτα Κακλαμάνη;

Για τους γάμους των ομοφυλόφιλων στην Τήλο ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Νικήτας Κακλαμάνης -παίρνοντας αποστάσεις- δήλωσε:
«Ο ρόλος των δημάρχων δεν είναι να νομοθετούν, αλλά να εφαρμόζουν χωρίς παρεκκλίσεις τους νόμους της Πολιτείας. Οφείλει επομένως η Πολιτεία να ξεκαθαρίσει το τοπίο είτε θεσμικά είτε ερμηνευτικά. Η σύγχυση δεν ωφελεί κανέναν». http://www.enet.gr/online/online_text/c=112

Για την ίδρυση μη κρατικών ΑΕΙ ο κ. Κακλαμάνης -μην παίρνοντας αποστάσεις- δήλωσε: "Είναι στο σχεδιασμό μας να προχωρήσουμε η ΚΕΔΚΕ, ο Δήμος Αθηναίων και άλλοι μεγάλοι δήμοι της χώρας στην ίδρυση μη κρατικού ΑΕΙ με τη μορφή Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου. Αντικείμενό του θα είναι η παραγωγή στελεχών για την Αυτοδιοίκηση." http://www.e-tipos.com/newsitem?id=37523

Ο κ. Κακλαμάνης προφανώς θεωρεί ότι για τα πανεπιστήμια το τοπίο είναι θεσμικά και ερμηνευτικά ξεκάθαρο και ότι δεν υπάρχει σύγχυση. Σαν Δήμαρχος προσπάθησε να νομοθετήσει για το θέμα των μη κρατικών ΑΕΙ, αφού αποτάνθηκε ότι το Άρθρο 16 δεν αποτελεί εμπόδιο. Σε αντίθεση με το θέμα του γάμου ομοφυλόφιλων...

Πότε θεσμικός, πότε "ριζοσπαστικός" ο κ. Κακλαμάνης...

Υποκρισία που προκύπτει όταν υπερασπίζεται ένας Δήμαρχος τις επιλογές της κυβέρνησής του...

1/6/08

Μια βροχή θα μας σώσει...

Χθες (31/5) αργά τη νύχτα η παράνομη χωματερή της Ναυπάκτου έχει για μια ακόμη φορά έχει πάρει φωτιά, μάλλον λόγω αυτανάφλεξης.


Σήμερα (1/6) το μεσημέρι η φωτιά συνεχίζει κανονικότατα.



Ένα πυκνό νέφος διοξίνης πνίγει την δυτική πλευρά της περιοχής. Οι διοξίνες εισπνέονται από ανθρώπους και ζώα, εισβάλλουν στη διατροφική αλυσίδα, μας δηλητηριάζουν με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο.

Ο νέος ΧΥΤΑ σύντομα θα είναι πραγματικότητα, σύμφωνοι. Ας είναι καλά η Ευρωπαϊκή Ένωση βέβαια... Αλλιώς, ήμασταν ικανοί να αυτοκτονούμε με τα σκουπίδια μας.

Μέχρι τότε όμως, δεν θα μπορούσαν να γίνουν μερικές ρίψεις από πυροσβεστικά αεροπλάνα ώστε να μη μας πνίγουν οι θανατηφόρες καρκινογόνες διοξίνες;

Πως μπορεί να καταπολεμηθεί η ξενοφοβία;

Κάθε πρωτοβουλία που προβάλει και προάγει μια κοινωνία δικαίου χωρίς διακρίσεις μόνο ως θετική μπορεί να χαρακτηριστεί. Ο σεβασμός των δικαιωμάτων όλων των πολιτών ανεξαρτήτως προέλευσης, θρησκείας και σεξουαλικής συμπεριφοράς είναι απαράβατη αρχή σε μια σύγχρονη και δίκαιη κοινωνία.

