O μύθος ο οποίος είχε κατασκευαστεί ότι υπάρχει ο καλός πρωθυπουργός και οι κακοί υπουργοί, από χθες κατέρρευσε. Δεν υπάρχει ο καλός πρωθυπουργός και οι κακοί υπουργοί. Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του είναι ένα και το αυτό.
Στον πέμπτο χρόνο, όταν ένας πρωθυπουργός, ακόμη κι ένας δήμαρχος βγαίνει στο Δήμο του και λέει ότι «εγώ δεν κάνω καλή δουλειά στο Δήμο μου, διότι ο προηγούμενος, από τον οποίο παρέλαβα πριν πέντε χρόνια, τα έχει κάνει μαντάρα», είναι ένας δήμαρχος τον αποπαίρνουν. Δεν μπορεί να τα πει αυτά. Διότι τα έλεγε επί πέντε χρόνια, είναι μια ιστορία η οποία παρατράβηξε.
Τώρα βρήκε την άλλη δικαιολογία, περί διεθνούς κρίσης. Ακόμη και για την τιμή του πετρελαίου: είναι ανακριβέστατο αυτό που λέγεται και ξαναλέγεται από την κυβέρνηση και τους εκπροσώπους της, ότι η τιμή του πετρελαίου έχει πενταπλασιαστεί κ.ο.κ. Έίναι ανακριβέστατο γιατί αποκρύβουν πόσο αυτή η τιμή δεν έχει αυξηθεί, ειδικά το τελευταίο διάστημα, των τελευταίων 12 μηνών. Έπεσε, λόγω του ευρώ. Λόγω του ότι έχουμε ευρώ και πληρώνουμε το πετρέλαιο σε ευρώ και όχι σε δολάρια ή σε δραχμές, όπως γινόταν παλαιότερα. Καταλαβαίνετε; Άρα, ούτε αυτό ισχύει για τη διεθνή κρίση.
Η εναλλακτική λύση απέναντι σε αυτή την κυβέρνηση είναι το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι τα κόμματα του 3, του 4 και του 5%.
Τάδε έφη Γιάννης Ραγκούσης στον Αθήνα 9,84.
8/9/08
Πολύ μαυρίλα η ΔΕΘ... το 2008 είναι πολύ χειρότερο από το 2004!
Επειδή βαρέθηκα να ακούω σήμερα πόσο χάλια τα πήγε ο Καραμανλής στη ΔΕΘ είπα να δω τι είπε ο Παπανδρέου στη συνέντευξή του στον Ελεύθερο Τύπο:
Η διαπίστωση της παταγώδους αποτυχίας της Ν.Δ. δεν είναι ισχυρισμός του ΠΑΣΟΚ. Η εξωφρενική αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει ούτε ένα θέμα για το οποίο μπορεί κανείς με το χέρι στην καρδιά να ισχυριστεί πως η σημερινή Ελλάδα είναι μια καλύτερη χώρα από αυτήν που παρέδωσε το ΠΑΣΟΚ το 2004... Προσπαθεί τώρα η κυβέρνηση να μεταθέσει τις ευθύνες της στη διεθνή κρίση. Μα καμία χώρα δεν αναγκάστηκε να λάβει τέτοια έκτακτα μέτρα λόγω της διεθνούς κρίσης...
Το 1993 παραλάβαμε μια χώρα στο χείλος της καταστροφής και καταφέραμε να την οδηγήσουμε σε ένα μακρύ αναπτυξιακό κύκλο χάρη στη στήριξη και τις προσπάθειες του ελληνικού λαού. Τα καταφέραμε γιατί δουλέψαμε με αίσθημα ευθύνης και καλλιεργήσαμε την κοινωνική συναίνεση αντί για τη σύγκρουση... Σήμερα το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που θα κληθεί ξανά να σώσει την ελληνική οικονομία από την κατάρρευση. Με ένα νέο σχέδιο ανάταξης και ανάπτυξης της οικονομίας, που θα θέτει διαφορετικές προτεραιότητες...
Εμάς δεν μας ενδιαφέρει η σκανδαλολογία... Παλεύουμε για τη διαφάνεια παντού... Και βέβαια οι πρακτικές αυτές για εμάς δεν είναι ένα απλό θέμα ηθικής. Πλήττουν ευθέως το οικογενειακό εισόδημα του κάθε Ελληνα. Γιατί σε αυτόν στέλνουν τελικά το λογαριασμό της μίζας, αυτός χρεώνεται το κόστος των σκανδάλων, αυτός πληρώνει ακριβότερα τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, τη βενζίνη, τα προϊόντα στο σούπερ μάρκετ, τις δημόσιες υπηρεσίες.
Συμπέρασμα: Το ΠΑΣΟΚ είναι το μόνο κόμμα που όταν κυβέρνησε έκανε την Ελλάδα καλύτερη για τους πολίτες της. Με τα λάθη του, τις στραβές του, σύμφωνοι. Αλλά είναι το μόνο κόμμα που έδινε ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, που το χθες ήταν χειρότερο από το σήμερα.
Αρκεί να μην μας πείσουν πάλι με τίποτα κούφιες ηθικολογίες όπως το 2007 και να μην φάμε πάλι την παραμύθα "όλοι ίδιοι είναι"... Η ηθικολογία αφενός δεν είναι πολιτική και αφετέρου, ΔΕΝ είναι όλοι ίδιοι.
Η διαπίστωση της παταγώδους αποτυχίας της Ν.Δ. δεν είναι ισχυρισμός του ΠΑΣΟΚ. Η εξωφρενική αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει ούτε ένα θέμα για το οποίο μπορεί κανείς με το χέρι στην καρδιά να ισχυριστεί πως η σημερινή Ελλάδα είναι μια καλύτερη χώρα από αυτήν που παρέδωσε το ΠΑΣΟΚ το 2004... Προσπαθεί τώρα η κυβέρνηση να μεταθέσει τις ευθύνες της στη διεθνή κρίση. Μα καμία χώρα δεν αναγκάστηκε να λάβει τέτοια έκτακτα μέτρα λόγω της διεθνούς κρίσης...
Το 1993 παραλάβαμε μια χώρα στο χείλος της καταστροφής και καταφέραμε να την οδηγήσουμε σε ένα μακρύ αναπτυξιακό κύκλο χάρη στη στήριξη και τις προσπάθειες του ελληνικού λαού. Τα καταφέραμε γιατί δουλέψαμε με αίσθημα ευθύνης και καλλιεργήσαμε την κοινωνική συναίνεση αντί για τη σύγκρουση... Σήμερα το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που θα κληθεί ξανά να σώσει την ελληνική οικονομία από την κατάρρευση. Με ένα νέο σχέδιο ανάταξης και ανάπτυξης της οικονομίας, που θα θέτει διαφορετικές προτεραιότητες...
Εμάς δεν μας ενδιαφέρει η σκανδαλολογία... Παλεύουμε για τη διαφάνεια παντού... Και βέβαια οι πρακτικές αυτές για εμάς δεν είναι ένα απλό θέμα ηθικής. Πλήττουν ευθέως το οικογενειακό εισόδημα του κάθε Ελληνα. Γιατί σε αυτόν στέλνουν τελικά το λογαριασμό της μίζας, αυτός χρεώνεται το κόστος των σκανδάλων, αυτός πληρώνει ακριβότερα τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, τη βενζίνη, τα προϊόντα στο σούπερ μάρκετ, τις δημόσιες υπηρεσίες.
***
Συμπέρασμα: Το ΠΑΣΟΚ είναι το μόνο κόμμα που όταν κυβέρνησε έκανε την Ελλάδα καλύτερη για τους πολίτες της. Με τα λάθη του, τις στραβές του, σύμφωνοι. Αλλά είναι το μόνο κόμμα που έδινε ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, που το χθες ήταν χειρότερο από το σήμερα.
- Το 1989 ήταν καλύτερο απο το 1981.
- Το 1993 όμως ήταν χειρότερο από το 1989.
- Το 2004 ήταν καλύτερο από το 1993.
- Το 2004 ήταν πολύ καλύτερο από το 2008.
Αρκεί να μην μας πείσουν πάλι με τίποτα κούφιες ηθικολογίες όπως το 2007 και να μην φάμε πάλι την παραμύθα "όλοι ίδιοι είναι"... Η ηθικολογία αφενός δεν είναι πολιτική και αφετέρου, ΔΕΝ είναι όλοι ίδιοι.
6/9/08
Από που θα βρει έσοδα το κράτος;
Από την παραοικονομία και την μεγάλη ακίνητη περιουσία που κατά κανόνα δημιουργείται από την φοροδιαφυγή. Γεια σου Βουλγαράκη δάσκαλε, γεια σου συντοπίτη Πελέκη ευρηματικέ!
Ποιος το λέει; Ο Ραγκούσης.