Στη χώρα μας εκδηλώνονται καθημερινά συμπεριφορές ρατσισμού και ξενοφοβίας. Τα φαινόμενα αυτά τροφοδοτούνται από την ανεργία, τη φτώχεια, τους κοινωνικούς αποκλεισμούς, το φόβο για το αύριο. Οι ρατσιστικές αυτές εκδηλώσεις δυστυχώς αντί να προλαμβάνονται, να τιμωρούνται και να καταστέλλονται από το κράτος, συχνά εμφανίζονται ως κρατική αυθαιρεσία και αστυνομική βία.

Πηγή: http://blog.libver.gr/blog/?author=19

Από στοιχεία των Η.Ε προκύπτει ότι η παγκόσμια μετανάστευση τα τελευταία 25 χρόνια έχει διπλασιαστεί. Σήμερα οι μετανάστες πλησιάζουν το 10% του πληθυσμού μας. Δεν χρειαζόμαστε βέβαια αριθμούς για να συναισθανθούμε ότι η καθημερινότητα μας έχει αλλάξει στο σχολείο, στη δουλειά και στη γειτονιά μας. Οι μύθοι του τύπου «μας παίρνουν τις δουλειές», μας «επιβαρύνουν το ασφαλιστικό μας σύστημα», και «εισάγουν την φτώχια τους» ακούγονται πολύ συχνά, την ώρα που τα στοιχεία λένε άλλα. Απαντάμε λοιπόν στους ξενοφοβικούς μύθους με αριθμούς:

1. Οι οικονομικοί μετανάστες συμβάλλουν με την εργασία τους στην αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,5% περίπου, τη στιγμή που ο συνολικός ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ είναι περίπου 3,5%. Ευθύνονται δηλαδή για το 70% της ανάπτυξης της χώρας.

2. Αν έφευγαν όλοι οι μετανάστες από την Ελλάδα θα έμεναν 200.000 κενές θέσεις εργασίας. Από αυτές οι Έλληνες θα κάλυπταν μόνο τις 5.000. Οι μετανάστες όμως δημιουργούν δευτερογενείς θέσεις εργασίας. Πχ στα σχολεία μας σήμερα φοιτούν 108.000 παιδιά μεταναστών. Εάν έφευγαν θα έμεναν κενές 3600 τάξεις, θα έμεναν 3600 εκπαιδευτικοί άνεργοι.

3. Το 1 εκατομμύριο των μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα καταβάλλει το 11% των ασφαλιστικών εισφορών. Η Ελλάδα γερνάει και οι μετανάστες φέρνουν νιάτα. Το 80% των μεταναστών βρίσκονται σε εργάσιμη ηλικία (15-64) σε αντίθεση με το 68% των Ελλήνων. Οι μετανάστες ενισχύουν το ασφαλιστικό σύστημα χωρίς ακόμα να λαμβάνουν συντάξεις. Χωρίς τους μετανάστες αυτό που ονομάζουμε «κρίση» θα αποτελούσε ήδη «κατάρρευση».

Πηγή: http://49gym-athin.att.sch.gr/students/keimena/racism.htm

Δεν αρκούν όμως οι διαπιστώσεις και οι ευχές, απαιτούνται πολιτικές. Η σημερινή πολιτική χτίζει ανθρώπους χωρίς ταυτότητα. Οι μόνες επιλογές που δίνει είναι η αφομοίωση και η γκετοποίηση. Θέλουμε να διευρύνουμε την ελληνικότητα ώστε να «χωράει» τον μετανάστη, ένα μετανάστη που θα έχει ίσες ευκαιρίες συμμετοχής στην εργασία, στην εκπαίδευση και στον πολιτισμό.