Ακολουθεί απόσπασμα από συνέντευξη του Γιάννη Ραγκούση στον δημοσιογράφο Γ. Σταματόπουλο του Flash 961 στις 6/9/2008 σχετικά με την οικονομική πολιτική που προτείνει το ΠΑΣΟΚ.
Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Λοιπόν, πάμε τώρα στα φορολογικά. Υπήρχε στην Ελλάδα ο φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Ο φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας είχε θεσπιστεί, τον πλήρωναν οι έχοντες και οι κατέχοντες μεγάλη ακίνητη περιουσία. ...και πάει τώρα, φέτος, αυτή η κυβέρνηση και τι κάνει; Καταργεί αυτό το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας, που έφερνε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στον κρατικό προϋπολογισμό και, τον αντικαθιστά με έναν φόρο επί όλων των ακινήτων, για τον οποίον πολύ σύντομα θα φτάσουν τα φορολογικά σημειώματα σε όλα τα νοικοκυριά της χώρας, θα τον πληρώνουν όλοι οι Έλληνες, ανεξάρτητα αν η ακίνητη περιουσία τους είναι μεγάλη ή μικρή, ανεξάρτητα αν είναι φτωχοί ή πλούσιοι.
Αυτό είναι για μας το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της μεγάλης, της ριζικής διαφοράς που έχουμε στην οπτική των πραγμάτων, στην οικονομική πολιτική και στη φορολογική πολιτική. Δεν μπορείς να καταργείς το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας και, στη θέση του, να βάζεις το φόρο επί όλων των ακινήτων.
Και το έκαναν βέβαια για να μαζέψουν περίπου ένα δισεκατομμύριο ευρώ, μόνον από αυτό το φορολογικό μέτρο. Τα άλλα, τα έκτακτα φορολογικά μέτρα που ανακοίνωσε προχθές, τα επέβαλε η κυβέρνηση για να εισπράξει περίπου πέντε δις. Πέντε δις ευρώ, ίσον ένα τρισεκατομμύριο διακόσια πενήντα δισεκατομμύρια δραχμές. Δηλαδή, ανακοίνωσαν προχθές μέτρα, με τα οποία θα πάρουν από την αγορά ένα τρισεκατομμύριο διακόσια δισεκατομμύρια δραχμές, γιατί προφανώς τόσα τους λείπουν.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δηλαδή τον μισό προϋπολογισμό επί δραχμών, έτσι;
Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Είναι φοβερό αυτό το πράγμα, όπως καταλαβαίνετε, κι αποδεικνύει το τεράστιο μέγεθος της αποτυχίας τους.
... θα πρέπει η όποια φορολογική πολιτική, όχι μόνο να προστατεύει τα εισοδήματα των μισθωτών και των εργαζομένων και των συνταξιούχων, των οποίων κυριολεκτικά η φοροδοτική ικανότητα έχει υπερεξαντληθεί -και δεν το συζητάμε αυτό, είμαστε απόλυτοι. Και δεύτερον, πρέπει αυτή η φορολογική πολιτική να διασφαλίζει τη δυνατότητα των επιχειρήσεων να αναπτύσσονται και ιδίως επιχειρήσεων, οι οποίες έχουν παραγωγικό χαρακτήρα και εξαγωγικό χαρακτήρα. Αυτές πρέπει και από τη φορολογική πολιτική να στηριχθούν, άρα, πρέπει να υπάρχει ένα σταθερό φορολογικό πλαίσιο, το οποίο θα ευνοεί την παραγωγική τους δραστηριότητα.
Γι´ αυτό σας μίλησα, κι όχι τυχαία, για την παραοικονομία και, βεβαίως, εδώ θα μπορούσα να προσθέσω και το μη παραγωγικό κεφάλαιο. Αλλά αυτά τα δύο πρέπει να είναι οι δύο βασικές πηγές φορολογικών εσόδων, από τις οποίες το κράτος, αυξάνοντας τα έσοδά του, θα μπορέσει να παράσχει κρατικές υπηρεσίες ποιότητας στον πολίτη, αλλά και επίπεδα μισθών, τα οποία δημιουργούν μια πραγματικότητα αναδιανομής του εισοδήματος στην Ελλάδα.
Ποιος το λέει; Ο Ραγκούσης.
Ακολουθεί απόσπασμα από συνέντευξη του Γιάννη Ραγκούση στον δημοσιογράφο Γ. Σταματόπουλο του Flash 961 στις 6/9/2008 σχετικά με την οικονομική πολιτική που προτείνει το ΠΑΣΟΚ.
***
Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Λοιπόν, πάμε τώρα στα φορολογικά. Υπήρχε στην Ελλάδα ο φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Ο φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας είχε θεσπιστεί, τον πλήρωναν οι έχοντες και οι κατέχοντες μεγάλη ακίνητη περιουσία. ...και πάει τώρα, φέτος, αυτή η κυβέρνηση και τι κάνει; Καταργεί αυτό το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας, που έφερνε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στον κρατικό προϋπολογισμό και, τον αντικαθιστά με έναν φόρο επί όλων των ακινήτων, για τον οποίον πολύ σύντομα θα φτάσουν τα φορολογικά σημειώματα σε όλα τα νοικοκυριά της χώρας, θα τον πληρώνουν όλοι οι Έλληνες, ανεξάρτητα αν η ακίνητη περιουσία τους είναι μεγάλη ή μικρή, ανεξάρτητα αν είναι φτωχοί ή πλούσιοι.
Αυτό είναι για μας το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της μεγάλης, της ριζικής διαφοράς που έχουμε στην οπτική των πραγμάτων, στην οικονομική πολιτική και στη φορολογική πολιτική. Δεν μπορείς να καταργείς το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας και, στη θέση του, να βάζεις το φόρο επί όλων των ακινήτων.
Και το έκαναν βέβαια για να μαζέψουν περίπου ένα δισεκατομμύριο ευρώ, μόνον από αυτό το φορολογικό μέτρο. Τα άλλα, τα έκτακτα φορολογικά μέτρα που ανακοίνωσε προχθές, τα επέβαλε η κυβέρνηση για να εισπράξει περίπου πέντε δις. Πέντε δις ευρώ, ίσον ένα τρισεκατομμύριο διακόσια πενήντα δισεκατομμύρια δραχμές. Δηλαδή, ανακοίνωσαν προχθές μέτρα, με τα οποία θα πάρουν από την αγορά ένα τρισεκατομμύριο διακόσια δισεκατομμύρια δραχμές, γιατί προφανώς τόσα τους λείπουν.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δηλαδή τον μισό προϋπολογισμό επί δραχμών, έτσι;
Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Είναι φοβερό αυτό το πράγμα, όπως καταλαβαίνετε, κι αποδεικνύει το τεράστιο μέγεθος της αποτυχίας τους.
... θα πρέπει η όποια φορολογική πολιτική, όχι μόνο να προστατεύει τα εισοδήματα των μισθωτών και των εργαζομένων και των συνταξιούχων, των οποίων κυριολεκτικά η φοροδοτική ικανότητα έχει υπερεξαντληθεί -και δεν το συζητάμε αυτό, είμαστε απόλυτοι. Και δεύτερον, πρέπει αυτή η φορολογική πολιτική να διασφαλίζει τη δυνατότητα των επιχειρήσεων να αναπτύσσονται και ιδίως επιχειρήσεων, οι οποίες έχουν παραγωγικό χαρακτήρα και εξαγωγικό χαρακτήρα. Αυτές πρέπει και από τη φορολογική πολιτική να στηριχθούν, άρα, πρέπει να υπάρχει ένα σταθερό φορολογικό πλαίσιο, το οποίο θα ευνοεί την παραγωγική τους δραστηριότητα.
Γι´ αυτό σας μίλησα, κι όχι τυχαία, για την παραοικονομία και, βεβαίως, εδώ θα μπορούσα να προσθέσω και το μη παραγωγικό κεφάλαιο. Αλλά αυτά τα δύο πρέπει να είναι οι δύο βασικές πηγές φορολογικών εσόδων, από τις οποίες το κράτος, αυξάνοντας τα έσοδά του, θα μπορέσει να παράσχει κρατικές υπηρεσίες ποιότητας στον πολίτη, αλλά και επίπεδα μισθών, τα οποία δημιουργούν μια πραγματικότητα αναδιανομής του εισοδήματος στην Ελλάδα.
***
Με λίγα λόγια: Αντί να φορολογείς όποιον έχει μπλοκάκι επειδή κατάργησες το ΣΔΟΕ, φορολογείς τα μεγάλα ακίνητα και την παραοικονομία. Αντί να κυνηγάς τον κάθε επιχειρτηματία που προσπαθεί να καινοτομήσει και να εξάγει φορολογείς το παρασιτικό και μη παραγωγικό κεφάλαιο. Απλά πράγματα...