  • Πρέπει να υπάρξει μία ξεκάθαρη διαδικασία νομιμοποίησης του μετανάστη, ένας ξεκάθαρος δρόμος για την απόκτηση ιθαγένειας, ένα δίκαιο και διαφανές σύστημα απονομής ασύλου.
  • Η Ελλάδα αποκτά ήδη τη δεύτερη γενιά μεταναστών. Το 10% των αλλοδαπών μαθητών, που φοιτούν στα ελληνικά σχολεία έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα. Η δεύτερη γενιά μπορεί να μην γνωρίζει τη γλώσσα των γονιών τους με επάρκεια, αλλά ούτε και την Ελληνική. Δεν είναι ούτε Αλβανοί, ούτε Ρουμάνοι, ούτε Βούλγαροι, αλλά ούτε Έλληνες. Προτείνουμε:

o Η φοίτηση ανήλικου μετανάστη μαθητή σε ελληνικό σχολείο για τρία χρόνια να θεμελιώνει δικαίωμα υπηκοότητας.

o Η γέννηση στην Ελλάδα να θεμελιώνει αυτόματα διπλή υπηκοότητα για τα παιδιά των μεταναστών.

o Κατάργηση των μέτρων της απέλασης για τους ανήλικους.

  • Πρέπει να δημιουργηθεί μία Γενική Γραμματεία Μετανάστευσης η οποία θα χαράσσει συγκροτημένη πολιτική με βάση τη γνώση και τη διεθνή εμπειρία.
  • Πρέπει να τερματιστεί η φοροεισπρακτική πολιτική. Να μειωθεί το κόστος των παραβόλων για άδειες εργασίας και παραμονής. Να καταργηθούν πλήρως για τους ανηλίκους.
  • Τα παράβολα είναι λεφτά των μεταναστών και πρέπει να ξοδεύονται για τους μετανάστες. Ζητάμε να αξιοποιηθούν τα λεφτά αυτά με την πρόσληψη ειδικού προσωπικού στα ΚΕΠ, στις Νομαρχίες, και στο Υπ. Ες.
  • Είναι απαράδεκτο να υπάρχουν πόλεις όπου το 30, το 40 ή και το 50% του πληθυσμού να είναι μετανάστες, χωρίς να έχουν φωνή, χωρίς να έχουν λόγο. Στις Δημοτικές Εκλογές θα πρέπει και ο μετανάστης που δεν έχει υπηκοότητα να μπορεί να ψηφίζει.

Τελικά η κοινωνική συμμετοχή - ή «ενσωμάτωση» - των μεταναστών θα κριθεί στην συμμετοχή των μεταναστών σε γηγενείς θεσμούς. Είναι ευθύνη των μαζικών φορέων όπως είναι και τα κόμματα να ανοίξουν τις πύλες τους στους μετανάστες. Οι μετανάστες από την πλευρά τους έχουν την ευθύνη να δημιουργήσουν σωματεία και οργανώσεις. Στα επόμενα χρόνια ο μετανάστης πρέπει να βρεθεί στο συνδικάτο, στο κόμμα της επιλογής του, στο δεκαπενταμελές του σχολείου, στο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων, στον πολιτιστικό σύλλογο, σαν μέλος του συνόλου. Στα επόμενα χρόνια ο μετανάστης πρέπει να βρεθεί μέσα στην δημοτική, νομαρχιακή, εθνική πολιτική οργάνωση της επιλογής του. Εάν οι μετανάστες επιτρέψουν την δημιουργία «μεταναστοπατέρων», τότε η γκετοποίηση και η ξενοφοβία θα έχουν νικήσει.

Είναι δικαίωμα των μεταναστών να συμμετέχουν ισότιμα στη χώρα, να συμμετέχουν πολιτικά. Για τους Έλληνες όμως η συμμετοχή αυτή είναι ανάγκη. Για να φτιάξουμε μια κοινωνία πιο δίκαιη, πιο ανθρώπινη, πιο αλληλέγγυα, πιο ανοιχτή στο διαφορετικό και εν τέλει πιο σίγουρη. Μια κοινωνία διαφορετική από τη σημερινή, που να μπορεί να αγκαλιάζει το διαφορετικό, να το αξιοποιεί, να μην το φοβάται, να του δίνει χώρο και να το κάνει κοινή δύναμη.