4/9/08
Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα
Ο Δημόσιος Τομέας (κρατικοί οργανισμοί, ΟΤΑ, ρυθμιστικές αρχές) σήμερα συλλέγει, παράγει, αναπαράγει και μεταδίδει ένα μεγάλο εύρος από πληροφορίες σε πολλούς τομείς της δημόσιας κοινωνικής, οικονομικής, μορφωτικής δραστηριότητας. Ο τεράστιος όγκος των δεδομένων αυτών, κατά το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του, είτε δεν είναι προσβάσιμος από τους πολίτες, είτε διατίθεται με τρόπους που δεν ευνοούν ή εμποδίζουν την επεξεργασία του.
Η πρωτοβουλία 4Δ (Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα) φιλοδοξεί να αναδείξει την αναγκαιότητα παροχής από τους Δημόσιους φορείς πλήρους πρόβασης στα δεδομένα που διαθέτουν και να κινητοποιήσει πολίτες και πολιτικό προσωπικό για την επίτευξη αυτού του σκοπού.
Τέτοια δεδομένα ενδεικτικά είναι:
- Ισχύοντες νόμοι και εγκύκλιοι
- Δημόσιες Δαπάνες (στενός και ευρύτερος δημόσιος τομέας, ΟΤΑ)
- Πηγές Δημόσιων Εσόδων
- Στοιχεία Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας
- Στοιχεία παραβατικότητας / εγκληματικότητας
- Εκπαιδευτικά δεδομένα (συμμετοχή στα επίπεδα της εκπαίδευσης, απόφοιτοι ανά κλάδο, διδακτικές ώρες ανά σχολείο, στατιστικά μαθητικής απόδοσης)
- Πρωτογενή ερευνητικά δεδομένα από έρευνες που διενεργούν Πανεπιστήμια, ερευνητικά ιδρύματα του ευρύτερου δημόσιου τομέα καθώς επίσης και από εκείνες που διεξάγουν εταιρίες δημοσκοπήσεων για λογαριασμό του δημοσίου.
- Στοιχεία για την δικαστική λειτουργία (αριθμός δικών, αναβολές, χρόνος μέχρι την τελεσιδικία, καταδικές-προς-αθωώσεις, αδικήματα, προφυλακίσεις, αναστολές)
- Στοιχεία σχετιζόμενα με την δημόσια υγεία (εισαγωγές, ασθένειες, πληρότητες κοινών κλινών και κλινών εντατικής θεραπείας, θνησιμότητες, διαμεταγωγές, κλήσεις ΕΚΑΒ, χρόνοι απόκρισης κλπ)
- Στοιχεία σχετικά με τις πυρκαγιές
- Φωτογραφικά ή άλλα ιστορικά αρχεία τα οποία μπορούν να διατεθούν στο κοινό χωρίς περιορισμούς copyright.
Η διαθεσιμότητα των δεδομένων για πρόσβαση και επεξεργασία από τον καθένα, δεν είναι μόνο ζήτημα αρχής, αλλά συνεπάγεται σημαντικότατες ωφέλειες:
- Απαντάται με αποτελεσματικό τρόπο το αίτημα για Διαφάνεια το οποίο αποτελεί κρίσιμο ζήτημα δημοκρατίας
- Διευκολύνεται και προάγεται η Έρευνα
- Δημουργούνται συνθήκες για την ανάπτυξη της Καινοτομίας και την δημιουργία υπηρεσιών που απαντούν στις ανάγκες των πολιτών
- Διευκολύνεται ο έλεγχος της εξουσίας από τους πολίτες και αρχίζει να παράγεται πολιτική “από-τα-κάτω” (grassroots)
Η ευρωπαϊκή ένωση με την οδηγία της 2003/98/EC προτρέπει τα κράτη-μέλη να εργαστούν προς την κατεύθυνση αυτή, και ήδη η Βρετανία δίνει το παράδειγμα με ενδιαφέρουσες κυβερνητικές πρωτοβουλίες. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Οδηγία:
Οι πληροφορίες του Δημόσιου Τομέα είναι ένα σημαντικό πρωτεύον υλικό για προϊόντα και υπηρεσίες ψηφιακού περιεχομένου και θα γίνει ακόμη πιο σημαντικό με τη σταδιακή ανάπτυξη ασύρματων υπηρεσιών περιεχομένου. Mε την ελεύθερη διάθεση και επαναχρησιμοποίηση των Δημόσιων Δεδομένων θα έχουμε πολύ μεγάλες δυνατότητες οι οποίες -μεταξύ άλλων- θα επιτρέψουν στις Ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να εκμεταλλευθούν αυτές τις δυνατότητες, και να συμβάλουν σε μεγαλύτερη οικονομική πρόοδο και δημιουργία θέσεων εργασίας.
Για την Ελλάδα, ειδικά σήμερα που βρίσκονται σε εξέλιξη τα έργα του προγράμματος “Κοινωνία της Πληροφορίας” για τον εκσυχρονισμό της πληροφορικής υποδομής των δημοσίων φορέων, το αίτημα για την προσβασιμότητα και δυνατότητα επεξεργασίας και επαναχρησιμοποίησης των Δημόσιων δεδομένων από τους πολίτες, είναι περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.
Σας καλούμε να συνδράμετε τον στόχο αυτό με κάθε πρόσφορο τρόπο, ώστε να γίνουν τα Δημόσια Δεδομένα πραγματικά Δικά μας Δεδομένα. Υπογράψτε την καμπάνια στην αντίστοιχη σελίδα.
ΥΓ: Οι bloggers που υποστηρίζουν την ιδέα του αιτήματος μπορούν ελεύθερα να αναδημοσιεύσουν το παραπάνω κείμενο.
3/9/08
Νοθεία ρε!
Δεν πάει να χτυπιέται ο Πρετεντέρης και η Ζαχαρέα; Είναι δεδομένο ότι το Σύνταγμά μας ψηφίστηκε με ΝΟΘΕΙΑ!
Όσο και να μην γουστάρουν τα τσιράκια τουΡουσόπουλου, αυτό δεν αλλάζει. Το μόνο που αλλάζει είναι πόσο ξεπέφτουν στην εκτίμηση του κόσμου.
Δεν το καταλαβαίνουν; Τόσο μεγάλη ιδέα έχουν για την πάρτη τους;
Για ένα χαίρομαι: που πέφτουν οι μάσκες και φανερώνονται οι ομιλούσες κεφαλές που ασκούν την ίδια δημοσιογραφία με την Αυριανή.
Όσο και να μην γουστάρουν τα τσιράκια τουΡουσόπουλου, αυτό δεν αλλάζει. Το μόνο που αλλάζει είναι πόσο ξεπέφτουν στην εκτίμηση του κόσμου.
Δεν το καταλαβαίνουν; Τόσο μεγάλη ιδέα έχουν για την πάρτη τους;
Για ένα χαίρομαι: που πέφτουν οι μάσκες και φανερώνονται οι ομιλούσες κεφαλές που ασκούν την ίδια δημοσιογραφία με την Αυριανή.
2/9/08
Περί βάσης του δέκα
Ακούω αυτές τις μέρες ένα λογικοφανές επιχείρημα: η βάση του δέκα είναι σωστό μέτρο, αφού δεν έχει νόημα να σπουδάσει ένας μαθητής που δεν μπορεί να πιάσει την βάση. Αν γράψεις κάτω από δέκα τι να σπουδάσεις;
Λογικό ακούγεται, μπορεί και να συμφωνώ με το επιχείρημα.
Έχω όμως μια απορία: η βάση του δέκα θα ισχύσει και για τα κολλέγια που θα δίνουν ισότιμα μετ τα ΑΕΙ και ΤΕΙ πτυχία;
Αν ισχύσει και εκεί όλα καλά. Θα πρόκειται για ένα μέτρο που έχει πράγματι εκπαιδευτικό χαρακτήρα.
Αν όμως στα κολλέγια γράφονται και όσοι έχουν βαθμό κάτω από δέκα, τότε πρόκειται απλά για μέτρο που δημιουργεί πελατεία για τα κολλέγια.
Λογικό ακούγεται, μπορεί και να συμφωνώ με το επιχείρημα.
Έχω όμως μια απορία: η βάση του δέκα θα ισχύσει και για τα κολλέγια που θα δίνουν ισότιμα μετ τα ΑΕΙ και ΤΕΙ πτυχία;
Αν ισχύσει και εκεί όλα καλά. Θα πρόκειται για ένα μέτρο που έχει πράγματι εκπαιδευτικό χαρακτήρα.
Αν όμως στα κολλέγια γράφονται και όσοι έχουν βαθμό κάτω από δέκα, τότε πρόκειται απλά για μέτρο που δημιουργεί πελατεία για τα κολλέγια.
Καποδίστριας ΙΙ: οι εκλογικές ιδιοτέλειες παραμερίζουν την ουσία;
Καποδίστρια συνέχεια λοιπόν, με την ανακοίνωση των προτάσεων του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης της ΚΕΔΚΕ.
Για τη Ναύπακτο το "σενάριο" προβλέπει την ένωση του Δήμου Ναυπάκτου με το Αντίρριο και την Χάλκεια. Παράλληλα προβλέπει την ένωση Πυλλήνης, Αποδοτίας και Πλατάνου σε ξεχωριστό Δήμο.
Χωροταξικά φαίνεται ορθή η πρόταση του ΙΤΑ για τη Ναύπακτο, μιας και οι τρεις υπό ένωση Δήμοι παρουσιάζουν οικονομική και μορφολογική ομοιογένεια, υπάρχει συνέχεια των οικισμών, πληθυσμιακά ο νέος Δήμος είναι επαρκής και, δεν υπάρχουν εσωτερικά φυσικά εμπόδια αν εξαιρέσουμε βέβαια την Παλιοβούνα, η οποία όμως σύντομα θα "γεφυρωθεί" με την Ιόνια Οδό.
Αλλού είναι δυστυχώς το πρόβλημα, στα πιο σοβαρά.
Κακά τα ψέματα: η δημόσια συζήτηση που διεξάγεται στην περιοχή μας αποδεικνύει ότι στο επίκεντρο της συζήτησης μπήκε ο συσχετισμός δυνάμεων που προκύπτει από τις συνενώσεις και όχι η αλλαγή της λειτουργίας του κράτους. Η ουσία εκτοπίστηκε και πλέον το μόνο που έχει σημασία είναι οι προσωπικές στρατηγικές, οι φιλοδοξίες και οι εκλογικές ιδιοτέλειες.
Δυστυχώς έχουμε από τη μία την κυβέρνηση η οποία προχωρά στον Καποδίστρια ΙΙ με μόνο στόχο τους εκλογικούς συσχετισμούς σε τοπικό και εθνικό επίπεδο. Το χειρότερο όμως είναι να έχουμε στελέχη Τοπικής Αυτοδιοίκησης που αγωνιούν μόνο για το δικό τους μέλλον στο νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται.
Ο Χάρης Καστανίδης μιλώντας στο έκτακτο θεματικό συνέδριο της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας στις 15/5/2008 για το θέμα του Καποδίστρια ΙΙ, τόνισε ότι προκειμένου "...να αποφύγουμε εκλογικές ιδιοτέλειες και αθέμιτες κομματικές επεμβάσεις και επιρροές ή επιρροές φυλάρχων... χρειάζονται και σαφή κριτήρια αλλά και κυρίως αξιόπιστος μηχανισμός που θα παρακολουθεί τη διαμόρφωση του πλαισίου συναίνεσης και των διοικητικών ορίων, τόσο του Α΄ όσο και του Β΄ βαθμού". Κριτήρια που έχει θέσει το ΙΤΑ, το οποίο προφανώς χαίρει εκτίμησης μόνο όταν βολεύει τους τοπικούς άρχοντες. Πως αλλιώς εξηγείται ότι ορισμένοι επικαλούνται το ΙΤΑ μόνο όταν τους συμφέρει, ενώ απορρίπτουν τις προτάσεις του για τα όρια του νέου Δήμου Ναυπάκτου;
Έφτασε η ώρα λοιπόν που πέφτουν οι μάσκες. Δυστυχώς, τόσο οι τοπικοί "φύλαρχοι" όπως εύστοχα τους αποκαλεί ο Χ. Καστανίδης όσο και η κυβέρνηση έχουν στο σχεδιασμό τους εκλογικές ιδιοτέλειες και μόνο. Και προσπαθούν να φέρουν το νέο Δήμο Ναυπάκτου στα μέτρα τους, παραμερίζοντας την ουσία.
Για τη Ναύπακτο το "σενάριο" προβλέπει την ένωση του Δήμου Ναυπάκτου με το Αντίρριο και την Χάλκεια. Παράλληλα προβλέπει την ένωση Πυλλήνης, Αποδοτίας και Πλατάνου σε ξεχωριστό Δήμο.
Χωροταξικά φαίνεται ορθή η πρόταση του ΙΤΑ για τη Ναύπακτο, μιας και οι τρεις υπό ένωση Δήμοι παρουσιάζουν οικονομική και μορφολογική ομοιογένεια, υπάρχει συνέχεια των οικισμών, πληθυσμιακά ο νέος Δήμος είναι επαρκής και, δεν υπάρχουν εσωτερικά φυσικά εμπόδια αν εξαιρέσουμε βέβαια την Παλιοβούνα, η οποία όμως σύντομα θα "γεφυρωθεί" με την Ιόνια Οδό.
Αλλού είναι δυστυχώς το πρόβλημα, στα πιο σοβαρά.
- Ο ριζικός μετασχηματισμός του κεντρικού κράτους θα γίνει πραγματικότητα ή απλώς θα έχουμε αλλαγές γεωγραφικών ορίων δήμων και περιφερειών;
- Θα δώσει η κυβέρνηση αυτά που χρωστάει στους Δήμους;
- Τι θα γίνει με τις Νομαρχίες και τις Περιφέρειες; Θα καταργηθούν οι Νομαρχίες και θα γίνουν αιρετοί οι Περιφερειάρχες ώστε να γίνει πράγματι η Τοπική Αυτοδιοίκηση αιρετή και όντως ανεξάρτητη από το "μακρύ χέρι" του κεντρικού κράτους;
- Θα καταρτίσει άραγε το Υπουργείο Εσωτερικών Επιχειρησιακά Σχέδια για τους νέους Δήμους ώστε να υλοποιηθούν τα έργα που θα επιτρέψουν την σωστή λειτουργία τους;
- Θα προχωρήσει η φορολογική αποκέντρωση ώστε οι Δήμοι να είναι οικονομικά αυτοτελείς και να πάψουν οι Δήμαρχοι να επαιτούν ώστε να ενταχθεί ο Δήμος τους σε κάποιο πρόγραμμα;
- Θα καθιερώσει θεσμούς συμμετοχικής δημοκρατίας όπως είναι τα τοπικά δημοψηφίσματα και τοπικές ομάδες εργασίας;
- Θα γίνει πραγματικότητα ο Ψηφιακός Δήμος ώστε να γίνει αποδοτική η λειτουργία του;
- Θα προσληφθεί επιστημονικό προσωπικό κατάλληλο για τη λειτουργία των νέων Δήμων;
Κακά τα ψέματα: η δημόσια συζήτηση που διεξάγεται στην περιοχή μας αποδεικνύει ότι στο επίκεντρο της συζήτησης μπήκε ο συσχετισμός δυνάμεων που προκύπτει από τις συνενώσεις και όχι η αλλαγή της λειτουργίας του κράτους. Η ουσία εκτοπίστηκε και πλέον το μόνο που έχει σημασία είναι οι προσωπικές στρατηγικές, οι φιλοδοξίες και οι εκλογικές ιδιοτέλειες.
Δυστυχώς έχουμε από τη μία την κυβέρνηση η οποία προχωρά στον Καποδίστρια ΙΙ με μόνο στόχο τους εκλογικούς συσχετισμούς σε τοπικό και εθνικό επίπεδο. Το χειρότερο όμως είναι να έχουμε στελέχη Τοπικής Αυτοδιοίκησης που αγωνιούν μόνο για το δικό τους μέλλον στο νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται.
Ο Χάρης Καστανίδης μιλώντας στο έκτακτο θεματικό συνέδριο της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας στις 15/5/2008 για το θέμα του Καποδίστρια ΙΙ, τόνισε ότι προκειμένου "...να αποφύγουμε εκλογικές ιδιοτέλειες και αθέμιτες κομματικές επεμβάσεις και επιρροές ή επιρροές φυλάρχων... χρειάζονται και σαφή κριτήρια αλλά και κυρίως αξιόπιστος μηχανισμός που θα παρακολουθεί τη διαμόρφωση του πλαισίου συναίνεσης και των διοικητικών ορίων, τόσο του Α΄ όσο και του Β΄ βαθμού". Κριτήρια που έχει θέσει το ΙΤΑ, το οποίο προφανώς χαίρει εκτίμησης μόνο όταν βολεύει τους τοπικούς άρχοντες. Πως αλλιώς εξηγείται ότι ορισμένοι επικαλούνται το ΙΤΑ μόνο όταν τους συμφέρει, ενώ απορρίπτουν τις προτάσεις του για τα όρια του νέου Δήμου Ναυπάκτου;
Έφτασε η ώρα λοιπόν που πέφτουν οι μάσκες. Δυστυχώς, τόσο οι τοπικοί "φύλαρχοι" όπως εύστοχα τους αποκαλεί ο Χ. Καστανίδης όσο και η κυβέρνηση έχουν στο σχεδιασμό τους εκλογικές ιδιοτέλειες και μόνο. Και προσπαθούν να φέρουν το νέο Δήμο Ναυπάκτου στα μέτρα τους, παραμερίζοντας την ουσία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)